Tijdens ons verblijf in Valencia maakten we iets mee wat moeilijk in woorden te vangen is, maar wat ik toch ga proberen: de Mascletà. Geen traditioneel vuurwerk zoals je misschien gewend bent, maar een intense, ritmische explosie van geluid die je niet alleen hoort, je voelt het.

We hebben in totaal drie shows meegemaakt: twee middagshows en één avondshow. En hoewel ze allemaal indrukwekkend waren, had elk moment toch z’n eigen sfeer.

Middagshows: pure kracht om 14:00 uur

De eerste twee Mascletà’s vonden plaats om 14:00 uur, midden op de dag. De ene dag was het bewolk maar de andere dag stond de zon hoog, het plein stond vol mensen, en de spanning hing al vroeg in de lucht. Het bijzondere aan de Mascletà overdag is dat het niet draait om licht of visuele effecten, maar volledig om geluid en ritme.

Vanaf het eerste knalletje bouwt de show langzaam op. Wat begint als losse explosies, verandert al snel in een strak georkestreerd geheel. Het tempo gaat omhoog, de knallen volgen elkaar steeds sneller op, en voor je het weet zit je midden in een oorverdovende climax.

En dan gebeurt het: de grond begint te trillen. Je voelt de drukgolven door je lichaam gaan, alsof je borstkas even onderdeel wordt van de show. Het is rauw, intens en tegelijkertijd bijna hypnotiserend.

Avondshow: wachten dat beloond werd

De avondshow stond gepland om 20:00 uur, maar zoals dat soms gaat in Valencia, liep het anders. Uiteindelijk begon de show pas om 21:00 uur. Toen het eenmaal begon, merkte je direct het verschil met de middagshows. In de avond komt er een extra dimensie bij: licht. Waar de middag draait om geluid, voegt de avondshow visuele spektakel toe. Flitsen, kleuren en patronen vullen de lucht, terwijl het vertrouwde ritme van de Mascletà blijft doordenderen.

De combinatie van geluid en licht maakt het geheel nog meeslepender. Toch blijft ook hier dat fysieke aspect aanwezig , de dreunen die je voelt, de energie die door de menigte gaat.

Conclusie

Wat de Mascletà zo bijzonder maakt, is dat het geen “mooi vuurwerk” probeert te zijn. Het is geen show die je rustig bekijkt. Het is een ervaring die je overneemt, die je meesleept en die je even volledig uit je hoofd haalt. Het is chaos en controle tegelijk. Lawaai dat bijna muzikaal wordt. En vooral: iets wat je zelf moet meemaken om echt te begrijpen.