Op Tweede Pinksterdag vervolg ik de etappe vanaf Luyksgestel richting Bladel. Door de Kempen heen, waarbij je eigenlijk bijna alleen maar over onverharde bospaden loopt door een mooi natuurgebied.

Heenreis

Zo pak ik bus 318 richting Luyksgestel en blijf zitten tot de tijdelijke halte bij de kerk, waar ik uitstap. Het wordt niet aangegeven dat hier een omleidingsroute is, maar ik wist het nog van vorige week.

Bakkerijmuseum De Grenswachter

Hoewel Bakkerijmuseum De Grenswachter in Luyksgestel gesloten was tijdens mijn wandeling, vertelt het pand zelf al een verhaal. Deze voormalige dorpsbakkerij, vlak bij de Belgische grens, herinnert aan een tijd waarin brood bakken nog puur ambacht was. Het museum dankt zijn naam aan de grenswachters die hier vroeger actief waren en toont normaal gesproken oude bakkersgereedschappen en verhalen uit het dorpsleven van toen.

Zoeferloop

Als je langs het kapelletje loopt, volg je een groene strook langs de Zoeferloop. Hier heb je zicht op het dorp Luyksgestel met de molen en de kerk.

Bergeyksche Stukken

Zo wandel je het bosgebied in. Onderweg hoor ik de crossmotoren door het bos scheuren en kom ze nog tegen. Ze waren in het bos aan het crossen. Ze hebben de boswachter niet gezien, anders hadden ze een boete gehad. Zo spot ik nog Korenbloemen en de Brede Ereprijs, waar een Grote fopwesp op zit om ze te bestuiven. Er komt nog een koets met paarden voorbij die mij passeert. Later wandel ik over een zandweg en kom ik ze van de tegengestelde richting weer tegen.

Herberg In Het Wilde Zwijn

Midden in het bos kom ik langs een restaurant met een grote parkeerplaats. Gelegen pal op de grens met België en aan veel wandel-, fiets- en ruiterpaden is dit restaurant goed bereikbaar.

Gevlekte orchis (Dactylorhiza maculata)

De gevlekte orchis is een inheemse wilde orchidee die je in juni en juli kunt tegenkomen langs vochtige graslanden, heidevelden en bosranden – ook op delen van het Brabants Vennenpad. Deze sierlijke plant valt op door zijn lichtroze tot paarse bloemen met donkere stipjes en zijn gevlekte bladeren, waaraan hij zijn naam dankt. De gevlekte orchis is niet alleen een lust voor het oog, maar ook een teken van een gezonde, schrale bodem vol biodiversiteit.

Cartierheide Kempen

Zo kom ik nog langs de Cartierheide in de Kempen, al is de heide wel overwoekerd door het gras. Er lopen nog wel koeien om het gras bij te houden. Ik was hier niet de enige fotograaf die de koeien interessant vond.

A67

Zo steek je de A67 over, vlak bij de grens met België, waar deze snelweg het landschap doorkruist.

Groot Terkooijen

Aan het einde van het bos kom je uit in Groot Terkooijen, een buurtschap vlak bij Bladel. Hier staan diverse langgevelboerderijen, een typische manier van bouwen van boerderijen voor dit gebied.

Zo spreekt een bewoner van een van de boerderijen mij aan. Met z’n rugspuit met bestrijdingsmiddelen in de aanslag vertelt hij over “Groot Terkooijen 3”, dat een paar jaar geleden is afgebrand en helemaal opnieuw is opgebouwd in de oude stijl. Zo zijn de raamelementen ook exact van deze streek.

Over z’n eigen boerderij vertelt hij dat hier ooit ook zijn boerderij heeft gestaan, maar dat deze rond 1920 is afgebrand en er een nieuwe boerderij is opgezet. Hij heeft een kleine boomgaard met hoogstamfruit en wil deze langzaam uitbouwen. Zo is hij nu bezig met het aanleggen van een composthoop.

Ten Vorsel

Via het landgoed Ten Vorsel wandel je richting Bladel. Hier kom je nog wat oude langgevelboerderijen tegen.

Luchtwachttoren 8C1

Net buiten Bladel staat Luchtwachttoren 8C1, een van de weinige overgebleven uitkijktorens uit de Koude Oorlog. Onder de codenaam ‘Cuba 1’ maakte deze toren deel uit van een netwerk van 276 posten die tussen 1951 en 1956 door heel Nederland werden gebouwd. Vrijwillige luchtwachters speurden hier met kijkers en op gehoor naar laagvliegende vijandelijke vliegtuigen, die onder de radar bleven, en gaven hun waarnemingen telefonisch door aan het luchtwachtcentrum in Eindhoven. De toren, gebouwd in 1953 van prefabbetonnen raatbouwelementen en ruim 13 meter hoog, raakte door technologische vooruitgang overbodig en verloor zijn functie in 1968. Vandaag de dag is hij gemeentelijk monument en stille herinnering aan een periode van waakzaamheid en spanning.

Conclusie

Etappe 9 van het Brabants Vennenpad biedt een afwisselende wandeling door bos, heide en buurtschappen, met onderweg verrassende ontmoetingen en verhalen uit het verleden – van wilde orchideeën en ronkende crossmotoren tot een luchtwachttoren uit de Koude Oorlog. Een etappe vol contrasten en karakter, waarin natuur en geschiedenis naadloos samenkomen.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van het Brabants Vennenpad gebruik ik de etappeverdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Brabants Vennenpad voor de andere wandelingen uit deze serie