We waren ruim op tijd op het vliegveld. En toch gebeurde het: we hebben onze vlucht gemist. Het voelde als een koude douche aan het begin van een reis waar ik al zo lang naar uitkeek. Er zat niets anders op dan te overnachten in Eindhoven en de volgende ochtend een nieuwe vlucht te nemen. Dat was niet goedkoop: voor die tweede vlucht betaalden we de hoofdprijs. Maar goed, de vakantie was nog niet voorbij, hij begon alleen een dag later.<\/p>\n
De volgende ochtend stonden we weer op Eindhoven Airport, nu met een prachtige zonsopkomst als troostprijs. Vanuit het raam had ik uitzicht over de landingsbaan, een mooi moment voor een foto van mezelf en de start van de roadtrip.<\/p>\n
We vlogen met Wizz Air naar Tirana. Onderweg bood het raam genoeg om te fotograferen: de Brabantse omgeving rond Wintelre, de Strabrechtse Heide, en later de besneeuwde toppen van de Hohe Tauern in Oostenrijk. Vanuit de lucht zie je pas hoe divers Europa is.<\/p>\n
In Tirana pakten we onze huurauto op: een rode Mercedes. Een stuk comfortabeler dan ik had verwacht. Daarna reden we noordwaarts langs Fush\u00eb-Kruj\u00eb en Lezh\u00eb, het landschap werd met elke kilometer ruiger. Rond Aliaj stopten we voor de bergen, het gras en de wolken die laag over de heuvels hingen.<\/p>\n
Via Shkod\u00ebr reden we naar de grens met Montenegro. Het ging vrij vlot en moesten nog een groene kaart kopen en we konden door. Na de grens kwamen we langs Tuzi en Podgorica. Boven Tuzi kleurde de lucht tijdens een prachtige zonsondergang met wolken oranje en roze.<\/p>\n
Via het Piva Meer bereikten we uiteindelijk Plu\u017eine. Daar aten we iets en overnachtten we. Het was een lange dag, maar wat voor een aankomst. Morgen: het Piva Meer.<\/p>\n