Na een dag rond het Pivameer vertrekken we vanochtend uit Plu\u017eine. Vandaag staat Sarajevo op het programma en de route erheen gaat bijna helemaal door bergen, tunnels en rivierdalen. Het werd een dag met veel stopjes, want elke bocht leverde wel een uitzicht op.<\/p>\n
De dag begint met een boomgaard bij Zvono. Het is nog vroeg, het licht is zacht en de fruitbomen hangen vol. Hier hebben we overnacht en begint deze dag.<\/p>\n
Even verderop komen we uit bij Brezovi Rt. Het landschap is hier ruw en groen, met de Piva diep onder me en de bergen van de \u0160umova gora (Sumorova gora) als achtergrond. De Piva blijft tot aan de grens met Bosni\u00eb-Herzegovina onze metgezel.<\/p>\n
Bij Una\u010d rijden we door een van de vele tunnels langs het Pivameer. Ze zijn ruw uitgehakt en slecht verlicht en op sommige stukken drupt het water van het plafond. Als je uit de tunnel komt, ligt het meer en de \u0160umova gora weer voor je. Het went nooit.<\/p>\n
Zo komen we in de ochtend langs de dam van Mratinje. Het is een gigantische betonnen muur van ruim 220 meter hoog, die de Piva tot het Pivameer opstuwt. Je rijdt er vlak langs en kijkt er omhoog tegenaan. <\/p>\n
Dan nadert de grens. Bij \u0160\u0107epan Polje verlaten we Montenegro en rijden we Bosni\u00eb-Herzegovina binnen. De grensovergang is rustig. Papieren laten zien, een stempel en klaar. Het voelt een beetje onwerkelijk om weer een ander land te zijn. Het landschap verandert niet meteen, maar de bordjes en de taal wel.<\/p>\n
Net over de grens komen we uit bij Brod, waar de rivier door het dal stroomt. Het water is helder en blauwgroen. We lopen langs de oever. De parkeerplaats lag veel afval maar het dal was erg mooi<\/p>\n
Bij Kuta kronkelt de weg door bergen en bos. Het is een mooi stuk waar je niet te hard wilt rijden. Je kijkt steeds naar buiten en het bos ruikt naar herfst. De tunnel bij Miljevina is niet bepaald de mooiste tunnel van de reis, maar wel een leuke. Ik probeer vanuit de auto een foto te maken terwijl we erdoorheen rijden. Het resultaat is een prachtig onscherp plaatje vol streepjes licht. Dat noem ik bewegingsonscherpte met een knipoog.<\/p>\n
Bij de Bistrica pauzeren we langs het water. De rivier is hier breed en rustig. Zo komen we langs de zandafgraving bij Krupac. Het is geen toeristische plek, maar de kleuren en vormen van het zand zijn mooi tegen de lucht. <\/p>\n
Aan het eind van de middag rijden we via Papagajka Sarajevo binnen. Dit is de plek waar we de komende dagen verblijven
\nMorgen volgt de bobsleebaan en gaan we de stad verder verkennen.<\/p>\n