\n
![\"We](\"https:\/\/media.qdraw.nl\/log\/deventer-op-stelten-2023-gajes-camiel-corneille-sirens-song--\/1000\/20230707_193207_dsc09143_e_kl1k.jpg\")
Het bruisende Deventer wordt jaarlijks omgetoverd tot een magisch spektakel tijdens het evenement “Deventer op Stelten”. De historische straten en pleinen vormen het decor voor adembenemende theater- en circusvoorstellingen van internationale artiesten op stelten, die de stad tot leven brengen met hun indrukwekkende acrobatiek, betoverende kostuums en spectaculaire acts. Een onvergetelijke ervaring vol verwondering en verbazing!<\/p>\n
De Deventer theatergroep Gajes presenteert dit jaar een kleine voorstelling met als thema astronauten. Deze parade trekt door de stad en nodigt een dame uit het publiek uit om mee te gaan in een astronautenpak. Ze dansen op een schotel en reizen zo door de stad. Ik heb alleen het begin van de voorstelling gezien en na tien minuten had ik het wel gezien.<\/p>\n
In de Bergkerk brengt Camiel Corneille verschillende voorstellingen. In het eerste deel van deze voorstelling danst hij op een paneel dat op meerdere assen beweegt. Binnen de constructie houdt hij evenwicht en houdt hij de aandacht van het publiek vast. Camiel Corneille heeft zojuist zijn eigen werk bedwongen: een hels instrument van een houten plaat van vier bij vier die alle kanten op kan draaien, behalve de goede. Een bewegende evenwichtsbalk die je ook nog een flinke mep kan bezorgen. In het tweede deel van de voorstelling voeren twee andere artiesten acrobatische stunts uit waarbij ze van elkaar af gaan en dichtbij elkaar komen. Dit deel zou moeten gaan over het zoeken naar intimiteit.<\/p>\n
The Sirens’ Song is een betoverende en kleurrijke parade die als een moderne rattenvanger door de stad trekt en het publiek lokt met haar installaties. Met de uitvindersgeest van Franz Clochard transformeert M\u00e9canique Vivante alledaagse voorwerpen in theatrale instrumenten, waaronder een zevenkoppig polyfoonorkest van muzikale sirenes. Terwijl het gezelschap zich een weg baant met veredelde locomotieven, begeleidt stadsbeiaardier Bauke Reitsma hen vanuit de klokkentoren van de Lebu\u00efnuskerk, waardoor de tonen van The Sirens’ Song tot in de verre omgeving te horen zijn. Wel is het geluid dat uit de machines komt een beetje eentonig en wordt het na een tijdje vervelend. Verder ruik je de dieselgenerator in de locomotief goed. <\/p>\n
In deze bijzondere voorstelling van Teatro dei Venti gaat kapitein Ahab met zijn bemanning op jacht naar het beroemdste zeemonster aller tijden: Moby Dick. Dit resulteert in een theatervoorstelling, inclusief meeslepende muziek en een grootschalige climax. De show toont direct haar complexiteit: een indrukwekkende theatermachine van acht ton en dertien meter hoog. Deze machine staat op een gedeelte van een open plein te midden van acteurs, muzikanten, acrobaten, technici en het publiek. Het vertelt het verhaal van Teatro dei Venti en de geboorte van een monsterlijk werk, van verstrengelde lotsbestemmingen en stormen die mannen en vrouwen omverblazen. Het is echter een verhaal dat niet echt makkelijk te volgen is. Zo gaat het verhaal over Melville’s roman waarin een walvisjager de oceanen overtrekt. Het is dat de groep niet veel heeft gedaan met licht ondanks dat de voorstelling ’s avonds plaatsvond. Verder spreekt de kapitein vrij veel, maar wat hij inhoudelijk zegt is niet echt duidelijk te verstaan.<\/p>\n
Whoever loves me, follow me geeft fysieke vorm aan de populaire hashtag van sociale media, met als doel te onderzoeken wat ons verbindt. Zo staat er op het podium een gigantische hashtag (#). Deze biedt hiphopdanseres Am\u00e9lie Jousseaume ruimte voor de voorstelling. Daarnaast dient het als metafoor voor onze relatie met deze platforms. Het lichaam en de emoties van Am\u00e9lie transformeren naarmate ze interactie heeft met dit scenografische object. Tussen beperkingen en ondersteuning, verslaving en bevrijding. Aan het einde weet ze nog iemand het podium op te krijgen die met haar meedanst. Ik vind dat ze hiermee een leuke voorstelling neerzet.<\/p>\n
Een ambachtelijke viering van creativiteit. Cia Manolo Alc\u00e1ntara neemt je mee in het proces van het bouwen van een gigantische boog. Ze maken gebruik van oude technieken en een overvloed aan creativiteit. Voor degenen onder ons die graag zelf dingen in elkaar zetten, zal het bewonderenswaardig zijn om naar de artiesten van Cia Manolo Alc\u00e1ntara te kijken. In een mum van tijd bouwen de twee mannen voor het publiek een immense boog, en dit doen ze alleen met hun blote handen en oude technieken zoals katrollen, hefbomen en wielen. Deze voorstelling draait niet om drama, spectaculaire lichtshows of meeslepende verhalen. Het is een eerbetoon aan de menselijke vindingrijkheid, een eigenschap die grenzen van taal en cultuur overstijgt en ons als mensheid heeft gebracht waar we nu zijn. Het Spaanse theatergezelschap brengt dit grote concept terug tot een kleine en toegankelijke show, die bijna een meditatieve rust teweegbrengt bij het publiek. Het kan echt verfrissend zijn te midden van al het overweldigende geweld dat we vaak zien. De voorstelling is prachtig door zijn eenvoud, ondanks dat het niet eenvoudig is om zo’n boog in elkaar te zetten zonder moderne hulpmiddelen.<\/p>\n
Een heerlijke romantische komedie, maar dan op spectaculaire wijze. Hendrick-Jan de Stuntman ontmoet Merel Kamp maakt met Springtime een parodie op romantische clich\u00e9s, maar dan met een acrobatisch tintje. Een man en een vrouw staan naast elkaar, hangend aan oude roestige veren in een imposant frame. Wanneer ze elkaar toevallig aankijken, springt de vonk over. De romance is geboren en daarmee begint de show Springtime. Gedurende 20 minuten worden we meegenomen in een aaneenschakeling van clich\u00e9s uit een grappig en ontroerend liefdesverhaal. Van de eerste ontmoeting tot het klassieke ‘en ze leefden nog lang en gelukkig…’, alles in de stijl van stomme films. De onhandige flirt, de eerste dates en het onvermijdelijke gekibbel van een getrouwd stel. Zwevend op krakende veren zorgen Jos van Wees en Merel Kamp voor een hilarische korte voorstelling. Zonder een woord te zeggen, maar met expressieve bewegingen en gezichtsuitdrukkingen.<\/p>\n
De voorstelling OVVIO is een spannende viering van het overwinnen van angst, het vinden van balans en het spel van spanning. De meesters van balans, David Diez Mendez en Tomas Vaclavek, houden het publiek op het puntje van hun stoel met OVVIO. Met slechts twee stoelen en een paar eenvoudige houten planken cre\u00ebren ze tijdens de voorstelling verschillende obstakels die ze steeds weer moeten overwinnen.<\/p>\n
Het resultaat is een adembenemend spektakel waarin kracht, concentratie, durf en vertrouwen een cruciale rol spelen. David en Tomas trotseren de wetten van de zwaartekracht, maar zijn zich terdege bewust van de risico’s van hun vak. Met hun gewaagde stunts weten ze het publiek te fascineren. Want in het gevaar schuilt een wonderbaarlijke schoonheid die zowel intrigeert als de adem doet stokken.<\/p>\n
De beide heren nemen wel de tijd voor de voorstelling en het duurt best wel even voordat ze pas echt beginnen met de voorstelling. Het eerste begin is niet erg interessant maar dat maken ze verderop in de voorstelling helemaal goed. Deze voorstelling was in de Deventer Schouwburg en was de enige voorstelling die ik bezocht heb waarvoor je moest betalen.<\/p>\n
De reis door de ruimte begint. Zeven futuristische wezens vertrekken in hun zilveren bol op zoek naar onontdekte bestemmingen. Plotseling doemt er vanuit het niets een zwevend reuzenrad op hun pad. De voertuigen naderen elkaar en visioenen verschijnen. Magische wezens en goden raken in conflict terwijl een orakel probeert de reizigers terug te brengen naar de realiteit. Wat is echt en wat niet? En hoe desastreus zal de ontmoeting tussen de voertuigen zijn? Wat als de botsing leidt tot een versmelting van ruimte en tijd, licht en beweging?<\/p>\n
Malaya is een indrukwekkende voorstelling waarin je zintuigen tekortkomt. Met monsterlijke wezens op stelten, artiesten in imposante constructies, adembenemende stunts op grote hoogte, vuur, dans en meeslepende muziek, voel je je al snel als bezoeker in een koortsdroom. Maar de personages zijn echt, net als je gevoel van machteloosheid en angst, geluk en verleiding. Close-Act noemt het een ‘reis met mobiele objecten door dromen en nachtmerries’.<\/p>\n
Close-Act speelt haar spectaculaire shows op festivals over de hele wereld, van Japan en Australi\u00eb tot Mexico en Canada, en in bijna elk Europees land. Toch voelt Deventer Op Stelten als een soort thuiskomen voor dit Nederlandse theatergezelschap. Niet verwonderlijk, aangezien de groep al in 2002 op dit festival stond. En welke show was hun debuut? Inderdaad: Malaya.<\/p>\n
De show is echt heel indrukwekkend en het is echt heel tof dat ze letterlijk dwars door het publiek lopen met hun indrukwekkende machines en steltenlopers. Het is daarnaast nog extra tof dat ze op sommige momenten fakkels en vuurwerk gebruiken om de spelers uit te lichten. Dit maakt het nog indrukwekkender. Wel is het zo dat deze voorstelling op pagina 8 onderin het programmaboekje stond verstopt, maar dat dit de beste voorstelling was dit jaar.<\/p>\n
In het burgermeestershof was een kleine voorstelling waar maximaal 150 mensen in konden. Al ruim van tevoren stond er een enorme rij om hier naar binnen te mogen. Deze groep maakt op basis van de locatie een nieuwe voorstelling. Waarbij ze acrobatische stunts uithalen zoals boven op elkaar gaan staan, over riggels wandelen en elkaar rondslingeren. Ondanks dat de voorstelling maar een kwartier duurt, was deze toch indrukwekkend.<\/p>\n
Deventer op Stelten 2023 was een betoverend evenement dat de historische straten en pleinen van Deventer tot leven bracht met adembenemende theater- en circusvoorstellingen. Het bood een divers scala aan indrukwekkende acts, vari\u00ebrend van acrobatiek op stelten tot parades en spectaculaire machinevoorstellingen. Hoewel niet elke voorstelling perfect was, waren er veel hoogtepunten die het publiek verbaasden en verwonderden.<\/p>\n
Theater Gajes presenteerde een parade met als thema astronauten, waarbij het publiek werd betrokken en een dame werd uitgenodigd om mee te gaan in een astronautenpak. Camiel Corneille bracht een fascinerende voorstelling in de Bergkerk, waarin hij met bewegende panelen en acrobatische stunts het publiek boeide. Mecanique Vivante trok met hun kleurrijke parade The Sirens’ Song het publiek mee door de stad met betoverende installaties en muzikale sirenes. Teatro Dei Venti bracht met Moby Dick een grootschalige theatervoorstelling met meeslepende muziek en een imposante theatermachine.<\/p>\n
Compagnie Storyteller zette met Whoever loves me, follow me een leuke en interactieve voorstelling neer, waarbij een gigantische hashtag als metafoor diende voor onze relatie met sociale media. Cia. Manolo Alc\u00e1ntara presenteerde een ambachtelijke show waarin ze een gigantische boog bouwden met oude technieken en creativiteit. Hendrick-Jan de Stuntman ontmoette Merel Kamp in Springtime, een romantische komedie met acrobatische elementen die op humoristische wijze clich\u00e9s parodieerde. Kolektiv Lapso Cirk bracht met OVVIO een spannende voorstelling over het overwinnen van angst en balans.<\/p>\n
Het hoogtepunt van het evenement was Close-Act’s voorstelling Malaya, een indrukwekkende parade die het publiek betoverde met monsterlijke wezens, spectaculaire steltenlopers en adembenemende stunts. Het gebruik van fakkels en vuurwerk voegde extra spektakel toe. Malaya was de debuutshow van Close-Act op het Deventer op Stelten festival en werd als de beste voorstelling van het jaar ervaren.<\/p>\n
Al met al bood Deventer op Stelten 2023 een onvergetelijke ervaring vol verwondering, verbazing en spektakel. Het evenement bracht internationale artiesten naar de stad en liet het publiek genieten van diverse vormen van theater en circus. Of het nu ging om acrobatiek, parades, machinevoorstellingen of romantische komedies, er was voor elk wat wils. Het festival bewees opnieuw waarom het een van de hoogtepunten van het culturele jaar in Deventer is.<\/p>\n