{"id":8646,"date":"2024-07-25T06:23:07","date_gmt":"2024-07-25T05:23:07","guid":{"rendered":"https:\/\/qdraw.nl\/blog\/?p=8646"},"modified":"2024-08-15T22:23:48","modified_gmt":"2024-08-15T21:23:48","slug":"transcaucasian-trail-etappe-7-van-becho-valley-naar-guli-2024","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/qdraw.nl\/blog\/azie\/transcaucasian-trail-etappe-7-van-becho-valley-naar-guli-2024\/","title":{"rendered":"Transcaucasian Trail Etappe 7 van Becho Valley naar Guli\u00a0(2024)"},"content":{"rendered":"

We wisten het wel vaag: de hoogste bergen van Europa staan niet in de Alpen, maar juist aan de rand, op de grens van Rusland en Georgi\u00eb. De Elbroes, de Dychtaoe, de Shkhara (alle drie in Svaneti) en de Kazbek zijn de grote jongens van het continent, allemaal royaal hoger dan 5.000 meter. Georgi\u00eb ontpopt zich tot een populair alternatief voor de Alpen, een wandelbestemming waar de bergen hoger en de prijzen lager zijn. Alsof je in de Italiaanse Dolomieten staat, maar dan, zoals alles in de Kaukasus: ruiger, hoger en wilder. Het soort toerist dat Georgi\u00eb bezoekt, verandert langzaam. Serieuze wandelaars die hun bergschoenen aanhouden in het vliegtuig, krijgen gezelschap van designliefhebbers en modieuze citytrippers. In deze etappe deel ik mijn ervaringen en geef ik tips voor ervaren bergwandelaars die deze route willen volgen. De Becho-Guli Pas – Mestia is een moeilijke wandelroute.<\/p>\n

Akhalsheni<\/h2>\n

In de guesthouse van Mousen heb ik overnacht en \u2019s ochtends kreeg ik een uitgebreid ontbijt met pruimen jam, tomaat en komkommer, Georgisch brood en gesmolten kaas. Na het grootste gedeelte te hebben opgegeten, kreeg ik nog brood mee voor onderweg. Dat was echt heel aardig. Ik zei met wishful thinking dat het mooi weer ging worden, maar daar twijfelde ze een beetje aan. Mousen ging met het paard richting Nakra, dus de kant waar ik vandaan kwam.<\/p>\n

Kheldra<\/h2>\n

Op een gegeven moment stuurt de GPS-track je van de zandweg af en een stuk omhoog. Verderop was door erosie een stuk weggespoeld, dus volgde ik nu de zandweg. Vanaf de andere kant is het duidelijk te zien dat het pad daar weg is.<\/p>\n

Verderop is een groep uit Oost-Europa bij een kampvuur aan het kamperen, het is een mooi vlak stuk dus een ideale locatie.<\/p>\n

Guli dorp<\/h2>\n

De weg wandelt omhoog en hier kom je langs een ru\u00efne. Het dorp “Guli”, waar je de ru\u00efnes van torens en verlaten huizen kunt zien. Er is ook de Kerk van de Aartsengel Gabri\u00ebl van Guli, die dateert uit de 9e-10e eeuw.<\/p>\n

Naar boven<\/h2>\n

Nu is het tijd om naar de eigenlijke pas te klimmen. Het pad is in feite een eindeloze slingerende klim naar de kleine depressie boven. Het is gemarkeerd, maar dat betekent niet dat je de richting niet kunt verliezen, vooral omdat de helling wordt doorkruist door talloze koeienpaden. En aangezien koeien de voorkeur geven aan horizontale paden, kan het zijn dat je, als je te veel focust op het “volgen van een pad”, enorme zigzaglijnen maakt terwijl je slechts weinig hoogte wint. Er is markering, maar die is niet erg duidelijk. Zo kom ik hier nog geraniums, grote ratelaars, steenbreek en andere mooie bloemen tegen.<\/p>\n

Onderweg sprak ik een stel uit Tsjechi\u00eb. Ze hadden een hond uit het dorp meegenomen die hen trouw volgde dankzij alle aandacht die ze hem gaven. Dit was het tweede stel hikers dat ik tegenkwam; de trail is erg rustig en verder ben ik alleen locals in het dorp tegengekomen. Ze lieten me vriendelijk voorgaan.<\/p>\n

Guli-pas<\/h2>\n

Vanaf de Guli-pas wandel je zuidwaarts over de bergkam, het pad daalt langzaam af. Na 1 kilometer draait het pad naar links, de vallei in. Dit stuk was best lastig omdat hier nog sneeuw lag. Hier ben ik naast de sneeuw naar beneden gegaan omdat ik dacht dat ik hier meer grip had. Ondanks dat ben ik hier nog wel een stuk weggegleden, maar ik kon mezelf afremmen. Het was inmiddels gaan miezeren en de zon was achter de wolken verdwenen.<\/p>\n

Pushkueri<\/h2>\n

Voor de Pushkueri-rivier is er nog een veldje waar je kunt kamperen. Omdat het inmiddels minder weer was, heb ik hier gekampeerd. Later trok de vallei helemaal dicht en zat ik in de wolken. \u2019s Nachts heb ik wat extra kleren aangedaan omdat het een stuk frisser was, maar ik heb het niet koud gehad.<\/p>\n

Conclusie<\/h2>\n

De Becho-Guli Pas – Mestia route biedt een uitdagende ervaring voor ervaren bergwandelaars, met ruige landschappen, historische bezienswaardigheden en afwisselende weersomstandigheden. Van de gastvrije gastheer in Akhalsheni tot de indrukwekkende ru\u00efnes van Guli en de adembenemende uitzichten vanaf de Guli-pas, deze tocht laat de ongetemde schoonheid van de Kaukasus zien. Het is een unieke reis waar de pure wildernis en de rijke cultuur van Georgi\u00eb samenkomen.<\/p>\n

\u2190 Vorige etappe<\/a> – Volgende etappe \u2192<\/a><\/em><\/p>\n

De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgi\u00eb is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.<\/em><\/p>\n

Bekijk de overzichtsblog: “Transcaucasian Trail: Alle Georgische etappes, overzicht & ervaringen in de betoverende Caucasus”<\/a><\/em><\/p>\n


\n