{"id":8785,"date":"2024-08-15T21:47:45","date_gmt":"2024-08-15T20:47:45","guid":{"rendered":"https:\/\/qdraw.nl\/blog\/?p=8785"},"modified":"2025-07-31T12:20:41","modified_gmt":"2025-07-31T11:20:41","slug":"transcaucasian-trail-alle-georgische-etappes-overzicht-ervaringen-in-de-betoverende-caucasus","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/qdraw.nl\/blog\/azie\/transcaucasian-trail-alle-georgische-etappes-overzicht-ervaringen-in-de-betoverende-caucasus\/","title":{"rendered":"Transcaucasian Trail: Alle Georgische etappes, overzicht & ervaringen in de betoverende Caucasus"},"content":{"rendered":"

De Transcaucasian Trail is een uitdagende wandelroute door de Zuidelijke Caucasus. Deze epische route voert door ongerepte natuur, langs historische dorpen en over ruige bergpassen, waarbij wandelaars genieten van adembenemende uitzichten en een rijke biodiversiteit. De trail biedt niet alleen een fysieke uitdaging, maar ook een unieke kans om de culturele diversiteit en gastvrijheid van de regio te ervaren. De route is echter alleen geschikt voor ervaren bergwandelaars (niveau: moeilijk). Het stuk van Mestia naar Ushguli is het meest toegankelijke deel van de route (niveau: gematigd).<\/p>\n

Video<\/h2>\n

Over mijn ervaringen heb ik mini documentaire gemaakt. Scroll naar beneden voor de video. Hieronder wordt informatie gedeeld en een samenvatting gegeven de etappes van de Transcaucasian Trail.<\/a><\/p>\n

Hoe veilig is Georgi\u00eb?<\/h2>\n

Georgi\u00eb heeft volgens Nederland Wereldwijd, de overheidswebsite voor reisadviezen, de kleurcode geel. Dit betekent dat reizen naar het land mogelijk is, maar dat je alert moet blijven. Abchazi\u00eb en Zuid-Osseti\u00eb worden beschouwd als no-go zones, maar deze gebieden liggen buiten de gangbare reisroutes. In de hoofdstad Tbilisi komen soms demonstraties voor, waarbij de politie stevig kan optreden. Zelf heb ik hier niets van gemerkt tijdens mijn verblijf. Het verkeer in Georgi\u00eb is chaotisch, met zowel links- als rechtsgestuurde voertuigen die door elkaar worden gebruikt. Het land rijdt, net als de meeste landen, aan de rechterkant van de weg. Hoewel Rusland momenteel druk is met Oekra\u00efne en zich daardoor waarschijnlijk koest houdt, is het belangrijk om altijd het meest recente reisadvies te raadplegen.<\/p>\n

Welke tijd van het jaar?<\/h2>\n

De beste periode om deze trek te maken loopt van begin juli tot eind september. Elke maand biedt iets unieks: in juni zijn de landschappen weelderig groen en bloeien de bloemen volop, maar dat komt door de frequente regen. Ik was er eind juni en begin juli, en ondanks de prachtige omgeving lag er op de passen buiten Mestia richting Ushguli nog flink wat sneeuw, wat de kans op uitglijden vergrootte.<\/p>\n

Is het nodig om een tent mee te nemen?<\/h2>\n

Ja, het is aan te raden om een tent mee te nemen. Tijdens de trekking moet je meerdere bergpassen oversteken, en er zijn delen van de route waar geen accommodaties beschikbaar zijn. Een tent biedt je de flexibiliteit om te kamperen op afgelegen locaties en jezelf voor te bereiden op onvoorziene omstandigheden tijdens de tocht.<\/p>\n

Goede voorbereiding is essentieel<\/h2>\n

Een goede voorbereiding is cruciaal voor deze trek. Zorg ervoor dat je beschikt over stevige, goed ingelopen bergschoenen. Bij speciaalzaken zoals Bever of de ANWB-winkel kunnen ze je adviseren bij de keuze van geschikt schoeisel.<\/p>\n

Het is belangrijk om een reisverzekering af te sluiten die heel Georgi\u00eb dekt. Sinds 1 juni dit jaar is een verzekering in Georgi\u00eb verplicht, en hier wordt steekproefsgewijs op gecontroleerd. Print je polisblad bijvoorbeeld uit om problemen te voorkomen.<\/p>\n

Zelf had ik een Garmin InReach satelliettelefoon mee voor noodgevallen. Dit apparaat kost ongeveer \u20ac300, en met een abonnement van \u20ac80 per jaar kun je het \u00e9\u00e9n maand per jaar gebruiken. Daarnaast is het handig om gevriesdroogd eten en een kooktoestel mee te nemen, aangezien er, behalve in Mestia, geen restaurants of supermarkten zijn langs deze route.<\/p>\n

Lees je goed in over hoe je om moet gaan met bliksem, vooral vanwege de risico\u2019s van grondspanning zoals recent onderzoek aantoont. Daarnaast moet je uitkijken voor de Reuzenberenklauw (Heracleum mantegazzianum), een invasieve exoot afkomstig uit de Kaukasus. Deze plant herken je aan de metershoge witte bloemen en groenbruine stengels. Het sap kan bij aanraking ernstige brandwonden veroorzaken, dus vermijd contact met deze plant.<\/p>\n

Vliegen naar Tbilisi<\/h2>\n

Voor mijn reis naar Tbilisi koos ik voor een directe vlucht vanuit Amsterdam. Georgian Airways biedt op maandagochtend, woensdagochtend en zaterdagochtend rechtstreekse vluchten aan naar de hoofdstad (TBS). Zelf vloog ik op woensdag 19 juni. Transavia heeft ook directe vluchten op woensdagavond en zaterdagavond. Daarnaast zijn er opties om vanuit Charleroi en Dortmund naar Kutaisi (KUT) te vliegen, wat in het westen van het land ligt en de reis binnen Georgi\u00eb verkort. Er zijn ook vluchten naar Mestia beschikbaar, maar deze worden vaak geannuleerd, dus dit kan een minder betrouwbare optie zijn. Bovendien begint de route niet in Mestia maar in Tobari.<\/p>\n

Vervoer van vliegveld naar centrum Tbilisi<\/h2>\n

Eenmaal aangekomen op het vliegveld van Tbilisi, nam ik bus 337 naar het centrum. Deze bus rijdt van 07:00 tot 23:00 uur, en een ticket kost 1,50 GEL. Taxi\u2019s bij de luchthaven bepalen zelf hun prijzen en rekenen vaak twee tot drie keer zoveel aan buitenlanders. In Georgi\u00eb hebben taxi\u2019s geen meters, waardoor het lastig kan zijn om vooraf een eerlijke prijs af te spreken. Veel hotels en guesthouses bieden gelukkig ook betaalde shuttlediensten aan als alternatief.<\/p>\n

Treinreis Tbilisi naar Zugdidi<\/h2>\n

In Tbilisi verbleef ik in het Backstreet Hotel, gelegen nabij het station. Het hotel was eenvoudig en had geen bijzonderheden, positief of negatief. De prijs van 65 GEL per nacht was redelijk voor de hoofdstad. Op 20 juni vertrok mijn trein om 08:20 vanaf het hoofdstation van Tbilisi. Het is aan te raden om 10 minuten voor vertrek aanwezig te zijn, aangezien de tickets worden gecontroleerd voordat je de wagon betreedt. Je kunt de tickets online kopen via Georgian Railway (TRE), te boeken vanaf 20 dagen voor vertrek. De treinreis naar Zugdidi duurt 6 uur en beslaat 322 km, met een gemiddelde snelheid van 54 km per uur. De trein stopt regelmatig en toetert om werkers en vee te waarschuwen. Er rijdt slechts \u00e9\u00e9n trein per dag op dit traject, aangezien de nachttrein tijdelijk is opgeschort door corona.<\/p>\n

Vanaf Zugdidi naar Tobari, het beginpunt van de route<\/h2>\n

Er rijdt een marshrutka van Zugdidi naar Mestia, met vertrektijden in de ochtend en middag. Eind juni vertrok deze tussen 10:00 en 10:30, zodra de bus vol was. Ik vroeg de chauffeur om me in Tobari af te zetten, aangezien de minibus standaard doorrijdt naar Mestia.<\/p>\n

Alle etappes en een overzicht van de ervaringen<\/h2>\n

Van alle etappes heb ik losse artikelen geschreven, waarin mijn ervaringen worden gedeeld. Hieronder geef ik een samenvatting van de losse wandeldagen.<\/p>\n

Etappe 1: Tobari via Chuberi naar Zemo Marghi<\/a><\/h2>\n

De trekking van Tobari\/Khaishi via Chuberi naar Kvemo Marghi biedt een fascinerende mix van natuur, geschiedenis en avontuur in Georgi\u00eb. De eerste 8 km wandel je over grindwegen door de dorpjes van Chuberi, waar je sporen ziet van het verleden, zoals oude Sovjet-trucks en monumenten. Onderweg kwam ik EUMM-waarnemers tegen die toezicht houden op de naleving van het staakt-het-vuren na de Russisch-Georgische Oorlog. Bij Kvemo Marghi begint de echte hike, inclusief rivieroversteken en een uitdagende klim van 679 naar 1342 meter. De route voert door een vallei die bedreigd wordt door de bouw van een waterkrachtcentrale, waardoor het behoud van dit ongerepte gebied onzeker is.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Tobari via Chuberi naar Zemo Marghi (Etappe 1)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 2: Zemo Marghi naar Utviri Pass<\/a><\/h2>\n

De route start bij Zemo Marghi, waar je door een bosbouwweg klimt. Het eerste stuk heb je geen uitzichten en klim je alleen, wat behoorlijk zwaar is. Je zult op deze dag meer dan 2 km in verticale richting stijgen en je zult je zeker gaan afvragen waarom je ook alweer aan deze wandeling bent begonnen. Voor de boomgrens stonden nog een aantal mooie orchidee\u00ebn en ik heb ook vlinders gespot. Vanaf de boomgrens heb je een spectaculair uitzicht over de bergen en kun je echt enorm ver kijken. Deze etappe heeft eind juni stukken sneeuw die nog zijn blijven liggen van afgelopen winter. Ik had mijn Yaktrax mee en deze ook gebruikt. Yaktrax zijn sneeuwkettingen voor schoenen die voor extra grip in de sneeuw zorgen. Verderop waren stukken weggespoeld en ook nog in een hoek van 30-45 graden, waar ik overheen moest navigeren. Op een vlak stuk voor het hoogste punt van de bergpas bij het riviertje de Tita heb ik mijn tent neergezet.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Zemo Marghi naar Utviri Pass (Etappe 2)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 3: Utviri Pass naar Nakra<\/a><\/h2>\n

Ik begon de dag met een afdaling vanaf de Utviri-pas. Het landschap is werkelijk prachtig. Ik spotte meerdere zeldzame bloemen, zoals orchidee\u00ebn, gentianen, primula en bont kartelblad, allemaal tegen een achtergrond van besneeuwde bergen. Op sommige stukken moest ik door de sneeuw, maar de helling was niet steil, dus met mijn Yaktrax sneeuwkettingen kwam ik prima vooruit. De zandweg daalt af en vlak voor Nakra maakt hij een afslag naar rechts, maar deze was niet te vinden, dus volgde ik de zandweg. Omdat ik ervoor koos om niet in een guesthouse in Nakra te verblijven en in plaats daarvan te kamperen, stak ik de rivier over via een brug. Door wegwerkzaamheden werd het pad moeilijk te volgen. Ik besloot de “Stage 2 Alternate: Nakra Dirt Road” te nemen, omdat de oorspronkelijke route niet te vinden was. Er waren geen markeringen te zien, en het leek erop dat het project al meer dan een jaar stil lag.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Utviri Pass naar Nakra (Etappe 3)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 4: Nakra naar Gheshderi<\/a><\/h2>\n

Ik heb gekampeerd bij Latsumba, iets voorbij Nakra, en vervolgde mijn route naar Tsaleri, waar de vervallen huizen en ru\u00efnes de sfeer bepaalden. Het pad leidde me door dichte bossen en over de 1865 meter hoge Zagari. Na een lunch bij de Manshura-rivier, met uitdagingen zoals verwoeste bruggen die gelukkig wel hersteld waren iets verderop en erosie, bereikte ik Kichkhuldashi. De dag eindigde in Gheshderi, waar ik hartelijke gastvrijheid ervoer van een lokale vrouw en haar familie. De etappe eindigde met een kampeerplek in Lakvri, omringd door een weide vol bloemen.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Nakra naar Gheshderi (Etappe 4)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 5: Gheshderi naar Becho Valley<\/a><\/h2>\n

Ik kampeerde iets voor Gheshderi, bij Parischala. Het eerste stuk is over een zandweg en het pad leidde me door dichte bossen en over de Kinni-rivier, met onduidelijke markeringen. Na het verlaten van het dorp Pkhutreri en het navigeren over zandwegen en asfalt bij Etseri, bereikte ik Barshi met zijn intacte wachttoren. De Baki Pass bood adembenemende uitzichten, maar het weer begon te veranderen. Bij Mazeri bewonderde ik de kapel en het meertje voordat ik in Tvebishi aankwam. Bij Guesthouse Murkvan heb ik overnacht; de eigenaar probeerde de kamer voor het dubbele tarief te verhuren, maar dat is niet doorgegaan. Ondanks de trucjes heb ik hier een prima nacht gehad en het eten was smakelijk.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Gheshderi naar Becho Valley (Etappe 5)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 6: Becho Valley naar Akhalsheniy<\/a><\/h2>\n

Ik begon in de Becho Vallei. De bovenste Dolra-vallei, ook wel Becho genoemd naar de gemeenschappen, ligt ten westen van Mestia. Hier heb ik door de vallei gewandeld. Ter hoogte van Akhalsheni werd ik aangesproken door een local en het weer was niet zo geweldig. Ik kreeg een goed aanbod om mee te gaan en heb daar de middag en avond doorgebracht. Ze waren echt heel gastvrij en hartelijk.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Becho Valley naar Akhalsheni (Etappe 6)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 7: Becho Valley naar Guli<\/a><\/h2>\n

In Akhalsheni heb ik genoten van een warm ontbijt bij Mousen’s guesthouse, daarna ben ik verder getrokken richting Kheldra (rivier). Hier leidt een door erosie beschadigd pad je over zandwegen. Bij Guli wandel je langs ru\u00efnes en de oude Kerk van de Aartsengel Gabri\u00ebl, voordat je de steile klim naar de Guli-pas begint. Onderweg sprak ik een stel uit Tsjechi\u00eb. Ze hadden een hond uit het dorp meegenomen die hen trouw volgde dankzij alle aandacht die ze hem gaven. Dit was het tweede stel hikers dat ik tegenkwam; de trail is erg rustig en verder ben ik alleen locals in het dorp tegengekomen. Ze lieten me vriendelijk voorgaan. Het pad over de pas is uitdagend door sneeuw en onduidelijke markeringen, maar biedt uiteindelijk een spectaculaire afdaling naar Pushkueri. Voor de Pushkueri-rivier is er nog een veldje waar je kunt kamperen. Omdat het inmiddels minder weer was, heb ik hier gekampeerd.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Becho Valley naar Guli (Etappe 7)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 8: Guli naar Mestia<\/a><\/h2>\n

In de mistige vallei van Pushkueri heb ik mijn tent de vorige dag opgezet voordat ik verder trok over uitdagende sneeuwvelden en technische rotspaden naar de Tebdiash Ridge. Ondanks het beperkte zicht en een spannend moment van uitglijden, is dit een moeilijke oversteek. Bij het Mestia Cross geniet je van een uitzicht over de stad Mestia en ontmoet je waarschijnlijk meer mensen. Je komt aan in Mestia, waar ik een gemiddelde maaltijd heb gehad bij Cafe Laila en hier kun je de indrukwekkende Svan-torens verkennen. Ik heb overnacht in het Family Hotel Kala en gegeten bij restaurant Lile, waar je een smakelijke Ojakhuri-stoofpot kunt proeven.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Guli naar Mestia (Etappe 8)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 9: Mestia naar Zhabeshi<\/a><\/h2>\n

De start van mijn hike in Mestia is al meteen bijzonder. Terwijl ik door het centrum wandel, omgeven door de iconische Svaneti-torens, voel ik de historische sfeer om mij heen. Na een stevig ontbijt in het familiehotel Kala vertrek ik richting Zhabeshi. Het pad klimt geleidelijk omhoog en biedt adembenemende uitzichten op de Tetnuldi- en Usba-bergen. Onderweg ontmoet ik andere wandelaars en geef ik route-informatie aan een Duits koppel. In het dorpje Cholashi passeer je een gemeentehuis in Sovjetstijl, waarna je aan dezelfde kant van de rivier blijft. Hoewel sommige mensen de geasfalteerde weg naar Chvabiani te nemen, is dit niet de offici\u00eble route. Ik zal aanraden om het pad langs de rivier te volgen. Dat biedt veel mooiere uitzichten. Het schilderachtige dorp Zhabeshi, gelegen in een mooie vallei, vormt het eindpunt van deze dag.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Mestia naar Zhabeshi (Etappe 9)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 10: Zhabeshi naar Khalde<\/a><\/h2>\n

Na een rustige nacht nabij Zhabeshi vervolg je je tocht via de hoge route langs het Tetnuldi Ski Resort richting Adishi. De Transcaucasian Trail volgt deze uitdagende hoge route, die je trakteert op enkele van de mooiste uitzichten van de hele trek. Hoewel er ook een lagere route is, die iets langer maar ook spectaculair is, kies je voor de hogere optie. Onderweg passeer je verlaten dorpen en geniet je van de ongerepte natuur. In Adishi, een schilderachtig dorpje met talloze Svan-torens, wandel je verder de vallei in richting de gletsjer. Hier verandert de zandweg in een smal zandpad. Vlak voor de gletsjer staan lokale bewoners klaar om je tegen betaling de rivier over te helpen. Je hebt de keuze: ofwel wachten tot de volgende ochtend, wanneer het smeltwater lager staat, of direct betalen om over te steken. Je kunt er voor kiezen om je te laten oversteken, dit kost \u20ac8. Na de oversteek gaat de route omhoog, door prachtige rododendronvelden en langs de indrukwekkende Adishi-gletsjer. De wandeling voert je verder over de Chkhunderi-pas richting de Khaldeschala-vallei.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Zhabeshi naar Khalde (Etappe 10)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 11: Khalde naar Davberi<\/a><\/h2>\n

In het dal, met zicht op de Zaresho-Khalde-gletsjer, zet je je tent op. Vanaf daar volg je de Khaldeschala-rivier richting het dorpje Khalde. Onderweg passeer je een kleine waterval waar het water van een rots naar beneden stroomt. Bij Khalde, een dorp met een rijke geschiedenis, word je ingehaald door een auto die even verderop stopt om muziek te luisteren. Verderop kom je langs het pittoreske dorp Iprari, dat wordt gekenmerkt door een eeuwenoude wachttoren. Bij Lalkhori kom je uit op \u201cWeg Nr 7\u201d, de belangrijkste verbindingsroute tussen Mestia en Ushguli. Dit deel van de tocht volgt een betonweg, waarbij je de Khaldeschala-rivier oversteekt. Ter hoogte van Kva vind je een mooie kampeerplek in het bos.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Khalde naar Davberi (Etappe 11)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Etappe 12: Davberi naar Ushguli<\/a><\/h2>\n

Je volgt de Enguri-rivier richting Ushguli en wandelt over een mooi pad dat langs de rand van een heuvel slingert. Op sommige plekken heb je een prachtig uitzicht over de vallei. Ongeveer 2,5 km voor Ushguli voegt het zandpad zich samen met de hoofdweg naar het dorp, waar ze bezig zijn beton te storten. Deze etappe biedt een mix van uitdagende paden en schitterende uitzichten. Ushguli, op 2.100 meter hoogte, is een van de hoogst bewoonde dorpen van Europa (als je dit deel meetelt met Europa) en staat bekend om zijn middeleeuwse torenhuizen. Hier zijn verschillende guesthouses, maar ik heb besloten om te kamperen om de volgende dag vroeg te kunnen starten.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Davberi naar Ushguli (Etappe 12)<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Ushguli: Wandeling naar Chvelpi via de Latpari Pas<\/a><\/h2>\n

De wandeltocht van Chazhashi naar Chvelpi via de Latpari-pas maakt geen deel uit van de Transcaucasian Trail. Je begint je hike in het pittoreske dorpje Ushguli (Chazhashi), gevolgd door een uitdagende klim. Je hebt zicht op het voormalige zomerverblijf van koningin Tamar. Onderweg passeer je prachtige vergezichten over de Grote Kaukasus, bloeiende rododendrons en afgelegen bergmeren. De Latpari-pas, op 2975 meter hoogte, biedt een adembenemend uitzicht voordat je aan de afdaling naar Chvelpi begint. Deze afdaling is een onderhoudsweg voor de hoogspanningsmasten. Deze tocht combineert natuurpracht, historie en fysieke uitdaging, ideaal voor de avontuurlijke wandelaar.<\/p>\n

Bekijk de volledige blogpost: Ushguli: Wandeling naar Chvelpi via de Latpari Pas<\/a><\/em><\/p>\n

\"Bekijk<\/a><\/p>\n

Conclusie<\/h2>\n

De Transcaucasian Trail biedt een onvergetelijke ervaring voor avontuurlijke wandelaars, met adembenemende uitzichten en uitdagende routes door de ongerepte natuur van de Zuidelijke Kaukasus. Van de ruige bergpassen en betoverende bossen tot de charmante dorpen en historische locaties, elke etappe onthult de unieke schoonheid en culturele rijkdom van Georgi\u00eb. Hoewel de trek fysiek veeleisend kan zijn en goede voorbereiding vereist, is de beloning in de vorm van spectaculaire landschappen en onvergetelijke ontmoetingen met de lokale bevolking absoluut de moeite waard. Deze trail is een must voor iedere ervaren wandelaar die op zoek is naar avontuur en natuur.<\/p>\n

Kaart route Transcaucasian Trail Upper Svaneti Georgi\u00eb<\/h2>\n

\"Er<\/a><\/p>\n

Er is hier een overzichtskaart te vinden van de Transcaucasian Trail Upper Svaneti Georgi\u00eb<\/a><\/p>\n

Video<\/h2>\n

Van de route heb ik een film gemaakt die een beeld geeft van wat er onderweg te zien is. Scroll iets naar beneden voor de video speler.
\nMochten er problemen zijn met afspelen, de video is ook op Youtube te vinden.<\/a><\/p>\n

Hieronder staat de video:<\/h2>\n

 <\/p>\n