Soms wil je gewoon even naar buiten. Weg van schermen, agenda’s en ruis. Zo deel ik mijn ervaringen over: wandelingen, routes, momenten, beelden en gedachten die ontstaan wanneer je de ruimte opzoekt. Om dat niet te laten verdwijnen in losse posts of vluchtige updates, ben ik gestart met een maandelijkse nieuwsbrief.
Elke maand ontvang je:
buiteninspiratie
kleine verhalen en observaties
ideeën om zelf op pad te gaan
Geen spam, geen dagelijkse stroom, maar één moment per maand om even stil te staan en misschien juist in beweging te komen.
Aanmelden is gratis en eenvoudig. Je e-mailadres is voldoende, en uitschrijven kan op elk moment via de link in de nieuwsbrief.
In 2005 begon ik een blog. Zonder plan of strategie schrijven over wat ik meemaak. Gewoon uit nieuwsgierigheid. Ik wilde dingen vastleggen die me opvielen: sneeuw in Twello, een mooi gebouw en een onverwachte ontmoeting. Dat waren de vroege dagen van het internet, waarin ontdekken voorop staat. Een digitale plek waar je gedachten en beelden kon achterlaten zonder te weten wie ze zou vinden.
Twintig jaar later is die impuls er nog steeds. Alleen is de wereld eromheen veranderd — en ikzelf ook. Wat begon als een manier om foto’s te delen, is uitgegroeid tot een archief van ervaringen, wandelingen en indrukken. Meer dan duizend artikelen verder is Qdraw een soort logboek geworden van mijn ontwikkeling: als maker, als reiziger en als mens die probeert te begrijpen wat hem raakt in de wereld om zich heen.
Van het lokale naar het landschap
In de beginjaren schreef ik vooral dichtbij huis. Deventer, Twello, Apeldoorn — plekken die ik kende, maar waar ik telkens opnieuw naar keek. Gaandeweg verschoof de blik. Reizen werden langer, wandelingen verder, verhalen gelaagder.
Wat vinden de lezers het leukste
In dat opzicht zegt de statistiek van dit jaar iets leuks: lezers houden van routes en overzichtsblogs. De populairste stukken van dit jaar laten precies zien waar mijn hart ligt én wat het publiek waardeert. De top vijf van 2025 (op basis van weergaven dit jaar) zijn een mooie samenvatting:
Wat mij opvalt is niet alleen de aantallen, maar dat dit precies de thema’s zijn die ik het liefst schrijf: paden die overzicht en avontuur tegelijk bieden, routes die je landschap laten lezen en plekken waar natuur en geschiedenis elkaar raken.
Bedankt
Ik wil iedereen bedanken voor het lezen, reageren en voor de betrokkenheid bij Qdraw de afgelopen twintig jaar. Samen blijven we ontdekken, wandelen en genieten van alles wat de wereld dichtbij en ver weg te bieden heeft. Jullie zijn toppers! Op naar nog veel meer inspirerende jaren!
Jaaroverzicht: 2005–2025
In de volgende alinea’s blik ik terug op elk jaar van Qdraw, van de eerste voorzichtige stappen in 2005 tot de avontuurlijke trails van 2025. Elk jaar vertelt zijn eigen verhaal van ontdekking, groei en veranderende interesses.
2005–2007 — Eerste stappen en verbreding
2005 — De eerste stappen
In 2005 begon de site. Mijn eerste blogs gingen nog niet over verre reizen of lange wandelingen, maar over wat er letterlijk voor mijn voeten gebeurde. Uitjes naar het Museumpark Harskamp en het Aardhuis, foto’s van paddestoelen en sneeuw in Twello — kleine momenten die ik wilde bewaren. Ik schreef over waterpolo, over Sinterklaas, over alledaagse dingen die toen belangrijk voor mij waren en dat misschien nog steeds zijn.
2006 — Ontdekken, verzamelen en vasthouden
In 2006 begon ik bewuster te kijken naar de wereld om me heen. Mijn blog groeide van een reeks losse indrukken naar een steeds rijker dagboek van wat ik tegenkwam: markten in Twello, open dagen op school, het Aviodrome in Lelystad en het Spoorwegmuseum in Utrecht. Het was een jaar vol uitstapjes — naar het Aardhuis, het Openluchtmuseum, het Artilleriemuseum en vakanties in Sauerland en het Thüringer Wald. Er zat een kinderlijke nieuwsgierigheid in die zomer: overal wilde ik iets van meenemen, liefst in de vorm van een foto of een kort stukje tekst. Ook Twello zelf veranderde. De nieuwbouw kreeg vorm, het station werd geopend en ik keek met een mengeling van trots en verbazing naar hoe mijn dorp zich ontwikkelde. Ik schreef zelfs over zwerfvuil en over de bouw van het Spiegelbosje — kleine observaties, maar ze vertelden iets over betrokkenheid.
2007 — Van Twello tot Zweden en alles daartussen
Het jaar 2007 begon onrustig: de kerstboom op Mercurius werd vernield, maar kort daarna lag Twello weer wit onder een paar zeldzame sneeuwdagen. Terwijl de Loenense Watervallen werden opgeknapt en ik foto’s maakte van de maansverduistering, trok ik ook verder weg: Liberty Park, het Zoutmuseum en de Nationale Stoomtreindag met de geur van olie en stoom bleven bij. Sail Kampen, Deventer op Stelten op 07-07-07 en een boottocht door Zutphen maakten het jaar levendig. Voor het eerst kreeg mijn blog een buitenlands karakter met een vakantie naar Stora Hög in Zweden. Later volgden Truckerdag Lathmer, het Bokbierfeest en het Openluchtmuseum Los Hoes in Ootmarsum.
2008–2012 — Verbondenheid, verandering en beweging
2008 — Vernieuwing en verbondenheid dichtbij huis
Het jaar 2008 voelde als een jaar van verandering, letterlijk en figuurlijk. Twello was volop in beweging: nieuwe wijken verrezen rond de Spoorzone en ’t Holthuis, straten kregen een nieuw gezicht en ik legde de metamorfose vast “vanuit vogelvlucht”. Mijn lens volgde hoe het dorp zich ontwikkelde, maar ook hoe het zijn karakter behield — van de markt, uitgeroepen tot de nummer één van Nederland, tot de buurtclub op Mercurius waar de kerstboom nog altijd symbool stond voor samenhorigheid. Er was veel te beleven dicht bij huis: carnaval in Wilp-Achterhoek, de open dag van de brandweer en het Deventer Vliegerfestijn kleurden het jaar met levendige momenten. Tussendoor reisde ik kort verder — naar Radio Kootwijk en de IJssellinie bij Olst — plekken waar natuur en geschiedenis elkaar raken, precies dat wat mijn nieuwsgierigheid toen al dreef.
2009 — Dromen, dauw en decemberlicht
Het jaar 2009 begon letterlijk ijzig — met rijp die het landschap op 9 januari omtoverde tot een zilveren schilderij. Ik trok eropuit naar het Openluchtmuseum in Arnhem en schreef over vuurwerk, sneeuw en vorst in Twello; de natuur leek dat jaar de hoofdrol te spelen. Carnaval, de Mercurius-buurtclub en Deventer op Stelten brachten weer levendigheid, maar tussen de evenementen door sloop een meer beschouwende toon mijn blog binnen: foto’s van ochtendgloed, herfst in Twello en mistige zondagen in Doesburg toonden mijn groeiende oog voor sfeer en verstilling. Er waren ook uitstapjes: een vakantie naar Müden aan de Örtze, waar stilte en natuur de boventoon voerden. Een bezoek van Ducati rijders aan Twello, waar techniek en vorm hun eigen esthetiek kregen en Open Monumentendag in Zutphen, waar geschiedenis tastbaar werd in steen en glas-in-lood. Rêve (de droom) in Deventer was een bijzondere voorstelling. Het jaar eindigde met Dickensiaanse taferelen: Deventer in kerstsfeer, sneeuw op de kortste dag van het jaar en stoomtreinen bij Lieren die letterlijk warmte uitademden.
2010 — Vijf jaar onderweg en nog altijd nieuwsgierig
In 2010 leek de wereld wit te beginnen. Sneeuw domineerde het landschap, van Apeldoorn tot Twello en zelfs de uiterwaarden bij Wilp veranderden in een soort poolvlakte met sneeuwwuiven en duinen. Ik trok eropuit met mijn camera — naar Radio Kootwijk, naar het platteland tussen Twello en Beekbergen — om vast te leggen hoe stilte en kou het vertrouwde landschap nieuw maakten. Zelfs een kapotte bus kreeg een plek tussen die winterbeelden, het alledaagse hoorde er immers net zo goed bij. Toen de sneeuw smolt, keerde de kleur terug: roofvogels vlogen bij De Kribbe, de natuur rond Twello kwam tot leven en het jaar vulde zich weer met rituelen – zoals carnaval, Deventer op Stelten en Klompenweek. Ik bezocht Sail Kampen en later de stad Amsterdam, waar de drukte contrasteerde met de rust van Bussloo en het herfstige kanaal bij huis. Dionweb (de naam van deze site tot 2010) werd vijf jaar. Een kleine, maar betekenisvolle mijlpaal. In die vijf jaar had ik geleerd dat fotograferen en schrijven niet alleen gingen over vastleggen, maar over aandacht — zien wat anders ongemerkt voorbij zou gaan. De Mercurius kerstboom werd weer opgebouwd en de sneeuw bracht zowel plezier als chagrijn.
2011 — Van mist en nieuwbouw tot verre reizen
Het jaar 2011 was een jaar vol contrasten: van de carnavalsoptocht in Wilp tot de ochtendmist boven het kanaal, van de sloop van AOC-Oost tot de opbouw van de nieuwbouwwijk De Vecht. De camera volgde het ritme van de veranderingen in en rond Twello. Daarnaast had ik ook vakanties naar Weywertz in België en Neukirchen im Bayerischen Wald, die nieuwe landschappen en perspectieven brachten. Tussendoor waren er uitstapjes naar Elburg, Zwolle en Antwerpen — plekken waar geschiedenis en stadsleven elkaar raakten. Deventer op Stelten, Kunstroute Teuge en het Klompenfeest lieten de vertrouwde regio bruisen, terwijl de Bossen van de Posbank, Kootwijk en Wilp hun rust boden. Zo kwamen er aandacht voor vergankelijkheid en verandering, maar ook voor het kleine — een spinnetje, een zonsopkomst, ochtendmist. Zelfs het dagelijkse kreeg betekenis, of het nu ging om een postzegelontwerp, een foto in het Voorster Nieuws of een krantenwijk, die gewoon deel was van het verhaal.
2012 — Een jaar van beweging, water en verandering
Het jaar 2012 voelde als een jaar waarin alles stroomde: de IJssel trad buiten haar oevers bij Deventer en Zutphen, de sneeuw viel grillig en kort en er was voortdurend iets in beweging — of het nu ging om sloop, nieuwbouw of reizen. De camera volgde de veranderingen in Twello van dichtbij: van de afbraak van Van den Belt tot de groei van nieuwe wijken, terwijl de lente werd begroet met zwaan, tulpen en paasvuren. Er was ruimte voor techniek en nostalgie — het Aviodrome, Radio Kootwijk en oude spoorlijnen — maar ook voor het levendige lokale leven: het Klompenfeest, Jong Gelre toneel en open dagen bij boerderijen en brandweer. Tussen stad en natuur wisselden de beelden elkaar af: mistige ochtenden, koeien in de regen, skylinefoto’s van Deventer, stedentrips naar Den Bosch, Utrecht en Amsterdam. Zelfs verder van huis, in de Ardennen en Oostenrijk.
2013–2017 — Seizoenen, stedelijk leven en technologie
2013 — Seizoenen, sneeuw en stedelijke patronen
Het jaar 2013 was het jaar waarin ik zowel het alledaagse als het onverwachte wilde vastleggen. Hoogwater bij Fortmond en sneeuwlandschappen in Twello en Deventer vormden een constante herinnering aan de veranderlijkheid van het weer, terwijl de lente en zomer hun eigen ritme hadden met lentefeesten, fairs en mistige avonden in Twello. De stedelijke omgeving kreeg aandacht: flats op het Ordenplein, nieuwbouw in Twello, oude winkelpanden en bedrijventerreinen — alles gefotografeerd met oog voor lijnen, licht en tijd. Reizen brachten nieuwe perspectieven: van de Belgische Westhoek tot het Deense Limfjorden-gebied en van Scheveningen tot Artis Amsterdam. Cultureel was het jaar rijk: carnavalsoptochten, toneel, fight-cancer events, Deventer op Stelten, Madurodam en sterrenfotografie vulden de kalender. Tussen alles door experimenteerde ik met tijd en beweging, van timemashups tot druppelfotografie en bleef de fotografie een manier om te begrijpen, te documenteren en de schoonheid van zowel natuur als de stad te waarderen.
2014 — Licht, water en perspectief
In 2014 viel mijn aandacht vaak op de wisselwerking tussen licht en landschap, van het onweer boven Twello tot zonsondergangen langs de Hoevenallee, buurtschap Spekhoek en in de steden Den Bosch en Amsterdam. De rivieren, uiterwaarden en heidegebieden – zoals Vriezenveen, Deventer en het Waterloopbos in Marknesse – boden ruimte voor observatie en reflectie: de natuur en de veranderlijkheid van het weer en seizoen maakten elk beeld uniek. Tegelijkertijd bracht het stedelijk leven zijn eigen dynamiek, van de binnenstad van Arnhem en het KNSM-eiland tot nieuwbouw in Twello. Cultuur en evenementen vormden een constante achtergrond: carnavalsoptochten, Deventer op Stelten, klompenfeesten en theater langs de IJssel gaven kleur aan het jaar, terwijl reizen naar Duitsland en Zweden perspectieven boden buiten de eigen omgeving.
2015 — Ontwerp, reizen en licht
Het jaar 2015 voelde als een jaar van structuur en observatie, zowel in werk als fotografie. Mijn focus lag op informatie-architectuur, UX-design en designprincipes zoals Mobile First, grids en micro-interacties, waarmee ik probeerde overzicht en gebruiksvriendelijkheid te combineren. Tegelijkertijd was er ruimte voor de natuur en het landschap: sneeuw aan de IJssel, het Kootwijkerzand en de uiterwaarden bij Deventer en Voorsterklei boden een kalmte die contrasteerde met stedelijk leven in Amsterdam, Twello en Utrecht. Evenementen en cultuur markeerden het jaar: carnavalsoptochten, Deventer op Stelten, klompenfeest en Halloween in Twello vormden ritmes in de seizoenen. Reizen en musea gaven verdieping: van Rosendahl en Leipzig tot Kamp Vught Vesting Bourtange en diverse Duitse musea, waarin geschiedenis, techniek en landschap samenkwamen. Fotografie verbond dit alles: blauwe uren, time-lapses, mistige ochtenden in Deventer en de gouden driehoek van belichting hielpen de observaties vast te leggen.
2016 — Technologie, traditie en landschap
In 2016 balanceerde ik tussen digitale innovatie en rituelen. Aan de ene kant onderzocht ik de toekomst van technologie: smart-cities, VR-oefeningen voor presentaties, chatbots en machine learning stonden op de agenda. Een wereld waarin gebruiksgemak en voorspellingen steeds meer centraal stonden. Aan de andere kant bleven tradities en lokale evenementen mijn kalender vullen: carnaval in Wilp-Achterhoek en Den Bosch, klompenfeest in Twello, paasvuur in Teuge, Deventer op Stelten en midwinterhoornwandelingen in Beltrum. Tegelijkertijd zocht ik rust en inspiratie in landschappen en geschiedenis: de Vesting Bourtange, het Thüringerwald, de voormalige Duits-Duitse grens, het Fränkisches Freilandmuseum en watervallen bij Altersbach boden een tegenwicht aan het digitale werk, een reminder dat tijd en ruimte buiten het scherm ook betekenis geven. Reizen naar Maastricht, Groningen, Dankernsee en Oud Kampen lieten me de combinatie van stad, cultuur en natuur steeds opnieuw ervaren.
2017 — Van sneeuw naar technologie
Het jaar 2017 voelde als een jaar van contrasten tussen het alledaagse en het digitale. Lokale tradities en natuur bleven een constante: carnaval in Wilp-Achterhoek, Deventer op Stelten, het waterloopbos in Marknesse, sneeuw in Twello en het Kootwijkerzand gaven ritme en herkenning. Tegelijkertijd trok de wereld van technologie me steeds verder: machine learning, data-analyse en computer vision domineerden mijn studie en projecten. Van het trainen van gezichts- en objectdetectiemodellen in TensorFlow tot het experimenteren met spraakgestuurde services bij Eneco. Reizen boden weer een andere dimensie: Londen met Chinees Nieuwjaar en Harry Potter, Salzburg, Berlijn en de Keukenhof, maar ook het waterloopbos en de Moezel in herfstkleuren. Het was een jaar waarin ik leerde dat ontdekken niet alleen fysiek is, maar dat het ook gaat om het observeren, experimenteren en begrijpen van systemen — of het nu een middeleeuws festijn, een stad of een algoritme is.
2018–2021 — Grenzen verleggen en wandelen
2018 — Van lokale streken naar de rand van Europa
In 2018 voelde het alsof mijn wereld zich uitstrekte van vertrouwde dorpen tot het uiterste punt van Europa. Thuis en in Nederland bleef ik de kleine dingen waarderen: tafelvoetbal bijhouden via Tabletop, Deventer op Stelten, Kom in de Kas, Abdij Sion in Diepenveen en roofvogels en slangen in Wilp. Tegelijkertijd groeide mijn fascinatie voor technologie: objectherkenning met TensorFlow, .NET Core-projecten en voice-ondersteuning voor Eneco via Google Assistant hielden me scherp. Reizen voegde een nieuwe laag toe: Leiden, Brussel, Antwerpen, Dublin, en de Portugese kustlijn van Faro tot Cabo da Roca, het meest westelijke punt van het Europese vasteland. Het waren maanden van contrasten: lokale tradities en natuur naast stedelijke ontdekkingen en digitale innovatie naast pure fysieke ervaring. Zo voelde 2018 als een jaar van kijken, leren en grenzen opzoeken.
2019 — Grenzen verleggen, zowel dichtbij als ver weg
Het jaar 2019 voelde als een jaar waarin ik zowel het vertrouwde landschap als verre steden opnieuw ontdekte. Dichtbij huis waren er wandelingen over Kampereiland, de Loenermark, de Veluwezoom-Posbank, mistige ochtenden bij het Woudhuis, vlindertuinen in Zutphen, theater langs de IJssel en observaties op de Dellen. De jaarlijkse Deventer op Stelten mocht natuurlijk niet ontbreken en ook stedelijke verkenningen zoals Best en Tilburg gaven een andere kijk op mijn eigen omgeving. Tegelijkertijd bracht reizen mij diep Europa in: van de Ardennen in Namur en Ourthe, via Schotland met Glasgow en de Three Lochs Way, tot het hart van Italië met Milaan, Parma, Bologna, Florence, Napels en Rome en ook Berlijn. Het was een jaar van contrasten: rustige natuur en mistige landschappen wisselden af met culturele en stedelijke ontdekkingen, terwijl technologie, zoals slimme chatbots bij Centraal Beheer, een moderne laag toevoegde aan het alledaagse.
2020 — Wandelen en ontdekken in een klein en vertrouwd universum
Het jaar 2020 draaide voor mij vooral om wandelen en lokale ontdekkingen. Het jaar begon met een winterwandeling op landgoed Twickel en een bezoek aan het bewoonde 17e-eeuwse kasteel Hernen, terwijl avondfotografie in Deventer en zonsondergangen op de Wilpse Klei momenten van verstilling brachten. De Marskramerpad- en Klompenpad-etappes namen me mee langs de IJssel, de Maasuiterwaarden, Holhorst, Staverden en Kootwijk, waardoor het Nederlandse landschap in al zijn seizoenskleuren zichtbaar werd. Buiten de landsgrenzen waren er korte trips in de Franse Alpen, met onder andere Gers en Vernant en een Brusselse striproute bracht cultuur in beeld. Tussen al deze wandelingen door was er ook aandacht voor technologie en innovatie, zoals de lancering van een slimme chatbot bij Centraal Beheer. Het voelde als een jaar waarin ik mijn directe omgeving opnieuw leerde kennen, terwijl verre plekken en digitale vooruitgang het geheel in perspectief zetten.
2021 — Een jaar van wandelen, hiken en kleine ontdekkingen
Het jaar 2021 stond volledig in het teken van wandelen en hiken, zowel dichtbij huis als verder weg. Ik liep etappe na etappe van het Marskramerpad, de Klompenpaden, Trekvogelpad en Noaberpad, dwars door Nederland, langs de IJssel, het Land van Maas en Waal, Friesland en de Zaanse Schans en beleefde sneeuwlandschappen, kruiend ijs en vroege ochtendmist. Daarnaast trok ik verder Europa in: een Estlandse hikingroute van Aegviidu naar Võsu, stedentrips naar Tallinn, Málaga, Ronda, Sevilla en Córdoba en de landschappen van Andalusië. Tussendoor was er aandacht voor cultuur en natuur, zoals Deventer op Stelten, Glow Eindhoven, IVN-wandelingen en diverse lokale routes in Twello, Deventer en omgeving. Het jaar voelde als een langgerekte ontdekkingstocht, waarbij fysieke activiteit en landschappelijke schoonheid steeds hand in hand gingen.
2022–2025 — Langeafstandswandelingen en internationale trails
2022 — Wandelen, hiken en verre ontdekkingen
In 2022 lag de nadruk opnieuw op wandelen en hiken, met talloze etappes van het Trekvogelpad, Klompenpaden en andere routes door Nederland, van de Veluwe en Utrechtse Heuvelrug tot Limburg en Twente. Daarnaast verkende ik stedelijke en historische plekken zoals Zutphen, Den Bosch, Ravenstein en Mechelen, vaak gecombineerd met natuurwandelingen en paddenstoelenexcursies. Buiten Nederland trok ik naar Noord-Amerika, met Chicago en Michigan als hoogtepunten en naar Scandinavië voor een indrukwekkende Kungsleden-hike van Abiskojokk naar Nikkaluokta, inclusief Kiruna en Stockholm. Het jaar combineerde lokaal wandelen en natuur met verre reizen en culturele ontdekkingstochten en documenteerde ik alles in foto’s, aftermovies en routeverslagen, waardoor 2022 voelde als een intens jaar van beweging, verkenning en landschappelijke diversiteit.
2023 — Wandelen, trails en verre avonturen
In 2023 stond wandelen centraal, met uitgebreide trajecten van het Hertogenpad door Noord-Brabant, het Dutch Mountain Trail in Zuid-Limburg, het Pieterpad door Groningen en Drenthe en diverse Klompenpaden en natuurwandelingen door Nederland. Daarnaast werden verre hikes ondernomen, zoals de Peaks of the Balkans Trail door Albanië, Montenegro en Kosovo en citytrips in Tirana, Luxemburg, Parijs en Istanbul. Het jaar combineerde uitdagende meerdaagse tochten, lokale natuurverkenningen en culturele uitstapjes, vaak met aandacht voor flora, fauna en historische locaties. Fotografie, aftermovies en overzichtsblogs documenteerden de routes, waardoor 2023 uitblonk in zowel avontuur als inspiratie voor wandelen en outdoor-ontdekking.
2024 — Pieterpad, internationale trails en cultuur
In 2024 ligt de focus opnieuw op langeafstandswandelingen en avontuurlijke trails, met uitgebreide trajecten van het Pieterpad door Overijssel, Gelderland en Limburg, het Hertogenpad, Escapardenne Lee Trail in Luxemburg, de Hoge Ardennenroute in België en de Transcaucasian Trail in Georgië. Het jaar combineerde lokale wandelingen zoals Klompenpaden, NS-wandelingen en Trage Tochten met internationale hikes door de Kaukasus. Naast wandelen waren er ook stedentrips en culturele verkenningen, zoals Tbilisi, Kutaisi, Zugdidi, Maastricht, Deventer en Brussel. Fotografie, avondfotografie en aftermovies werden ingezet om natuur, flora, fauna en historische bezienswaardigheden vast te leggen. 2024 valt op door de mix van Nederlandstalige langeafstandswandelingen, grensoverschrijdende routes en avontuurlijke buitenlandse trails, gecombineerd met cultuur, geschiedenis en natuurgerichte documentatie.
2025 — Wandelingen, trails, cultuur en internationale avonturen
In 2025 lag de focus op een combinatie van Nederlandse wandel- en trailavonturen, internationale hikes en culturele ontdekkingen. In Nederland werden uitgebreide etappes van het Brabants Vennenpad en de Hoge Ardennenroute gelopen. Daarnaast waren er Klompenpaden, Trage Tochten, lammetjesdagen, tulpenroutes, roadtrips in Zeeland en Friesland en nachtfotografie in Deventer. Internationaal stonden uitdagende tochten zoals de Heights of Alay Valley Trek in Kirgizië, de Ridgeway National Trail in Engeland en de Sint Christoffel Trail op Curaçao centraal, waarbij ook steden als Oxford, Frankfurt en Willemstad werden verkend. Cultuur en geschiedenis speelden een grote rol met bezoeken aan musea, historische plekken en oorlogslocaties, terwijl fotografie, flora en fauna, bloesemroutes en poollicht het jaar een sterke natuurgerichte dimensie gaven.
Thema’s die steeds terugkomen
Lokale betrokkenheid: Twello, Deventer, markten, carnaval, Deventer op Stelten.
Wandelingen en langeafstandspaden: Klompenpaden, Trekvogelpad, Pieterpad, Dutch Mountain Trail.
Reizen en buitenlandse trails: Zweden, Balkan, Kaukasus, Kirgizië.
Cultuur en evenementen: musea, toneel, historische locaties, festivals.
Technologie en innovatie: machine learning, .NET-projecten, chatbots, UX-design.
Fotografie en observatie: licht, seizoenen, avondfotografie, timelapses en landschap.
Terugblik
Twintig jaar Qdraw is een verhaal van nieuwsgierigheid, aandacht en avontuur. Van sneeuw in Twello tot verre hikes in Georgië en Kirgizië, van dorpsleven tot technologie, van lokale paden tot internationale trails. Wat ooit begon als een persoonlijk notitieboek op het web, is uitgegroeid tot een archief van ervaringen, een plek om te kijken, te leren en te delen. Ik kijk uit naar de komende jaren vol nieuwe wandelingen, verhalen en ontdekkingen die wachten om vastgelegd te worden.
Al van kleins af aan heb ik een liefde voor de natuur, maar het wandelen van het Pieterpad heeft me een nieuwe blik op Nederland gegeven. Deze langeafstandswandeling van zo’n 500 kilometer leidt je door een verrassende diversiteit aan landschappen, dorpen en natuurgebieden, van het Groningse Pieterburen tot aan de Sint-Pietersberg bij Maastricht. In deze blog wil ik je meenemen in mijn ervaringen, wat praktische tips delen en vertellen wat dit pad zo speciaal maakt.
Eerst even de feiten op een rij – het Pieterpad
Het Pieterpad is de langste en populairste langeafstandswandeling van Nederland, met een lengte van 498 kilometer, verdeeld over 26 etappes van Noord-Groningen naar Zuid-Limburg. De afstanden variëren van 12 tot 24 kilometer per traject. Het pad slingert door diverse landschappen, van de Wierden van Noord-Groningen tot de heuvels van Zuid-Limburg. Het pad is goed bereikbaar met openbaar vervoer, en dankzij de vele accommodaties is het perfect voor een meerdaagse wandeltocht. Of je nu kiest voor langere stukken of liever kortere etappes loopt: “hike your own hike”. Er is geen juiste of verkeerde manier om het Pieterpad te bewandelen. Ga vooral voor een tempo en afstand die bij jou passen, zodat je optimaal kunt genieten van de reis.
Het pad werd bedacht door Toos Goorhuis-Tjalsma en Bertje Jens, die het idee kregen na een wandeltocht in het Zwarte Woud. In 1983 werd het pad officieel erkend, en sindsdien heeft het talloze wandelaars aangetrokken.
Tips Voor Jouw Pieterpad Avontuur
Als je het Pieterpad zelf wilt lopen, zijn er een paar dingen om rekening mee te houden:
1. Begin Rustig:
Bouw je wandelconditie langzaam op. Begin met kortere etappes en werk geleidelijk naar langere afstanden. Het pad varieert van 12 tot ruim 20 kilometer per dag, afhankelijk van de route die je kiest.
2. Voorbereiding is Alles:
Een goede voorbereiding kan je veel plezier en comfort brengen. Het Pieterpad is over het algemeen goed aangegeven, maar het is handig om het boekje of kaart bij je te hebben. Deze geven je niet alleen navigatie, maar ook achtergrondinformatie over de gebieden waar je doorheen loopt.
3. Wat neem ik mee?:
Zorg voor goede wandelschoenen en een comfortabele rugzak. Neem voldoende water en snacks mee, vooral op etappes waar je weinig winkels tegenkomt. Vergeet ook niet een regenjas, zonnebrandcrème en eventueel een powerbank voor je telefoon.
4. Overnachtingen:
Langs het pad zijn veel gastvrije accommodaties te vinden, van gezellige bed-and-breakfasts tot campings. Voor de ultieme ervaring kun je er een weekend of zelfs meerdere weken van maken door etappes achter elkaar te lopen en steeds ergens anders te overnachten. Als je meerdere dagen loopt en ergens wilt overnachten, is het handig om van tevoren te reserveren. Vooral in het hoogseizoen kan het druk zijn langs het Pieterpad, en het zou zonde zijn als je geen plekje kunt vinden. Het verschilt per gebied hoeveel accommodaties er zijn, dus het is slim om dit van tevoren te checken.
Mijn Reisstrategie voor het Pieterpad
Veel mensen kijken enorm op tegen het er naar toe reizen, dus deel ik wat strategieën. Hier zijn een paar strategieën die ik gebruik om het praktisch en flexibel te maken:
Alles met het Openbaar Vervoer
Ik gebruik eigenlijk altijd het openbaar vervoer om naar het beginpunt van mijn etappe te reizen. Dit vereist wat planning, omdat de buslijnen soms niet regelmatig rijden, vooral op zaterdag en zondag. Het is belangrijk om van tevoren de dienstregeling te checken, omdat sommige routes op het weekend niet beschikbaar zijn.
Twee Auto’s
Een andere optie is om met twee auto’s naar het startpunt van de etappe te rijden, en de tweede auto achter te laten op het eindpunt. Zo kun je na het wandelen terugrijden naar het beginpunt. Deze optie is ideaal als je met iemand anders wandelt.
Auto met Fietsendrager
Een leuke manier om het Pieterpad te combineren met fietsen is door een auto met fietsendrager te gebruiken. Zo kun je de route in etappes wandelen en de laatste afstand met de fiets terugleggen, waardoor je op een andere manier van het landschap geniet en flexibeler bent in je planning.
Auto en OV Combineren
Je kunt ook met de auto naar een etappe te rijden en als je klaar ben met het openbaar vervoer terugreizen. Het is wel belangrijk om de buslijnen van tevoren te controleren, zodat je geen onnodige vertraging oploopt.
De Rust en Schoonheid van de Natuur
Wat het Pieterpad voor mij echt uniek maakt, is de pure rust die ik onderweg ervoer. Wandelen in eigen tempo, ver weg van de drukte, maakte dat ik details kon opmerken waar ik anders misschien aan voorbij zou zijn gelopen: een ree die nog net wegglipt, een eenzame boom in het open veld, de geur van heide en gras. Het is een kans om te onthaasten, om de natuur van dichtbij te beleven en momenten van bezinning te vinden.
Historische en Culturele Schatten Langs het Pad
Onderweg passeer je niet alleen natuur, maar ook een schat aan cultuur en geschiedenis. Veel dorpen en stadjes langs de route hebben eeuwenoude kerken, kastelen of monumenten. In Zuidlaren, bijvoorbeeld, kun je de historie van de hunebedden bewonderen – mysterieuze grafmonumenten van duizenden jaren oud. In het zuiden van Nederland krijg je een vleugje van de bourgondische sfeer, waar je na een dag wandelen geniet van een kop koffie of een Limburgse vlaai.
Waarom Het Pieterpad voor mij bijzonder is
Wat het Pieterpad voor mij zo speciaal maakt, is niet alleen de fysieke uitdaging, maar ook de verhalen die het pad met zich meebrengt. Elk dorp, elke heuvel en elk bos heeft zijn eigen geschiedenis en ik werd regelmatig verrast door de ontmoetingen met andere wandelaars. Het is een plek waar verhalen van anderen samenkomen, net als de natuur die je omringt. De stilte van de uitgestrekte heidevelden, de geur van dennenbomen en de weidse vergezichten bieden ruimte voor reflectie.
Wil Jij Het Pieterpad Lopen?
Als je erover denkt om het Pieterpad zelf te gaan bewandelen, raad ik het je zeker aan. Of je nu de hele route loopt of slechts een paar etappes, het is een ervaring die je niet snel zal vergeten. Ik heb het als erg bijzonder ervaren.
De etappes van het Pieterpad zijn goed te doen en gevarieerd. Het landschap verandert onderweg van de open vlaktes van het noorden naar de heuvels van Zuid-Limburg.
Van elke etappe heb ik een blog geschreven met foto’s. Hieronder vind je een overzicht van de etappes van het Pieterpad:
De proloog van het Pieterpad start in Pieterburen en voert door het Waddengebied. Het is een mooie voorbereiding op de reis, met overnachting bij “Logement tussen de geiten”. Een perfect avontuur voor wie het echte Nederland wil ontdekken.
Deze etappe voert je langs het landschap van de wierden naar Winsum, het mooiste dorp van Nederland in 2020. Onderweg kom je langs Domies Toen, een botanische tuin.
Etappe 7 brengt je van Sleen naar Coevorden, langs historische kerken en kanalen. Het is een rustige wandeling door het Drentse landschap, met Coevorden als eindpunt.
De wandeling van Drenthe naar Hardenberg biedt een mix van landschappen en geschiedenis. Hoewel je veel asfaltwegen en landbouwgebieden tegenkomt, zorgt Gramsbergen voor een fijne afwisseling. Niet per se een ’topper’, maar zeker een charmante route voor liefhebbers van geschiedenis, natuur en het Pieterpad.
Als je dacht dat Nederland alleen maar plat was, dan zal etappe 10 van het Pieterpad je snel van gedachten doen veranderen. Deze etappe voert je langs drie heuvels: de Besthmenerberg, Archemerberg en Lemelerberg. Etappe 10 van het Pieterpad biedt een gevarieerde en uitdagende wandelervaring, met hoogtepunten die je laten genieten van de natuur.
In conclusie biedt Etappe 11 van Hellendoorn naar Holten langs het Pieterpad. Je wandelt door rustige bossen, langs herdenkingsmonumenten en over de top van de Holterberg, waar je beloond wordt met adembenemende uitzichten. Onderweg kom je ook de karakteristieke jeneverbesstruiken tegen. Het Wereldtijdpad voegt een interessant element toe door historische gebeurtenissen langs de route te markeren.
Hoewel de etappe van Holten naar Laren begon met een rustiek begin in Holten en ons langs stille plattelandspaden voerde, werden we ook geconfronteerd met stuk eentonige wegen. Gelukkig bracht de Schipbeek wat verademing en bood het mooie landgoed Verwolde
Van Millingen naar Groesbeek, langs de grens en historische plekken, met een stijging naar Duivelsberg en het Market Garden pad. Eindig in Groesbeek. Lees meer…
Van Groesbeek naar Gennep, door historische locaties zoals het Groesbeekse Bos en het Zevendal, eindigend in Gennep met uitzicht over de Maas. Lees meer…
Startend in Gennep, wandel ik door het rustige centrum en het Duitse Lijntje, nu fietspad. In de Looierheide geniet ik van het gevarieerde landschap en spot jeneverbesstruiken. Het pad leidt me door Nationaal Park De Maasduinen. De etappe eindigt verrassend in Vierlingsbeek. Lees meer…
Vanaf Venray neem ik buslijn 80 naar Wanssum, waar ik wandel door schilderachtige landschappen en historische plekken zoals de Sint Goarkapel. Lees meer…
Deze etappe van Swolgen naar Venlo brengt me door heidevelden, moerassen en veen. Ik ontdek historische dorpjes en ontmoet bijzondere mensen, maar ook onverwachte uitdagingen. Lees meer…
Deze etappe voert me langs oude Romeinse wegen en indrukwekkende verdedigingslinies. Het mooiste moment komt in het schilderachtige Swalmdal. Lees meer…
Van Kasteel Montfort naar de herfstbossen van Sint Joost, deze etappe is een unieke mix van natuur en geschiedenis. Millen biedt een verrassende historische ontdekking. Lees meer…
Van Sittard naar Valkenburg wandel ik langs kapellen, kastelen en vakwerkdorpen. Wat voor geheimen liggen er nog verborgen langs deze oude paden? Lees meer…
Vandaag vieren we een bijzondere mijlpaal: Qdraw.nl bestaat 19 jaar! 🎉
Het is ongelooflijk om te zien hoe ver we zijn gekomen sinds de lancering in 2005. Wat begon als een kleine blog is uitgegroeid tot een uitgebreide bron van informatie en inspiratie voor velen.
Gedurende deze jaren hebben we talloze verhalen gedeeld, van de vele wandelingen, reisavonturen, fotografietips tot technologische ontwikkelingen.
We willen deze gelegenheid aangrijpen om al onze lezers te bedanken voor hun betrokkenheid. Blijf ons volgen voor meer spannende content en vier dit jubileum met ons mee!
Het Hertogenpad biedt een reeks boeiende wandelroutes door het schilderachtige landschap van Brabant en Midden-Limburg, doordrenkt van geschiedenis en natuurlijke pracht. Van de binnenstad van Breda tot aan de weidse velden van de Peel, en verder langs de betoverende bossen en historische bezienswaardigheden tot aan de charmante stad Roermond, elke etappe onthult een uniek verhaal. Deze wandelgids neemt je mee op een reis langs pittoreske dorpen, uitgestrekte natuurgebieden en fascinerende historische locaties, waarbij elke stap een nieuw avontuur biedt en een diepere verbinding met het rijke erfgoed van de regio tot stand brengt.
Wat is het Hertogenpad?
Het Hertogenpad is een uitgestrekte langeafstandswandelroute van ongekende schoonheid, die zich uitstrekt van Breda tot Roermond, waarbij de route via Den Bosch en Uden loopt. Met een totale lengte van 269 kilometer en 12 afzonderlijke etappes, biedt deze route een uitgelezen kans om de diversiteit van Brabantse en Midden-Limburgse landschap te ervaren. Van de stad Breda, Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen, Het Halve Zolenlijntje bij Den Bosch (Moerputtenbrug), de Meijerij (gebied ten zuiden van Den Bosch), de Bedafse Bergen (bij Uden), Maashorst (ook bij Uden), langs Vliegbasis Volkel, door de Peeldorpen: Odiliapeel, Griendtsveen en via de Mariapeel, Groote Peel om via het Leudal in Roermond te eindigen.
Beste tijd om het Hertogenpad te lopen?
Het Hertogenpad kan het hele jaar door worden bewandeld, maar er zijn enkele overwegingen met betrekking tot het broedseizoen van trekvogels in de Groote Peel. Dit geldt alleen voor De Groote Peel en is in het voor en najaar. Er zijn geen veerponten of gebieden waar een toegangskaartje voor nodig is in deze route opgenomen.
Mijn ervaringen
Gedurende mijn avontuur op het Hertogenpad heb ik mijn ervaringen vastgelegd in 19 blogartikelen en een video documentaire. Deze documentatie omvat de 12 etappes die ik in 12 dagen heb afgelegd, en biedt een diepgaande inkijk in de natuurlijke schoonheid, historische bezienswaardigheden en persoonlijke ontdekkingen die ik onderweg heb opgedaan. Door middel van deze verhalen hoop ik anderen te inspireren om zelf dit prachtige pad te verkennen en te genieten van de vele wonderen die het te bieden heeft.
Het is erg mooi om de binnenstad van Breda te zien en langs de koepelgevangenis te komen, vervolgens wandel je wel door wat buitenwijken die wat minder interessant zijn. Verder zijn de natuurgebieden Teteringse Heide en de bossen van Dorst erg mooi om door heen te wandelen. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 1 is 20,1 km en heb ik gelopen op 8 januari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 2a. Deze etappe begint op station Breda.
Deze tweede etappe begint in Dongen. Je wandelt langs het Wilhelminakanaal naar het noorden van Tilburg. Persoonlijk vind ik deze deeletappe niet erg indrukwekkend Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 2a is 8,0 km en heb ik gelopen op 8 januari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 1. Ik ben gestopt bij Bushalte: “Dongen, Groenvenseweg”
Dit deel van de etappe voert door een gevarieerd landschap, van het Moerveen tot Huis ter Heide, Duikse Hoef en langs de historische achtergrond van de Efteling. Het biedt een inkijkje in de natuurlijke ontwikkelingen en menselijke invloeden in de regio, van het herstel van de heide tot de evolutie van landbouw en bosbouw. De route eindigt bij de N261, met de Efteling als kenmerkende herinnering aan verandering en continuïteit. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 2b is 11,3 km en heb ik gelopen op 4 februari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 3a. Ik ben begonnen bij Bushalte: “Dongen, Groenvenseweg”
Dit gedeelte van de etappe is echt prachtig, je wandelt bijna alleen maar over onverharde wegen. Daarnaast is het verhaal over het munitiecomplex ook erg indrukwekkend. De bossen, heides en zandvlaktes zijn zeker de moeite waard om te bekijken. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 3a is 7,8 km (excl. 3 km aanlooproute aan het einde) en heb ik gelopen op 4 februari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 2b. Het is 3 km om bij bushalte: “Waalwijk, Eikendonklaan” te komen, waar ik deze etappe ben geëindigd.
Deze wandelroute door het Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen biedt een mix van natuur en geschiedenis. Je wandelt door het prachtige natuurgebied dat bekend staat om zijn uitgestrekte zandvlaktes en heidevelden. Gelukkig zijn de meeste paden onverhard, alleen het laatste stuk richting Nieuwkuijk is een beetje saai. Onderweg kom je historische grenspalen tegen en loop je door het kleine dorpje Giersbergen. De route eindigt in Nieuwkuijk bij de Emmamolen. Vanwege de bereikbaarheid heb ik deze etappe gecombineerd met etappe 4a. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 3b is 12,5 km (excl. 3 km aanlooproute aan het begin) en heb ik gelopen op 26 februari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 4a. Het is 3 km op bij bushalte: “Waalwijk, Eikendonklaan” te komen, waar ik deze etappe ben begonnen.
De wandeling van Nieuwkuijk naar Den Bosch biedt een diversiteit aan landschappen, geschiedenis en natuur. Van het beschermde natuurgebied Vlijmens Ven tot aan de voormalige historische Limietpaal en de Moerputtenbrug. De moderne wijk Paleiskwartier biedt een mooi contrast met de natuurlijke omgeving en maakt de wandeling compleet. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 4a is 10,8 km en heb ik gelopen op 26 februari 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 3b. Deze etappe eindigt op station Den Bosch.
De Hertogenpad etappe 4b voert door het oude centrum van Den Bosch, langs de Sint Jans Kathedraal, de Binnendieze en het Bossche Broek natuurgebied. Verder komt de route langs het Sterrebos en landgoed Pettelaar, waar hertjes gespot kunnen worden. Onderweg zie je ook oude wielen langs de dijk die zijn ontstaan door dijkdoorbraken en een schutskooi waar vee werd opgesloten. Het is een verrassend natuurgebied met tientallen vogelsoorten en bijzondere planten en het water speelt nog steeds een belangrijke rol. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 4b is 15,1 km en heb ik gelopen op 3 maart 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 5a. Deze etappe begint op station Den Bosch.
Deze deel etappe begint bij de Dungense brug over de Zuid-Willemsvaart en eindigt bij Kasteel Heeswijk. De wandeling voert langs de rivier de Aa. Onderweg kom je langs de ruïne Seldensate, een landgoed met een rijke geschiedenis. Het laatste stuk van de wandeling gaat over een ventweg langs de provinciale weg en is wat saai. De wandeling eindigt bij het imposante en goed bewaard gebleven Kasteel Heeswijk. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 5a is 10,6 km en heb ik gelopen op 3 maart 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 4b. Aan het einde ben ik met de bus vertrokken vanaf halte: “Heeswijk Dinther, Kasteel Heeswijk”
De route loopt door de Heeswijkse bossen en biedt een divers landschap met weilanden, akkers en een klein stuifzandgebied. Onderweg kom je langs de Leijgraaf, diverse boerderijen en de Bedafse Bergen, een natuurgebied dat een transformatie heeft ondergaan van eikenberkenbos naar stuifzandgebied. Het ecoduct Slabroek maakt het mogelijk om wild en fietsers veilig over de A50 te laten oversteken. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 5b is 16,6 km en heb ik gelopen op 22 april 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 6a. Deze etappe ben ik begonnen bij halte: “Heeswijk Dinther, Kasteel Heeswijk”
De Hertogenpad etappe 6a loopt door het natuurgebied de Maashorst en biedt verschillende landschapsvormen, waaronder een beekdal, stuifduinen en vennen. Het gebied is ontstaan door het afplaggen van heidevelden, wat de verstuiving van zand door de wind veroorzaakte en duinen deed ontstaan. Het gebied herbergt ook een stuk geschiedenis, namelijk Vluchtoord Uden dat tijdens de Eerste Wereldoorlog was opgericht om Belgische vluchtelingen op te vangen. Ondanks de regen is het gebied prachtig en de halve etappe eindigt iets ten noorden van Uden. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 6a is 8,4 km en heb ik gelopen op 22 april 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 5b. Aan het einde heb ik de bus gepakt bij halte: “Uden, Hoevenseweg”
Deze etappe van het Hertogenpad brengt je door verschillende historische en natuurrijke gebieden. Het begint in het bosrijke gebied van de Maashorst en leidt je door het landbouwgebied rondom Vliegbasis Volkel. Het pad biedt een prachtig landelijk uitzicht, maar het stuk rondom de vliegbasis kan druk en minder aantrekkelijk zijn. Tijdens de wandeling kom je ook enkele gedenkwaardige locaties tegen. Zo passeer je Vluchtoord Uden, een voormalig vluchtoord dat tijdens de Eerste Wereldoorlog diende als een toevluchtsoord voor duizenden oorlogsvluchtelingen. De route gaat ook door de Houtvennen, een voormalige spoorbaan die is omgevormd tot een ecologische verbindingszone. Hier kun je genieten van een diverse flora en fauna, zoals libellen, amfibieën en weidevogels. Al met al biedt deze etappe van het Hertogenpad een mooie mix. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 6b is 14,8 km en heb ik gelopen op 21 mei 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 7a. Aan het begin heb ik de bus gepakt bij halte: “Uden, Hoevenseweg”
In deze wandelroute van Odiliapeel naar Huize Padua kom je langs diverse mooie natuurgebieden, zoals Boscomplex Odiliapeel en de Voskuilenheuvel. Ook kom je langs de zorginstelling Huize Padua, die een rijke geschiedenis heeft. Het is een mooie route die goed te combineren is met andere etappes en waarbij je aan het eind gemakkelijk met de bus terug kunt. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 7a is 12,9 km (excl. 2,1 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 21 mei 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 6b. Door 2,1 km extra te wandelen ben ik aan het einde naar halte: “Boekel, Berkhoek” gewandeld om daar met de bus te vertrekken.
In de wandeling van Etappe 7b, van Huize Padua naar de Stippelberg, wordt het Brabantse landschap doorkruist, langs historische gebouwen en door prachtige natuurgebieden gewandeld. Van de schoonheid van Huize Padua tot het eeuwenoude Mariakapelletje en het voormalige Kapucijnenklooster. Landgoed Cleefswit bood een contrast tussen de geordende landbouwgebieden en de pracht van natuur. Het landgoed Cleefswit wordt opgevolgd door het Landgoed De Sijp wat een mooi bosgebied is. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 7b is 16,6 km (excl. 2,1 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 26 juli 2023. De halte “Boekel, Berkhoek” ligt 2,1 km van de route, dit heb ik aan het begin extra gewandeld. Aan het einde van de route ligt halte: “De Rips, Boswachterij”, hier is geen omweg voor nodig.
In deze achtste etappe van het Hertogenpad maak je een prachtige wandeling door het Brabantse landschap, beginnend in het bosrijke gebied van Stippelberg en eindigend in Griendtsveen, langs het Peelgebied en het defensiekanaal. De route voert je langs schilderachtige paden door bossen en heide. Ook kom je langs de overblijfselen van een munitiedepot dat deel uitmaakte van de verdedigingslinie de Peel-Raamstelling. De etappe eindigt bij het Toon Kortooms museum, waar je meer te weten kunt komen over de beroemde schrijver die het plattelandsleven in de Peel op meesterlijke wijze heeft beschreven. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 8 is 20,4 km (excl. 7 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 19 augustus 2023. In Griendtsveen stopt in het weekend geen bus, dus Station Deurne is de dichtstbijzijnde halte. Aan het einde had ik dus een aanlooproute van 7km.
De negende etappe van het Hertogenpad voert je van Griendtsveen naar de Heitraksedijk, door het betoverende natuurgebied van de Mariapeel. Hier ontdek je de historie van Griendtsveen als een turffabrieksdorp en de impact van eeuwenlange turfwinning op de Peel, vereeuwigd door de bekende schrijver Toon Kortooms. Staatsbosbeheer onderhoudt actief de Peel om het hoogveenlandschap te behouden. De etappe eindigt langs een minder opwindende asfaltweg bij de Heitraksedijk, waar regelmatige busverbindingen beschikbaar zijn, en biedt een fascinerende wandelervaring die de rijke geschiedenis en natuurlijke schoonheid van de Peel regio belicht. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 9 is 17,3 km (excl. 7 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 21 augustus 2023. In Griendtsveen stopt in het weekend geen bus, dus Station Deurne is de dichtstbijzijnde halte. Aan het begin had ik dus een aanlooproute van 7km. Deze etappe eindigt bij halte: “Neerkant, Rechte Heitraksedijk”, op moment van schrijven gaat deze bus niet op zondag.
Het Hertogenpad Etappe 10 onthult een verhaal van natuurlijke pracht terwijl het door het mooie landschap van Nationaal Park De Groote Peel voert. Dit historische hoogveengebied, dat ooit diende als turfbron, toont nu een uitgestrekt natuurgebied van 1400 hectare.. Het veen, gevormd over duizenden jaren, vertelt een indrukwekkend verhaal onder de voetstappen van wandelaars. Het Hertogenpad biedt niet slechts een wandelroute, maar een mooie reis door dit mooie natuurgebied.Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 10 is 25,6 km (excl. 0,5 km aanlooproute aan het einde) en heb ik gelopen op 11 november 2023. Deze begint bij halte: “Neerkant, Rechte Heitraksedijk”, op moment van schrijven gaat deze bus niet op zondag. Er is nog 0,5 km nodig om bij halte: “Meijel, Busstation” te komen
In conclusie biedt Etappe 11a van het Hertogenpad een mooie wandelervaring, waarbij de route door verschillende landschappen in Midden Limburg leidt. Van het sfeervolle Meijel tot aan het rustige Neer, geniet je van de diversiteit van agrarische gebieden en kabbelende beekjes. Zo kom je langs Kanaal van Deurne, het Leudal, Buitenhof de Leistert en het Leukeshoeve. Sluit je wandelavontuur af in het charmante Neer, een kerkdorp dat rond de Sint-Martinuskerk is gebouwd. Terwijl je in de bus richting Roermond stapt heb je een mooie wandeldag gehad. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 11a is 19,8 km (excl. 0,5 km aanlooproute aan het begin en 1,7 km aan het einde) en heb ik gelopen op 13 janauri 2024. Aan het beginpunt is nog 0,5 km extra nodig om bij halte: “Meijel, Busstation” te komen. Er is nog 1,7 km extra nodig bij halte: “Neer, Molenweg” te komen.
De wandeling door het Leudalgebied biedt een fascinerende mix van natuurlijke pracht en historie. Zo kom je langs de Litsberg en historische Leumolen. Onderweg kom je langs een mooie baileybruggen uit de Tweede Wereldoorlog en tastbare overblijfselen van het verleden. Het Leudalmuseum vormt het eindpunt. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 11b is 6,6 km (excl. 1,7 km aan het begin) en heb ik gelopen op 7 april 2024. Aan het beginpunt is er 1,7 km extra nodig om te starten vanaf halte: “Neer, Molenweg”. Deze etappe heb ik gecombineerd met etappe 12.
De finale etappe van het Hertogenpad biedt een gevarieerde en boeiende reis door het prachtige landschap en de rijke geschiedenis van Limburg. Van het ontdekken van archeologische vondsten in het Leudalmuseum tot het passeren van monumenten die herinneren aan de Tweede Wereldoorlog, en van wandelen over historische wegen zoals de Napoleonsweg tot het verkennen van pittoreske dorpen zoals Horn, deze etappe biedt een fascinerende mix van natuur, cultuur en erfgoed. De wandelaar wordt beloond met een eindbestemming bij het historische station van Roermond, een markant eindpunt dat zelf een interessant stukje geschiedenis laat zien. Lees meer…
Afstand & OV Tip: Etappe 12 is 15,3 km en heb ik gelopen op 7 april 2024. Deze etappe heb ik gecombineerd met etappe 11b. De etappe eindigt op station Roermond.
