TrailTrackr voor Android zit sinds kort in een gesloten test op Google Play. Een groepje mensen gebruikt de app in het dagelijks leven en laat me weten waar het misgaat. Zo kwamen er al meldingen binnen over opnames zonder plaatsnaam en over opnames met de locatie uit en elke melding maakte de app beter.

Soms is de beste feedback geen review, maar één berichtje van een tester: “Met mij krijg je er meteen een test bij, namelijk of de app toegankelijk is voor slechtzienden.” Met een smiley met de handen voor de ogen erachter. Een grapje, maar ook een terechte opmerking.

Volgens diezelfde tester gaat het in apps vaak mis op twee dingen: de lettergrootte en het contrast. Ik gebruikte TrailTrackr zelf met de standaard tekstgrootte, dus ik had het niet gezien.

Waarom grote tekst een echte test is

Wie slecht ziet, zet de tekst op zijn telefoon groter. Android heeft daarvoor de lettergrootte (font_scale), iOS en Apple Watch hebben Dynamic Type. Op het grootste toegankelijkheidsformaat wordt tekst ruim twee keer zo groot. Dan blijkt een scherm dat er prima uitziet ineens niet meer te werken:

• tekst die wordt afgekapt of over andere tekst heen valt;
• knoppen die buiten beeld verdwijnen, ook de knop die je nodig hebt om een opname te starten of te stoppen;
• rijen met meerdere waarden naast elkaar waar één letter per regel overblijft;
• schermen met vaste hoogtes die niet meegroeien.

Een buitenapp moet dit extra goed kunnen. Je gebruikt hem in de zon, onderweg, vaak met een snelle blik.

Wat er nu anders is

Ik heb alle schermen, dialogen en sheets nagelopen op het grootste tekstformaat, in het Nederlands omdat dat de langste teksten heeft. De regel is nu: geen vaste puntgroottes of vaste hoogtes rond tekst. Concreet:

• Meegroeiende maten. Groottes schalen mee met de tekstinstelling en hoogtes zijn een minimum, geen vast getal. Waar de indeling ruimte nodig heeft, is er een bovengrens zodat het scherm niet uit elkaar valt.
• Lange inhoud scrolt. Sheets met een vaste hoogte, de rechtenschermen en de lijst om statistieken aan te passen scrollen nu mee.
• Rijen die niet passen, gaan onder elkaar. Op iPhone komt de startknop onder afstand en duur, de statistiektegels staan één per rij en tracklijsten en totalen stapelen. Instellingen zetten schuifregelaars en knoppen onder hun titel. Op Android doet het opnamescherm hetzelfde zodra de tekst groter wordt dan ongeveer 130%.
• Grafieken lezen mee. Het label naast de assen groeit mee, tot een grens, zodat hoogte- en snelheidsgrafieken leesbaar blijven.
• Apple Watch. De metingen en bedieningsschermen scrollen en schalen en de vier knoppen staan onder elkaar.
• De hoofdactie blijft bereikbaar. Wat de tekst ook doet, Start en Stop blijven in beeld.

Ook de kleuren van de rechten onder Instellingen zijn duidelijker: de Locatie-rij noemt precies welke instelling je hebt gekozen (“Altijd”, “Tijdens gebruik van de app”, “Nooit”) en kleurt groen, oranje of rood. Je hoeft dus niet alleen op een kleur te vertrouwen om te weten of het goed staat.

Ook op iPhone

Bij het nalopen bleek dat de iPhone-versie vergelijkbare problemen had. Niemand had dat in het afgelopen jaar gemeld. Dat is precies het probleem met toegankelijkheid: wie een app niet kan lezen, schrijft meestal geen mail, maar stapt over op een andere app. Dus wat je niet hoort, is niet hetzelfde als wat er niet is.

Hoe ik het in de gaten houd

Dit is geen eenmalige schoonmaak. Er staat nu een vaste regel voor elk scherm dat ik toevoeg of verander: eerst op het grootste tekstformaat bekijken, dan pas klaar. Zo voorkom ik dat het bij de volgende update weer terugkomt.

Wat ik ervan leer

Als maker zie je zulke problemen zelf niet snel. Ik weet waar alles zit en ik gebruik de app met de standaardinstellingen. Zonder deze opmerking had ik het waarschijnlijk nog lang niet gemerkt.

Dank aan de tester voor het meedenken.