Niels heeft een prachtig verhaal geschreven over zijn excursie:

Vroeg, vroeg in de morgen stond de bus al klaar, 36 enthousiaste leerlingen staan te popelen om te gaan… Even weg, weg van school, zeurende ouders en even uit de dagelijkse sleur. Zaterdag morgen half 6, gelukkig is traditiegetrouw nog niet iedereen er, dus om 6 uur zijn we dan op weg, de wegen rustig, buiten nog donker en na maakt het diepe zwart, plaats voor een lichtgrijs, dan voor blauw en dan uiteindelijk komt de zon echt op… Een stralende dag is aangebroken en rond het middaguur rijden we de boot op. Deze bracht ons van Calais naar Dover in een uur, toch kwamen we om 12 uur aan in Engeland… Het eerste wat opvalt: “Drive Left,” zeggen reusachtige borden gelijk bij aankomst in Engeland. De bus rijd een paar uur landinwaarts en stopt uiteindelijk in de kleine, gezellige stad: Canterbury, we gingen naar de kathedraal en daarna kregen we wat vrije tijd.

Tegen vieren vertrokken we weer en tegen de avond ontmoetten we ons gastgezin. Het huis waar ik verbleef werd bewoond door oudere, vriendelijke mevrouw die ons de hele week behandeld heeft alsof we haar kinderen waren. Het eten was heerlijk en de lunchpakketjes zagen er ook verzorgd uit. Zondag hebben we Windsor Castle bezocht, bij binnenkomst werden we opgevangen in een grote hal waar we moesten wachten, daarna moesten we metalen bezittingen af doen en onze tassen werden gescand, zelf moesten we door detectiepoortjes lopen. Ik weet niet of u ooit gevlogen heeft, stelt u zich die controle maar voor… Daarna bracht de bus ons naar Londen, naar Speakers Corner, dit is een enorm veld, hier stonden ooit galgen, de veroordeelden mochten nog even hun zegje doen voor ze werden opgeknoopt, de galgen zijn verdwenen maar de traditie is gebleven. Toen zijn we naar Trafalgar Square gelopen, een immens plein met fonteinen en standbeelden, hierna kregen we vrije tijd om rond te lopen, Londen te verkennen of te shoppen…

Maandag stapten we in de bus, geen idee wat we gingen doen, niemand die het wist behalve de leraren maar die hielden wijselijk hun mond. De bus reed naar Londen, telkens als we langs iets sensationeels kwamen dachten we te weten wat we gingen doen: skydiven was een optie, maar nee dat was het ook niet… De Themes komt in zicht en we lopen naar een soort pier, hier liggen twee grote, rubberboten op ons te wachten. Het leek een saaie toeristentoer maar het bleek toch mee te vallen, korte stuurbewegingen waardoor het water bijna over de rand kwam, vol gas en toch cultureel verantwoord met een uitleg tussendoor, geweldig! Toen was de London Eye aan de beurt, in dit gigantische reuzenrad is het uitzicht werkelijk prachtig, zeker met het mooie weer dat wij hadden. Voordat we naar binnen mochten werden we gevraagd of we scherpe voorwerpen of pepperspray bij ons hadden, het logische antwoord: “nee!” Daarna werdt je gefouilleerd! Dan hoef je het ook niet te vragen, als je me toch niet vertrouwd! Anyway, BBC TV-station vond ik persoonlijk erg tegenvallen hoewel de gidsen vriendelijk waren en ook nog eens wisten waar ze het over hadden…

Dinsdag bezochten we Oxford University, gingen we bowlen en uiteindelijk hadden we nog een Cream Tea (beter bekend als High Tea) “Thuis” wachtte een bord spaghetti en woensdagmorgen waren we weer vroeg uit de veren, de bus bracht ons opnieuw naar Londen waar we (bijna) de hele dag vrije tijd hadden, ‘s avonds gingen we uit eten in een in een Indiaas restaurant, ik durf echter te wedden dat “thuis” beter voedsel had klaargestaan, maar gezellig was het in ieder geval wel! Donderdag gingen we weer naar huis, ik heb een geweldige week gehad!