Het is een bekend gezicht: de sprankelende skyline van een stad tegen de achtergrond van de nachtelijke hemel. Maar wat als we een vleugje magie aan dit vertrouwde tafereel toevoegen? Wat gebeurt er als we sterretjes aan touwtjes ronddraaien, terwijl de stad onder ons pulserend leeft? Het antwoord, zoals we ontdekten, is een betoverend contrast van chaos en stilte.
Ons experiment begon in de schaduw van de skyline van Deventer, waar stadslichten zichtbaar waren. Met sterretjes in de hand en een camera op het statief, begonnen we te draaien en te klikken, bij het draaien waren we nieuwsgierig naar het resultaat. Het resultaat is in dit artikel te zien. Dankzij de goede samenwerking hebben we dit mooie resultaat neergezet.
Terwijl de sterretjes hun banen trokken in de lucht, werden ze omlijst door de scherpe contouren van de stadssilhouetten. De felle lichten creëerden een contrasterend decor. Dit eenvoudige experiment herinnerde ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in contrasten. De sterretjes die bewegen en het contrast van de skyline.
De dag begon in Holten. Het station en het centrum zijn een prima start van de wandeling. Terwijl we door de straten van dit dorp wandelen, konden we ons haast niet voorstellen dat het ooit bekend stond om zijn handel in varkens. Maar zoals ze zeggen, de tijden veranderen.
Landbouwgebied
Eenmaal buiten de bebouwde kom van Holten, begint de route pas echt. We baanden ons een weg door het rustige platteland, voorbij rietgedekte boerderijen en uitgestrekte velden. Afgezien van een paar boeren die aan het werk waren en wat oudere mensen op e-bikes, was het opvallend stil. Een vredige wandeling, zoals ze dat noemen.
Maar toen kwamen de saaie kilometers. Een eindeloze weg van asfalt, geflankeerd door eentonige velden. Het leek alsof de tijd stil stond, behalve dan voor de snelweg die we moesten oversteken. Gelukkig was het prachtig lenteweer.
Een Verademing aan de Schipbeek
Gelukkig bracht de Schipbeek wat leven in de brouwerij. Terwijl we langs de oevers liepen, omringd door riet en fladderende vlinders, ik heb het citroenvlindertje gezien (het is begin maart). De route was hier omgeven van natuur. De dubbele rijen beuken zorgen voor een mooi gezicht.
Wandelaars uit Friesland
Onderweg wordt ik nog gevraagd om een portret te maken foto’s van drie dames uit Sneek. Ze wisten niet zo goed wat ze moesten zeggen dus ik al vrij snel de boodschap dat ik verder kon lopen. Maar gelukkig kon er nog eentje een foto van mij maken aan de zandweg.
Rustpunten onderweg
Naarmate we verder liepen, kwamen we bij rustpunten waar we even konden pauzeren en genieten van een kopje koffie en een koekje, allemaal op basis van vertrouwen en eerlijkheid.
Bos van Verwolde
Na de Voorste Beek veranderd het landschap naar een boslandschap. Je wandelt door een bos waar veel water staat maar het voetpad licht hoog genoeg om droge voeten te houden.
Het landhuis van Verwolde
En dan, als een verborgen schat, doemde landgoed Verwolde voor ons op. Prachtige paarden graasden in de weides terwijl we door de bossen wandelden naar het statige Huis Verwolde, dat ons rechtstreeks uit een kostuumdrama leek te zijn ontsnapt. Het huis, met zijn hoektoren en neoclassicistische stijl, ademde geschiedenis. Jammer dat de poort gesloten was en dat je niet dichterbij kon komen.
Conclusie
Hoewel de etappe van Holten naar Laren begon met een rustiek begin in Holten en ons langs stille plattelandspaden voerde, werden we ook geconfronteerd met stuk eentonige wegen. Gelukkig bracht de Schipbeek wat verademing en bood het landgoed Verwolde een waar juweel om te verkennen.
Het Pieterpad, met al zijn ups en downs, herinnert ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in de eenvoudige momenten en onverwachte ontdekkingen. Dus laten we onze wandelschoenen blijven aantrekken, klaar voor het volgende avontuur dat ons pad kruist.
Diep verborgen in de rustige bossen rond Hellendoorn en langs de smeltwaterdalen van de Sallandse Heuvelrug slingert zich een van de meest betoverende stukjes van het Pieterpad: Etappe 11 van Hellendoorn naar Holten.
Hellendoorn naar Nijverdal
Het eerste stuk van de etappe heb ik gecombineerd met etappe 10, vanaf Hellendoorn wandel ik door de bossen richting station Nijverdal. Je wandelt over een bosweg met daarnaast een fietspad. Bij het spoor buig ik af richting Nijverdal om de route op een later moment te vervolgen. Twee weken week later was ik weer in Nijverdal te vinden.
Een Verleden Vol Verhalen: Rijkswerkkamp Twilhaar
Onderweg stuit je op geschiedenis die zich laat horen tussen de bomen. Het herdenkingsmonument van Rijkswerkkamp Twilhaar vertelt verhalen van werkloze vissers en zeelieden uit Den Haag en Scheveningen die hier in de jaren veertig de Sallandse Heuvelrug ontgonnen. Het bos opent zich verder naar schaapskooi Groot Twilhaar, hoewel helaas gesloten vanwege quarantaine door Q-koorts. Er was wel iemand die koffie verkocht en die alles naar wens kon brengen behalve de schapen.
Jeneverbessen
Zo kom je onderweg ook op diverse plekken Jeneverbessen tegen. De jeneverbes, met zijn kenmerkende blauwzwarte bessen en aromatische geur, heeft door de eeuwen heen een speciale plaats ingenomen in folklore en geschiedenis. Hoewel de jeneverbes technisch gezien geen echte bes is, maar eerder een kegelvormige dennenappel, zijn het de blauwzwarte “bessen” die het meest worden geassocieerd met deze boom. Deze bessen zijn eigenlijk zaadkegels die zich ontwikkelen uit de vrouwelijke bloemen van de jeneverbesboom en die een unieke smaak en aroma hebben die vaak worden gebruikt bij het maken van gin en andere sterke dranken.
Holterberg
Op de top van de Holterberg bevindt zich een adembenemend uitzichtpunt waar bezoekers beloond worden met een panoramisch zicht over de uitgestrekte heidevelden en bossen die zich tot aan de horizon uitstrekken. Met de heuvels van de Veluwe in de verte, zo kun je heerlijk genieten van het uitzicht.
Een Wandeling door de Tijd: Het Wereldtijdpad
Terwijl je de laatste kilometers bewandelt, passeer je het Wereldtijdpad, een tijdlijn die de geschiedenis markeert van het jaar nul tot heden. Kubusjes op paaltjes markeren belangrijke gebeurtenissen, zoals het jaar van publicatie van Tolkien’s “De Hobbit” en de introductie van het winkelwagentje.
Naar de Horizon en Terug: Panoramische Uitzichten en Hobbit Wandelingen
Uiteindelijk komt Holten in zicht, met zijn kleurrijke nieuwbouw die de skyline siert. Het station lonkt in de verte, en met elke stap voel je je dichter bij de bewoonde wereld komen.
Conclusie
In conclusie biedt Etappe 11 van Hellendoorn naar Holten langs het Pieterpad. Je wandelt door rustige bossen, langs herdenkingsmonumenten en over de top van de Holterberg, waar je beloond wordt met adembenemende uitzichten. Onderweg kom je ook de karakteristieke jeneverbesstruiken tegen. Het Wereldtijdpad voegt een interessant element toe door historische gebeurtenissen langs de route te markeren. Uiteindelijk brengt de tocht je terug naar Holten.
Als je dacht dat Nederland alleen maar plat was, dan zal etappe 10 van het Pieterpad je snel van gedachten doen veranderen. Deze etappe voert je langs drie heuvels: de Besthmenerberg, Archemerberg en Lemelerberg. Vergeet het typisch Nederlandse landschap van uitgestrekte vlaktes; hier wachten je adembenemende vergezichten en dat je tegen een heuvel kan oplopen.
Besthmenerberg: De Start van de Klim
Het avontuur begint met een gestage klim door loof- en dennenbossen naar de top van de Besthmenerberg. De beloning? Een uitkijktoren die je nog hoger brengt en een panoramisch uitzicht over de omliggende bossen en heidevelden. Je kon er echt ver kijken ondanks dat het nog een beetje heiig was. Heiig betekent dat het zicht troebel of vaag door kleine deeltjes in de lucht. Op deze dag was er een hardloopwedstrijd bezig.
Vrede & Oorlog: Een Historische Achtergrond
De Besthmenerberg heeft een geschiedenis die net zo gevarieerd is als het landschap zelf. Van vredige bijeenkomsten tot de duistere dagen van Kamp Erika tijdens de oorlog, waar een hardvochtig regime heerste. Voor de oorlog was deze plek het toneel van de Sterkampen van de Krishnamurti beweging, maar tijdens de oorlog diende het als een strafkamp. In 1942 werd het kamp in gebruik genomen om de overvolle gevangenissen te ontlasten. Voornamelijk ‘economische delinquenten’, zoals zwarthandelaren en illegale slachters, belandden hier. Het kamp werd bewaakt door Amsterdamse werklozen, later aangevuld door SS’ers die in Ommen hun opleiding tot kampbewaker volgden. Uiteindelijk werd besloten om geen gevangenen meer naar dit kamp te sturen, maar dat betekende helaas niet het einde ervan. In 1943 werd het een opvoedingskamp voor landlopers, bedelaars en mensen die zich hadden onttrokken aan de dienstplicht in Duitsland, deze groep heeft het zwaar gehad. Na de oorlog werden in het kamp 2000 collaborateurs in afwachting van hun berechting opgesloten. Het kamp is in 1946 opgeheven.
Archemerberg: Uitzicht Over de Laaglanden
De volgende uitdaging op je pad is de Archemerberg, gevormd in de laatste ijstijd. Klim tot grote hoogte en geniet van vergezichten die je eerder in Nederland niet voor mogelijk had gehouden. Hier spreek ik drie dames die ook het Pieterpad wandelen, uit Zuid Holland en zij waren in Lemele begonnen en liepen het pad tegengesteld.
Jeneverbessen en Lemelerberg: Natuurlijke Pracht
Op je weg naar de Lemelerberg kom je langs spookachtige jeneverbessen en bossige paden. Hoewel je niet helemaal naar de top van de Lemelerberg klimt, is het traject zeker de moeite waard.
Jeneverbesstruiken
Op de Lemelerberg prijken talloze jeneverbesstruiken. De vrouwelijke struiken dragen bessen variërend van hardgroen tot blauwzwart. Deze bessen werden vroeger gebruikt als smaakmaker bij het maken van jenever, vandaar de naam. De Latijnse benaming van de jeneverbesstruik is Juniperus communis. Lokale bewoners noemen de struik ook wel ‘dampol’.
Witte wieven
De oudste jeneverbesstruiken hier zijn ongeveer 100 jaar oud. Ze gedijen het best in het licht en sterven af als ze te veel in de schaduw van andere boomsoorten staan. Jeneverbesstruiken groeien breed, smal en soms plat uit, wat aanleiding geeft tot allerlei spookverhalen. Vooral in de mist zien ze er dreigend uit, en de verhalen over ‘witte wieven’ zijn dan ook huiveringwekkend.
Taai Laagland
Helaas, na al die prachtige uitzichten en stevige klimpartijen, word je geconfronteerd met een uitgestrekt laagland. Lange rechte wegen en uitgestrekte weilanden maken het wandelen hier een stuk taai.
Hellendoorn: Afsluiten in Stijl
Maar na een tijd wordt het beter! Dan voert het Pieterpad je door de bossen van de Hellendoorsche Berg. Beuken- en eikenlanen begeleiden je naar Hellendoorn. Hier kun je lekker genieten van een terrasje.
Conclusie
Etappe 10 van het Pieterpad biedt een gevarieerde en uitdagende wandelervaring, met hoogtepunten die je laten genieten van de natuurlijke pracht van Nederland. Dus trek je wandelschoenen aan en ga op avontuur!
Wandelend vanuit Hardenberg naar het Vechtpark biedt het hoge water langs de Vecht zowel uitdaging als een uniek perspectief op het Vechtdal. Het Heemser hooiland, met fraaie natuurreservaten zoals Rheezermaten, toont de route een boeiende mix van bebouwing en natuurschoon. Ondanks enkele obstakels, zoals het omleiden via de provinciale weg, onthult de tocht door Rheeze en langs de stuw van Junne een divers landschap.
Vechtpark Hardenberg
Vanaf het centrum loop je naar het Vechtpark. Vanwege het hoge water was niet alles te wandelen hier maar het gaf wel een mooi beeld van het Vechtdal. Zo was er bijvoorbeeld een fietstunnel ondergelopen. Het alternatief was om de provinciale weg over te steken.
Heemser hooiland
Na een rommelig startgebied met bebouwing en hondenuitrenvelden, onthult de route zich tot een strak betonplatenfietspad. De eerste kilometers zijn een mix van bebouwing en natuurschoon, waarbij het betonplatenfietspad zijn belofte waarmaakt en een soepele doorgang biedt. Langs de route zie je af en toe ‘postzegeltjes kwetsbare natuur’, zoals rietvelden en natte gebieden. Fraaie namen als natuurreservaat Rheezermaten en de Heemser Hooilanden laten de diversiteit van het landschap zien. Door het hoge water blijft het spannend of je er door kunt. Aan het prikkeldraad is wel te zien dat het hoger heeft gestaan.
Esdorpje Rheeze
Vlak voor Rheeze houdt het op, ik moet omlopen via de provinciale weg omdat het hoge water zo hoog staat dat je het fietspad niet meer verder kan volgen. Via de provinciale weg kom ik aan in het authentieke esdorp Rheeze, dat zijn oorsprong vindt in de vroege middeleeuwen. Monumentale boerderijen sieren het dorpsgezicht.
Total Outdoor en Werkloos Bos
Een boerenweggetje, oplichtende berkjes en een drukkere weg brengen je langs Total Outdoor Vechtdal, een plek voor avontuurlijke mensen. Daarna doemt Boswachterij Hardenberg op, een bos aangelegd in de jaren dertig voor werkverschaffing. Hoewel saai, biedt het een breed zandpad dat eindeloos lijkt, maar je al snel beloont met de majestueuze aanblik van De Vecht.
Stuw Junne
De weg bij de stuw was afgesloten en lag een laag water van 20 cm water waar je door heen moest waden. Automobilisten waren aan het twijfelen of je er door kon komen maar dat lukte prima. De stuw van Junne, gelegen in de schilderachtige Vecht, fungeert als een cruciaal element in het waterbeheer van de regio. Naast het reguleren van de waterstand en het beheren van de stroomsnelheid, biedt deze stuw een opvallend schouwspel met een indrukwekkende waterval. De omgeving is tevens aangelegd als recreatiegebied, waar zowel natuurliefhebbers als toeristen kunnen genieten van de natuur.
Het bos langs de Vecht
Dan volgt een stuk langs de Vecht en door het bos. Hier zijn verschillende bospaden ondergelopen en het zoeken naar een begaanbare weg. Zo loopt de originele een heel stuk langs de Vecht maar dit compleet onbegaanbaar, met wat zelfbedachte omleidingen was het prima te doen.
Ommen
Terwijl je langs de grote weg richting Ommen wandelt, passeer je rietgedekte boerderijen en het statige landhuis De Laer. De route loopt richting de brug over de rivier en dan in de richting van het station van Ommen.
Conclusie
Ondanks de uitdagingen van hoog water en ondergelopen paden, biedt de tocht een uniek perspectief op het veelzijdige Vechtdal. Van het Heemser hooiland tot het historische esdorpje Rheeze, en door de bossen tot de imposante stuw van Junne. Deze etappe zorgt een diverse mix van natuurlijke pracht en avontuur. De belevenis langs de Vecht en door het bos, met enkele omleidingen.
