De dag begon in Holten. Het station en het centrum zijn een prima start van de wandeling. Terwijl we door de straten van dit dorp wandelen, konden we ons haast niet voorstellen dat het ooit bekend stond om zijn handel in varkens. Maar zoals ze zeggen, de tijden veranderen.

Landbouwgebied

Eenmaal buiten de bebouwde kom van Holten, begint de route pas echt. We baanden ons een weg door het rustige platteland, voorbij rietgedekte boerderijen en uitgestrekte velden. Afgezien van een paar boeren die aan het werk waren en wat oudere mensen op e-bikes, was het opvallend stil. Een vredige wandeling, zoals ze dat noemen.

Maar toen kwamen de saaie kilometers. Een eindeloze weg van asfalt, geflankeerd door eentonige velden. Het leek alsof de tijd stil stond, behalve dan voor de snelweg die we moesten oversteken. Gelukkig was het prachtig lenteweer.

Een Verademing aan de Schipbeek

Gelukkig bracht de Schipbeek wat leven in de brouwerij. Terwijl we langs de oevers liepen, omringd door riet en fladderende vlinders, ik heb het citroenvlindertje gezien (het is begin maart). De route was hier omgeven van natuur. De dubbele rijen beuken zorgen voor een mooi gezicht.

Wandelaars uit Friesland

Onderweg wordt ik nog gevraagd om een portret te maken foto’s van drie dames uit Sneek. Ze wisten niet zo goed wat ze moesten zeggen dus ik al vrij snel de boodschap dat ik verder kon lopen. Maar gelukkig kon er nog eentje een foto van mij maken aan de zandweg.

Rustpunten onderweg

Naarmate we verder liepen, kwamen we bij rustpunten waar we even konden pauzeren en genieten van een kopje koffie en een koekje, allemaal op basis van vertrouwen en eerlijkheid.

Bos van Verwolde

Na de Voorste Beek veranderd het landschap naar een boslandschap. Je wandelt door een bos waar veel water staat maar het voetpad licht hoog genoeg om droge voeten te houden.

Het landhuis van Verwolde

En dan, als een verborgen schat, doemde landgoed Verwolde voor ons op. Prachtige paarden graasden in de weides terwijl we door de bossen wandelden naar het statige Huis Verwolde, dat ons rechtstreeks uit een kostuumdrama leek te zijn ontsnapt. Het huis, met zijn hoektoren en neoclassicistische stijl, ademde geschiedenis. Jammer dat de poort gesloten was en dat je niet dichterbij kon komen.

Conclusie

Hoewel de etappe van Holten naar Laren begon met een rustiek begin in Holten en ons langs stille plattelandspaden voerde, werden we ook geconfronteerd met stuk eentonige wegen. Gelukkig bracht de Schipbeek wat verademing en bood het landgoed Verwolde een waar juweel om te verkennen.

Het Pieterpad, met al zijn ups en downs, herinnert ons eraan dat schoonheid vaak te vinden is in de eenvoudige momenten en onverwachte ontdekkingen. Dus laten we onze wandelschoenen blijven aantrekken, klaar voor het volgende avontuur dat ons pad kruist.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van het Pieterpad gebruik ik de etappe nummers van Wandelnet. In de overzichtsblog vind je een compleet overzicht van de wandelingen uit deze serie.