In deze wandeling ben ik van het begin waar de Rijn Nederland beginnen komt gewandeld naar Nijmegen gewandeld. Ik ben in Millingen aan de Rijn begonnen dus niet in Lobith wat aan de overkant ligt.

De wandeling begon rustig in Millingen aan de Rijn, langs de kerk en het veerpont aan de Rijn. Even later kwam ik langs een klein kapelletje aan de Rijndijk, met kunst van Hannelies Fleskens. Zij had hier dit weekend een expositie van haar kunstwerken, ze werkt met papiermachee en laat dit tot leven komen met haar creativiteit.

Een groot deel van de wandeling stond in het teken van de lente. Overal langs de dijken en in de uiterwaarden bloeiden bloemen: brede ereprijs, ratelaar, margrieten, klaprozen, korenbloemen en zelfs de rode inkarnaatklaver. Tussen het groen zaten steenhommels, aardhommels en honingbijen druk tussen de bloemen te vliegen, terwijl een vink vanaf een tak alles leek te bekijken.

Via de Millingerwaard liep ik langs oude resten van de steenfabriek en grazende koeien in de uiterwaarden. Verderop dook ook de Japanse duizendknoop weer op, een plant die je tegenwoordig bijna overal lijkt tegen te komen. De Japanse duizendknoop is een intensieve exoot die andere planten wegdrukt.

In Kekerdom stond de Sint-Laurentiuskerk opvallend midden in het landschap. Daarna volgde een lang stuk over de Erlecomsedam en de Ooijse Bandijk, met uitzicht over de Ooijpolder. Onderweg kwam van alles voorbij: een groep motorrijders tijdens een toertocht, een oude Citroën 2CV6, lammetjes in de wei en donkere wolken boven de Waal.

Het laatste deel richting Nijmegen voelde alsof de stad langzaam dichterbij kroop. Eerst de Oude Waal bij de Zwarteweg, daarna het strand aan de Waal en uiteindelijk de Waalbrug die boven alles uitsteekt. Net voor de regen echt doorzette liep ik Nijmegen weer binnen, na een lange, rustige dag wandelen door één van de mooiste rivierlandschappen van Nederland.