Tijdens de week van Hemelvaart heb ik de Lee Trail in het noorden van Luxemburg gewandeld, waarbij ik de route in omgekeerde volgorde heb gevolgd. De Escapardenne is een bijzondere wandelroute die twee van de meest interessante en uitdagende paden in de Belgische Ardennen en Luxemburg samenbrengt: de Eislek Trail en de Lee Trail. Zelf heb ik alleen het gedeelte van de Lee Trail bewandeld.

Hoscheid

Aan het einde van de eerste wandeldag kom ik aan in het kleine dorpje waar de vorige etappe eindigt en deze etappe begint. Zo wandel ik richting de “Molberlee” om hier te bivakkeren, ik heb een geschikte plek gevonden. Met een prachtige zonsondergang en ik hoor in de vroege ochtend nog de wilde zwijnen, in de ochtend is nog veel dauw in de lucht. Na mijn te tent te hebben afgebroken vervolg ik de route.

Molberlee

Dan volgt een van de mooiste stukken van de hele trail. De bergkam genaamd “Molberlee” of “Molberrenlay” (op 484m hoogte) is een xerotherme (droog en warm) uitlopende siliciumrots (bestaat uit een specifiek soort steen) en waarschijnlijk de meest typische van zijn soort in de Luxemburgse Ardennen. De bergkam heeft een totale lengte van 500 m. De naam komt uit het Luxemburgs “Lee” of “Lay” (geïsoleerde rots) en van een typische plant die er veel voorkomt: de “Molbier” of bosbes (Vaccinium myrtillus). Een specifieke plantengroei gedijt op deze rotsen: onder andere struikheide (Calluna vulgaris) en brem (Sarothamnus scoparius) doen het hier goed. De Bremstruik staat begin mei erg mooi in bloei.

Schlënner

Als je voorbij de bergkam bent kom je in het dal uit, waar je een stuk langs de rivier de Schlënner wandelt. Dit was een mooi moment om even water bij te vullen, mijn nieuwe waterfilter is nog onderweg maar ik heb wel desinfecteermiddel dus kan hier veilig van drinken. Het pad volg je tot het buurtschap Unterschlinder waar het net lijkt of je bij iemand door de tuin komt maar het is toch een pad. Er zat een oudere dame op een tuinstoel te kijken, dus besloot ik toch maar even te vragen.

Schlindermanderscheid

Zo wandel je langs het dorpje Schlindermanderscheid waarbij je zicht hebt op de valei eronder, verderop zie je nog een boerderij waar je later langs zult komen.

Station Goebelsmühle

Je gaat weer de heuvel af om een uitstapje te maken naar het dal. Hier kom je nog langs een station en er was hier een man z’n Volkswagen Golf aan het wassen en heb hem even gevraagd om mijn fles bij te vullen, het was inmiddels al erg zonnig geworden en ik had wel zin in water zonder een chloorsmaakje. Iets verderop bevind zich nog een camping. Camping du Nord wordt door de familie Vermeulen uitgebaat.

Hirzenzong

Er volgt nu een stuk vrij stijl omhoog waar je door een bos loopt met weinig uitzicht, het is een mooi bos maar het kost wel veel energie om hier de heuvel op te komen. Zo snel als je de heuvel op bent begint de afdaling al weer richting het dorpje Dirbach. Alles beter dan langs de baan wandelen denk ik dan maar.

Irrigatiesysteem van de hooivelden in Dirbach

Zo kom je onderweg nog overblijfselen van een oud irrigatiesysteem tegen. De irrigatie van de hooilanden in grote valleien zoals hier in de Sûre-vallei in Dirbach, verliep via stuwdammen. Deze werden vaak met hout gebouwd en langs verstevigde oevers werd een deel van het water van de Sûre naar een netwerk van kanalen afgeleid. Zo werd het voedingsrijke water in de hooilanden verspreid. Een stuwdam werd vaak opgetrokken op de plaats aan de binnenbocht waar de rivier zich verwijdert van de helling, waar de rivier zich “losmaakt” van de rotswand.

Dirbach

Via het Dirbach Place, een restaurant met uitzicht en een brug over de rivier de Sûre. Er is in dit dorpje nog een camping maar die ziet er erg verlaten uit op Hemelvaartsdag.

Rouschteschleen

Via een rotspad wandel je de heuvel op waar je bij “Doigt de Dieu” een uitzicht hebt over het dorpje, de valei en dus ook de hooivelden. “Doigt de Dieu” betekent de “Vinger van God”. Je wandelt in de richting van het hoogste punt van de route.

Hoogste punt van de route

In Bourscheid staat op het hoogste punt (met 505 m boven zeespiegel) van de trail. Zo staat hier de Napoleonsboom, geplant in de tijd van Napoleon I als symbool van verzet. Deze vrijheidsboom, die de verwoestingen van de oorlog overleefde en diende als observatiepost tijdens de Eerste Wereldoorlog, werd in mei 1940 na de Duitse bezetting meedogenloos geveld, wat een schok teweegbracht bij de lokale bevolking. Tegenwoordig biedt deze plek een panoramisch uitzicht en blijft het een geliefd uitkijkpunt. Zo komt er een gezin aan met een Limburgs accent waar ze op elkaar aan het mopperen zijn om vrij snel weer te vertrekken.

Bivakeren naarbij de koeien

Aan het einde van de tweede wandeldag heb ik het echt gehad, na even zoeken heb ik een mooi plekje gevonden waar ik kan overnachten, de koeien in de naastgelegen weide vinden het maar erg interessant dat ik daar verblijf. Ik voel het wel in mijn kuiten maar heb ik ook alle tijd om even te rusten na iets te eten.

Bourscheid-Moulin

De volgende ochtend wandel ik langs de Sûre om in Bourscheid-Moulin uit te komen. Je hebt onderweg nog zicht op het prachtige kasteel dat hier gebouwd is. Bij het dorpje Bourscheid-Moulin steek je de rivier over, waar ook deze etappe eindigt.

Afstand

De route van Kautenbach naar Hoscheid is 27,7 km waar ik 9,5 uur over heb gedaan, verdeeld over meerdere dagen. Voor deze route is het verstandig als je al wat meer ervaren bent. Iets voorbij Hoscheid heb ik gebivakkeerd waar ik de route de volgende dag vervolgde en 1,5 uur wandelen voor Bourscheid-Moulin heb ik ook gebivakkeerd.

Conclusie

In conclusie, de tweede etappe van de Escapardenne Lee Trail, van Hoscheid naar Bourscheid-Moulin, bood een rijke ervaring van de natuurlijke schoonheid van de Luxemburgse Ardennen. Van de idyllische bergkam van Molberlee tot de schilderachtige rivierpaden langs de Schlënner en Sûre, zorgde het voor een mooie dag. De overblijfselen van het irrigatiesysteem in Dirbach en de historische Napoleonsbeemchen in Bourscheid-Moulin herinnerden aan de rijke geschiedenis van het gebied.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van de Lee Trail gebruik ik een gangbare verdeling. Zie de overzichtblog “Escapardenne Lee Trail” voor de andere wandelingen uit deze serie