In mijn blogserie over de Hoge Ardennenroute, die ik vorig jaar begon, pak ik de draad weer op bij Baraque de Fraiture (dag 8). Na een overnachting in Achouffe startte ik de negende wandeldag langs het rustige riviertje de Martin Moulin.
Langs de Martin Moulin
De route volgt het kronkelende pad langs de Martin Moulin. Bij een zijbeek, de Ruisseau de Belle Meuse, kun je er zelfs voor kiezen om door het water te waden. Als het te hoog staat, is er een pad langs de andere oever dat je veilig verder brengt.
Les Cabanes de Rensiwez
Na een kort stuk over de N860 bereik je de Ourthe. Aan de overkant ligt een bijzonder vakantiepark met houten hutten in het bos. Dit zijn eenvoudige blokhutten die in het bos staan voor een premium prijs.
Over de Ourthe
Door het vakantiepark stijgt de route en daarna daal je weer af naar de rivier. Daar ligt een doorwaadbare plek waar je de Ourthe kunt oversteken. Voor wie liever droge voeten houdt, is er een alternatieve route hogerop.
Vlak daarna liep ik door een open vlakte waar ooit sparren stonden. De plek oogde kaal, maar er schuilt een verhaal achter. Hier wordt het voormalige productiebos omgevormd tot een natuurlijk loofbos met meer ruimte voor biodiversiteit. Het LIFE Vallées Ardennaises-project begeleidt dit herstel.
Een onverwachte ontmoeting
Langs de rivier zag ik een paar jongeren uit Breda bij een klein kampvuurtje. Ze hadden hier overnacht en vertelden dat het opvallend stil was, zonder kano’s op het water. Hun auto stond geparkeerd aan de andere kant van de heuvel.
Le Lac de Nisramont
De omgeving werd drukker toen ik bij het stuwmeer kwam, op de plek waar de twee Ourthes samenkomen. Vanaf een uitzichtpunt keek ik uit over het bredere rivierdal. Door de dam iets verderop is het water hier kalm en dat trekt veel kanoërs aan.
Barrage de Nisramont
Aan de andere kant van de heuvel verscheen de dam in beeld. Op de parkeerplaats was het flink vol. Zelfs de busplaatsen waren inmiddels bezet.
Langs de Ourthe
Ik vervolgde mijn weg langs de rivier, over de Rue du Barrage. De huizen staan er dicht bij het water en het uitzicht bleef indrukwekkend. Uiteindelijk vond ik een plek om te overnachten, vlakbij de rivier. De plek was echter minder afgelegen dan ik had gehoopt.
Paniek bij zonsondergang
Toen het begon te schemeren werd ik aangesproken door een man die wat in paniek leek. Hij heette Hans, kwam uit Nijmegen en was zijn vrienden kwijtgeraakt. Al sinds de ochtend liep hij rond met zijn hond. Hans en zijn vrienden waren aan het kamperen in het bos, maar hij had geen telefoon meegenomen (voordat hij naar de winkel ging) en kon hen niet meer terugvinden.
Iets hoger op de heuvel had ik net genoeg bereik om het noodnummer te bellen. Ik werd doorgeschakeld naar iemand die Nederlands sprak. Na het doorgeven van onze locatie werd beloofd dat er hulp onderweg was. Een uur later was er nog niets te zien, dus heb ik opnieuw gebeld. Ik kreeg toen het advies om naar een plek met bewoning te gaan.
We klommen samen omhoog en kwamen bij een stel Vlamingen die buiten zaten. Zij vertelden dat de politie al langs was gereden. Dus heb ik opnieuw gebeld, ze snapte niet dat ze moesten bellen en heb ze gevraagd om het in het Frans uit te leggen. Iets later verscheen een politiebusje en hier rende nog iemand van de Vlamingen achteraan om de agenten te seinen waar we waren.
Toen Hans herenigd was met de agenten praatte ik nog even na met de agenten en liep daarna terug naar mijn tent. Inmiddels was het donker geworden. Met mijn hoofdlamp vond ik de weg terug. Ik kroop vol adrenaline mijn slaapzak in moe, maar tevreden na een bijzondere dag.
Conclusie
Dag 9 bracht niet alleen een mooie en afwisselende etappe langs rivieren, bossen en stuwmeren, maar ook onverwachte ontmoetingen en een avontuur. De rust van het wandelpad stond in scherp contrast met de hectiek aan het einde van de dag. Na deze intensieve dag voelde ik opnieuw waarom ik dit soort tochten maak: voor de vrijheid, de verhalen en de momenten waarop alles even stilvalt behalve het hier en nu.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Bihain naar La Roche-en-Ardenne overzicht en ervaringen (2025)” voor de andere wandelingen uit deze serie