In deze etappe begin ik voor het Kebnekaise Fjällstation en daal ik af tot onder de boomgrens, ga met een boot over een meer voor een paar kilometer om uiteindelijk in het plaatsje Nikkaluokta aan te komen. Het landschap veranderd van een toendra naar een berkenbossen met meren. Het is daarnaast ook de laatste etappe voor deze trekkingtocht.
Kebnekaise kittelbäcken
Iets voor de rivier (Kebnekaise kittelbäcken) heb ik de vorige avond mijn tent neergezet en ben de rotsen overgestoken. Hier achter loopt deze rivier naar beneden waar die in de Láddjujohka eindigt. Er is een brug over deze rivier aangelegd en vanaf deze brug is een prachtige waterval te zien.
Andere wandelaars
Onderweg kwam ik Manie nog tegen de Schotse gast die ik een paar dagen gesproken had. Hij vond mijn reactie op Instagram leuk. Hij had mij herkend aan mijn turquoise wandelstok. Deze wandelstok is daarnaast ook fluit. In de wind maakt de stok een fluit toon. Heb de goedkoopste (MT100) bij de Decathlon gekocht om deze te proberen. Bevalt goed, alleen jammer dat ik deze in Nikkaluokta ben vergeten mee te nemen en daar pas in de bus terug achterkwam.
Kebnekaise Fjällstation
In de berg hut even gekeken, ze hebben daar WiFi maar die was niet echt snel. Nog even met de host een praatje proberen te maken maar die was snel uitgepraat. Om binnen te komen moest je je schoenen uit doen, en je tas buiten laten. Dus ik ben niet lang binnen geweest want anders heb ik zo ijskoude voeten. Mijn schoenen waren nog nat door de diverse beekjes waar je heen moest waden. In de buurt van het kamp stonden diverse tenten. Het was heel belangrijk om niet binnen 150 meter te kamperen, dit werd uitgebreid met borden aangegeven.
Tarfala-onderzoeksstation
Boven de berg is een onderzoekscentrum naar gletsjers in het Tarfala-onderzoeksstation, hier wordt onderzoek gedaan naar de gletsjers en het klimaat. Ik ben in het dal gebleven.
Eeuwenoud landschap
De bergen zijn eeuwenoud, de rotsen hier zijn 2000 miljoen jaar oud. De stenen vormen een basislaag voor de twee bergvalleien Láddjuväggi en Visttasvággi. Deze bergvalleien zijn 400 miljoen jaar oud.
Boomgrens
Zo ben via diverse paden het dal in gelopen. De berkenbomen en paddenstoelen waren weer terug. Voor 5 dagen geleden had ik voor het laatst een boom gezien. Eerst met alleen berken en aan bij Nikkaluokta stonden ook diverse naaldbomen. Ik hoorde van een andere wandelaar dat het te maken met de wortels, berken hebben brede wortels en kunnen daardoor goed tegen de wind die er bijna altijd waait.
Wachten voor de boot
Tijdens het wachten op de boot kwam Elizabeth tegen, een Zweedse die ook de Kungsleden aan het lopen is met haar vriend. Ze was al eens in Nederland geweest en hier aan het fietsen geweest. Hadden ze het verhuurbedrijf gevraagd naar helmen, maar daar deden ze niet aan. Zweden zijn volgens haar geobsedeerd door veiligheid. Dus hadden ze zelf in de handbagage helmen mee genomen. Bij de handbagage controle keken ze haar een beetje raar aan. Toen ze in Nederland waren kwamen ze er achter dat ze enigen waren met helm. Ze wilde even checken of de observatie klopte. Verder wist ze Den Bosch te vinden, maar was verward door de dubbele plaatsnaam: ‘s-Hertogenbosch. Verder kon ze nog tellen tot 10 in het Nederlands. Ik heb nog geoefend om te tellen in het Zweeds, haha. Verder had ze typisch Zweedse koekjes (Goteborgs Ballerina), waar ze mee deelde, dat was heel sympathiek en ook een gelijk een leuk cadeau idee voor thuis.
Nikkaluokta
Na de boottocht waren er weer normale paden, niet met stenen en rivieren er dwars doorheen en ook geen rotsen meer waar je overheen moet stappen. Wat loopt dat gemakkelijk zeg als het een gravelpad is aangelegd. Vlak voor eindpunt staat een bord met de plaatsnaam, hier moest ik natuurlijk even op de foto. Ik heb hier mijn tent opgezet bij het eindpunt om de volgende ochtend met de Nikkaluoktaexpressen naar Kiruna te gereisd. De dichtstbijzijnde plaats is Kiruna, met 23.000 inwoners en op 60 kilometer vanaf Nikkaluokta
In 1902 kwam de spoorlijn naar Kiruna, de Zweedse Toeristische dienst (STF) begon met het aanleggen van wandelroutes, bruggen en berghutten. Dit zorgde ervoor dat er meer toeristen kwamen. De dorpen verdienden geld met het aanbieden van veerdiensten over de meren en het zorgen voor eten en accomodaties voor toeristen. De weg van Kiruna die in 1971 is afgerond zorgde voor nog meer toeristen. In de winter worden hier ook sneeuwscooter trips aangeboden.
Conclusie
Het landschap veranderd van Toendra naar een bosrijk landschap met berkenbossen en meren. Ik ben al aangekomen bij het eindpunt, wat bitterzoet is. Trots en blij dat ik het afgerond heb en jammer dat ik nu wegga uit de bergen. Het was een prachtig avontuur om de Kungsleden te wandelen.
Route kaart
Klik op het kaartje om een overzicht van de route te krijgen

Dit artikel maakt onderdeel uit van de serie: Kungsleden. Het hele verhaal is verdeeld in meerdere blogposts
← Vorige etappe