Op vrijdagavond 5 september bezochten we de Physikalischer Verein. Deze vereniging organiseert al meer dan een eeuw activiteiten rondom sterrenkunde en natuurkunde.
De lezing
Voordat je kon kijken naar de zon volgde een lezing in het Duits. Eerlijk gezegd begreep ik er niet heel veel van, maar de passie van de spreker en de aandacht van het publiek maakten toch indruk.
Kijken naar de zon
Vooraf stond er een telescoop opgesteld waarmee je veilig naar de zon kon kijken. Met filters kon je zelfs zonnevlekken zien, bijzonder om zoiets met eigen ogen te ervaren midden in de stad.
Conclusie
Het was een leuke en onverwachte manier om een vrijdagavond door te brengen. Alleen al de kans om de zon door een telescoop te bekijken, maakte het bezoek de moeite waard.
Deze blog vormt onderdeel van de serie Frankfurt Citytrip (2025) op Qdraw. In deze serie leg ik mijn citytrip in Frankfurt vast — van musea tot nachtelijke stadsverkenningen, van dierentuinen tot musea.
Tijdens mijn verblijf in Frankfurt besloten we ook de Zoo Frankfurt te bezoeken. Deze stadsdierentuin bestaat al sinds 1858 en is daarmee een van de oudste dierentuinen van Duitsland. Wat meteen opvalt: de locatie. De ingang ligt midden in de stad, waardoor je er zo naartoe wandelt of de metro pakt.
Eerste indruk
De entree is overzichtelijk en je loopt direct een groene omgeving in. Ondanks dat de zoo relatief compact is, voelt het niet krap. Er zijn veel bomen en wandelpaden die de verschillende verblijven met elkaar verbinden.
Hoogtepunten
Wat ik zelf erg leuk vond, is de Grzimek-Haus, waar dag en nacht zijn omgedraaid. Hier kun je vleermuizen, nachtapen en andere nachtdieren zien in een nagebootste natuurlijke omgeving. Het is even wennen aan het donker, maar heel bijzonder om mee te maken.
Daarnaast heeft de zoo een mooie collectie grote dieren, zoals giraffen, leeuwen en neushoorns. Bij de apenverblijven kun je lang blijven kijken: sommige groepen zijn actief en speels, terwijl andere juist ontspannen in de zon hangen.
Voor gezinnen met kinderen zijn er genoeg plekken waar je dichter bij de dieren komt, bijvoorbeeld bij de kinderboerderij en de speeltuinen.
Minpunten
Aan het begin van de dierentuin staan veel hokken leeg, bij sommige staat het ook aangegeven zodat je niet hoeft te zoeken naar het dier. Omdat de zoo al oud is, merk je dat sommige verblijven wat gedateerd ogen. Er is duidelijk aandacht voor renovatie en verbetering, maar het haalt het niet bij de modernste dierentuinen.
De moeite waard
Wat Zoo Frankfurt bijzonder maakt, is dat je midden in de stad even helemaal in een andere wereld bent. Je hoeft geen hele dag uit te trekken, een paar uur rondlopen is al genoeg om veel te zien. Dat maakt het een fijne afwisseling tijdens een stedentrip.
Conclusie
Zoo Frankfurt combineert een lange historie met een verrassend gevarieerde collectie dieren. Het is geen spectaculaire dierentuin, maar wel een charmante plek om rustig doorheen te wandelen. Voor gezinnen, dierenliefhebbers of gewoon een middagje ontspanning is het absoluut een aanrader.
Deze blog vormt onderdeel van de serie Frankfurt Citytrip (2025) op Qdraw. In deze serie leg ik mijn citytrip in Frankfurt vast — van musea tot nachtelijke stadsverkenningen, van dierentuinen tot musea.
Frankfurt staat bekend als de stad van de banken en de wolkenkrabbers, maar zodra de zon ondergaat krijgt de stad een heel ander gezicht. Ik besloot mijn camera mee te nemen en door de straten en langs de rivier te dwalen. Nachtfotografie heeft altijd iets magisch en Frankfurt stelde me daarin niet teleur.
Eerste avond – van Kaiserstrasse tot Willy-Brandt-Platz
Ik begon mijn wandeling in de Kaiserstrasse, een straat die bruist van het leven. Via de Windmühlstraße liep ik richting de rivier. Daar wachtte de Holbeinsteg, een voetgangersbrug met een prachtig uitzicht op de skyline. De lichten van de bankenwijk weerspiegelden in de Main en gaven een bijna futuristisch gevoel. Vanaf de Schaumainkai maakte ik lange belichtingen, waarbij de stad zich liet zien als een zee van kleur en beweging. Een stukje verderop nam ik de Untermainbrücke mee in beeld. Auto’s gleden als lichtsporen voorbij, terwijl de brug zelf in warme tinten werd verlicht. Daarna liep ik via de Hofstraße en eindigde mijn route bij Willy-Brandt-Platz, waar de hoge torens boven je uittorenen. Het contrast tussen de stille pleinen en de imposante gebouwen gaf de avond een bijzondere sfeer.
Tweede avond – Messe Frankfurt en Gallusanlage
De volgende avond besloot ik een ander deel van de stad vast te leggen. Bij Messe Frankfurt zijn de gebouwen groots en strak verlicht, bijna alsof ze speciaal zijn ontworpen voor nachtelijke fotografie. Zo kwam ik daarna aan bij de Gallusanlage, een parkachtige zone waar de wolkenkrabbers als wachters omheen staan. Tussen het groen en de reflecties in het glas voelde de stad een beetje onwerkelijk. Mijn route eindigde opnieuw in de Kaiserstrasse, dit keer vanuit een ander perspectief. De straat verandert subtiel per avond, afhankelijk van wie er rondloopt en welke lichten oplichten. Voor fotografie is dat heerlijk: je krijgt telkens een nieuwe kans om dezelfde plek anders te zien.
Conclusie
Frankfurt bij nacht is een stad die zich van haar meest fotogenieke kant laat zien. De combinatie van historische straten, moderne torens en de rivier maakt het een ideale plek voor avondwandelingen met camera. Niet elke foto werd technisch perfect, maar dat maakte de ervaring juist leuker. Voor mij was het vooral een manier om de stad op een rustig tempo te leren kennen en momenten te vangen die je overdag snel over het hoofd ziet.
Deze blog vormt onderdeel van de serie Frankfurt Citytrip (2025) op Qdraw. In deze serie leg ik mijn citytrip in Frankfurt vast — van musea tot nachtelijke stadsverkenningen, van dierentuinen tot musea.
Tijdens mijn verblijf in Frankfurt besloot ik een bezoek te brengen aan het Senckenberg museum, dat onderdeel is van de Senckenberg Gesellschaft für Naturforschung. Dit instituut houdt zich al sinds de 19e eeuw bezig met onderzoek naar biodiversiteit en natuurhistorie. Het museum is hun bekendste gezicht naar het grote publiek en staat vooral bekend om zijn uitgebreide collecties.
Eerste indruk
Het Senckenberg museum voelt groot en een beetje klassiek aan. Je merkt dat er veel historie in de zalen hangt. Fossielen, opgezette dieren en vitrines met dieren vullen de ruimtes. Alles ademt wetenschap en dat komt niet als verrassing, want de Senckenberg Gesellschaft für Naturforschung heeft een reputatie in de academische wereld.
Wat er te zien is
Veel bezoekers komen voor de dinosaurussen, maar ik ging er niet speciaal voor dat onderdeel heen. Voor mij was de afwisseling interessanter. Het museum probeert echt de breedte van de natuur te laten zien, van klein en fragiel tot groot en indrukwekkend.
Minder sterke kanten
Ondanks de rijke collectie voelde de presentatie soms wat ouderwets en gedateerd. Sommige zalen zijn druk ingericht en niet altijd even overzichtelijk. In vergelijking met modernere musea miste ik wat speelsheid en interactie. Ik zou het zelf omschrijven als het museum is okee en zeker geen topper, maar het is ook niet slecht.
Conclusie
Het Senckenberg museum, beheerd door de Senckenberg Gesellschaft für Naturforschung, is een interessante plek om te bezoeken in Frankfurt. De collecties geven een breed beeld van de natuur, maar de manier waarop het gepresenteerd wordt kan moderner en toegankelijker. Voor mij was het een leuk uitstapje, zeker de moeite waard om een middag te vullen, maar geen hoogtepunt van mijn reis.
Deze blog vormt onderdeel van de serie Frankfurt Citytrip (2025) op Qdraw. In deze serie leg ik mijn citytrip in Frankfurt vast — van musea tot nachtelijke stadsverkenningen, van dierentuinen tot musea.
Begin september was ik in Frankfurt en besloot ik de Palmengarten te bezoeken. Het is een botanische tuin midden in de stad, maar zodra je binnen bent, vergeet je even dat je in een drukke metropool rondloopt.
Eerste indruk
Bij de ingang kom je meteen in een rustige omgeving terecht. Brede paden, veel groen en fonteinen die zacht ruisen. Het viel me op dat het er niet druk was, waarschijnlijk omdat de zomervakantie net voorbij was. Dat maakte het extra prettig om rond te lopen en alles rustig te bekijken.
De kassen
De kassen zijn echt de moeite waard. Je loopt van een droge woestijnkas met cactussen naar een tropische hal vol palmen en orchideeën. De temperatuurverschillen maken het een beetje alsof je door verschillende werelddelen reist. Vooral de tropenkas vond ik indrukwekkend, met al dat groen en de vochtige warmte.
Buiten in september
Buiten bloeiden nog veel bloemen, zoals dahlia’s en rozen. Tegelijkertijd zag je hier en daar al bladeren die begonnen te verkleuren. Bij de vijvers met waterlelies zag je bijna het water niet meer zo groot waren de waterlelies. Het zonlicht dat over het water viel, gaf een mooi plaatje.
Waarom september een goede tijd is
Wat ik prettig vond aan een bezoek in september: je hebt nog het zomerse gevoel dankzij de bloemen en het weer, maar het is er rustiger dan in juli of augustus. En die eerste hint van herfst maakt de sfeer net wat anders.
Conclusie
De Palmengarten is een plek waar je je even helemaal losmaakt van de stad. In september heb je er de ideale combinatie van rust, nazomerbloei en een vleugje herfst. Als je in Frankfurt bent en je wilt een paar uur ontspannen, dan is dit echt een aanrader.
Deze blog vormt onderdeel van de serie Frankfurt Citytrip (2025) op Qdraw. In deze serie leg ik mijn citytrip in Frankfurt vast — van musea tot nachtelijke stadsverkenningen, van dierentuinen tot musea.
