Vlak voor Çerem (Albanië) heb ik gekampeerd en ben ik via de dalen, bossen en adembenemende vergezichten richting Dobërdol gewandeld. Bij Çerem bereik je het laagste punt van de hele route, waarna je weer stijgt naar 1800 meter boven zeeniveau.
Çerem
In het dal voor Çerem heb ik gekampeerd. Zowel Çerem als Dobërdol zijn pittoreske herdersdorpjes waar de mensen alleen in de zomer wonen en hun schapen laten grazen. ’s Winters kan er tot wel 4 meter hoge sneeuw liggen. Dit groene dal staan diverse losse schuren. Op het moment dat ik er langs kwam, was er niemand. Onderweg kom ik nog door prachtige alpenweides waar Orchideeën en de Harige ratelaar te vinden zijn. Beide planten komen in Nederland maar op zeer weinig plekken voor, en Orchideeën zijn een beschermde plantensoort.
Mark en Lotte
In het dal bij Çerem sprak nog twee Nederlanders, waar zij uit de omgeving van Venlo kwam en ook deze route aan het lopen waren. Ze hadden iets verderop gekampeerd en hadden eigenlijk op de plek willen kamperen waar ik mijn tent had neergezet. Ze hadden al eens meerdaagse wandeltochten in Georgië en Kirgizië gedaan. Zo hadden ze in Georgië 5 dagen in het noorden rond getrokken en twee dagen in het zuiden gewandeld. Ze vertelde over dat in de middeleeuwen verschillende families torens hadden gebouwd om tegen elkaar te strijden. Ze waren aangespoord door familie om te gaan hiken en hij had haar mee gevraagd naar Georgië en dat was kennelijk goed bevallen. Zo vertelde ze over een vriendin die via “TheBalkanTrail .com”, onderdeel van Travelbase had gereisd. Deze organisatie slaat ook stukken over vanaf Babino Polje de auto te pakken naar Plav. Dan kun je de route in 5 dagen doen in plaats van 7 dagen. Ze vertelde nog een anecdote over de grenswacht. Tijdens de reis (van die vriendin) hadden ze daar problemen gehad met de grensovergang vergunningen, kennelijk klopte er iets niet. De oplossing was door wat sigaretten aan de grenswacht te geven. Dus voor noodgevallen hadden ze nu sigaretten bij zich, ondanks dat het stel beide niet rookte.
Guesthouse Kujtim Gocaj
Onderweg stopten we even bij het guesthouse om een lunchpakket te kopen voor Mark en Lotte, en voor mij om koffie te drinken. Zo’n lunchpakket kostte daar 15 euro, en voor een kopje Turkse koffie hoefden ze niets te betalen. Hier sprak ik ook met een Amsterdammer die ook delen van de route liep, maar het was niet duidelijk of hij de oorspronkelijke route volgde. Hij vertelde over een ontmoeting met een beer. Terwijl hij door het bos liep, zag hij plotseling een beer. Hij was er erg van geschrokken en wilde eigenlijk het verhaal niet nog een keer vertellen, maar deed het toch uit zichzelf. Verder was er een Duits stel aanwezig, waarvan zij boven haar oog was gevallen en de wond er niet zo goed uitzag. Ik denk dat het was gaan ontsteken. Hier dronk ik mijn koffie op en vervolgde mijn reis. Op advies van de eigenaar volgden we de route boven Çerem. De originele route loopt door het dorp, maar hij was er zeker van dat we naar boven moesten. Het was inderdaad een mooie zandweg.
Grenspolitie Vranica Pass
Bij de Vranica Pass stonden een aantal grenswachters uit Montenegro. Ze waren net aangekomen in een Landrover Defender en hadden een quadbike bij zich. Ze vroegen waar we naartoe gingen en het antwoord was richting Albanië, wat prima was. We vroegen in het Engels of ze iets hadden gehoord over beren, maar ze verstonden “bier”. Kennelijk was dat interessanter dan een beer.
Aljuci Pass
Ik wandelde nog een stukje samen met Mark en Lotte en we stopten bij de Aljuci Pass om van het uitzicht te genieten. Hier sprak ik ook met een gids uit Kosovo, die vertelde dat zijn broer in Duitsland woonde maar niet kon komen vanwege visumproblemen. Duitsland had Kosovo op een lijst gezet waardoor het moeilijk was om vanuit Kosovo naar Duitsland te reizen. Hij vond het leuk om mensen van over de hele wereld zijn eigen land te laten zien. Hij hoopte dat hij volgend jaar zijn broer kon bezoeken als de regels misschien vereenvoudigd zouden worden. De gids begeleidde ook een groep toeristen door de bergen. Er waren ook twee Duitsers aan het rusten waren en later ook gingen kamperen.
Guest House Balçina
Onderweg kwam ik langs Guest House Balçina, een berghut waar de route doorheen liep. Ik vulde mijn waterfles bij en zag daar een groep uit Israël eten. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht over de vallei.
Kamperen
Vlak voor Dobërdol zette ik mijn tent neer op een vlak stuk grond. Iets verderop groeiden orchideeën en viooltjes. Vanaf daar had ik een mooi uitzicht over de vallei. Ik had een iets drogere plek gekozen, maar verderop was het wat drassig. Het aantal muggen viel mee.
Conclusie
De wandelroute van Çerem naar Dobërdol biedt een prachtig landschap met indrukwekkende dalen, bossen en adembenemende vergezichten. Çerem en Dobërdol zijn pittoreske herdersdorpjes, waar mensen alleen in de zomer wonen en hun schapen laten grazen. Het gebied staat bekend om zijn weelderige alpenweiden, waar zeldzame planten zoals Orchideeën en de Harige ratelaar te vinden zijn. Onderweg kwamen de reiziger in contact met mede-wandelaars, waaronder een Nederlands stel dat eerder ervaring had opgedaan met meerdaagse wandeltochten in Georgië en Kirgizië. Het avontuur omvatte ontmoetingen met de lokale bevolking, waaronder grenswachters en een behulpzame gastheer en dame van Guesthouse Kujtim Gocaj. Het hoogtepunt van de route was het uitzicht vanaf de Aljuci Pass, waar ik genoot van het gezelschap van medewandelaars en een gids uit Kosovo. Ten slotte werd er gekampeerd in de buurt van Dobërdol, ik kon genieten van een prachtig uitzicht op de vallei.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
In de serie van Peaks of the Balkans Trail (PoB) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.
