In deze etappe begin ik iets voor het meer “Ropojansko Jezero” mijn dag. Wandel je eerst door een bos om bij het meer “Ropojansko Jezero” uit te komen. Hierna volgt een ander stuk bos waarna je boven de boomgrens uitkomt. Op deze weides staat een ruïne. Verderop wordt het rotsachtig en loopt een beekje. Hierna beginnen de verlaten bunkers en ik eindig hierbij iets voorbij het hoogste punt bij het groene meertje Liqeni Pejës
De bossen voor het meer
Zo spreek ik hier dezelfde Nederlanders die ik na Plav ook heb gesproken (etappe 6). Zij hadden toen die dag een dorpje in de buurt opgezocht en hier overnacht. Zo vertelde ze over hoe ze in de VS waren terecht gekomen. Ze hadden in de VS hun doctoraat (PhD) gedaan en waren zo bijven wonen. Ze woonde al meer dan 20 jaar niet meer in Nederland en hadden ondertussen ook in China gewoond. Ze kwamen alleen maar in Nederland voor familie.
“Ropojansko Jezero” of Liqeni i Gjeshtarës
“Het Ropojan-meer (of Liqeni i Gjeshtarës) ligt aan het einde van de Ropojan-vallei en is aan het begin van de zomer zien. Aan het einde van de zomer is die meestal opgedroogd. Maar vanwege de vele regen dit jaar is het meer er in juli nog. Je kunt het meer bereiken met een terreinwagen vanuit Vusanje of parkeren net buiten Vusanje en dan een uur wandelen.
Tussen het meer en de grens met Albanië stop ik even. Op dit stuk zijn waterbronnen schaars dus voor de zekerheid pak ik wat water uit het meer, dat ik niet nodig hoop te hebben. Op dat moment wist ik dat niet maar iets verderop zit wel een beekje waar mooi water uit komt. Dus ik heb het water wat ik meegenomen had van het meer iets verderop weg kunnen gooien.
Zo wordt aangesproken door twee Amsterdamse jongens, zij zijn in Plav begonnen en hebben zichzelf 5 dagen gegeven om een ingekorte versie van de route af te leggen en zijn gehaast. Ze vroegen of ik een foto van hun beide wilde maken bij het meer. Ik geef ze nog wat tips over de route, zo attendeer ik ze nog even op de grenspaal. Waar ze zo aan de grenspaal voorbij zouden zijn gelopen.
Stel uit Aken
Dan volgt een stuk door een bos en bij de ruïnes spreek ik een stel uit Aken (Duitsland). Zij heeft de kleine versie van de backpack die ik heb, ze vond het zo mooi dat die niet zo breed was. Tussen hun beide was er nog wel een discussie of ze gingen kamperen. Maar zij wilde niet kamperen dus werd het van guesthouse naar guesthouse reizen. In de omgeving waar ze vandaan kwamen vonden ze Eifelsteig een toffe route. Dit is een lange afstandsroute van 313 kilometer van 15 etappes in de Duitse Eifel.
Ze zijn de wandeling begonnen in Plav. Vanuit vliegveld Podgorica hebben ze de taxi naar het busstation in Podgorica gepakt en vanaf hier rijd er 5 keer per dag een minibus (20 personen) naar Plav. Ze vonden dat de reis vlot verlopen was.
Bunkers
Onderweg naar de pas kom je verschillende oude bunkers tegen. Als je vanuit Montenegro komt wandelen moet je wel goed kijken, zo goed zijn de bunkers verstopt in het landschap. Af en toe achterom kijken is hier zeker een aanrader. Deze bunkers zijn historische getuigen van deze periode tussen 1967 en 1986, toen communistisch leider Enver Hoxha het bevel gaf om meer dan 500.000 bunkers in het hele land te bouwen. Deze route geeft je een kijkje in het verleden van de regio toen het tijdens het communistische tijdperk een verboden zone was. Hij was erg bang om aangevallen te worden door zijn omringende vijanden. De invasie is nooit gebeurd, en gelukkig hoefden de soldaten die in deze afgelegen delen van de Balkan wachtten nooit te vechten, ze zullen zicht vast enorm hebben verveeld maar hadden in ieder geval een geweldig uitzicht. Volgens de lokale inwoners waren deze bunkers alleen om te oefenen en zijn ze tot 1990 gebruikt en daarna verlaten.
Kamperen bij Liqeni Pejës
Enkele honderden meters lager kampeer ik. Zo kampeer ik iets voor het groene meertje Liqeni Pejës. Rond zonsondergang ben ik naar het hoogste punt gegaan waar ik nog een prachtig uitzicht had over de bergpas. Vanaf dit punt kon je de bunkers goed kunt zien
Conclusie
Deze etappe van de reis begint met een wandeling door bossen naar het prachtige meer “Ropojansko Jezero”. Op weg naar het meer ontmoet ik interessante mensen, zoals Nederlanders die al jaren in het buitenland wonen en een stel uit Aken. Het meer zelf is een bijzondere plek, gelegen aan het einde van de Ropojan-vallei. Het is normaal gesproken aan het einde van de zomer opgedroogd, maar er was nu nog water. Na het meer volgt een stuk door een bos en komt de reiziger langs oude ruïnes, waar hij een stel uit Aken ontmoet. Vervolgens gaat de reis verder langs historische bunkers, gebouwd tijdens het communistische tijdperk. Deze bunkers bieden een glimp van het verleden en herinneren aan de tijd dat de regio een verboden zone was. Uiteindelijk wordt er gekampeerd bij het prachtige groene meertje Liqeni Pejës, met een spectaculair uitzicht op de bergpas en de bunkers. Deze etappe biedt zowel natuurlijke schoonheid als interessante ontmoetingen met andere reizigers.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
In de serie van Peaks of the Balkans Trail (PoB) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.
