De vierde etappe van het Brabants Vennenpad brengt me van Son en Breugel naar Geldrop. Een route die natuur en geschiedenis combineert met bijzondere ontmoetingen en onverwachte details.
Start bij de Sonse Brug
Mijn wandeling begint bij de Sonse Brug in Son en Breugel. Al snel passeer ik het plaatsje Driehoek, waar ik een groep hardlopers in fluorescerende pakjes tegenkom. In een dertig jaar oude Volvo spelen kinderen.
Langs de Dommel naar Nederwetten
Ik volg de Dommel richting Nederwetten en begeef me door modderige paden. De oude toren van Nederwetten staat nog steeds trots overeind. Hoewel de stad Eindhoven dichtbij is, blijft de omgeving hier verrassend groen. De modder maakt het zwaar, maar de aanblik van zwanen en ganzen in de rivier, en een buizerd in een boom, maken veel goed.
Kasteel Eckart en een bijzondere ontmoeting
Bij Kasteel Eckart hoor ik plotseling een man luid iets onverstaanbaars roepen. Naast hem loopt een vrouw die er totaal niet op reageert. Ik vermoed dat dit deel uitmaakt van Woonparken Lunet, een plek waar mensen met een beperking worden opgevangen. Het oude landhuis en de omringende tuinen geven de plek een bijzondere sfeer.
Even later zie ik drie dames die enthousiast staan te praten bij een Renault 5, een elektrische auto die hen duidelijk fascineert. Zelf had ik de auto nauwelijks opgemerkt, maar hun enthousiasme werkt aanstekelijk.
Opwetten en de Opwettense Watermolen
In Opwetten bloeien de krokussen volop, een teken dat de lente in aantocht is. Hier kom ik langs de Opwettense Watermolen, een plek met een rijke geschiedenis. De molen dateert uit de 11e eeuw en is door de eeuwen heen meerdere keren herbouwd. Met zijn imposante waterrad en het historische molenaarshuis is dit een indrukwekkende plek. Vincent van Gogh legde de molen vast op een schilderij in 1885.
Eeneind en de Collse Watermolen
Na het oversteken van de A270 kom ik in het dorpje Eeneind, waar de krokussen opnieuw in volle bloei staan. Vroeger was hier een station, maar dat is inmiddels verdwenen.
Niet veel later bereik ik de Collse Watermolen, een molen die al sinds 1460 bestaat en zowel als koren- en oliemolen dienstdeed. In de loop der tijd raakte het complex in verval, maar dankzij restauraties is de molen sinds 2003 weer in bedrijf. Het is de enige watermolen in Zuid-Nederland die zowel koren kan malen als olie kan slaan.
De Kleine Dommel en het Eindhovens Kanaal
De route voert verder langs de Kleine Dommel, een laaglandbeek die haar oorsprong vindt bij de Belgische en Limburgse grens. De beek slingert door het landschap en mondt uiteindelijk uit in de Dommel bij het Eckartse Bos. De oevers zijn drassig en vol riet, waardoor het pad soms moeilijk begaanbaar is.
Bij de Hulsterbrug steek ik het Eindhovens Kanaal over. Hier ligt een binnenvaartschip, een stille getuige van de handelsroutes die ooit van groot belang waren voor de regio.
Aankomst in Geldrop
Mijn wandeling eindigt in Geldrop, waar ik langs Kasteel Geldrop en de Sint-Brigidakerk kom. Het is een mooie afsluiting van een afwisselende etappe vol natuur, geschiedenis en bijzondere ontmoetingen. Bij station Geldrop sluit ik de dag af, met een hoofd vol indrukken en een rugzak vol verhalen.
Conclusie
Deze etappe van het Brabants Vennenpad biedt een prachtige mix van natuur en historie, met modderige paden, historische watermolens en verrassende ontmoetingen. De route laat zien hoe het Brabantse landschap zich moeiteloos afwisselt tussen stad en natuur.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
In de serie van het Brabants Vennenpad gebruik ik de etappeverdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Brabants Vennenpad voor de andere wandelingen uit deze serie