De dag begon bij de bivakplaats van Rau de Bayehon, tussen de dennenbomen. Het frisse ochtendlicht schemerde door de boomtoppen terwijl ik mijn rugzak inpakte en me voorbereidde op een dag vol avontuur. De route voerde me aanvankelijk door het dichte bos, waar het geluid van vogels en het geritsel van bladeren onder mijn voeten de enige begeleidende geluiden waren.

19e Rando VTT de Géroimont

Onderweg kwam ik langs een pad dat deel uitmaakte van de 19e Rando VTT de Géroimont, een jaarlijkse fietstocht. De route was bezaaid met omgevallen bomen, en de markeringen op deze bomen maakten duidelijk dat dit geen gewone fietstocht was. De deelnemers moesten hun fietsen over de obstakels heen tillen, wat een extra uitdaging toevoegde aan hun rit.

Pouhon & La Warche

Mijn wandelpad leidde door een schilderachtige vallei, waar ik de rivier Pouhon volgde. Naarmate ik verder liep, zag ik hoe de rivier steeds breder werd door het samenkomen van meerdere stroompjes. Een klim omhoog beloonde me met een adembenemend uitzicht over de rivier en de omliggende heuvels.

La Warche uitzichtpunt

Bij het La Warche uitzichtpunt stopte ik om te genieten van het panoramische uitzicht over de vallei. Hier ontmoette ik twee Nederlandse vrouwen die de Venntrilogie aan het wandelen waren. Ze vertelden me dat ze de eerste twee etappes hadden overgeslagen en in B&B’s verbleven, een luxe variant van de tocht, zoals ze het zelf noemden. We wisselden wandelervaringen uit voordat ik mijn weg vervolgde. Onderweg spotte ik een haas die snel door een weide schoot.

G’Doumont

Na enige tijd bereikte ik het eerste dorpje na Eupen, G’Doumont. Het was een pittoresk dorpje met charmante huizen en grazende schapen in de velden. De rust en eenvoud van het dorpje boden een mooi contrast met de uitgestrekte natuur die ik eerder op de dag had doorkruist.

Beverce pipeline

In de buurt van Beverce stuitte ik op werkzaamheden aan een pijplijn. Arbeiders waren bezig met de waterleiding, en het geluid van hun gereedschap was duidelijk te horen. Hoewel het een minder idyllisch deel van de wandeling was, bood het een interessant inkijkje in de infrastructuur van het gebied.

Kathedraal van Malmedy

Bij het naderen van Malmedy werd ik begroet door het imposante silhouet van de kathedraal van Malmedy. Deze prachtige structuur, gebouwd tussen 1776 en 1784 uit arkosesteen uit Waimes, heeft een rijke geschiedenis. Oorspronkelijk een benedictijner abdijkerk, werd het na de Franse Revolutie een parochiekerk en uiteindelijk de kathedraal van het kortstondige bisdom Eupen-Malmedy (1921-1925).

Malmedy

Mijn tocht eindigde in Malmedy, waar ik de bus naar Verviers pakte, gevolgd door een treinreis naar Aken. De dag zat vol met variatie, van serene bossen en uitgestrekte valleien tot historische dorpen en architectonische pracht. Het was een mooie afsluiting van een prachtige wandelervaring door de Hoge Ardennen.

Conclusie

De vierde dag van mijn wandelavontuur op de Hoge Ardennenroute was een mooie dag. Van de start bij de bivakplaats van Rau de Bayehon, door de schilderachtige vallei van Pouhon en La Warche, tot aan de ontmoetingen met andere wandelaars bij het La Warche uitzichtpunt en de kathedraal van Malmedy.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Hoge Ardennenroute (Hiking Advisor) Eupen naar Malmedy overzicht en ervaringen” voor de andere wandelingen uit deze serie

In deze blog deel mijn ervaringen van de derde dag van mijn wandeltocht op de Hoge Ardennenroute. De tocht bracht me van Brackvenn naar Longfaye, door adembenemende landschappen en interessante natuurgebieden. Hier is een gedetailleerd verslag van deze dag.

Start in Brackvenn/Hohlenbornvenn

Ik begon de dag in Brackvenn, waar ik de nacht had doorgebracht in mijn bivak. Het weer was ’s nachts regenachtig en de ochtend begon mistig met een luchtvochtigheid van 80%. Ondanks de mist zag het productiebos er bijzonder uit, gehuld in een mysterieuze sfeer.

Spohrbach

De wandeling begon over een asfaltweg, waarna ik een onopvallend zijweggetje insloeg. Dit pad was erg drassig en door de regen die op het gras was gevallen, was mijn broek al snel nat aan de onderkant. Ik liep langs een rivier en het pad werd steeds smaller, maar uiteindelijk kwam ik weer uit op een weg.

La Helle/Hill Oversteek

Na een stuk over asfalt te hebben gelopen, stak ik de La Helle/Hill over. Hier kwam ik een aantal fietsers tegen die helemaal onder de modder zaten. De modderige omstandigheden maakten het duidelijk een uitdagende route voor hen.

Ruisseau du Petit Bonheur

De beek “Ruisseau du Petit Bonheur” liep dwars over de weg en was door de regenval behoorlijk breed geworden. Ik zag een klein paadje naar rechts waar ik de beek makkelijk kon oversteken.

Het Laagveen

Het laagveen in dit gebied heeft slechts een dunne turflaag, minder dan 80 cm diep. De wortels van de planten reiken tot in deze laag om de noodzakelijke voedingsmineralen te halen. In een hoogveen zouden de wortels slechts tot in de zure bovenlaag kunnen doordringen, wat een minder divers plantenleven tot gevolg heeft.

Rando-M Bord

Onderweg passeerde ik een bord over een Europees project, waarschijnlijk gerelateerd aan de vlonders die in dit gebied zijn aangelegd om de wandelpaden toegankelijk te houden.

Petit Bongard/Grand Bongard

Hier volgde een erg modderig stuk langs de rivier La Helle/Hill, waar ik door het laagveen wandelde. Spinnenwebben hingen vol met druppels en ik zag een Adderwortel (bloem) met een vlinder erop.

Fagne des Deux-Séries

In dit gebied volg je de GR56 en de GRP 573 tot deze naar links afbuigen, waarschijnlijk richting het hoogste punt van België. De route loopt door de Fagne des Deux-Séries, een gebied waar je ver kunt kijken over het veenlandschap. Dit veenlandschap, onderdeel van het natuurreservaat Hoge Venen, bestaat uit veengebieden, heide en natte graslanden, afhankelijk van een constante aanvoer van water. Het herbergt een verscheidenheid aan flora en fauna die aangepast zijn aan de natte, zure omstandigheden.

Historische Context

2000 jaar geleden waren hier nog dichte bossen, bestaande uit eiken, beuken, berken en elzen, die bijna 90% van het bosareaal besloegen. Vanaf de Middeleeuwen veranderde dit door landbouwuitbreiding en activiteiten zoals beweiding, bosexploitatie en akkerbouw, wat leidde tot een halfopen landschap.

Baraque Michel

Midden in het veen bevind zich een herberg. Volgens een legende was Michel Schmitz verdwaald in de Venen tijdens een overtocht van het Hoog Plateau. Op de rand van de uitputting zou hij de wens hebben uitgesproken om, als hij aan de dood ontsnapte, een toevluchtsoord te bouwen in het Veen, maar dit een mooi fabeltje. De plaats was overigens zeer oordeelkundig gekozen, in de buurt van de belangrijke weg die het Hoog Plateau doorkruist.

Kapel Fischbach

Ik passeerde de Kapel van Fischbach, gebouwd in 1830 en gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van La Salette. Het gebouw heeft een klokkentorentje en werd recent gerestaureerd. Vroeger stak de familie Schmitz elke nacht een lantaarn aan voor voorbijgaande reizigers, een traditie die tot 1965 werd gerespecteerd.

Het volgende stuk van de route leidde door een bos en later weer door laagveen, waar veel mensen wandelden. Bij Baraque Michel is een grote parkeerplaats, waar op zondagmiddag veel mensen waren.

Schuimtaarten

De beken in veengebieden bevatten weinig leven vanwege het zure water met weinig mineralen. Schuimvorming is een natuurlijk fenomeen in dit water, veroorzaakt door schuimvormende eiwitten zoals plantaardige saponinen en niet-verzadigde vetzuren.

Veengebied

Historisch gezien waren de Ardense hoogvlakten begroeid met lage vegetatie zoals veenmos. Ongeveer 10.000 jaar geleden trokken de veengebieden zich terug, plaatsmakend voor loofbossen. Helaas zijn veel natuurlijke veengebieden verloren gegaan door menselijke activiteiten, maar herstelprojecten zijn gestart om deze habitats te behouden en te versterken. De veengebieden herbergen een bijzondere biodiversiteit met zeldzame planten, libellen, vlinders en vogels.

Rau de Bayehon

De dag eindigde met een bivakplaats tussen de dennenbomen bij Rau de Bayehon. Ik liet mijn tent eerst drogen, daarna at ik en rustte uit voor de nacht.

Deze dag op de Hoge Ardennenroute was uitdagend maar ontzettend interesant, met prachtige natuur en interessante historische contexten. Op naar de volgende etappe!

Conclusie

De derde dag op de Hoge Ardennenroute bood een prachtige mix van uitdagende wandelpaden, boeiende natuurgebieden en historische contexten. Van het mistige Brackvenn tot het laagveen van de Fagne des Deux-Séries, de route voerde langs beekjes, modderige paden en door veengebieden. Het hoogtepunt was ongetwijfeld het enorme formaat van het veen. Deze etappe was niet alleen een fysieke uitdaging maar ook erg mooi om door zo’n natuurgebied te trekken.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Hoge Ardennenroute (Hiking Advisor) Eupen naar Malmedy overzicht en ervaringen” voor de andere wandelingen uit deze serie

Na een nacht doorgebracht te hebben op Bivakzone de Soor, werd mijn dag op een aangename manier gestart met een heerlijke espresso, aangeboden door twee vriendelijke Duitse fietsers. Ondanks de regen in de nacht en het miezerige weer in de ochtend, voelde ik me klaar om aan de tweede dag van mijn avontuur op de Hoge Ardennenroute te beginnen.

La Helle / Hill Rivier

De route begon met het volgen van de rivier de Helle, die verderop via een tunnel wordt afgeleid bij de Hillsperre. Hier staat een groot bouwwerk midden in de natuur. Bij dit bouwwerk wandel je de heuvel op om de N67 te kruisen. Deze weg loopt dwars door het veengebied en alle zijwegen zijn afgesloten voor autoverkeer.

Getzbach

Bij de Getzbach stak ik de rivier over via een brug. Een waarschuwingsbord gaf aan dat het pad moeilijk begaanbaar was. Hier spotte ik een roodgerande houtzwam en mannetjesereprijs, wat de wandeling een bijzonder tintje gaf.

Kutenhard

In het veengebied van Kutenhard werd ik verwelkomd door een mysterieuze mist. De brem stond in bloei, met druppels die schitterden in het ochtendlicht. In de verte hoorde ik een koekoek en daarna een vrouw die de roep imiteerde. Ze bleek lid te zijn van de wandelvereniging van Gestel, Noord-Brabant, en ze waren bezig met een dagtocht van Eupen naar Monschau via de GR15. Ze vertelde enthousiast over de soep die verderop door de organisatie werd geserveerd, iets waar ze al naar uitkeek. Ze waren met de bus naar het beginpunt gekomen en zouden ’s avonds weer naar huis terugkeren.

Herstel van de Hoge Venen

Dankzij het LIFE-project van de Hoge Venen, dat liep van 2007 tot 2012, is bijna 3.000 hectare heide- en hoogveengebied hersteld. Door de ontbossing van 650 hectare naaldhout op zeer natte bodems en het verwijderen van natuurlijke zaailingen van naaldhout (500 hectare), is ruimte gecreëerd voor de ontwikkeling van loofbos dat beter aangepast is aan deze bodems.

Het project heeft ook heidevelden hersteld door de bovenste laag van de bodem te verwijderen en grasmatvegetatie te maaien om heidestruikjes en bosbessen te bevorderen. Schapen zorgen nu voor begrazing en onderhoud van de heide op bijna 380 hectare. Zelf heb ik geen schapen gezien op de dag dat ik aan het wandelen was.

Brand in een droge zomer

Als het lang droog is, bestaat er een kans op brand. Dit was nu totaal niet aan de orde vanwege de vele regen van dit jaar. Een brand kan het landschap drastisch veranderen. De as die achterblijft, werkt als meststof en kan leiden tot de opkomst van nieuwe planten, zoals de geoorde wilg. Vooral turf kan na een brand dagenlang smeulen en uiteindelijk tot een grootschalige brand leiden. Een onachtzaam weggegooide sigarettenpeuk kan catastrofale gevolgen hebben, dus wees voorzichtig.

Plantensoorten

In dit gebied heeft zich een hoogveen gevormd met een unieke plantengroei, voornamelijk bestaande uit veenmos dat zich heeft aangepast aan de vochtige omgeving. Dit zure en arme milieu bevat weinig bacteriën, waardoor dode planten slechts gedeeltelijk ontbinden en zich opstapelen tot een dikke laag turf.

Veenmos

Veenmos, essentieel voor de vorming van turf, kan tot tien keer zijn gewicht in water vasthouden. Het is een cruciale plant in het ecosysteem van hoogveen.

Wollegras of Veenpluis

De veenpluis, met zijn karakteristieke witte pluisjes, verspreidt zijn zaden door de wind en is een typisch voorbeeld van turfbodemplanten.

Waterkering voor de Restauratie van de Hoogmoerassen

De oprichting van waterkeringen helpt het pijpenstrootje te overstromen, wat de ontwikkeling van turfvormende planten bevordert. Hierdoor wordt erosie verminderd en krijgt het hoogveen, zoals “Misten,” (als in plaats) een van de grootste turfvormende gebieden van België, een betere kans om zich te herstellen.

Turf

Turf ontstaat door de onvolledige ontbinding van plantaardig materiaal in een zuur, bacteriearm milieu. Dit proces leidt tot de vorming van dikke lagen niet-ontbonden plantaardig afval. In sommige gebieden kan deze laag meters dik worden.

Bivak

Na het doorkruisen van het hoogveen vond ik een prachtige plek om te bivakkeren in een dennenbos. Uiteraard is dit op eigen risico en zal ik dat ook niet promoten. Ondanks de regen in de nacht had ik een pannetje buiten mijn tent gezet, waarin maar liefst 400 ml water was verzameld. Een rustige nacht in de natuur was een perfecte afsluiting van een avontuurlijke dag op de Hoge Ardennenroute.

Conclusie

Na een nacht op Bivakzone de Soor begon mijn dag met een heerlijke espresso van vriendelijke Duitse fietsers. Ondanks het regenachtige weer startte ik aan de tweede dag van de route. Langs de rivier de Helle en de Getzbach bewonderde ik de flora, zoals de roodgerande houtzwam en mannetjesereprijs. In het mistige veengebied van Kutenhard ontmoette ik een enthousiaste wandelaar van de vereniging uit Gestel. Na een avontuurlijke dag vond ik een mooie bivakplek in een dennenbos, wat een mooie afsluiting was van mijn dag.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Hoge Ardennenroute (Hiking Advisor) Eupen naar Malmedy overzicht en ervaringen” voor de andere wandelingen uit deze serie

Over het uitgestrekte plateau van de Hoge Venen, door de heuvels en valleien tussen de vier grote rivieren ten zuiden van Samber en Maas, loopt een van de meest avontuurlijke trektochten door de Ardennen. Hiking Advisor heeft de afgelopen jaren een eigen variant uitgewerkt van deze route, die wandelaars meeneemt langs de indrukwekkende Amblève, Ourthe, Lesse en Semois. Deze rivieren begeleiden je in meerdaagse etappes langs een rijke verscheidenheid aan landschappen en natuurschoon. Zelf heb ik het voorrecht gehad om het eerste deel van deze route te ervaren, van de Hoge Venen tot aan Malmedy, en ik deel graag mijn ervaringen van deze onvergetelijke tocht.

Een avontuurlijke start

Mijn avontuur begon in Nederland, waar ik de trein nam naar Aken vanwege de afsluiting tussen Maastricht en Vise door hoogwater. Na een soepele treinreis van Heerlen naar Aken, waar ik kon uitchecken met mijn OV-kaart. Dit is vrij ongebruikelijk in het buitenland en Aken is een uitzondering. Vanaf Aken had ik gepland om met de bus verder te reizen. Uit automatisme pakte ik mijn bankkaart maar de buschauffeur accepteert alleen contant geld, dus zorg ervoor dat je 6 euro op zak hebt als je deze route volgt. Ik zat helemaal voorin en hoorde later de buschauffeur het ook vertellen tegen een vriendin dat ik zo was aangekomen, ze vond het volgens mij wel grappig. Volgens mij dacht ze dat ik helemaal geen Duits verstond.

Begin van de Hoge Ardennenroute

Na de grens met België overgestoken te zijn en station Eupen te hebben bereikt, begon de echte hike van de Hoge Ardennenroute, ook wel de HA-Trail genoemd. De tocht startte door het pittoreske stadje Eupen en al snel ging ik de Schorberg op, waar ik werd verwelkomd door een zwavelzwam en een waterval van ongeveer een meter hoog. Het stadje uitwandelend, volgde ik een zandweg die me door een bosrijk gebied leidde. Na een tijdje wandelen, kwam ik bij een afslag naar rechts die me naar de bivakplaats de Soor bracht. Er staan geen bewegwijzering die je naar de Bivakzone toe brengen.

Aankomst bij Bivakzone de Soor

Bij aankomst op de bivakplaats ontmoette ik twee fietsers, Mathias en Klaus, die ook op zoek waren naar een plek om te overnachten. Ze waren op een bikepacking avontuur – een hippe term voor fietsvakantie – door delen van Duitsland, Limburg en Eupen. Hoewel ze Eupen een minder aantrekkelijke plek vonden, hadden ze duidelijk plezier in hun reis.

De twee heren stelde zich gelijk voor: Mathias en Klaus. Mathias en Klaus waren uitgerust met een hangmat en tarp en zochten naar bomen om hun slaapplek op te zetten. Ze waren vriendelijk en boden meteen aan om samen iets te drinken, ze hadden genoeg bier bij zich omdat ze de volgende dag naar huis zouden gaan. Hun thuisbasis was in de buurt van Keulen; ze zouden naar Aken fietsen en daar de trein naar huis nemen. Ze wilden op tijd zijn voor een wedstrijd van hun favoriete voetbalclub Borussia Dortmund tegen Real Madrid, die ze graag met vrienden wilden kijken.

Gezellige Avond

De avond bracht ik door in goed gezelschap, pratend over hun avonturen en het leven. Mathias had een tijd in Australië gewoond en sprak vloeiend Engels, wat het gesprek vergemakkelijkte aangezien mijn Duits beperkt is. Het was een gezellige en memorabele eerste avond op de Hoge Ardennenroute, die me liet uitkijken naar wat de rest van de tocht zou brengen.

Conclusie

De eerste dag van mijn avontuur op de Hoge Ardennenroute bracht me van Nederland via Aken naar Eupen, waar ik begon aan een prachtige hike en eindigde met een gezellige avond bij bivakzone de Soor, in het gezelschap van twee vriendelijke fietsers, Mathias en Klaus, die me lieten genieten van hun verhalen en enthousiasme voor reizen.

Volgende etappe →

In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Hoge Ardennenroute (Hiking Advisor) Eupen naar Malmedy overzicht en ervaringen” voor de andere wandelingen uit deze serie