In deze blog deel mijn ervaringen van de derde dag van mijn wandeltocht op de Hoge Ardennenroute. De tocht bracht me van Brackvenn naar Longfaye, door adembenemende landschappen en interessante natuurgebieden. Hier is een gedetailleerd verslag van deze dag.

Start in Brackvenn/Hohlenbornvenn

Ik begon de dag in Brackvenn, waar ik de nacht had doorgebracht in mijn bivak. Het weer was ’s nachts regenachtig en de ochtend begon mistig met een luchtvochtigheid van 80%. Ondanks de mist zag het productiebos er bijzonder uit, gehuld in een mysterieuze sfeer.

Spohrbach

De wandeling begon over een asfaltweg, waarna ik een onopvallend zijweggetje insloeg. Dit pad was erg drassig en door de regen die op het gras was gevallen, was mijn broek al snel nat aan de onderkant. Ik liep langs een rivier en het pad werd steeds smaller, maar uiteindelijk kwam ik weer uit op een weg.

La Helle/Hill Oversteek

Na een stuk over asfalt te hebben gelopen, stak ik de La Helle/Hill over. Hier kwam ik een aantal fietsers tegen die helemaal onder de modder zaten. De modderige omstandigheden maakten het duidelijk een uitdagende route voor hen.

Ruisseau du Petit Bonheur

De beek “Ruisseau du Petit Bonheur” liep dwars over de weg en was door de regenval behoorlijk breed geworden. Ik zag een klein paadje naar rechts waar ik de beek makkelijk kon oversteken.

Het Laagveen

Het laagveen in dit gebied heeft slechts een dunne turflaag, minder dan 80 cm diep. De wortels van de planten reiken tot in deze laag om de noodzakelijke voedingsmineralen te halen. In een hoogveen zouden de wortels slechts tot in de zure bovenlaag kunnen doordringen, wat een minder divers plantenleven tot gevolg heeft.

Rando-M Bord

Onderweg passeerde ik een bord over een Europees project, waarschijnlijk gerelateerd aan de vlonders die in dit gebied zijn aangelegd om de wandelpaden toegankelijk te houden.

Petit Bongard/Grand Bongard

Hier volgde een erg modderig stuk langs de rivier La Helle/Hill, waar ik door het laagveen wandelde. Spinnenwebben hingen vol met druppels en ik zag een Adderwortel (bloem) met een vlinder erop.

Fagne des Deux-Séries

In dit gebied volg je de GR56 en de GRP 573 tot deze naar links afbuigen, waarschijnlijk richting het hoogste punt van België. De route loopt door de Fagne des Deux-Séries, een gebied waar je ver kunt kijken over het veenlandschap. Dit veenlandschap, onderdeel van het natuurreservaat Hoge Venen, bestaat uit veengebieden, heide en natte graslanden, afhankelijk van een constante aanvoer van water. Het herbergt een verscheidenheid aan flora en fauna die aangepast zijn aan de natte, zure omstandigheden.

Historische Context

2000 jaar geleden waren hier nog dichte bossen, bestaande uit eiken, beuken, berken en elzen, die bijna 90% van het bosareaal besloegen. Vanaf de Middeleeuwen veranderde dit door landbouwuitbreiding en activiteiten zoals beweiding, bosexploitatie en akkerbouw, wat leidde tot een halfopen landschap.

Baraque Michel

Midden in het veen bevind zich een herberg. Volgens een legende was Michel Schmitz verdwaald in de Venen tijdens een overtocht van het Hoog Plateau. Op de rand van de uitputting zou hij de wens hebben uitgesproken om, als hij aan de dood ontsnapte, een toevluchtsoord te bouwen in het Veen, maar dit een mooi fabeltje. De plaats was overigens zeer oordeelkundig gekozen, in de buurt van de belangrijke weg die het Hoog Plateau doorkruist.

Kapel Fischbach

Ik passeerde de Kapel van Fischbach, gebouwd in 1830 en gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van La Salette. Het gebouw heeft een klokkentorentje en werd recent gerestaureerd. Vroeger stak de familie Schmitz elke nacht een lantaarn aan voor voorbijgaande reizigers, een traditie die tot 1965 werd gerespecteerd.

Het volgende stuk van de route leidde door een bos en later weer door laagveen, waar veel mensen wandelden. Bij Baraque Michel is een grote parkeerplaats, waar op zondagmiddag veel mensen waren.

Schuimtaarten

De beken in veengebieden bevatten weinig leven vanwege het zure water met weinig mineralen. Schuimvorming is een natuurlijk fenomeen in dit water, veroorzaakt door schuimvormende eiwitten zoals plantaardige saponinen en niet-verzadigde vetzuren.

Veengebied

Historisch gezien waren de Ardense hoogvlakten begroeid met lage vegetatie zoals veenmos. Ongeveer 10.000 jaar geleden trokken de veengebieden zich terug, plaatsmakend voor loofbossen. Helaas zijn veel natuurlijke veengebieden verloren gegaan door menselijke activiteiten, maar herstelprojecten zijn gestart om deze habitats te behouden en te versterken. De veengebieden herbergen een bijzondere biodiversiteit met zeldzame planten, libellen, vlinders en vogels.

Rau de Bayehon

De dag eindigde met een bivakplaats tussen de dennenbomen bij Rau de Bayehon. Ik liet mijn tent eerst drogen, daarna at ik en rustte uit voor de nacht.

Deze dag op de Hoge Ardennenroute was uitdagend maar ontzettend interesant, met prachtige natuur en interessante historische contexten. Op naar de volgende etappe!

Conclusie

De derde dag op de Hoge Ardennenroute bood een prachtige mix van uitdagende wandelpaden, boeiende natuurgebieden en historische contexten. Van het mistige Brackvenn tot het laagveen van de Fagne des Deux-Séries, de route voerde langs beekjes, modderige paden en door veengebieden. Het hoogtepunt was ongetwijfeld het enorme formaat van het veen. Deze etappe was niet alleen een fysieke uitdaging maar ook erg mooi om door zo’n natuurgebied te trekken.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van de Hoge Ardennenroute gebruik ik mijn eigen dag verdeling. Zie de overzichtblog “Hoge Ardennenroute (Hiking Advisor) Eupen naar Malmedy overzicht en ervaringen” voor de andere wandelingen uit deze serie