Na een nacht kamperen bij de rotsen begon ik met frisse moed aan de laatste etappe richting Sary Mogol. Vlak na mijn kampplaats stond een hek, waarschijnlijk om vee tegen te houden. Kort daarna moest ik twee keer de rivier oversteken. Er waren geen bruggen, maar de rotsen boden genoeg houvast, dus dat ging goed.
Langs yurtcamps en ontmoetingen onderweg
Niet veel later liep ik langs het CBT Darvaza Tash yurtcamp. Een andere toerist vroeg of ik een rit wilde delen, maar ik besloot door te lopen. Verderop waren locals bezig met het bouwen van hun schuren, een klein inkijkje in het dagelijkse leven in de vallei.
Onderweg kwam ik een Amerikaanse fietser uit Californië tegen. Hij had in 2021 de Silk Road fietstocht geprobeerd, maar toen niet afgemaakt. Nu wilde hij het opnieuw doen, dit keer met de bedoeling het wel helemaal af te ronden. Zijn zoon, die in Griekenland woont, zou hem na de tocht komen opzoeken.
Even verderop liep ik langs een boerderij waar een schaapskudde stond en daarna passeerde ik nog een paar stacaravans.
Een onverwachte lift
Niet veel later boden twee mannen mij een lift aan in hun oude Lada. Aangezien dit deel van de route niet het meest boeiende was, besloot ik mee te rijden. Het werd een vrolijke rit, met harde muziek en veel gelach. Ze waren nieuwsgierig naar waar ik vandaan kwam, of ik getrouwd was en wat ik zoal deed. Met handen en voeten wist ik het uit te leggen. In Sary Mogol zetten ze me af bij een tankstation, waarna ik op zoek ging naar een guesthouse. Dat vond ik gelukkig snel.
Bekende gezichten
Tot mijn verrassing kwam ik daar Gandy weer tegen, de fietser die ik op de eerste dag had ontmoet bij CBT Guesthouse 1. Hij had de tocht in vijf dagen gedaan. Zijn doel was om verder te fietsen naar Kazachstan via Bishek. Ongelooflijk om te bedenken dat hij vanuit Engeland helemaal hierheen gefietst was.
Ik ben blij de mogelijkheid te hebben gehad om deze trek te kunnen doen. Het was leuk, indrukwekkend, uitdagend en grensverleggend, maar ik zou het niet hebben willen missen.
Conclusie
Deze laatste etappe voelde als een rustige afronding van de trek. Het landschap was minder spectaculair dan de hoge passen eerder, maar de ontmoetingen onderweg en de onverwachte rit naar Sary Mogol maakten het bijzonder op een eigen manier. Het was mooi om de cirkel te sluiten en terug te keren naar het beginpunt van de Heights of Alay.
De etappenummers van de Heights of Alay zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Kirgizië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling. Zie de overzichtspagina: Heights of Alay voor de andere wandelingen uit deze serie
