De Heights of Alay trek blijft me verrassen. Waar sommige dagen vooral draaien om de fysieke inspanning van klimmen en dalen, brengen andere dagen juist ontmoetingen en kleine momenten die je bijblijven. De vierde etappe van Ming-Teke naar de Sary-Bel pas, was zo’n dag. Wel iets minder hoogteverschil, maar toch steek ik een bergpas over en een dag vol indrukken van mensen, dieren en het dagelijkse leven in de bergen.

Gevaren onderweg

Deze trektocht speelt zich af op grote hoogte en in een wisselend berglandschap. Hoewel deze etappe minder technisch was dan eerdere dagen, blijven de gevaren aanwezig. Honden bij yurts, onvoorspelbaar weer en het risico op hoogteziekte vragen om alertheid. Mijn verslag is een persoonlijke ervaring, geen officiële wandelgids. Ga altijd goed voorbereid op pad, neem voldoende tijd voor acclimatisatie en raadpleeg lokale informatie.

Van Ming-Teke naar de Sary-Bel pas

Op 9 augustus begon ik uitgerust aan de dag. Ik had goed geslapen, geen last meer van zuurstoftekort en de hoofdpijn waar ik eerder last van had was gelukkig verdwenen.

Onderweg in de vallei

Al vrij snel viel me de natuur weer op. Vlinders vlogen voorbij, eksters schoten van struik naar struik en ik kwam een man tegen die met zijn paard onderweg was naar het dorp. Hij mopperde wat toen hij zag dat ik een camera vasthield, dus ik ben maar rustig verder gelopen. In de verte hoorde ik honden blaffen, wat even spannend klonk, maar het bleken waakhonden van een yurtkamp te zijn. Ze bleven gelukkig stil op hun plek en ik kon gewoon doorlopen zonder enig gevaar.

Ontmoetingen onderweg

Op de heuvels kwam ik mannen te paard tegen. Zij vervoerden de bagage van toeristen, iets dat hier vaker gebeurt. Ze waren vriendelijk en ik maakte een foto van hun paarden bij de pas. Ik vond het een mooi gezicht zo op de bergpas.

Niet veel later sprak ik een koppel uit Denemarken. Zij hadden pech gehad met voedselvergiftiging in een dorp en moesten daardoor twee dagen blijven om te herstellen. Ze waren met een tent en trokken snel de berg af, pasta etend bij een brug toen ik ze tegenkwam. Ik vond het vervelend voor hen, want ziek zijn onderweg maakt een reis extra zwaar, maar wel fijn dat ze hersteld zijn.

Kinderen en bijzondere voorbijgangers

Drie kinderen van ongeveer tien jaar spraken me kort aan, een meisje en twee jongens. Ze woonden in een yurt en waren buiten aan het spelen. Ik vroeg wat dingen over het leven in de yurts, maar hun antwoorden waren niet heel duidelijk. Ze wilden liever niet op de foto, dus ik liet het daarbij. Even later kwam er een groep Koreanen langs. Ze waren volledig bedekt tegen de zon, zelfs met mondkapjes op. Het was een opvallend gezicht in dit berglandschap.

Overnachting in de weide

Aan het einde van de dag vond ik een mooie weide om mijn tent op te zetten, op zo’n 3030 meter hoogte. Er liepen koeien rond, maar verder was het rustig. In de avond werden ze opgehaald door de kinderen en in de ochtend de bergen in gejaagd.

Conclusie

Deze etappe was een tocht over een lagere bergpas en eentje met veel ontmoetingen en kleine momenten die me bijbleven. Van kinderen die speelden bij hun yurt, tot reizigers die moesten bijkomen van tegenslag. Op naar dag 5!

← Vorige etappe – Volgende etappe →

De etappenummers van de Heights of Alay zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Kirgizië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling. Zie de overzichtspagina: Heights of Alay voor de andere wandelingen uit deze serie