De derde etappe van de Heights of Alay trek bracht een mooie afwisseling van hoge bergweides, yurts en dorpjes. Waar ik de vorige dag nog op grote hoogte kampeerde, liep ik nu langzaam omlaag richting bewoonde wereld. Het contrast tussen grazende dieren op bijna 4000 meter en kinderen die in een dorp hooi aan het drogen waren, maakte deze dag bijzonder.

Gevaren onderweg

Dit verslag is gebaseerd op mijn persoonlijke ervaring en is geen officiële gids. De route gaat langs paden waar je alert moet zijn, rivieren moeten soms overgestoken worden op hele smalle boomstammen en de hoogte kan klachten geven. Zorg voor een goede voorbereiding en raadpleeg lokale informatie voor je vertrekt.

Van de bergweides naar yurts

In de vroege ochtend zag ik koeien en paarden grazen op zo’n 3900 meter hoogte. Ik volgde het pad naar beneden en kwam onderweg marmotten tegen. Na een klein bruggetje over de rivier ging het pad weer stijl omhoog, langs meer grazende koeien. Even later kwam ik aan bij een CBT-yurtcamp, een groepje van vier yurts bij elkaar. Tussen de graspaden groeiden kleine bloemetjes en er volgde nog een smalle rivieroversteek. Hier ontmoette ik een man te paard die met een sneltreinvaart voorbij kwam.

Het landschap veranderde langzaam, met coniferen en jeneverbesstruiken langs de route. Onderweg kruiste ik twee wandelaars die niet erg spraakzaam waren. Bij een herderskamp met een witte en een bruine yurt zwaaiden mensen kort. Daarna kwam er een brede brug over de rivier en ontmoette ik een jonge vrouw te paard, haar bagage hing in zadeltassen. Ze ging richting de bergpas.

Naar Kichi Sary Mogol

Verderop liep ik een grote groep met gids tegen het lijf, die dezelfde route volgde. Het pad leidde me naar Kichi Sary Mogol, een klein dorp waar mijn telefoon weer bereik had. Twee jongens spraken me aan en boden thee aan, terwijl ze bezig waren met het maaien en drogen van gras. Kinderen hielpen mee met stapels maken van het hooi. Een van de mannen wilde graag met zijn bosmaaier op de foto.

Aan het einde van het dorp raakte ik in gesprek met een stel. Hoewel communiceren moeizaam ging waren ze wel zo gastvrij om mij uit te nodigen voor de thee. Het was zwarte thee met suiker, geserveerd met een soort jam. Ik heb samen met de man genoten van de thee. Ze was vanwege culturele redenen niet aanwezig bij thee. Na de thee heb ik hun nog even wat van mijn thuisland laten zien. Bij vertrek vergat ik bijna mijn wandelstok. (Die ik echt wel nodig had tijdens de rest van m’n tocht)

Langs Ming Teke en verder omhoog

Verderop was een jongen bezig water te vullen en met een busje rond te rijden. Hij bood mij een korte lift aan, zo’n twee kilometer over een gravelweg. Hier reden vrachtwagens op en neer met stenen.

De route in Ming Teke was wat verouderd omdat er nieuwe huizen waren bijgebouwd zonder dat de route was bijgewerkt. Vanaf daar ging de route weer omhoog, langs twee boerderijen waar een vrouw buiten de was deed. Uiteindelijk vond ik een mooi plekje om te kamperen op 2560 meter hoogte.

Conclusie

Deze etappe voelde als een overgangsdag, van de hoge bergweides naar de kleine dorpjes in de vallei. De ontmoetingen onderweg, van herders tot dorpsbewoners, gaven kleur aan de tocht. Het was een dag waarin natuur en cultuur mooi in elkaar overliepen, met aan het eind een rustige kampeerplek lager in de bergen.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

De etappenummers van de Heights of Alay zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Kirgizië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling. Zie de overzichtspagina: Heights of Alay voor de andere wandelingen uit deze serie