De zesde etappe van de Heights of Alay trek bracht me van Kojo-Keleng omhoog richting de Jiptik Pass. Het eerste stuk staat is een minder spectaculaire delen van de route, omdat je een lange zandweg volgt.

De lange klim

Vanaf Kojo-Keleng begon ik aan de klim over een zandweg die bijna tien kilometer lang omhoog liep. Het was niet het mooiste deel van de tocht, maar het gaf me de kans om rustig in mijn eigen tempo verder te trekken. Onderweg kwam ik langs een yurtkamp waar toeristen verbleven en iets verderop was een schaapherder bezig met zijn kudde.

Ontmoetingen onderweg

Bijzonder genoeg liep ik een Franse reiziger tegen het lijf die zelf ook even naar mijn rugzak keek, om te controleren of die goed zat. Hij had zijn enkel verzwikt en die was verbonden, maar toch ging hij door. Hij deed de volledige route in slechts drie dagen, door de standaardafstand van honderd kilometer in te korten tot vijfenzeventig.

Even later ontmoette ik drie Franse fietsers die aan het acclimatiseren en oefenen zijn voor de race. Ze gingen meedoen met de Silk Road Mountain Race. De race is fietstocht van Osj naar Karakol, een afstand van tweeduizend kilometer. Rond 3330 meter hoogte kwam ik een local tegen die met een crossmotor onderweg was en niet veel later zag ik een Franse fietser liggen rusten in het gras bij 3480 meter.

Ook sprak ik twee Engelse mannen die gingen deelnemen aan een Silk Road Mountain Race. Ze kwamen naar me toe, omdat ze dachten dat er misschien iets aan de hand was, wat ik erg attent vond, gelukkig was er niks aan de hand. Ze waren zelf bezig met acclimatiseren voor de hoogte.

Bij de pas

Net voor de Jiptik Pass vond ik een vlak stuk op het 3700 meter boven zeeniveau met water in de buurt. Het bleek een mooie plek om mijn tent neer te zetten. In de avond kwamen er nog mannen te paard voorbij die bagage naar boven brachten vanuit Sary Mogol. Het voelde alsof ik op een kruispunt zat waar verschillende reizigers en locals elkaar tegenkwamen, ieder met hun eigen verhaal en bestemming.

Let op: de Jiptik Pass ligt op grote hoogte en het terrein is rotsig en bij regen kan dit glibberig zijn. De combinatie van hoogte, steile stukken en vermoeidheid kan dit deel extra uitdagend maken. Goede voorbereiding en rustig tempo zijn belangrijk.

Conclusie

Het landschap veranderde tijdens de 1000 meter stijging, maakte de variatie aan ontmoetingen het toch een bijzondere dag. Van fietsers en wandelaars tot locals te paard of op de motor, iedereen had zijn eigen manier om de bergen te doorkruisen.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

De etappenummers van de Heights of Alay zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Kirgizië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling. Zie de overzichtspagina: Heights of Alay voor de andere wandelingen uit deze serie