Málaga ligt aan de Zuid Spaanse kust. Het kustgebied staat beter bekend als de Costa del Sol. Het maakt onderdeel uit van de autonome regio Andalusië. Málaga is een bruisende stad en na Sevilla de grootste stad van Andalusië. Geliefd bij vakantiegangers als stedentrip, een strandvakantie, maar ook als stop tijdens een rondreis door Andalusië. Van deze rondreis door Andalusië was Málaga mijn eerste en laatste stad die ik bezocht heb.
Zo ben ik op dinsdagavond op het vliegveld geland en de C1 trein naar het centrum gepakt. In het centrum had ik een appartement gehuurd waar ik twee nachten heb overnacht.
In de ochtend ben ik bij de “Mercado de Atarazanas” dit is een markthal in het centrum waar verse ingrediënten worden verkocht. Van 8 uur ’s ochtends tot 2 uur ’s middags is deze markt geopend.
Langs de doorgevallen rivier de Rio Guadalmedina wandel ik zo het centrum door. Er zijn oude steegjes die zeker de moeite waard zijn om te bekijken.
Aan de andere kant van het stadscentrum bevind zich de “Monte de Gibralfaro”. Er zijn hier al fortificaties te vinden vanaf 770 voor Christus. Je hebt er daarnaast een prachtig uitzicht over de stad.
Via de oude straatjes en het strand ben ik voor de zonsondergang naar Monte Victoria gelopen om een prachtig uitzicht te hebben van de stad tijdens zonsondergang.
Al met al een mooi begin van deze trip door Andalusië. Ik heb genoten van de afwisselingen van deze stad. In het volgende deel ga ik naar Ronda.
In deze mini serie hiken we in het bosrijke en dunbevolkte Estland. Estland is het noordelijkste land van de Baltische staten en ligt ten zuiden van Finland en grenst aan Rusland. We vlogen op Tallinn pakte daarna de trein naar Aegviidu daarna de route in noordelijke richting te vervolgen. Tijdens deze trip hebben we beelden geschoten voor de aftermovie.
Tijdens deze wandeling wandelen we door naaldbossen, moerassen, langs prachtige meren en door de heuvels.
Vanaf het vliegveld hebben we de trein gepakt naar het dorpje Aegviidu. Hier loopt de route direct langs en beginnen we de lange afstandswandeling. Zo komt de route ook langs diverse kleine meren. Om over het moerras te komen zijn er planken neergelegd waar je over heen kan lopen. Lees meer over deze etappe in de blogpost
Deze etappe gaat door meerdere moerassen waarbij je over houten planken loopt. In het midden loop je een stuk over de snelweg maar daarna kom je in het bekendste moerasgebied van Estland: Viru Raba in het Lahemaa Nationaal Park. Lees meer over deze etappe in de blogpost
Dit is de laatste etappe van de RMK lange afstandswandeling door Estland. De etappe loopt door naaldbossen, velden en kent een aantal mooie watervallen. Zo eindigt deze route aan de Finse Golf. Lees meer over deze etappe in de blogpost
Aan de Finse Golf ligt de hoofdstad van Estland. Het is zeker een bestemming die de moeite waard is om te bezoeken. Het eten is er lekker, vers en ook nog betaalbaar. Het is niet ver van Helsinki (Finland) met de veerpont ben je er binnen twee uur. De stad heeft een interessant en compact centrum.
Misschien is de geschiedenis wel de oorzaak van de veelzijdigheid van deze stad. Hier hebben vele bezetters hun stempel op de stad achtergelaten en dat zie je zeker terug in het straatbeeld. Maar sinds de onafhankelijkheid van Estland in 1991 is er veel gebeurd in Tallinn. De stad is goed onderhouden en erg sfeervol. Een groot deel van de inwoners spreekt vloeiend Engels.
Het oude stadscentrum van Tallinn, Estland
De Middeleeuwse binnenstad van Tallinn staat sinds 1997 op de UNESCO werelderfgoedlijst en niet voor niets: het is er prachtig. Het hele oude centrum bestaat uit straten met kinderkopjes en ademt de sfeer van de Middeleeuwen. Kenmerkend zijn de prachtige gekleurde huizen.
Patkuli vaateplatvorm
Het uitkijk platform Patkuli bevindt zich in een van de oudste delen van Tallinn. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de oude stad. Je ziet er de torens en de muren met op de achtergrond de haven. Vanaf het uitzichtpunt loopt er ook trap naar beneden dan kom je uit in bij het Toompark en de Snelli-vijver.
Hotel Viru
In 1972 is dit hotel geopend voor buitenlandse toeristen. Er is nu een kleine museum over de spionage activiteiten waar je wordt rondgeleid. Destijds hoorde Estland bij de Sovjet-Unie. Na drie jaar bouw, een grote brand waar zelfs ook nog een foto van is overbleven. Dat is erg bijzonder want in er ging nooit iets fout in de Sovjet-Unie en als dat wel gebeurde dan werd dat verborgen. Binnen Tallinn was dit het enigste hotel voor buitenlanders. Op de bovenste verdieping was een ruimte voor elektrotechnische en mechanische apparaten. Er was daar inderdaad ook één ruimte van maar de rest van de verdieping werd door de KGB (geheime dienst) gebruikt. Van de 400 kamers werden er 60 kamers afgeluisterd. Op elke verdieping zat een oud vrouwtje die elke beweging noteerde, bij de receptie werd elke beweging bijgehouden. Mocht je toch iets willen dan hielp een kleine fooi goed en dan waren de regels minder streng. In het restaurant waren ook dubbelwandige asbakken aanwezig en zo gaat het verhaal als je deze dan een keer of 3 op een andere tafel zette dan kwam de ober herhaaldelijk langs om deze weer terug te zetten. Mocht je als buitenlander iets verkeerd hebben gedaan dan werd je het land uitgezet en was je persona non grata. Alleen werd er nooit bijverteld wat er niet goed was.
KGB cellen (Vangikongid)
Een bijzondere duistere plek zijn de KGB cellen aan de Pagari straat. Zowel letterlijk als figuurlijk is dit een duistere plaats. De gevangenis staat in een mooie straat, vol charmante huizen. Als het luik niet geopend is zal je er zo aan voorbij lopen. De cellen van het oude KGB hoofdkwartier zijn allemaal nog in oude staat, net als de martelkamer. Er wordt in het museum ook aandacht geschonken aan de Estse onafhankelijkheid.
Lennusadam
Aan de Finse golf ligt de Lennusadam. In een oude loods voor watervliegtuigen het maritiem museum gevestigd.
Patrol boat EML P421
Aan de havenkant zijn een aantal oude schepen aanwezig. Er staan er meerdere maar de Patrol boot heb ik even uitgelicht. Deze is oorspronkelijk gebouwd als mijnenveger. In 1957 is dit schip in dienst genomen bij de Finse marine. Dit was een van de vijf Finse schepen die gebouwd waren na de Tweede wereldoorlog. In 1979 is dit schip verbouwd tot patrouilleschip. In 1999 is dit schip gedoneerd aan de Estse marine welke het schip tot 2006 heeft gebruikt.
EML Lembit
Deze onderzeeër ligt in de loods en is gebouwd tussen 1935 en 1937. De snelheid diep is 8,5 km/h. De duikboot kan 8 torpedo’s en 20 mijnen aan boord hebben. De lengte van de duikboot is 59,5 meter.
Conclusie
Tallinn heeft een prachtige oude binnenstad met veel middeleeuwse panden. De stad kent een boeiende geschiedenis en heeft interessante musea. Het is zeker de moeite waard om een keer te bezoeken. Het is geen grote stad dus alles is zeker met de voet te doen.
Dit is de laatste etappe van de RMK lange afstandswandeling door Estland. Estland ligt ten zuiden van Finland en ten noorden van Letland. Vanaf Aegviidu zijn we in Noordelijke richting gewandeld.
De etappe loopt door naaldbossen, velden en kent een aantal mooie watervallen.
Kalmeoja lõkkekoht
Net voorbij het Viru moeras begint deze etappe op de kampvuurplaats en gaat eerst door een productiebos.
Pudisoo jõgi
Het eerste stromende water wat we tegenkomen is de Pudisoo rivier. Hier hebben ze een mooie brug over het water gemaakt en heb ik nog een foto met een lange sluitertijd gemaakt.
Kõnnu (Kuusalu)
In dit gebied staan enkele huizen met velden, je wandelt hier over een gravelweg. De meeste huizen zijn hier in prima staat, maar we konden nog één oud huis vinden waar het dak van was ingezakt.
Vasaristi joastik
Deze waterval bestaat uit meerdere treden en in de zomer komt er een klein stroompje naar beneden.
Nõmmeveski Valgejõgi
De Valgejõgi is een smalle stroom door het Lahemaa Nationaal Park. De waterval bij Nõmmeveski is 17 meter breed en slechts 1,2 meter hoog. We waren aan het rondkijken en werden aangesproken door twee fietsers die een watertappunt zochten. Dit punt zou daar in de buurt moeten zitten. Ze zijn in Polen begonnen en hebben bijna de hele route gefietst. Even later kwam hij terug en wees ons op het tappunt. Dit tappunt was iets verderop. Vanuit een spreng aan de overkant hebben ze met touwen een buis bevestigd zodat je daar zuiver water hebt.
Kamperen in het bos
Bij Nõmmeveski is een kampvuurplaats, maar we zijn nog iets verder gewandeld. In het Joaveski küla bos hebben we een mooie plek gevonden om te kamperen.
Joaveski kartonfabriek
Tijdens de economische crisis van de jaren 1930 is deze fabriek gesloten. De geschiedenis gaat verder terug tot 1510. In dit gebied zijn kleine watermolens actief tot 1899. In 1941 opende hier een nationale fabriek voor consumptiegoederen. Deze fabriek is in 1994 failliet gegaan. Na 10 jaar leeg te hebben gestaan is er van een deel van het pand een waterkrachtcentrale gemaakt. De rest van het gebouw is inmiddels geplunderd.
Võhma pood
Iets verderop bij Võhma pood staat een klein winkeltje. Het winkeltje is al meer dan 100 jaar open. Een gewone winkel heeft vaste openingstijden maar deze winkel is open wanneer de eigenaar Valerik Hoolma er is. Als hij er is staat de voordeur open. Toen wij er waren was de winkel dicht.
Võsu
Aan de Finse Golf ligt het dorpje Võsu. Dit is voor ons het eindpunt van onze wandeltocht. De route loopt nog 10 kilometer door naar Oandu, alleen is het openbaar vervoer daar een drama. Vanuit Võsu hebben we de bus naar Rakvere gepakt.
Het is een prima etappe, zo zijn er mooie naaldbossen, velden en een aantal leuke kleine watervallen.
Deze blogpost is onderdeel van de serie: RMK Oandu-Aegviidu-Ikla wandelroute.
Deze serie volgt een deel van de RMK lange afstandswandeling door Estland. Estland is het noordelijkste land van de Baltische staten. In het eerste deel wandelen we vanaf Aegviidu naar Paukjärv. De volgende etappe gaat verder vanaf Paukjärv.
Deze etappe gaat door meerdere moerassen waarbij je over houten planken loopt. In het midden loop je een stuk over de snelweg maar daarna kom je in het bekendste moerasgebied van Estland: Viru Raba in het Lahemaa Nationaal Park
Põhja-Kõrvemaa
Het natuurreservaat Põhja-Kõrvemaa bestaat vanaf 1991 en is enkele maanden nadat Estland onafhankelijk is geworden opgericht. Tijdens de Sovjetperiode was dit een oefengebied voor militairen en was daarom afgesloten voor het publiek. Het leger gebruikte echter slechts tien procent van het totale oppervlakte waardoor de rest van het gebied intact bleef. Omdat de grond niet geschikt was voor landbouw is het gebied altijd redelijk onaangetast gebleven.
Kõnnu-Suursoo-moeras
Vanaf Paukjärv wandelen we over het moeras, ook wel Suru Suursoo of Suru-moeras genoemd in noordelijke richting. Het Kõnnu-Suursoo-moeras is meer dan 6000 jaar oud. De dikte van de veenlaag bereikt hier zes meter. Het oppervlak van het moeras is gebogen en het water begint vanuit het midden naar de rand te stromen. Op deze manier ontstaan er grote waterige stukken. Het gevaarlijkste stuk in het moeras zijn niet de vijvers maar stukken land waar het lijkt alsof deze droog zijn. Daarnaast is het niet mogelijk om door de meren te varen met een boot.
Kõnnu-Suursoo uitkijktoren
De tweede uitkijktoren van Kõnnu-Suursoo is gebouwd in het voorjaar van 2013 en is 10 meter hoog. Hier heb je een prachtig overzicht over het moeras. De eerste uitkijktoren staat aan de rand van het moeras en zijn we in de vorige etappe geweest.
Stuk over de snelweg
Na het moeras wandel je 7 kilometer over een rustige zandweg. Vlak voor de snelweg staan wel huizen, maar hier kwam een boze hond ons nog achterna. Halverwege de etappe is er een omleiding waardoor je een stuk over de vluchtstrook loopt van de E20. Je wandelt 2,5 kilometer over deze snelweg. Dit is de snelweg van Tallinn naar Sint Petersburg. In het verleden heeft dit anders gelopen en we hopen dat ze dit ook gaan veranderen. Dit stuk is echt verschrikkelijk.
Viru moeras
Het Viru moeras ligt in het Nationaal park Lahemaa. Dit park werd in 1971 opgericht en was daarmee het eerste nationale park in de Sovjet-Unie, waar Estland destijds toe behoorde.
Er zijn veel plankenpaden om in moerassen te wandelen en om er meer over te leren over het huidige Estland. Dat is niet altijd zo geweest. Het idee om via houten planken over het moeras te lopen, leek voor velen nieuw en bizar idee toen de aanleg van de paden van het Viru moeras-studiepad in 1977 begon. In moerassen waren plankenpaden gebouwd voor de meetapparatuur van moeras onderzoekers en voor toegang tot observatiepunten, maar de intentie was niet om dit voor bezoekers aan te leggen.
Het idee voor de plankenpaden kwam van Aarne Kaasik, hij was lange tijd directeur van het Lahemaa National Park. Tijdens zijn bezoek aan Finland, waar hij kennismaakte met de paden daar kwam hij op het idee. De bouwers waren erg sceptisch over het idee. Er waren echter zoveel bezoekers dat de eerste versie van het plankenpad uit elkaar viel en er een nieuwe moest worden gebouwd. De laatste verise is in 2013 gebouwd, is de vierde tot nu toe. Het Viru moeras-studiepad is het meest bezochte natuurpad van Lahemaa geworden – meer dan 37.000 mensen kwamen hier in 2015.
Er zijn vele lokale sagen en legenden over de moerassen, maar de meest typerende uitdrukking is. Als er iets misgaat, zeggen de Esten: “het is naar het moeras gegaan”.
Onder de laag veen is er een zure omgeving en een gebrek aan zuurstof en afbraakproces wordt sterk vertraagd door het ontbreken van micro-organismen. Daarom zijn er zoveel goed bewaarde oude plantenresten.
Kalmeoja lõkkekoht
We eindigden deze etappe bij een kampvuurplaats voorbij het moeras. Hier zetten we onze tent op om te overnachten. Op deze plek ontmoeten we ook een Duits stel dat met een camperbusje onderweg is vanaf de Lofoten (Noord-Noorwegen) in de richting van Turkije en Iran. De man heeft in 1,5 jaar een camperbus verbouwd. Hij kan de lades zowel van binnen als van buiten openen. Aan de zijkant van de bus heeft hij een buis gemonteerd om water te verwarmen met zonlicht, dit wordt na een paar uur zon 40 graden. Ze kunnen er dan onder douchen, alleen gaat het niet erg snel. Hij heeft daarnaast ook een tank van 60 liter met drinkwater en was zo aardig om ons de volgende ochtend onze drinkflessen te laten vullen. Paukjärv was de laatste plek waar het water er nog redelijk uitziet. Als je water uit een meer haalt moet je het wel desinfecteren.
Conclusie
De moerassen zijn echt geweldig, de paden zijn goed onderhouden en het is goed te doen om over de plannenpaden te lopen. Onderweg kom je geen punten tegen waar schoon water te vinden is. Halverwege wandel je letterlijk over de snelweg. Dit stuk is echt verschrikkelijk, maar de moerassen zijn echt prachtig.
Deze blogpost is onderdeel van de serie: RMK Oandu-Aegviidu-Ikla wandelroute.
