Langzaam beginnen de bloemen te bloeien, het voorjaar komt op gang. Ondanks de droogte in maart zijn er al verschillende bloemen die bloeien.

De vrijwilliger boswachter vertelde over Stinzenplanten. Dit is een verzamelnaam voor een bijzondere groep verwilderende voorjaarsbloemen. Het zijn vooral bol-, knol- en wortelgewassen die vanaf de 16e eeuw worden aangeplant op buitenplaatsen, rondom kastelen en landhuizen. Daarnaast kwamen we op het landgoed verschillende eenden tegen.

De zwarte vrouw van Staverden

Achter het kasteel ligt een gedenksteen voor Leonora. Zo werd er ook iets verteld over Leonora die wegkwijnde van liefdesverdriet. Leonora beloofde haar moeder op haar sterfbed om met Zweder van Wisch te trouwen. Ze werd echter gered door een zekere Herman en besloot met hem trouwen. Het echtpaar leefde op Kasteel De Wildenborch in Vorden. Herman ging op kruistocht en Zweder van Wisch wilde met haar trouwen. Leonora bleef echter trouw aan Herman. Toen Herman terugkwam van zijn kruistocht werd hij vermoord door Zweder. Leonora vluchtte en trok in bij haar pleegmoeder Eleonora van Engeland op Staverden. Leonora kwijnde langzaam weg op Staverden en stierf in 1353. De legende leeft nog steeds onder de plaatselijke bevolking; volgens hen doolt de ‘Zwarte Vrouw van Staverden’ nog steeds rond op Staverden en hoort men haar ’s nachts huilen, en dat je er ’s nachts niet op uit moet gaan.

Het was een korte rondleiding waarbij we 3,5 kilometer hebben gelopen en de gids af toe iets vertelde, over de bloemen en de historie van het landgoed. Het was erg mooi weer en een bijzonder landgoed om eens te kijken.