De bergtocht door Svaneti (Georgië) gaat verder op dag 6. Zo wandel ik door een gebied met imposante bergen. Je passeert ruige, met sneeuw bedekte toppen, steekt gletsjerrivieren over en doorkruist dichte bossen. Op deze dag was ik van plan om te beginnen aan de Guli pass maar lees het reisverslag om erachter te komen hoe het afloopt. Hierin deel ik mijn ervaringen geef ik tips voor ervaren bergwandelaars die deze route willen volgen.
Tvebishi
De afgelopen nacht had het erg hard geregend, althans zo leek het als je onder een blikken dak slaapt. Op zo’n dak is de regen goed te horen. ’s Ochtends hadden ze een lekker ontbijt gemaakt. De zwaluwen waren al druk heen en weer aan het vliegen; onder het dak hadden ze tientallen nesten gebouwd. Ondanks het niet zo prettige contact bij Guesthouse Murkvan, vertrok ik met een zonnetje.
Becho Valley
De bovenste Dolra-vallei, ook wel Becho genoemd naar de gemeenschappen, ligt ten westen van Mestia en leidt recht omhoog naar een van de meest indrukwekkende valleieinden in de hele Kaukasus. Deze enorme kom van torens en gebroken kliffen aan de grens met Rusland wordt aan de oostkant gedomineerd door de 4.700 meter hoge Ushba. Gletsjers vallen van de hogere delen naar beneden, en langs de flanken vind je prachtige bossen en watervallen. Een wilde, bleke gletsjerrivier raast door de vallei.
Je wandelt door de vallei en onderweg kom je zowel moderne SUV’s als oude Sovjetvrachtwagens en busjes tegen die aan de kant van de weg staan. In dit dorp zijn verschillende guesthouses, waaronder het Grand Hotel Ushba met zijn fancy naam. Er is hier ook een Hikers Inn, maar ik heb de route verder gevolgd. Je wandelt door een aantal dorpjes voordat je richting de Guli Pass gaat.
Gulichala
Je volgt de Gulichala-rivier en steekt deze met een brug over. De wolken werden steeds dreigender, dus het was nodig om mijn regenjas aan te trekken en de regenhoes om mijn tas te doen. Ik besloot nog even verder te kijken en dan wel te zien.
Akhalsheni
Op een gegeven moment stuurt de GPS-track je van de zandweg af en een stuk omhoog. Verderop was door erosie een stuk weggespoeld, maar dat wist ik toen nog niet. Ik had gezien dat er een local met twee paarden en een hond liep, maar daar schonk ik verder geen aandacht aan. Plots hoorde ik geroep en zag ik dat hij me de andere kant op wees. Ik ging terug en hij begon te praten over meegaan en eten. In Georgië heb ik aardige mensen ontmoet, maar ook mensen die toeristen het dubbele willen laten betalen. Daarom vroeg ik eerst hoe en wat, en daarna wat hij ervoor wilde hebben. Het bleek een goed aanbod te zijn.
Mijn tas hing al snel aan een beugel van het paard. Ik heb gelijk m’n familie geinformeerd dat ik met deze man meeging. Ik liep een stuk met hem mee, maar hoewel ik gewend ben veel te wandelen, kon ik zijn tempo niet bijhouden. Dus zette hij me op het paard en liep zelf ervoor. We gingen op weg naar wat hij in zijn eigen woorden een guesthouse noemde.
Daar aangekomen deed de stroom het niet, maar volgens de eigenaar, Mousen, zou het snel weer werken. Zijn zoon Boudi was er ook; hij sprak een paar woordjes Engels, maar het meeste ging via Google Translate en wat wijzen. Het was steeds harder gaan regenen en de lucht was volledig betrokken. Dagen later hoorde ik van andere wandelaars dat deze woensdag het echt zwaar was geweest vanwege het slecht weer. Mousen en z’n vrouw hadden een houtkachel waarop ze kookten. Ik kreeg lunch aangeboden en later in de middag kwamen er wat vrienden langs omdat het Boudi’s verjaardag was. We dronken en aten wat; het was heel leuk om dat mee te maken. In de schuur hadden ze wat kalfjes en een kip die aan een draadje vastzat, maar de kuikens konden overal heen. Later zag ik Mousen nog snel naar het paard lopen, dat het onkruid naast het aardappelveld aan het begrazen was. ’s Avonds was de vrouw des huizes nog een koe aan het melken. Met een mooie zonsondergang en uitzicht op een enorme bergpartij sloot ik deze regenachtige dag af.
Conclusie
Mijn reis door de indrukwekkende Kaukasus bracht me van de regenachtige nacht in Tvebishi naar het adembenemende landschap van de Becho-vallei en uiteindelijk naar het gastvrije huis van Mousen in Akhalsheni. Ondanks de uitdagingen van het weer en de onverwachte ontmoetingen, werd de dag afgesloten met een warme maaltijd, een feestelijke verjaardag en een prachtige zonsondergang tegen de achtergrond van majestueuze bergen. Deze ervaringen maakten de regenachtige tocht onvergetelijk.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
