Op de grens van Europa en Azië vind je de Transcaucasian Trail (TCT). Deze langeafstandswandeling in de hoge en lage Kaukasus bestaat uit meerdere losse routes. Ik wandel door Upper Svaneti, een gebied op de grens van Rusland en Georgië. De Elbroes, de Dychtaoe en de Shkhara zijn de grote jongens van het continent, allemaal royaal hoger dan 5.000 meter. In deze etappe deel ik mijn ervaringen en geef ik tips voor ervaren bergwandelaars die deze route willen volgen. De Becho-Guli Pas naar Mestia is een moeilijke wandelroute. Dit is een hidden gem, ook wel een verborgen parel.
Pushkueri
Een stuk voor de Pushkueri-rivier is er een veldje waar je kunt kamperen. Hier heb ik mijn tent de dag ervoor opgezet. In de mist word ik wakker. Er is een IT-term, “The Cloud”, misschien ziet dat er zo uit, maar dan bedoelen ze toch iets anders.
Met weinig zicht begon ik deze etappe over een lastig stuk, waar nog sneeuw lag. Bij de rotstak van de Pushkueri moet je een stromend beekje oversteken waar de rotsondergrond aanwezig is. Iets verderop is nog een technisch lastig stuk met sneeuw op een helling. Hier had ik een spannend moment omdat ik weggleed, maar gelukkig kon ik mezelf afremmen en zonder schade de oversteek maken. Iets lager is het vlakker en minder moeilijk om over te steken, maar dit blijft een moeilijk stuk.
Tebdiash Ridge
Verderop loopt het rotspad op sommige plekken erg dicht langs de afgrond en was het nog een beetje nat van de regen van de dag ervoor.
Lake Georgia
In de verte zie ik iemand staan die mij wenkt. Hij mist een oog en staat bij een busje. Hij wacht op een groep Duitsers, en ik mocht ook mee als ik een paar uur zou wachten. Dat heb ik maar niet gedaan. Later leer ik dat dit een populair punt voor toeristen is en dat we niet ver meer zijn van Mestia, een klein stadje waar veel toeristen komen.
Ik kom nog een groep jongens tegen die vertelden dat ze bij het Mestia Cross zijn afgezet en in de bergen gaan wandelen. Ze kwamen uit Oost-Europa. Bij het kruis staan meerdere auto’s te wachten, inclusief een Mitsubishi Delica, een populaire auto in dit gebied.
Mestia Cross
Bij het kruis heb je uitzicht over de stad Mestia en het vliegveld. Je ziet ook twee skiliften, de enige twee in het gebied. Ik kwam nog twee Chinese vrouwen tegen die vroegen naar het Mestia Cross, dat was niet ver weg. Iets verderop sprak ik met een stel uit Berlijn. Zij droeg een Mount Fuji-shirt. Ze hadden het over de Latpari-pas tussen Ushguli en Chvelpi, een mooie bergpas. Een wandeling van 8 uur kon 200 km besparen met de marshrutka. Een erg nuttige tip.
Mestia
Rond lunchtijd kwam ik aan in Mestia en at eerst iets bij Cafe Laila. Ze hebben politieke statements op hun shirts staan, zoals dat Georgië voor 20% is ingenomen door Rusland. Zij doelen dan op Abchazië en Zuid Ossetië. Het eten was gemiddeld, het personeel erg nors en er kwamen verborgen kosten bij het einde.
Svaneti Torens
De Svan torens in Svanetië zijn fascinerende structuren die het dagelijkse leven en de verdediging van de inwoners weerspiegelen. Deze torens, meestal met 3 tot 5 verdiepingen, hebben taps toelopende muren en zijn vaak verbonden met woonhuizen. De bovenste verdiepingen van de torens zijn ontworpen voor verdediging, voorzien van kantelen en schietgaten. De woonhuizen hebben een begane grond, de machub, waar mensen en dieren samenleefden rond een haard, gescheiden door fraai versierde houten wanden. De bovenverdieping, de darbazi, werd gebruikt voor zomeraccommodatie en opslag en gaf toegang tot de toren.
Family Hotel Kala & Uit Eten
Bij het kleine hotel Kala waar ik overnachtte was nog genoeg plek, en de jonge vrouw sprak goed Engels. Het bed vond ik erg hard en het ontbijt was prima. ’s Avonds at ik bij restaurant Lile, waar ze een lekkere Ojakhuri hadden, een soort stoofpot met aardappelen en vlees.
Conclusie
Mijn tocht door Upper Svaneti langs de Transcaucasian Trail was een uitdagende en bijzondere ervaring, vol adembenemende landschappen en ontmoetingen met diverse reizigers. De route van de Becho-Guli Pas naar Mestia is moeilijk en vereist ervaring, maar biedt unieke natuurlijke schoonheid en culturele rijkdommen zoals de Svan torens. Ondanks de uitdagingen van het weer en het terrein was de tocht erg mooi en indrukwekkend.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
