Stel je voor: je begint je dag in Chazhashi, een van de pittoreske dorpen van de Ushguli-gemeenschap, gelegen in de prachtige regio Svaneti in Georgië. Dit is het startpunt van een onvergetelijke wandeltocht naar de Latpari-pas. De route wordt duidelijk aangegeven met een bord bij de brug die je over de Enguri-rivier leidt. Deze route maakt geen onderdeel uit van de Transcaucasian Trail.
Enguri
Je begint met het oversteken van de brug naar de linkeroever van de Enguri-rivier en passeert het museum, waarna je het dorp verlaat. Aan de overkant van de Enguri-rivier begint deze etappe, die door een stuk privégrond loopt. De eigenaar heeft hier een handeltje van gemaakt en vraagt 2 Lari (€0,67) voor het oversteken. Hij stond al klaar om zijn honden op mij af te sturen. De weg loopt langs de rivier en leidt je naar het dorp Murkmeli, gelegen aan de overkant van de rivier. Hier begint het echte klimwerk: het pad buigt linksaf en volgt een kleinere beek stroomopwaarts.
Voormalig zomerverblijf van koningin Tamar
Op een hoogte van 2150 meter splitst de beek in twee takken. Je steekt de linker tak over en volgt de rechter. Aan je linkerhand zie je een heuvel met de ruïnes van enkele stenen torens, bekend als het voormalige zomerverblijf van koningin Tamar. Voor de avonturiers is er een zijpad dat naar deze historische plek leidt.
Vergezichten
Het pad klimt vervolgens naar een klein plateau aan de linkerkant van de vallei, op een hoogte van 2600 meter. Tijdens de klim kun je de bergen van de Grote Kaukasus goed zien. Eerst verschijnt Shkhara, dan Tetnuldi, gevolgd door Ushba en zelfs de imposante Elbroes op heldere dagen. Naar het oosten kun je genieten van bergen zoals Koshtan-Tau, Ailama en Tsurungali.
Gorvashi-pas
Iets verderop volg je een stuk dat dwars door de bloeiende rododendrons loopt en je loopt hier de heuvelhelling op. Voor je doemt de Gorvashi-pas op, op een hoogte van 2972 meter. Er lag hier nog sneeuw aan de bovenkant van de pas, maar hier kon ik nog omheen.
Latpari-pas
Na ongeveer 2 kilometer verschijnt een grote berg voor je. De Latpari-pas ligt net achter deze berg. Het pad omzeilt deze naamloze, meer dan 3000 meter hoge heuvel aan de linkerkant en voert je langs een reeks ups en downs naar een groter meer. Dit is waarschijnlijk de beste kampeerplek op de hele bergrug.
Vanaf het meer vervolg je je wandeling rond de berg en klim je geleidelijk naar het hoogste punt van het pad, op 2975 meter. Hier lag ook nog best wat sneeuw en het was een lastig stuk om voorbij te komen. Vanaf hier kun je, als je wilt, de top van de berg beklimmen. Maar belangrijker is dat je de Latpari-pas al kunt zien liggen. Daal af naar de pas, waar je een onverharde weg, nog een meer en een recent gebouwde kapel vindt.
Weg naar beneden
Vanaf de Latpari-pas is de route eenvoudig te volgen. Het pad naar Kala-Chvelpi is goed zichtbaar, maar je zult de afdaling wel voelen in je knieën. Na enkele uren van steil afdalen via eindeloze haarspeldbochten, bereik je Chvelpi. Halverwege passeer je een modderig meer met een aangename kampeerplek in de buurt. Het water in het meer is echter niet geschikt om te drinken, dus zorg ervoor dat je eerder water hebt bijgevuld bij de twee heldere beekjes die je tegenkomt tijdens de afdaling van de pas.
Overnachting
Vlak voor het Guesthouse Mtis Broli wordt ik aangesproken door een man. Rowan stond te wachten voor het guesthouse genaamd Mtis Broli. Volgens hem was het guesthouse gesloten, ik betwijfel het, maar goed. Voor 60 lira kon ik bij hem eten en overnachten. De Mashkutka zou volgens hem om 6 uur vertrekken. Ik vroeg ook nog waar deze zou vertrekken, en hij zei direct aan de weg, maar specifieker dan dat werd het niet.
Reis naar Koetaisi
Ik stond om half 6 klaar voor de deur. Niemand te zien, nog een kwartiertje gewacht en wat rond het huis gewandeld. De buurman had een Mercedes busjes met plaatsnamen erop. Toch maar teruggelopen, nog steeds geen beweging. Een andere buurman wilde vertrekken in zijn Mitsubishi pickup truck. Dus hem gevraagd waar nu die bus vertrok. Aan de hoofdweg, zei hij. Ik kreeg zelfs een lift ernaartoe en aanwijzingen welke kant Koetaisi nu op was. Dus ben ik een stuk te voet langs de weg gelopen en vroeg het eerste busje dat ik zag: “Marshrutka Koetaisi?” En het was inderdaad de juiste bus. Zonder dat ik het had gemerkt, was Rowans hond ook mee ingestapt. Via Google Translate liet ik de chauffeur weten dat het niet mijn hond was, dus liet hij de hond iets verderop uitstappen. De hond zou de weg wel weer vinden, hij was tenslotte al een stuk met mij meegelopen. Dus ben ik met hem meegereden naar het Kutaisi II Railway Station waarna ik later via Bolt een taxi naar het centrum heb genomen. Hier werd ik ook nog aangesproken door een chauffeur die mij voor het dubbele dan Bolt naar het centrum wilde brengen.
Conclusie
Deze wandeltocht van Chazhashi naar de Latpari-pas biedt een perfecte mix van natuurlijke schoonheid, historische bezienswaardigheden en fysieke uitdaging. Het is een avontuur dat je niet snel zult vergeten, en de adembenemende uitzichten en rustige kampeerplekken maken elke stap de moeite waard.
De tocht van Ushguli naar Chvelpi via de Latpari Pas hoort niet bij de Transcaucasian Trail maar kan wel een vervolg zijn.
De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
