Het Eeskooterpad begint in het dorpje Otterlo, een van de oudste dorpen op de Veluwe, waar het toerisme volop vertegenwoordigd is. Vanaf het begin worden we ondergedompeld in de rijke geschiedenis van de streek. De route voert ons langs een oude holle weg, die door een dubbele houtwal die vroeger diende om vee en wilde zwijnen buiten de akkers te houden.
Natuurschoon van De Hoge Veluwe
Na het verlaten van het dorp passeren we de 19e-eeuwse boerderij De Houtkamp, een hallenhuisboerderij, meerdere losse gebouwen waar je tussendoor mag lopen. Vlakbij bevindt zich de ingang van Nationaal Park De Hoge Veluwe. Jammer dat je links een hoog hekwerk ziet maar verderop heb je wel een mooi uitzicht over de zandverstuiving. Hoewel we de herten en wilde zwijnen niet te zien krijgen, genieten we volop van het gebied.
Avontuur in Het Otterlose Bos
Je wandelt een stuk langs het hekwerk van het Nationaal Park, dan maak je een bocht naar rechts. Over de heuvels heb je een mooi uitzicht over de zandverstuiving.
Het Platteland
Via het vakantiepark komen we uit in de weides en akkerbouw stukken van Otterlo. Je passeert een asperger en boomkwekerijen en verharde paden, wat een contrast vormt met de wilde pracht die we eerder hebben ervaren. Zo kom je onderweg nog de monumentale schaapskooi ‘Eeskooten op de Veluwe’ tegen, een rijksmonument uit 1850, die ons herinnert aan het traditionele herdersleven dat ooit zo prominent aanwezig was in deze regio.
Terug naar Otterlo
Via het defensiebos wandel je terug in de richting van Otterlo. Terwijl we Otterlo weer binnenwandelen, overwegen we de woorden van andere wandelaars die ons aanraden om de route tegen de klok in te lopen, om zo het beste voor het laatst te bewaren.
Conclusie
Het Eeskooterpad is een wandeling met twee gezichten, maar desalniettemin een avontuur dat de moeite waard is. Het neemt ons mee op een reis door de geschiedenis en de natuurlijke pracht van Otterlo en haar omgeving. Dus trek je wandelschoenen aan en laat je verrassen door het Eeskooterpad. Wie weet welke verborgen schatten je zult ontdekken op deze betoverende reis door de Veluwse natuur.
De veertiende etappe van het Pieterpad begint niet bij het station van Vorden, maar bij het historische Kasteel Vorden. Dit betekent wel dat je een extra kilometer aan je wandeltocht moet toevoegen om van het station naar kasteel te komen. Het kasteel, dat dateert uit de 12e eeuw, is een prachtige start voor je avontuurlijke dag.
Verken Kasteel Vorden
Kasteel Vorden, een van de acht kastelen rond Vorden, is een lust voor het oog. Met zijn middeleeuwse toren en charmante ophaalbrug biedt het kasteel een fotogeniek decor voor het begin van je wandeling. Het kasteel stamt uit 1208 en was in bezit van de Heren van Vorden. In 1580, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, werd het geplunderd en dertig jaar later hersteld. Het huis is door de eeuwen heen eigendom geweest van een enorm aantal adellijke geslachten, waaronder dat van Ripperda. Zo staat Wigbolt Ripperda bekend om het feit dat hij de leiding gaf tijdens het beleg van Haarlem. Na de Tweede Wereldoorlog heeft het kasteel lang leeggestaan en raakte het meer en meer in verval. Na restauratie in 1976 werd het kasteel het gemeentehuis van Vorden. Door de gemeentelijke herindeling was het niet meer nodig als gemeentehuis en sinds 2004 beheert de familie Rodink het kasteel. Het wordt nu gebruikt als huwelijkslocatie en hotel. Bij het kasteel staat ook de Lodewijkslinde. Hier rustte Lodewijk XIV in 1672. Al leek het wel dat de boom z’n beste tijd al gehad had.
In de Voetsporen van Pioniers
Buiten de kasteelpoort kun je letterlijk in de voetsporen treden van Toos en Bertje, de ‘founding mothers’ van het Pieterpad. Hier vind je een monument met hun voetafdrukken, een eerbetoon aan de pioniers van deze beroemde wandelroute.
Natuurlijke Schoonheid
Vanuit het kasteel leidt een smalle eikenlaan je naar de Veengoot en landgoed Kieftskamp. Onderweg word je getrakteerd op een kleurrijke mix van veldzuring en heide, omlijst door een adembenemend landschap.
Kieftskamp
Een smalle eikenlaan brengt je bij de Veengoot, een van de watertjes die het kasteel omgeven. En het Knopenlaantje leidt je naar landgoed Kieftskamp. Het smalle graspaadje leid je verder het natuurgebied in in. Zo is er een mooie oude boerderij aanwezig en een bankje waar ik even stop om te genieten van het mooie uitzicht.
Linde
In het dorpje staan meerdere markeringen in verschillende richtingen. Ik vervolg de weg richting de molen. Het is zaterdag en de molen is geopend voor publiek. Reserve molenaar Peter is er en hij is samen met leerling molenaar Jeroen bezig het balkon van de molen. Deze boerenmolen zoals ze het zelf noemen is er neergezet door een aantal boeren uit de omgeving omdat men dacht dat ze het zelf beter konden. In het verleden heeft de molen een periode stil gestaan waardoor er boktor en andere beestjes in het hout was gaan zitten, dit is inmiddels allemaal herstelt. Ze draaien nu elke zaterdag met de molen. Onderin de molen zit een theater en het theater loopt goed, aldus de molenaar. Hij noemt dit soort molen een koffiemolen. De molenaar zit in de hoek koffie te drinken en maalt geen meel. Dat zou volgens hem een enorm veel stof geven en ze hebben niet genoeg vrijwilligers om het theater, onderin de molen zit, elke week schoon te maken. Zo vertelt Peter de molenaar dat hij iemand veilig kan leren om te gaan met molen in twee weken en dat de rest van de twee jaar nodig is om iets van het weer te begrijpen zonder al die apps. Zo geeft hij z’n leerling het advies om als het storm is goed te kijken wat er zo al gebeurd boven in de molen en welke krachten er dan op staan. Dan stelt hij zo de vraag: Hoe maakt indiaan vuur? Hout op hout is het antwoord, als je hout langs elkaar schuurt dan smeult het en kan je uiteindelijk vuur krijgen. Het daarom belangrijk om deze frictie niet te lang laten voortduren maar ook om het zaagsel en stof te beperken bij de bewegende onderdelen. Het was een leuk gesprek en interessant om de molen van binnen te zien.
Huis ‘t Zelle
Verderop zie je Huis ‘t Zelle, een landhuis in neoclassistische stijl. Huis en landgoed worden nog steeds bewoond en geëxploiteerd door de adellijke familie die de buitenplaats in 1838 kocht.
Door ‘t Zand
Dan volgt een van die wat saaiere delen waar ik het over had: een paar kilometer over een rustige asfaltweg. Voorbij het dorpje Varssel wandel je ‘t Zand binnen. Dat was vroeger een stuifzandgebied, maar werd ruim een eeuw geleden bebost om het zand te bedwingen. Een mooi bosrijk traject.
Laatste Etappe naar Zelhem
Uit het bos wandel je over landweggetjes, en verderop over een klein graspaadje langs een houtwal met zicht over de velden. En dan is Zelhem niet ver meer. Geen pittoresk dorpje helaas – het is flink gebombardeerd in de Tweede Wereldoorlog. Onderweg spreek nog moeder en dochter die speciaal uit Rotterdam zijn gekomen om deze etappe te gaan wandelen. Ze lopen met golden retriever hond die een oranje bal vast heeft. Ze waren een jaar geleden begonnen aan het Pieterpad. Ze hadden de auto in Vorden neergezet en gingen met de bus en trein terug vanaf Zelhem naar Vorden.
Conclusie
Pieterpad Etappe 14 van Vorden naar Zelhem is een mooie reis door de prachtige natuur en rijke geschiedenis van de Achterhoek. Van het imposante Kasteel Vorden tot de levendige terrassen van Zelhem, deze etappe biedt voor elk wat wils.
Dit jaar mochten de schaapskudde Epe-Heerde 89 schattige lammetjes verwelkomen, een aantal dat misschien lager was dan in voorgaande topjaren. De kudde heeft het afgelopen jaar heel wat te verduren gehad, met gezondheidsproblemen zoals kreupelheid en blauwtong. Deze uitdagingen brachten de mensen die betrokken waren verdriet en verlies.
Ondanks de moeilijkheden zijn ze dankbaar voor de 89 lammetjes die nu rond de schaapskooi dartelen, waarvan maar liefst 50 ooi. Hun aanwezigheid geeft de kudde hoop voor de toekomst. En laten we niet vergeten dat één van onze schapen zelfs een zeldzame drieling heeft gekregen. Dat is bij het soort Veluwse heideschaap niet gebruikelijk.
Met 114 jonge en volwassen ooien in onze kudde, weten we dat we vooruit kunnen kijken, zelfs als ze tegenslagen tegenkomen. Onze herder zal binnenkort met zo’n 200 schapen op pad gaan, en hoewel dit aantal iets lager is dan in voorgaande jaren, is de vastberadenheid onverminderd. Natuurlijk waren er dit jaar ook uitdagingen van buitenaf, waaronder een wolfaanval in november. Gelukkig bleef de schade beperkt en zijn ze vastbesloten om nog meer te investeren in de bescherming van onze kudde.
Ondanks uitdagingen en tegenslagen blijft Lammetjesdag een lichtpuntje voor de Schaapskudde Epe-Heerde. Met 89 schattige nieuwkomers straalt de kudde nog steeds het gevoel van de lente. Hoewel het afgelopen jaar moeilijkheden bracht, is de schaapskudde dankbaar voor de dieren en vastbesloten om vooruit te blijven kijken.
IVN (Instituut voor Natuureducatie en Duurzaamheid) Eerbeek nodigt je uit om deel te nemen aan een wandeling door de tijd en de natuur tijdens de wandeling ‘Slag op de Vrijenberg’. Samen met ervaren gidsen van IVN zul je de verhalen ontdekken die schuilgaan achter De Vrijenberg en de bossen omgeving van Loenen verkennen.
Hotel de Vrijenberg: Een Historisch Juweel
In de betoverende omgeving van Loenen, tussen de groene bossen en kabbelende beekjes, staat Hotel de Vrijenberg. Terugblikkend naar de jaren ’20 van de vorige eeuw. P.J. Schut, de bouwer, koos een strategische locatie halverwege Beekbergen en Loenen, vlakbij de Loenense waterval. Met zijn imposante uitzichttoren en elegante dependance ‘De Bronckhorst’, bood hij gasten een unieke ervaring vol cabaret en dans in de ‘Roaring Twenties’. Inmiddels zijn de bomen zo hoog dat er van een uitzicht geen sprake meer is. Terwijl de jaren verstreken, veranderden de reisbestemmingen van de welgestelden en raakte het hotel in verval. Van een bruisend toevluchtsoord evolueerde het tot een asielzoekerscentrum en later een onderkomen voor arbeidsmigranten uit Oost-Europa.
De Historische Slag op de Vrijenberg
Echter, de geschiedenis van deze betoverende plek gaat dieper dan de muren van het hotel. Op het terrein van het scoutingterrein de Vrijenberg vond in 1364 een belangrijke veldslag plaats, bekend als de Slag op de Vrijenberg. Tijdens de Gelderse Broedertwisten streden boeren voor hun vrijheid tegen de heersende machten. Hoewel ze de slag niet wonnen, heeft deze gebeurtenis het gebied zijn naam en betekenis gegeven.
IVN Gidsen leiden de weg
Tegenwoordig biedt IVN Eerbeek een unieke kans om de rijke geschiedenis en prachtige natuur van deze regio te ontdekken. Met ervaren gidsen aan je zijde kun je deelnemen aan de IVN wandeling ‘Slag op de Vrijenberg’ in Loenen.
Ontdek de Pracht van de Natuur
Het terrein van kampeerterrein de Vrijenberg is een ware schat voor natuurliefhebbers. Met zijn uitgestrekte oppervlakte van 90 hectare biedt het terrein genoeg ruimte voor de scouting. Van glooiende heuvels tot dichte naaldbossen en een rustig beekje met een waterval, hier vind je de rust en schoonheid van de natuur in zijn puurste vorm.
Kortom, als je op zoek bent naar een wandeling die geschiedenis en natuur combineert, dan is de IVN wandeling ‘Slag op de Vrijenberg’ in Loenen de perfecte keuze. Laat je betoveren door de verhalen van vervlogen tijden en de pracht van de natuur terwijl je deze unieke plek verkent onder begeleiding van ervaren IVN gidsen.
Het Pieterpad, een van de langste en meest geliefde wandelpaden van Nederland, biedt avonturiers de kans om het prachtige landschap van het land te verkennen. Etappe 13 voert wandelaars van het dorpje Laren naar het historische Kasteel Vorden, over een afstand van slechts 14 kilometer. Hoewel korter dan sommige voorgaande etappes, is deze route gevuld met een verscheidenheid aan landschappen en bezienswaardigheden die elke stap de moeite waard maken.
De start in Laren (Gelderland)
De wandeling begint in het schilderachtige dorpje Laren, waar wandelaars al snel worden omringd door uitgestrekte velden en kleine boerderijen. Het tempo van het dagelijkse leven lijkt hier ver weg terwijl je over rustige wegen loopt. Zo kun je onderweg genieten van bijzondere wegwijzers en een mooi landschap.
Groot Dochteren
De oorsprong van de naam gaat terug tot 1207, toen het voor het eerst werd genoemd als “Thuchterde” in een akte van Gerard, graaf van Zutphen, heer van dit gebied.
Op ongeveer 300 meter naar het noorden staat de voormalige molen van Groot-Dochteren. Deze locatie had sinds minstens 1652 een houten standerdmolen. Helaas werd deze molen door blikseminslag verwoest op 9 juli 1870. De molen die ervoor in de plaats kwam, werd in 1930 gedeeltelijk gesloopt en omgebouwd tot maalderij, pakhuis en later tot woonhuis.
In 1955 werd op initiatief van het voormalige hoofd van de inmiddels gesloten openbare lagere school van Groot-Dochteren besloten tot de oprichting van een ijsvereniging. Deze vereniging liet een ijsbaan aanleggen op een perceel grond in het zuidoostelijke deel van Groot-Dochteren, genaamd “Diekinksriet”. In de jaren zestig had de vereniging meer dan 250 leden en werden er schaatswedstrijden georganiseerd bij voldoende vriesweer. Dit bord is mede tot stand gekomen met geld uit de kas van de in de vroege jaren zeventig verwenen ijsvereniging.
Staringkoepel en Bosrijke Paden
In het zuidelijke deel van Groot-Dochteren, aan de Berkel, vind je de Koepel van Staring. Deze koepel werd in 1850 gebouwd door de dochter van de dichter Staring. Vroeger werd hier genoten van een kopje thee door de adel.
Een hoogtepunt van de route is de mogelijkheid om de Staringkoepel te bezoeken, zij het een kleine omweg van het hoofdpad. Hoewel ik vanwege onderhoud deze optie heb overgeslagen, wordt aangeraden om de extra kilometer te nemen, waarbij je een trekpontje over de Berkel moet nemen om de koepel en het adembenemende uitzicht te ervaren. Er hangt op dit moment een bordje bij met informatie van de eigenaar natuurmonumenten dat de koepel tijdelijk niet te bezoeken is.
De Staringkoepel is onderdeel van het landgoed Velhorst Een echt pareltje en één van de oudere landgoederen in de Achterhoek. Bronnen uit 1313 maken al melding van ‘een huis met een hof’. Bijzonder is dat grote delen van het landschap nog onveranderd zijn. Hier ontdekt dewandelaar een afwisselend parkbos met statige bomenlanen, azalea’s en een historische moestuin met boomgaard.
Kienveen
Het is hier echt een aanrader om even van het Pieterpad af te wijken en het pad van het Kienveen op te gaan. Het Kienveen is een kwetsbaar vochtig terrein op het landgoed, met veel kikkers en bijzondere planten groeien. Er loopt ook een vlonderpad maar die was vanwege het hoge water ondergelopen.
Enzerinck
Na het verkennen van de koepel vervolgt de route zich door bossen, waar brede lanen en imposante bomen een mooi decor vormen voor je wandeling. Het Enzerinck, een natuurgebied met een monumentaal landhuis beheerd door Natuurmonumenten, biedt een rustige plek om te genieten van de natuur.
Huis de Bramel
Langs de weg kom je ook Huis de Bramel tegen, een statig landhuis dat zeker een bezoek waard is, maar gezien de borden van verboden toegang wordt een bezoek waarschijnlijk niet op prijs gesteld. Hoewel de Theetuin Veldwijk alleen op bepaalde dagen geopend is, kun je genieten van de prachtige omgeving en de indrukwekkende laan die naar het kasteel leidt.
Aankomst in Vorden
Na een korte wandeling langs de doorgaande weg, brengt de route je door het dorpje Vorden, bekend om zijn kleurrijke rotonde. Hier steek je het spoor over en volg je de weg naar het adembenemende Kasteel Vorden.
Verder op het Pieterpad
Met de aankomst bij Kasteel Vorden heb je het einde van etappe 13 bereikt. Voor wie het avontuur wil voortzetten, wacht Pieterpad deel II: de route van Vorden naar Maastricht. Of je nu besluit om verder te gaan of deze etappe als afgerond beschouwt, één ding is zeker: het Pieterpad biedt een onvergetelijke reis door Nederland.
