Noord-Brabant | Qdraw; weblog

16 september 2023 • Noord-Brabant • 7 min leestijd april 14, 2024 at 12:54 pm

Hertogenpad etappe 9 van Griendtsveen naar Heitraksedijk (2023)

In deze etappe wandel je door de Mariapeel. De route begint in het dorpje Griendtsveen en loopt over dijkjes door het Peelgebied heen. Het eindigt met een stuk langs een provinciale weg aan de andere kant van de snelweg te komen, hier is een bushalte waar je weer met de bus naar Deurne kunt komen. Vooral het stuk door de Peel is erg mooi.

Griendtsveen

Het dorpje Griendtsveen werd in 1885 gesticht als fabrieksdorp. In de turffabriek werkten enkele duidende arbeiders zwaar werk. Turf was toen een veel gevraagd product om onder andere huizen mee te verwarmen. Door de turf industrie werd het een dorpje met veel bedrijvigheid.

Alleen van maandag tot vrijdag rijdt er een bus vanuit Deurne naar Griendtsveen. In de weekend is het een 6 kilometer lopen langs een lange rechte weg om in het kleine dorpje te komen

De historie van de Peel

Vóór 1850 was de De Peel, gelegen tussen Liessel, Vehray, Horst, Sevenum, Meijel en Asten, een ontoegankelijk gebied met hoogveen, vennen, moerassen en struikgewas. Boeren haalden daar eeuwenlang turf voor eigen gebruik, zoals te zien is aan de ‘boerenkuilen aan het Leegveld’. Vanaf 1850 tot de jaren ’60 van de 20e eeuw werd het hoogveen op grote schaal afgegraven voor brandstof en turfstrooisel. In 1905 begon de gemeente Deurne met de productie van turfstrooisel en kocht een turfstrooiselfabriek langs het Deurnese kanaal, die eerder in 1896 was gebouwd door de firma Steegh & Esser. De fabriek lag aan de spoorwegverbinding Vlissingen-Venlo en werd in 1944 vernield tijdens de oorlog. De laatste directeur van het veenbedrijf Deurne was Wouter Kortooms, vader van de schrijver Toon Kortooms. Mocht je hem niet kennen, iets verderop in het artikel ligt de persoon toe.

Afgravingen van de Peel

Rond 1856 begon de gemeente Deurne, geïnspireerd door de Maatschappij Helenaveen, met grootschalige handmatige afgraving van het hoogveen. Het veenbedrijf ‘Deurne’ werd opgericht. De fundamenten voor de turfstrooisellabriek bevinden zich in Griendtsveen. Aan de overkant van het kanaal, bij de parkeerplaats, zijn fundamenten te vinden van een grote turfoodswolker, die diende als opslagloods voor de turf die per schip werd vervoerd. Langs de turfoodswolker bevond zich een scheepswerf. In 1863 werd het huidige Deurnese kanaal gegraven om het gebied te ontwateren en de turf af te voeren, dat verbonden was met de Noordervaart. In het veengebied werden ook zogenaamde wieken gegraven. Een wiek is een afwateringskanaal in het veen.

Toon Kortooms

Toon Kortooms, een gerenommeerde Nederlandse schrijver, staat bekend om zijn meeslepende verhalen die diep geworteld zijn in het Brabantse plattelandsleven. Zijn authentieke vertelstijl en levendige beschrijvingen hebben generaties lezers geboeid, waardoor hij een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op de Nederlandse literatuur. Met klassiekers zoals “Beekman en Beekman” en “Help, de dokter verzuipt!” heeft Toon Kortooms een blijvende erfenis achtergelaten die de schoonheid en eenvoud van het boerenleven in Nederland koestert.

Onderhoud aan de natuur

In de Peel helpt de beheerder Staatsbosbeheer de natuur een handje door verschillende maatregelen uit te voeren. Eigenlijk is al het natuurbeheer hier gericht op twee hoofddoelen: het vasthouden van regenwater en het verminderen van de nadelige gevolgen van een stikstofoverschot. Als er veel stikstof in de grond zit dan groeien grassen, brandnetels, bramen beter dan bijzondere planten, die een arme grond nodig hebben. De belangrijkste kenmerken van een hoogveenlandschap zijn namelijk dat het nat, voedselarm en zuur is. Dat komt doordat het hoogveen compleet afhankelijk is van regenwater. We beschermen dus wat er nog is, en creëren de juiste randvoorwaarden voor herstel. De Peel is ‘lek’, en beetje bij beetje proberen we het essentiële water vast te houden.

Crashplek van een Britse bommenwerper

Op 14 maart 1941 stortte op deze plek de Britse bommenwerper Vickers Wellington L7858 van de Royal Air Force neer. Het toestel was die avond om 19.40 uur in Engeland opgestegen, om samen met een honderdtal andere bommenwerpers raffinaderijen in het toenmalige Nazi-Duitsland te bombarderen. In Venlo loeide om 21.40 uur het luchtalarm bij de nadering van de Britse toestellen. De Duitse nachtjagers (gevechtsvliegtuigen) stegen op. Zoeklichten spoorden het vliegtuig op. Rond 22.30 uur kreeg een nachtjager de Britse bommenwerper in het vizier. En een kort luchtgevecht stortte de Wellington neer in de Mariapeel. Om 22.34 uur maakte een oorverdovende explosie een tragisch einde aan de levens van de zeskoppige bemanning van de Vickers wellington. De bemanning is begraven op Jonkerbos War Cemetery in Nijmegen.

De Peel tijdens de Tweede Wereldoorlog

De Mariapeel is een bijzonder natuurgebied met sporen uit het verleden, waaronder een litteken in het landschap van een Brits vliegtuig dat tijdens de Tweede Wereldoorlog neerstortte. Hier lag ook de Peel-Raamstelling, een verdedigingslinie met natuurlijke obstakels en kazematten, die echter snel door de Duitsers werd overwonnen. Het hoogveenmoeras in de Peel werd oorspronkelijk als onbruikbaar beschouwd maar later ontdekte men dat het veen waardevol was voor brandstofwinning, leidend tot ontwatering en ontginning. Tijdens de oorlog legden de Duitsers de Kammhuberlinie aan, waarvan Helenaveen in het midden lag, met zoeklichten en wehrmachtshuisjes. De Kammhuberlinie was een verdedigingslinie van 1000 km lang van Noord- naar Midden Europa, de linie was vernoemd naar een belangrijke legerleider. De ontoegankelijke Peelmoerassen vormden ooit een natuurlijke barrière, maar door turfwinning werd dit verstoord. Het leger vroeg de Peelgemeenten om turfwinning te stoppen om het moeras te behouden. Vliegtuigen werden opgespoord met zoeklichten en aangevallen door Duitse nachtjagers. Het gebied herbergt herinneringen aan neergestorte vliegtuigen, waaronder een monument ter nagedachtenis aan de gevallen soldaten.

Via de Asfaltweg Oude Peelstraat over de snelweg

Als laatste volgt een saai stuk van ongeveer 5 kilometer langs een asfaltweg. Onderweg kom je verschillende boerderijen tegen. De route loopt hier onder een snelweg door. Aan de Heitraksedijk stopt regelmatig nog een bus.

Conclusie

De negende etappe van het Hertogenpad voert je van Griendtsveen naar de Heitraksedijk, door het betoverende natuurgebied van de Mariapeel. Hier ontdek je de historie van Griendtsveen als een turffabrieksdorp en de impact van eeuwenlange turfwinning op de Peel, vereeuwigd door de bekende schrijver Toon Kortooms. Staatsbosbeheer onderhoudt actief de Peel om het hoogveenlandschap te behouden, en het gebied herbergt ook herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog. De etappe eindigt langs een minder opwindende asfaltweg bij de Heitraksedijk, waar regelmatige busverbindingen beschikbaar zijn, en biedt een fascinerende wandelervaring die de rijke geschiedenis en natuurlijke schoonheid van de Peel regio belicht.

Afstand & OV Tip:

Etappe 9 is 17,3 km (excl. 7 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 21 augustus 2023. In Griendtsveen stopt in het weekend geen bus, dus Station Deurne is de dichtstbijzijnde halte. Aan het begin had ik dus een aanlooproute van 7km. Deze etappe eindigt bij halte: “Neerkant, Rechte Heitraksedijk”, op moment van schrijven gaat deze bus niet op zondag.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Griendtsveen, Hertogenpad, Wandeling

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

4 september 2023 • Noord-Brabant • 6 min leestijd april 14, 2024 at 12:54 pm

Hertogenpad etappe 8 van Stippelberg naar Griendtsveen (2023)

In deze etappe wandel je door het Brabantse landschap, je begin in de bossen bij Stippelberg en wandelt door het Peelgebied langs het defensiekanaal naar Griendtsveen.

Stippelberg

Met de bus kom je uit midden in het bosgebied de Stippelberg, omdat ik net iets te laat was met drukken op de stopknop moest ik nog een stukje terug lopen naar Halte Boswachterij. Het eerste stuk wandel je over onverharde paden door een mooi bosgebied.

Later kom je bij het hoge gras en de heide, vanwege een kanaal loop je door het hoge gras naar een bruggetje om over te steken. Dan kom je nog wat resten tegen van een voormalige radar die hier in het verleden heeft gestaan

Duitse Radartechnologie in WOII: Freya en Würzburg

Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelden radarsystemen een cruciale rol in de Duitse verdediging tegen geallieerde bommenwerpers. Twee indrukwekkende radars, Freya en Würzburg, vormden de kern van het Duitse Bazi-radarstation. Laten we eens kijken naar hun functies en impact.

Freya was een geavanceerd radarsysteem dat vijandelijke vliegtuigen kon detecteren op afstanden tot 160 kilometer. Het stuurde deze informatie naar het grondstation in Veulen, dat Duitse nachtjagers in actie bracht bij naderende geallieerde bommenwerpers.

Würzburg Riese was gespecialiseerd in het volgen van de hoogte en positie van vijandige vliegtuigen. Met een enorme paraboolantenne kon het nauwkeurig bewegingen registreren en deze gegevens werden doorgegeven aan het grondstation in Veulen om nachtjagers te begeleiden.

Het Bazi-radarstation, bemand door 60 personeelsleden, coördineerde deze radarsystemen en haalde minstens 90 geallieerde bommenwerpers neer. Het speelde een cruciale rol in de Duitse luchtverdediging.

De historische Peellimieten 1716

Onderweg kom je nog borden tegen van een oude grens. Om een einde te maken aan de grensconflicten in de Peel werd in 1716 een nieuwe grens vastgesteld door de Republiek der Verenigde Nederlanden en de koning van Pruisen. De grens werd gemarkeerd door stenen grenspalen. In de loop der eeuwen zijn deze verloren gegaan, maar door samenwerking met diverse gemeenten en andere partijen zijn ze nu in ere hersteld en weer in het landschap zichtbaar gemaakt. De Paal tussen Broemeer en Soemeer is de originele paal uit 1716, waarop de andere grenspalen zijn gebaseerd. Bij elke grenspaal is een informatiebord te vinden met daarop de geschiedenis en achtergronden van die locatie.

Peel-Raamstelling

De Peel-Raamstelling was een Nederlandse verdedigingslinie die in 1939 werd aangelegd en al op 10 mei 1940, de eerste Nederlandse oorlogsdag is gevallen. De Peel-Raamstelling strekte zich uit van Grave tot aan Weert. Deze linie diende als een verdedigingsbarrière en bestond uit kazematten, bunkers en andere versterkingen om een mogelijke invasie vanuit het oosten te weerstaan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde de Peel-Raamstelling een kleine rol in de verdediging tegen Duitse troepen.

Munitiedepot bij Grotenberg

Deze fundamenten in het voorterrein zijn overblijfselen van een munitiedepot dat werd gebouwd als onderdeel van de Peel-Raamstelling in 1938/39, een verdedigingslinie die liep van Beringe tot aan de Raam bij Grave. Het depot had een lengte van ongeveer 6 meter, een breedte van 4 meter en dikke muren van 40 cm. Aan de buitenzijde waren damwanden geplaatst met een aarden wal van ongeveer 3 meter hoog. Het depot werd leeggehaald door de Duitsers in 1940, maar tijdens de bevrijding van Ysselsteyn in oktober 1944 diende het als een Rode Kruis post waar veel doden en gewonden werden verzorgd. Deze fundamenten, samen met de kazematten langs het Defensiekanaal, herinneren aan de gebeurtenissen en offers tijdens de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Ysselsteyn.

Toon Kortooms museum

Deze etappe eindigt bij het Toon Toon Kortooms museum. Dit een klein steekmuseum dat de schrijver herinnerd. Toon Kortooms (1916-1999) was een Nederlandse schrijver, vooral bekend om zijn boeken die zich afspeelden in de Peelregio, zoals “Beekman en Beekman” en “Mijn kinderen eten turf.” Hij bracht de schoonheid en eenvoud van het plattelandsleven in de Peel op aansprekende wijze naar voren en verwierf hiermee een plek in de harten van lezers in Nederland en ver daarbuiten. Zijn werk belichtte vaak de alledaagse belevenissen en humor van de gewone mensen in deze landelijke omgeving, en zijn nalatenschap blijft voortleven in de literatuur van de streek.

Deurne

Vanaf het Toon Toon Kortooms museum stopt tussen maandag en vrijdag een klein busje naar Deurne waar je de trein kan pakken, in het weekend is rijden er hier geen bussen en is de aanlooproute ongeveer 5 kilometer naar het station van Deurne.

Conclusie

In deze achtste etappe van het Hertogenpad maak je een prachtige wandeling door het Brabantse landschap, beginnend in het bosrijke gebied van Stippelberg en eindigend in Griendtsveen, langs het Peelgebied en het defensiekanaal. De route voert je langs schilderachtige paden door bossen en heide, en biedt interessante historische inzichten, zoals de overblijfselen van een voormalige radar uit de Tweede Wereldoorlog en de herstelde grenspalen van de Peel-Raamstelling uit 1716. Deze linie, hoewel snel gevallen tijdens de oorlog, heeft zijn historische waarde behouden. Ook kom je langs de overblijfselen van een munitiedepot dat deel uitmaakte van de verdedigingslinie, wat herinnert aan de gebeurtenissen en offers tijdens de Tweede Wereldoorlog in de omgeving van Ysselsteyn. De etappe eindigt bij het Toon Kortooms museum, waar je meer te weten kunt komen over de beroemde schrijver die het plattelandsleven in de Peel op meesterlijke wijze heeft beschreven.

Afstand & OV Tip:

Etappe 8 is 20,4 km (excl. 7 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 19 augustus 2023. In Griendtsveen stopt in het weekend geen bus, dus Station Deurne is de dichtstbijzijnde halte. Aan het einde had ik dus een aanlooproute van 7km.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Griendtsveen, Hertogenpad, Peel, Stippelberg, Wandeling

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

13 augustus 2023 • Noord-Brabant • 3 min leestijd april 14, 2024 at 12:53 pm

Hertogenpad etappe 7b van Huize Padua naar Stippelberg (2023)

Het is een bewolkte ochtend als we op pad gaan voor een bijzondere wandeling van Etappe 7 van Huize Padua naar de Stippelberg. Deze route neemt ons mee door het Brabantse landschap, historische gebouwen en natuurgebieden gewandeld, die stuk voor stuk hun eigen verhaal vertellen.

Huize Padua

Je wandelt door het landelijke domein van Huize Padua, een psychiatrisch ziekenhuis. Het domein wordt omringd door majestueuze oude bomen, en terwijl we langs kleine veestapels, werkplaatsen en vergaderruimtes lopen, voelen we de rust en sereniteit van de omgeving.
De geschiedenis van Huize Padua komt tot leven als we het hoofdgebouw passeren, dat uit 1923 stamt en wordt gekenmerkt door een monumentale ingang met een beeld van Antonius van Padua. Terwijl je verder loopt, steek je een beekje over en bereik je de Daniël de Brouwerstraat. Hier vind je het museum ‘De Kluis’, dat je inzicht geeft in de geschiedenis van de psychiatrie in Nederland en de oprichting van Huize Padua door de Broeders Penitenten.

Mariakapelletje

Tegenover het museum ontdekken we een charmant Mariakapelletje, gebouwd tussen 1763 en 1778. Dit kapelletje, met een rijke geschiedenis en een prachtig reliëf van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand, is een stille getuige van het geloof in de regio.

Kapucijnenklooster

Een stap verder brengt ons naar het voormalige Kapucijnenklooster, dat nauw verbonden is met Huize Padua. De kapucijnen speelden een cruciale rol in de geestelijke verzorging van de bewoners en hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de regio. Na hun vertrek heeft de Ark-gemeenschap De Weyst het klooster nieuw leven ingeblazen, met aandacht voor geweldloosheid en zorg voor het milieu.

Landgoed Cleefswit

De Landmeersche Loop begeleidt ons verder, een beek met historische betekenis die zich kronkelend een weg baant door het landschap. We genieten van de natuurlijke schoonheid en komen aan bij het indrukwekkende Landgoed Cleefswit. Dit landgoed, ontstaan uit grootschalige ontginningen, herbergt bossen en vennen die getuigen van een rijke geschiedenis.
De rechte lijnen van de omringende landbouwgebieden contrasteren met het natuurlijke chaos van Landgoed Cleefswit. De variatie van bossen en heide, slingerende paden en stuifduinen maakt dit gebied tot een hoogtepunt van onze wandeling.

Landgoed De Sijp

Na een doortocht door Landgoed De Sijp, waarin de natuur en landbouw hand in hand gaan, komt onze betoverende wandeling tot een einde. We hebben een reis gemaakt door tijd en landschap, langs historische gebouwen en ongerepte natuur.

Conclusie

In de wandeling van Etappe 7, van Huize Padua naar de Stippelberg, wordt het Brabantse landschap doorkruist, langs historische gebouwen en door prachtige natuurgebieden gewandeld. Van de schoonheid van Huize Padua tot het eeuwenoude Mariakapelletje en het voormalige Kapucijnenklooster. Landgoed Cleefswit bood een contrast tussen de geordende landbouwgebieden en de pracht van natuur. Het landgoed Cleefswit wordt opgevolgd door het Landgoed De Sijp wat een mooi bosgebied is.

Afstand & OV Tip:

Etappe 7b is 16,6 km (excl. 2,1 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 26 juli 2023. De halte “Boekel, Berkhoek” ligt 2,1 km van de route, dit heb ik aan het begin extra gewandeld. Aan het einde van de route ligt halte: “De Rips, Boswachterij”, hier is geen omweg voor nodig.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Hertogenpad, Huize Padua, natuur, Stippelberg, Wandeling

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

19 juli 2023 • Noord-Brabant • 3 min leestijd juli 16, 2023 at 3:38 pm

Den Bosch (2023)

De stad Den Bosch is ook wel bekend als ‘s-Hertogenbosch. Het is stad waar veel historie is bewaard gebleven. Gelegen in het hart van Nederland, biedt deze bruisende stad een schat aan architecturale pracht en historische bezienswaardigheden. Tijdens mijn recente bezoek aan Den Bosch had ik de eer om enkele van de meest indrukwekkende hoogtepunten te verkennen, waaronder de Sint-Catharinakerk, het Bastionder en de bekende Sint-Janskathedraal. Kom met me mee op deze virtuele reis terwijl ik je meeneem door de charmante straten van Den Bosch en de pracht van deze adembenemende bezienswaardigheden ontdek!

Sint-Catharinakerk:

We beginnen onze ontdekkingsreis in Den Bosch met een bezoek aan de Sint-Catharinakerk. De Sint-Catharinakerk was opgesteld vanwege het Gregoriaans zang festival in Den Bosch. Gregoriaans zingen is een vorm van middeleeuwse liturgische muziek waarbij melodieën zonder harmonie gezongen worden volgens een specifieke notatie. Het gebouw is geïnspireerd door de Hagia Sophia in Istanbul. Zo ontwierp architect Jan Stuyt een koepelkerk in Neo-Byzantijnse stijl. Voltooid in 1918, maakte hij gebruik van het bestaande grondplan van een kruiskerk en behield het zestiende-eeuwse koor. De gewaagde koepel van gewapend beton en de prachtige plafondschildering van Jan Oosterman, in de stijl van de Beuroner kunstschool, voegen een uniek karakter toe. Als rijksmonument is deze kerk een viering van geschiedenis en moderne architectuur.

Een duik in het verleden:

Het Bastionder Na mijn bezoek aan de Sint-Catharinakerk was het tijd om de geschiedenis van Den Bosch verder te verkennen in het Bastionder, een ondergronds museum dat zich bevindt onder het oude bastion van de stad. Dit fascinerende museum neemt je mee op een reis door de militaire geschiedenis van Den Bosch, waarbij je de kans krijgt om de overblijfselen van de oude stadsmuren en de verdedigingswerken van dichtbij te bekijken.
Interactieve displays en audiovisuele presentaties boden diepgaande inzichten in de strategieën en tactieken die werden gebruikt tijdens belegeringen. Het Bastionder doet een goede poging om die de geschiedenis tot leven te brengen

Een Architectonisch Meesterwerk:

De Sint-Janskathedraal Onze verkenningstocht door Den Bosch zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan de Sint-Janskathedraal, een van de meest indrukwekkende voorbeelden van (Brabantse) gotische architectuur in Nederland. Na een korte wandeling door de pittoreske straten van Den Bosch, bereikte ik deze majestueuze kathedraal, die hoog boven de stad uittorent.

Bij het betreden van de kathedraal werd ik overweldigd door de grootsheid en schoonheid van het interieur. De hoge gewelven, de uitbundig versierde kapellen en de uitgebreide glas-in-loodramen creëerden een atmosfeer van eerbied en bewondering.

Conclusie:

Den Bosch is een stad die zijn bezoekers betovert met zijn rijke geschiedenis en architecturale pracht. Van de imposante Sint-Catharinakerk en het ondergrondse Bastionder tot de majestueuze Sint-Janskathedraal, elke bezienswaardigheid biedt een unieke en betekenisvolle ervaring. Den Bosch is een stad die trots is op zijn erfgoed en erin slaagt om de verbinding tussen verleden en heden levend te houden. Een bezoek aan deze historische stad is een reis terug in de tijd en een viering van kunst, architectuur en cultuur.

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: 's-Hertogenbosch, citytrip, Den Bosch

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

18 juli 2023 • Noord-Brabant • 11 min leestijd april 2, 2024 at 12:32 pm

DAF Trucks Eindhoven Productielijnen open dag (2023)

In dit blogartikel neem ik je mee met de open dag die er recent is geweest in Eindhoven bij DAF. DAF Trucks is een toonaangevende fabrikant van vrachtwagens. Met een focus op de transportindustrie, produceert DAF hoogwaardige vrachtwagens die voldoen aan de strenge eisen van de markt. Ze leveren betrouwbare en efficiënte voertuigen die worden gewaardeerd door klanten over de hele wereld. In het artikel heb ik de automotive specifieke termen proberen toe te lichten en een samenvatting te geven van de verschillende onderdelen in de fabriek.

DAF Locaties

DAF-producten worden geproduceerd in Eindhoven, Westerlo (België), Leyland (VK), Ponta Grossa (Brazilië), Bayswater (Australië) en Taichung (Taiwan). De productie van motoren, cabines, assen en chassis, evenals de uiteindelijke voertuigassemblage zijn geïntegreerd in de verschillende faciliteiten. Westerlo is de thuisbasis van DAF’s assen- en cabinefabriek. In Eindhoven worden motoren in elkaar gezet, wordt een deel van het plaatwerk gemaakt en worden vrachtwagens geassembleerd. In Eindhoven werken 7300 medewerkers.

Motorenfabriek

In de motorenfabriek werken ongeveer 1300 medewerkers en die maken 270 motoren per dag. De oppervlakte van de hallen waar de motoren worden gemaakt is 35.000 m2. Ze hebben een dieselmotor van 11 liter en 13 liter in verschillende uitvoeringen.

Welke producten worden er gemaakt in de motorenfabriek

In Eindhoven maken ze het cilinderblok, dit het metaal van de dieselmotor. De cilinderkoppen houden de cilinders op z’n plaats. Een drijfstang of zuigerstang is het onderdeel van een verbrandingsmotor dat de zuiger met de krukas verbindt. Zo wordt het vliegwielhuis hier ook gemaakt. Een vliegwiel zorgt ervoor dat de motor gelijkmatiger draait. Een verbrandingsmotor levert kracht op de krukas op het moment dat er een ontbranding in de cilinder plaatsvindt; dan ‘stoot’ de krukas van de motor weer iets vooruit. Dit gebeurt elke rotatie van de krukas twee keer. Zo wordt er ook gewerkt aan de nokkenas voor de MX-11 en MX-13. De MX-11 en 13 zijn twee series van motoren die DAF / Paccar maakt. Verder worden er kroonwielen en pignons gemaakt. Een kroonwiel en pignon is een tandwielsysteem waarbij een groot tandwiel (kroonwiel) in de vorm van een ringvormige schijf in elkaar grijpt met een klein tandwiel (pignon) om draaibewegingen over te brengen tussen assen die loodrecht op elkaar staan.

Drijfstangen

Met 58 medewerkers worden er in drie ploegen en een weekendploeg meer dan 660.000 drijfstangen en meer dan 70.000 vliegwielhuizen per jaar gemaakt. Drijfstangen verbinden de krukassen met de zuiger en maken van een op en neergaande beweging een roterende beweging. Het vliegwielhuis beschermt het vliegwiel en koppelt de versnellingsbak aan het cilinderblok.

Niet productie goederen team

In de fabriek worden messen gebruikt om kroonwielen en pijnons te maken. Deze moeten regelmatig worden bijgeslepen. Dit wordt verspannen genoemd. Met een team van 55 medewerkers over 5 ploegen worden 700 gereedschappen per dag van bot opnieuw scherp gemaakt. Daarnaast levert dit team ook bijvoorbeeld kleding.

Horizontale CNC bewerkingen

Een CNC (Computer Numerical Control) is een geautomatiseerd systeem dat gereedschapsbewegingen controleert en coördineert via computerprogrammering voor nauwkeurige en herhaalbare bewerkingen. Een CNC kan worden gebruikt voor een breed scala aan toepassingen, zoals het frezen, draaien, boren en snijden van materialen, waaronder metaal met hoge precisie en efficiëntie.

Zo staan er 9 CNC-machines en die doen de bewerkingen aan de zijkant van het cilinderblok. Zo doet elke machine alle bewerkingen voor dat motorblok. De Machines worden met een robot beladen en ontladen. Op een andere plek in de fabriek doen ze de verticale bewerkingen, dit proces lijkt hier erg op. De machines gebruiken koelmiddel om te zorgen dat de machine, het product en het gereedschap koel blijft

Cilinderkop

Op de volgende lijn worden de eindbewerkingen voor cilinderkoppen gedaan. Een cilinderkop is belangrijk omdat het een essentieel onderdeel is van een verbrandingsmotor, waar het de inlaat- en uitlaatkleppen, de verbrandingskamers en de nokkenassen huisvest, wat cruciaal is voor het behalen van optimale prestaties en efficiëntie. Zo boren met een nauwkeurigheid van 0,001 mm, borstelen ze de bramen wegen, zorgen dat de cilinderkop schoon is en monteren ze de onderdelen. Als laatste is er een eindcontrole.

Nokkenassen

Het team van de nokkenassen. Nokkenassen zijn belangrijk omdat ze de timing en duur van klepopeningen in een verbrandingsmotor regelen, waardoor de juiste hoeveelheid brandstof wordt ingebracht en de uitlaatgassen effectief worden afgevoerd. Met 24 medewerkers in 3 ploegen en een weekendploeg worden er jaarlijks 100.000 nokkenassen gemaakt. Dit proces bestaat uit twee delen, de zachte kant waar de voorbereiding wordt gedaan en de harde kant waar de assen worden nabewerkt.

Tandwielen

Met 65 mesen worden er in ploegen gewerkt om 60.000 kroonwielen en pignons te maken. Dit proces bestaat uit twee delen waar eerst de smeedstukken voorbewerkt en vertand worden. Wordt in het tweede deel de tandwielen verhard en nabewerkt. Deze tandwielen worden door DAF Westerlo (België) in de achteras ingebouwd.

Brandstofinspuitsysteem

Zo wordt er ook een FIE-as gemaakt. Dit staat voor Fuel Injection Equipment. Fuel Injection Equipment, ook wel brandstofinspuitsysteem genoemd, is een systeem dat brandstof in de verbrandingskamers van een motor injecteert met behulp van hoge druk, meestal via elektronisch geregelde injectoren, om een nauwkeurige en efficiënte verbranding te bereiken, resulterend in betere prestaties, brandstofefficiëntie en lagere uitstoot van schadelijke stoffen.

Inwendige motoren montage

Met 86 medewerkers worden de motor inwendig in elkaar gezet, dit is de basis voor een vrachtwagen. De motor wordt onder andere voorzien van zuigerstangen en drijfstangen. Het team heeft een aantal gereedschappen om te zorgen dat de kwaliteit goed blijft. Zo wordt er onder andere naar de structuur van het metaal gekeken.

Verder wordt er naar de bouten gekeken. Een bout is een bevestigingsmiddel dat bestaat uit een cilindrische metalen staaf met een schroefdraad aan het ene uiteinde en een kop aan het andere uiteinde, ontworpen om door middel van draaien en aandraaien twee of meer objecten stevig met elkaar te verbinden. Hiervoor worden voor de belangrijke bouten met ultrasoon gekeken of die verbinding goed genoeg is. Ultrasoon verwijst naar geluidsgolven met een frequentie die hoger is dan het menselijk gehoorbereik, meestal boven 20.000 hertz (Hz).

Uitwendige motoren montage

Dit is de grootste assemblagelijn van de motorenfabriek, er zijn 166 medewerkers bij betrokken. Zo gaat de motor in zo’n 1,5 uur door een 50-tal werkplekken heen. De onderdelen die aan de buitenkant van de motor zitten worden hier gemonteerd zoals een waterpomp, turbo en in en uitlaat.

Trim 1 Assemblage

Nadat de motor getest is wordt de motor verder afgerond met een aircopomp, drukgroep en versnellingsbak. Een drukgroep voor een dieselmotor is het onderdeel in de koppelingssysteem van een voertuig met een dieselmotor dat verantwoordelijk is voor het overbrengen van het koppel tussen de motor en de versnellingsbak. Hier zijn 35 medewerkers bij betrokken.

Lakstraat

De motoren worden nadien gewassen met water zodat het vuil en vet weg is. Stukken die niet gelakt mogen worden worden gemaskeerd. Dan wordt de motor gespoten.

Trim 2, klaar maken voor inbouw vrachtwagen

In deze assemblage lijn worden de motoren klaar gemaakt voor de inbouw in een vrachtwagen. Hier zijn 80 medewerkers bij betrokken. Zo wordt er bijvoorbeeld een dynamo geplaatst.

Truckfabriek

In de truckfabriek worden dagelijks 222 trucks gemaakt door 1600 medewerkers. Zo wordt de cabine (dus het bovenste gedeelte van een vrachtwagen) gemaakt in Westerlo (België) en die wordt hier dan op het onderstel geplaatst. Onderdelen worden gelakt en hangen aan een installatie. Zo wordt de brandstoftank hier ook gemaakt. Een ander station wordt het opstapje van de vrachtwagen en de hoekbumpers gemaakt. Verder worden de wielen en banden op een vrachtwagen gemonteerd.

Zo wordt er gekeken naar de stuurinrichting en worden de wielen uitgelijnd en worden de remmen en elektronische systemen getest, hier is team 51 voor verantwoordlijk. Aan het eind wordt door een team eventuele afwijkingen hersteld door team 53. Een truck wordt dan gestart en er wordt in gereden om zo zeker te weten dat het goed is.

Uiteindelijk komt er een volledige truck uit die klaar is voor gebruik. Zo stond er een vrachtwagen in de kleur van de transporteur van Happen klaar.

Plaatwerk

Zo maken ze de hoekbumpers en andere onderdelen ook met enorme persen. Zodat ze elke vorm die ze zouden willen hebben zouden kunnen maken

Research centrum

Met ongeveer 100 medewerkers worden de onderdelen en voertuigen getest voordat die in productie gaan. Ze maken prototypes en zorgen dat de onderdelen compleet zijn. Ze hebben een testcentrum in Eindhoven en een proefbaan in Sint Oedenrode.

Electro testen

Zo wordt de volledige elektrische installatie getest op Elektromagnetische interventie (EMC). Dit is de invloed van elektromagnetische velden en signalen op elektronische apparaten en systemen, wat kan leiden tot storingen, interferentie of degradatie van de prestaties. Of het systeem is gekalibreerd en worden er HIL Simulations gedaan. HIL-simulaties (Hardware-in-the-Loop-simulaties) zijn een test- en validatietechniek waarbij real-world fysieke componenten (hardware) worden geïntegreerd met virtuele modellen (simulatiemodellen) om het gedrag en de prestaties van een systeem te evalueren en te valideren in een gecontroleerde en herhaalbare omgeving. Verder worden er klimaattesten gedaan

Assenproefstand

Zo wordt er bijvoorbeeld ook test wat de levensduur is van een achteras. Zo wordt de onderste as met vooruit rijden belast en op de bovenste wordt geremd. Door dit continue te doen weten ze hoe lang een voertuig mee zou moeten gaan. Op een gelijke manier wordt ook gekeken of er voldoende olie naar de achteras gaat, dit gebeurd op verschillende toerentallen.

Luchtveerjuk

De krachten van de luchtveerjuk worden ook getest. Een luchtveerjuk voor een vrachtwagen is een systeem dat luchtvering biedt aan de achteras van de vrachtwagen, waardoor de belasting, stabiliteit en het rijcomfort worden verbeterd. Dit is met name relevant bij slecht wegdek. De belasting van een luchtbalg wisselt tussen de 15 kN (1500 kg) en 50 kN (5000 kg). Deze machine (Verticale Resonantie Machine) kan 20 keer per seconde een wisselende belasting aanbrengen.

Chassis proefstand

Met 7 cilinders wordt er gekeken wat het chassis doet bij buiging en verdraaiing (torsie). Het chassis van een vrachtwagen is het structurele frame dat als basis dient voor het hele voertuig. Eerst worden de bewegingen gemeten op de proefbaan en dan nagebootst. Zo’n proef loopt 8 weken en dan 24 uur per dag. Op deze manier kunnen ze uitrekenen hoe lang het chassis zou moeten meegaan.

Europese en Amerikaanse motoren

De motoren worden ook los getest en er stond een proefopstelling met een gaspedaal die je zelf kon bedienen. Er zijn twee belangrijke series qua motoren. De Europese serie, die voldoet aan EU-emissie normen en 24 volt gebruikt voor de elektrische installatie en de Noord Amerikaanse serie, die voor de Verenigde Staten en Canada is en daar aan de emissie wetgeving voldoet. Hier werken ze met 12 volt voor elektrische installatie. Het uitlaatgassen nabewerking systeem verschilt in deze regio’s. Verder verschilt de vorm van de motor ook omdat het in Noord Amerika gangbaarder is om een torpedo truck te hebben. Dit is dat de vrachtwagen een neus heeft.

DAF XD en XF Elektrische vrachtwagens

Vanaf april 2023 heeft DAF een batterij elektrische productielijn. Het belangrijkste verschil is dat deze vrachtwagens een accu en een elektromotor hebben in plaats van een verbrandingsmotor. Zo zijn er ook bij deze modellen geen brandstoftank, versnellingsbak. Sommige buizen zijn bij een elektrische vrachtwagen niet meer nodig.

Conclusie:

In dit blogartikel heb ik je meegenomen op een virtuele rondleiding door de DAF Trucks-fabriek in Eindhoven. DAF Trucks is een fabrikant van vrachtwagens voor de transportindustrie. We hebben verschillende onderdelen van de fabriek verkend, zoals de motorenfabriek waar dagelijks honderden motoren worden geproduceerd, het plaatwerkstation waar onderdelen worden gevormd met behulp van persen, en de truckfabriek waar de vrachtwagens worden geassembleerd. Daarnaast hebben we een kijkje genomen in het onderzoekscentrum waar onderdelen en voertuigen worden getest voordat ze in productie gaan. Bovendien hebben we een glimp opgevangen van de elektrische productielijn voor de DAF XD en XF elektrische vrachtwagens.