De stad Den Bosch is ook wel bekend als ‘s-Hertogenbosch. Het is stad waar veel historie is bewaard gebleven. Gelegen in het hart van Nederland, biedt deze bruisende stad een schat aan architecturale pracht en historische bezienswaardigheden. Tijdens mijn recente bezoek aan Den Bosch had ik de eer om enkele van de meest indrukwekkende hoogtepunten te verkennen, waaronder de Sint-Catharinakerk, het Bastionder en de bekende Sint-Janskathedraal. Kom met me mee op deze virtuele reis terwijl ik je meeneem door de charmante straten van Den Bosch en de pracht van deze adembenemende bezienswaardigheden ontdek!
Sint-Catharinakerk:
We beginnen onze ontdekkingsreis in Den Bosch met een bezoek aan de Sint-Catharinakerk. De Sint-Catharinakerk was opgesteld vanwege het Gregoriaans zang festival in Den Bosch. Gregoriaans zingen is een vorm van middeleeuwse liturgische muziek waarbij melodieën zonder harmonie gezongen worden volgens een specifieke notatie. Het gebouw is geïnspireerd door de Hagia Sophia in Istanbul. Zo ontwierp architect Jan Stuyt een koepelkerk in Neo-Byzantijnse stijl. Voltooid in 1918, maakte hij gebruik van het bestaande grondplan van een kruiskerk en behield het zestiende-eeuwse koor. De gewaagde koepel van gewapend beton en de prachtige plafondschildering van Jan Oosterman, in de stijl van de Beuroner kunstschool, voegen een uniek karakter toe. Als rijksmonument is deze kerk een viering van geschiedenis en moderne architectuur.
Een duik in het verleden:
Het Bastionder Na mijn bezoek aan de Sint-Catharinakerk was het tijd om de geschiedenis van Den Bosch verder te verkennen in het Bastionder, een ondergronds museum dat zich bevindt onder het oude bastion van de stad. Dit fascinerende museum neemt je mee op een reis door de militaire geschiedenis van Den Bosch, waarbij je de kans krijgt om de overblijfselen van de oude stadsmuren en de verdedigingswerken van dichtbij te bekijken. Interactieve displays en audiovisuele presentaties boden diepgaande inzichten in de strategieën en tactieken die werden gebruikt tijdens belegeringen. Het Bastionder doet een goede poging om die de geschiedenis tot leven te brengen
Een Architectonisch Meesterwerk:
De Sint-Janskathedraal Onze verkenningstocht door Den Bosch zou niet compleet zijn zonder een bezoek aan de Sint-Janskathedraal, een van de meest indrukwekkende voorbeelden van (Brabantse) gotische architectuur in Nederland. Na een korte wandeling door de pittoreske straten van Den Bosch, bereikte ik deze majestueuze kathedraal, die hoog boven de stad uittorent.
Bij het betreden van de kathedraal werd ik overweldigd door de grootsheid en schoonheid van het interieur. De hoge gewelven, de uitbundig versierde kapellen en de uitgebreide glas-in-loodramen creëerden een atmosfeer van eerbied en bewondering.
Conclusie:
Den Bosch is een stad die zijn bezoekers betovert met zijn rijke geschiedenis en architecturale pracht. Van de imposante Sint-Catharinakerk en het ondergrondse Bastionder tot de majestueuze Sint-Janskathedraal, elke bezienswaardigheid biedt een unieke en betekenisvolle ervaring. Den Bosch is een stad die trots is op zijn erfgoed en erin slaagt om de verbinding tussen verleden en heden levend te houden. Een bezoek aan deze historische stad is een reis terug in de tijd en een viering van kunst, architectuur en cultuur.
In dit blogartikel neem ik je mee met de open dag die er recent is geweest in Eindhoven bij DAF. DAF Trucks is een toonaangevende fabrikant van vrachtwagens. Met een focus op de transportindustrie, produceert DAF hoogwaardige vrachtwagens die voldoen aan de strenge eisen van de markt. Ze leveren betrouwbare en efficiënte voertuigen die worden gewaardeerd door klanten over de hele wereld. In het artikel heb ik de automotive specifieke termen proberen toe te lichten en een samenvatting te geven van de verschillende onderdelen in de fabriek.
DAF Locaties
DAF-producten worden geproduceerd in Eindhoven, Westerlo (België), Leyland (VK), Ponta Grossa (Brazilië), Bayswater (Australië) en Taichung (Taiwan). De productie van motoren, cabines, assen en chassis, evenals de uiteindelijke voertuigassemblage zijn geïntegreerd in de verschillende faciliteiten. Westerlo is de thuisbasis van DAF’s assen- en cabinefabriek. In Eindhoven worden motoren in elkaar gezet, wordt een deel van het plaatwerk gemaakt en worden vrachtwagens geassembleerd. In Eindhoven werken 7300 medewerkers.
Motorenfabriek
In de motorenfabriek werken ongeveer 1300 medewerkers en die maken 270 motoren per dag. De oppervlakte van de hallen waar de motoren worden gemaakt is 35.000 m2. Ze hebben een dieselmotor van 11 liter en 13 liter in verschillende uitvoeringen.
Welke producten worden er gemaakt in de motorenfabriek
In Eindhoven maken ze het cilinderblok, dit het metaal van de dieselmotor. De cilinderkoppen houden de cilinders op z’n plaats. Een drijfstang of zuigerstang is het onderdeel van een verbrandingsmotor dat de zuiger met de krukas verbindt. Zo wordt het vliegwielhuis hier ook gemaakt. Een vliegwiel zorgt ervoor dat de motor gelijkmatiger draait. Een verbrandingsmotor levert kracht op de krukas op het moment dat er een ontbranding in de cilinder plaatsvindt; dan ‘stoot’ de krukas van de motor weer iets vooruit. Dit gebeurt elke rotatie van de krukas twee keer. Zo wordt er ook gewerkt aan de nokkenas voor de MX-11 en MX-13. De MX-11 en 13 zijn twee series van motoren die DAF / Paccar maakt. Verder worden er kroonwielen en pignons gemaakt. Een kroonwiel en pignon is een tandwielsysteem waarbij een groot tandwiel (kroonwiel) in de vorm van een ringvormige schijf in elkaar grijpt met een klein tandwiel (pignon) om draaibewegingen over te brengen tussen assen die loodrecht op elkaar staan.
Drijfstangen
Met 58 medewerkers worden er in drie ploegen en een weekendploeg meer dan 660.000 drijfstangen en meer dan 70.000 vliegwielhuizen per jaar gemaakt. Drijfstangen verbinden de krukassen met de zuiger en maken van een op en neergaande beweging een roterende beweging. Het vliegwielhuis beschermt het vliegwiel en koppelt de versnellingsbak aan het cilinderblok.
Niet productie goederen team
In de fabriek worden messen gebruikt om kroonwielen en pijnons te maken. Deze moeten regelmatig worden bijgeslepen. Dit wordt verspannen genoemd. Met een team van 55 medewerkers over 5 ploegen worden 700 gereedschappen per dag van bot opnieuw scherp gemaakt. Daarnaast levert dit team ook bijvoorbeeld kleding.
Horizontale CNC bewerkingen
Een CNC (Computer Numerical Control) is een geautomatiseerd systeem dat gereedschapsbewegingen controleert en coördineert via computerprogrammering voor nauwkeurige en herhaalbare bewerkingen. Een CNC kan worden gebruikt voor een breed scala aan toepassingen, zoals het frezen, draaien, boren en snijden van materialen, waaronder metaal met hoge precisie en efficiëntie.
Zo staan er 9 CNC-machines en die doen de bewerkingen aan de zijkant van het cilinderblok. Zo doet elke machine alle bewerkingen voor dat motorblok. De Machines worden met een robot beladen en ontladen. Op een andere plek in de fabriek doen ze de verticale bewerkingen, dit proces lijkt hier erg op. De machines gebruiken koelmiddel om te zorgen dat de machine, het product en het gereedschap koel blijft
Cilinderkop
Op de volgende lijn worden de eindbewerkingen voor cilinderkoppen gedaan. Een cilinderkop is belangrijk omdat het een essentieel onderdeel is van een verbrandingsmotor, waar het de inlaat- en uitlaatkleppen, de verbrandingskamers en de nokkenassen huisvest, wat cruciaal is voor het behalen van optimale prestaties en efficiëntie. Zo boren met een nauwkeurigheid van 0,001 mm, borstelen ze de bramen wegen, zorgen dat de cilinderkop schoon is en monteren ze de onderdelen. Als laatste is er een eindcontrole.
Nokkenassen
Het team van de nokkenassen. Nokkenassen zijn belangrijk omdat ze de timing en duur van klepopeningen in een verbrandingsmotor regelen, waardoor de juiste hoeveelheid brandstof wordt ingebracht en de uitlaatgassen effectief worden afgevoerd. Met 24 medewerkers in 3 ploegen en een weekendploeg worden er jaarlijks 100.000 nokkenassen gemaakt. Dit proces bestaat uit twee delen, de zachte kant waar de voorbereiding wordt gedaan en de harde kant waar de assen worden nabewerkt.
Tandwielen
Met 65 mesen worden er in ploegen gewerkt om 60.000 kroonwielen en pignons te maken. Dit proces bestaat uit twee delen waar eerst de smeedstukken voorbewerkt en vertand worden. Wordt in het tweede deel de tandwielen verhard en nabewerkt. Deze tandwielen worden door DAF Westerlo (België) in de achteras ingebouwd.
Brandstofinspuitsysteem
Zo wordt er ook een FIE-as gemaakt. Dit staat voor Fuel Injection Equipment. Fuel Injection Equipment, ook wel brandstofinspuitsysteem genoemd, is een systeem dat brandstof in de verbrandingskamers van een motor injecteert met behulp van hoge druk, meestal via elektronisch geregelde injectoren, om een nauwkeurige en efficiënte verbranding te bereiken, resulterend in betere prestaties, brandstofefficiëntie en lagere uitstoot van schadelijke stoffen.
Inwendige motoren montage
Met 86 medewerkers worden de motor inwendig in elkaar gezet, dit is de basis voor een vrachtwagen. De motor wordt onder andere voorzien van zuigerstangen en drijfstangen. Het team heeft een aantal gereedschappen om te zorgen dat de kwaliteit goed blijft. Zo wordt er onder andere naar de structuur van het metaal gekeken.
Verder wordt er naar de bouten gekeken. Een bout is een bevestigingsmiddel dat bestaat uit een cilindrische metalen staaf met een schroefdraad aan het ene uiteinde en een kop aan het andere uiteinde, ontworpen om door middel van draaien en aandraaien twee of meer objecten stevig met elkaar te verbinden. Hiervoor worden voor de belangrijke bouten met ultrasoon gekeken of die verbinding goed genoeg is. Ultrasoon verwijst naar geluidsgolven met een frequentie die hoger is dan het menselijk gehoorbereik, meestal boven 20.000 hertz (Hz).
Uitwendige motoren montage
Dit is de grootste assemblagelijn van de motorenfabriek, er zijn 166 medewerkers bij betrokken. Zo gaat de motor in zo’n 1,5 uur door een 50-tal werkplekken heen. De onderdelen die aan de buitenkant van de motor zitten worden hier gemonteerd zoals een waterpomp, turbo en in en uitlaat.
Trim 1 Assemblage
Nadat de motor getest is wordt de motor verder afgerond met een aircopomp, drukgroep en versnellingsbak. Een drukgroep voor een dieselmotor is het onderdeel in de koppelingssysteem van een voertuig met een dieselmotor dat verantwoordelijk is voor het overbrengen van het koppel tussen de motor en de versnellingsbak. Hier zijn 35 medewerkers bij betrokken.
Lakstraat
De motoren worden nadien gewassen met water zodat het vuil en vet weg is. Stukken die niet gelakt mogen worden worden gemaskeerd. Dan wordt de motor gespoten.
Trim 2, klaar maken voor inbouw vrachtwagen
In deze assemblage lijn worden de motoren klaar gemaakt voor de inbouw in een vrachtwagen. Hier zijn 80 medewerkers bij betrokken. Zo wordt er bijvoorbeeld een dynamo geplaatst.
Truckfabriek
In de truckfabriek worden dagelijks 222 trucks gemaakt door 1600 medewerkers. Zo wordt de cabine (dus het bovenste gedeelte van een vrachtwagen) gemaakt in Westerlo (België) en die wordt hier dan op het onderstel geplaatst. Onderdelen worden gelakt en hangen aan een installatie. Zo wordt de brandstoftank hier ook gemaakt. Een ander station wordt het opstapje van de vrachtwagen en de hoekbumpers gemaakt. Verder worden de wielen en banden op een vrachtwagen gemonteerd.
Zo wordt er gekeken naar de stuurinrichting en worden de wielen uitgelijnd en worden de remmen en elektronische systemen getest, hier is team 51 voor verantwoordlijk. Aan het eind wordt door een team eventuele afwijkingen hersteld door team 53. Een truck wordt dan gestart en er wordt in gereden om zo zeker te weten dat het goed is.
Uiteindelijk komt er een volledige truck uit die klaar is voor gebruik. Zo stond er een vrachtwagen in de kleur van de transporteur van Happen klaar.
Plaatwerk
Zo maken ze de hoekbumpers en andere onderdelen ook met enorme persen. Zodat ze elke vorm die ze zouden willen hebben zouden kunnen maken
Research centrum
Met ongeveer 100 medewerkers worden de onderdelen en voertuigen getest voordat die in productie gaan. Ze maken prototypes en zorgen dat de onderdelen compleet zijn. Ze hebben een testcentrum in Eindhoven en een proefbaan in Sint Oedenrode.
Electro testen
Zo wordt de volledige elektrische installatie getest op Elektromagnetische interventie (EMC). Dit is de invloed van elektromagnetische velden en signalen op elektronische apparaten en systemen, wat kan leiden tot storingen, interferentie of degradatie van de prestaties. Of het systeem is gekalibreerd en worden er HIL Simulations gedaan. HIL-simulaties (Hardware-in-the-Loop-simulaties) zijn een test- en validatietechniek waarbij real-world fysieke componenten (hardware) worden geïntegreerd met virtuele modellen (simulatiemodellen) om het gedrag en de prestaties van een systeem te evalueren en te valideren in een gecontroleerde en herhaalbare omgeving. Verder worden er klimaattesten gedaan
Assenproefstand
Zo wordt er bijvoorbeeld ook test wat de levensduur is van een achteras. Zo wordt de onderste as met vooruit rijden belast en op de bovenste wordt geremd. Door dit continue te doen weten ze hoe lang een voertuig mee zou moeten gaan. Op een gelijke manier wordt ook gekeken of er voldoende olie naar de achteras gaat, dit gebeurd op verschillende toerentallen.
Luchtveerjuk
De krachten van de luchtveerjuk worden ook getest. Een luchtveerjuk voor een vrachtwagen is een systeem dat luchtvering biedt aan de achteras van de vrachtwagen, waardoor de belasting, stabiliteit en het rijcomfort worden verbeterd. Dit is met name relevant bij slecht wegdek. De belasting van een luchtbalg wisselt tussen de 15 kN (1500 kg) en 50 kN (5000 kg). Deze machine (Verticale Resonantie Machine) kan 20 keer per seconde een wisselende belasting aanbrengen.
Chassis proefstand
Met 7 cilinders wordt er gekeken wat het chassis doet bij buiging en verdraaiing (torsie). Het chassis van een vrachtwagen is het structurele frame dat als basis dient voor het hele voertuig. Eerst worden de bewegingen gemeten op de proefbaan en dan nagebootst. Zo’n proef loopt 8 weken en dan 24 uur per dag. Op deze manier kunnen ze uitrekenen hoe lang het chassis zou moeten meegaan.
Europese en Amerikaanse motoren
De motoren worden ook los getest en er stond een proefopstelling met een gaspedaal die je zelf kon bedienen. Er zijn twee belangrijke series qua motoren. De Europese serie, die voldoet aan EU-emissie normen en 24 volt gebruikt voor de elektrische installatie en de Noord Amerikaanse serie, die voor de Verenigde Staten en Canada is en daar aan de emissie wetgeving voldoet. Hier werken ze met 12 volt voor elektrische installatie. Het uitlaatgassen nabewerking systeem verschilt in deze regio’s. Verder verschilt de vorm van de motor ook omdat het in Noord Amerika gangbaarder is om een torpedo truck te hebben. Dit is dat de vrachtwagen een neus heeft.
DAF XD en XF Elektrische vrachtwagens
Vanaf april 2023 heeft DAF een batterij elektrische productielijn. Het belangrijkste verschil is dat deze vrachtwagens een accu en een elektromotor hebben in plaats van een verbrandingsmotor. Zo zijn er ook bij deze modellen geen brandstoftank, versnellingsbak. Sommige buizen zijn bij een elektrische vrachtwagen niet meer nodig.
Conclusie:
In dit blogartikel heb ik je meegenomen op een virtuele rondleiding door de DAF Trucks-fabriek in Eindhoven. DAF Trucks is een fabrikant van vrachtwagens voor de transportindustrie. We hebben verschillende onderdelen van de fabriek verkend, zoals de motorenfabriek waar dagelijks honderden motoren worden geproduceerd, het plaatwerkstation waar onderdelen worden gevormd met behulp van persen, en de truckfabriek waar de vrachtwagens worden geassembleerd. Daarnaast hebben we een kijkje genomen in het onderzoekscentrum waar onderdelen en voertuigen worden getest voordat ze in productie gaan. Bovendien hebben we een glimp opgevangen van de elektrische productielijn voor de DAF XD en XF elektrische vrachtwagens.
In de stad Oss bevinden zich twee korte wandelroutes die je meenemen door de bossen van de regio: Ommetje Vierwindenbos en Docfabos. Deze wandelingen zijn ideaal voor natuurliefhebbers die willen genieten van rustige paden en mooie landschappen. Laten we deze routes in Oss eens nader bekijken en ontdekken waarom ze een bezoekje waard zijn.
Ommetje Vierwindenbos
Het Ommetje Vierwindenbos voert je langs oude paden die deels onveranderd zijn gebleven. Tijdens deze wandelroute kun je nog enkele overblijfselen van de oude landschapsstructuur bewonderen, zoals hakhoutwallen en een laaglandbeek. Het pad loopt voornamelijk over halfverharde wegen, zandpaden en bospaden. Dit ommetje is ontwikkeld als onderdeel van het wandelroutenetwerk in de gemeente Oss, als onderdeel van de reconstructie van Maas en Meierij. Terwijl je wandelt, zul je versteld staan van de groene pracht die dit gebied te bieden heeft. Ondanks de nabijheid van de bebouwde omgeving van Oss, biedt het Vierwindenbos een oase van rust met hoge naaldbomen, stuifzandgebiedjes en schilderachtige doorkijkjes naar weilanden. Dit ommetje is een ideale keuze voor een korte en mooie wandeling, vlakbij het centrum van Oss.
Docfabos
De wandelroute door Docfabos neemt je mee door een bosrijk gebied dat ooit deel uitmaakte van uitgestrekte heidevelden, bekend als de ‘Ossche heide’. Terwijl je door het bos wandelt, kun je je voorstellen hoe het landschap in de loop der tijd is veranderd. Vroeger waren er akkertjes omzoomd door hakhoutwallen, en de heide werd begraasd door schapen. Door veranderingen in de landbouw verdwenen de schapen en transformeerde het gebied geleidelijk in een open bos. Tegenwoordig bestaat Docfabos voornamelijk uit bosgebied. Het landschap is gevormd door de aanplant van sparren en dennen, destijds bedoeld voor de mijnbouw. Hoewel er weinig overblijft van de oorspronkelijke heide, is het bosgebied nog steeds betoverend en biedt het een thuis voor diverse flora en fauna.
Markeringen
De route is vanaf één kant gemarkeerd en is samen 5 kilometer lang, dus de route is niet echt lang. Ik heb beide routes in een uur gelopen, er staat een bord van 1 uur bij restaurant Clemens, maar het is niet echt duidelijk wat ze daar nu exact mee bedoelen. De markeringen worden onderhouden door Stichting Landschapsbeheer Oss.
Conclusie
Oss is mag bij zijn met deze twee wandelroutes: Ommetje Vierwindenbos en Docfabos. Deze routes bieden natuurliefhebbers en wandelaars de mogelijkheid om te genieten van de rust en schoonheid van de natuurlijke omgeving. Of je nu geïnteresseerd bent in de oude landschapsstructuren of gewoon wilt genieten van een ontspannen wandeling door het bos dan is dit ommetje iets voor jou.
Vanuit Odiliapeel wandel je door Boscomplex Odiliapeel, dit ligt hier ten zuiden. Dat wordt afgewisseld met lanen en asfaltwegen waarna je in het natuurgebied de Voskuilenheuvel komt om daarna weer een stuk door akker en weide gebied te wandelen en in Huize Padua te eindigen. Deze etappe heb ik gecombineerd met etappe 6b om te eindigen in Huize Padua. Aan de N605 ter hoogte van Huize Padua (Halte Boekel, Berkhoek) stopt ook in het weekend een bus, waar ik deze etappe eindig.
Boscomplex Odiliapeel
en zuiden van Odiliapeel ligt een zeer mooi bosgebied dat bekend staat als Boscomplex Odiliapeel. Het is een gemengd ontginningsbos. Het is een relatief kleine bos maar biedt een enorme afwisseling. Odiliapeel ligt te midden van Peelontginningen, waaraan het dorp ook zijn ontstaan heeft te danken. Hier wordt veelal de intensieve veehouderij beoefend.
Visclub de Boekhorst
In dit gebied zie je meerdere visvijvers met een natuurgebied eromheen. Dit is er een voorbeeld van. Met grote letters staat er nachtvissen is verboden, kennelijk is dat ding daar. Toen ik er langs kwam waren er een aantal leden daar het vissen.
D’n duresteek
In 1994 heeft Stichting Brabants landschap een doorsteek gemaakt om de Staatsbossen in Odiliapeel en het het peellandschapspark Voskuilenheuvel te verbinden. Dit zorgt voor een grotere diversiteit en bied dieren de kans om tussen de natuurgebieden te reizen.
Schaapskooi
Op een oude kaart staat hier hier diverse schaapskooien getekend. Zo is er in de jaren 90 het plan opgevat om er eentje in ere te herstellen, dit is gedaan op aanwijzing van een oude schaapsherder die zich de oude schaapskooien nog kon herinneren.
Voskuilenheuvel
Op oude kaarten van het grootschalige veengebied De Peel komt het gebied Voskuilenheuvel al voor. Rond 1920 was het gebied ’s zomers een eldorado voor ganzen en eenden en ’s winters voor de schaatsliefhebber. Rond de heuvel lagen veel dellen (kuilen) vol met water. Het veen is in de negentiende eeuw afgegraven. Het waterpeil is sterk naar beneden gebracht en moeras en heide zijn geschikt gemaakt voor de landbouw, van de oude Peel is weinig meer over. In het burgemeestersoverleg van 1928 werd besproken waar de dorpen Venhorst, Landhorst, Elsendorp en Wilbertoord zouden komen te liggen. Het gebied rond de Voskuilenheuvel werd daarbij aangemerkt als toekomstig natuurgebied.
“Het gedeelte waar nu het Peellandschapspark ligt, werd in 1949 door de Nederlandsche Heidemaatschappij bestempeld als ongeschikt voor het stichten van een boerderij. Daarop besloot de gemeente Boekel in 1953 deze 18 hectare heidegrond om te ploegen en er bos op te zaaien.
De eerste stappen om de bossen een andere bestemming te geven werden genomen in 1976. In 1985 werd een gedeelte van het bos gekapt vanwege aantasting van de veel voorkomende Corsicaanse Den in het bos door de schimmel Sphaeropsis sapinea. Op dat moment opperde Gemeenschapsbelang Venhorst het idee om van de 18 hectare een Peellandschapspark te maken, daarmee teruggrijpend op het idee uit 1928. De gemeenteraad ging hiermee akkoord en in 1989 werden de eerste werkzaamheden aan het Peellandschapspark uitgevoerd.
Nu is het een mooi natuurgebied met het typische open karakter van de oude Peel. Je vindt er heide en vennen, afgewisseld met naaldhout en loofbomen, met een schaapskooi en een kleine kudde Kempische heideschapen. Het park is eigendom van de gemeente Boekel en het beheer wordt uitgevoerd door vrijwilligers.
Huize Padua
Huize Padua is een zorginstelling in Boekel, Noord-Brabant, die gespecialiseerd is in de behandeling en begeleiding van mensen met een verstandelijke beperking en/of psychiatrische problemen. De geschiedenis van Huize Padua gaat terug tot het eind van de 17e eeuw, toen zich in 1694 in het nabijgelegen Handel een kluizenaar vestigde. In 1742 werd hier het Huize Padua gesticht, dat zich bezighield met onderwijs, hosties bakken, kaarsen maken, brouwen en de land- en tuinbouw. In 1826 begon men met krankzinnigenzorg (zo werd dat toen genoemd), wat uitgroeide tot een instituut voor behandeling van psychiatrische patiënten. De Broeders Penitenten trokken zich in de loop van de jaren 60 geleidelijk terug uit de psychiatrische zorg en droegen dit over aan andere instellingen. Huize Padua werd een locatie van GGZ Oost-Brabant.
Met de bus terug
Deze etappe heb ik gecombineerd met etappe 6b om te eindigen in Huize Padua. Aan de N605 ter hoogte van Huize Padua (halte Boekel, Berkhoek) stopt ook in het weekend een bus, waar ik deze etappe eindigt.
Conclusie
In deze wandelroute van Odiliapeel naar Huize Padua kom je langs diverse mooie natuurgebieden, zoals Boscomplex Odiliapeel en de Voskuilenheuvel. Ook kom je langs de zorginstelling Huize Padua, die een rijke geschiedenis heeft. Het is een mooie route die goed te combineren is met andere etappes en waarbij je aan het eind gemakkelijk met de bus terug kunt.
Afstand & OV Tip:
Etappe 7a is 12,9 km (excl. 2,1 km aanlooproute) en heb ik gelopen op 21 mei 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 6b. Door 2,1 km extra te wandelen ben ik aan het einde naar halte: “Boekel, Berkhoek” gewandeld om daar met de bus te vertrekken.
In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie
Deze etappe begint ten oosten van Uden, hier wandel je het bosrijke gebied de Maashorst uit en wandelt door het landbouwgebied om Vliegbasis Volkel heen. Het eerste stuk van de traject is een mooi landelijk gebied. Het stuk om de vliegbasis te omzeilen is geen aanrader.
Vluchtoord Uden: De ‘Groote Oorlog’, 1914-1918: Vluchtelingen in Nederland
In oktober 1914 begonnen de beschietingen en bombardementen op Antwerpen en omgeving. Hiermee kwam de grote uittocht van oorlogsvluchtelingen op gang. Ongeveer één miljoen mannen, vrouwen en kinderen kwamen naar Nederland. De eerste opvang werd gedaan door de grensgemeenten, waar tijdelijke huisvesting werd gevonden in lege douaneloodsen, fabrieksgebouwen, scholen, kerken, kloosters, schuren en stallen. Al snel gaf de Nederlandse regering opdracht om een aantal ‘permanente’ opvangmogelijkheden te bouwen, de zogenaamde vluchtoorden. Dit waren dorpen die waren ingericht met alle faciliteiten waarin een ‘normaal’ leven geleefd kon worden. In amper drie maanden tijd werd Vluchtoord Uden ontworpen en gebouwd.
Vluchtoord Uden was een van de vele vluchtoorden die werden gebouwd om de oorlogsvluchtelingen op te vangen. Het dorp bood onderdak aan duizenden mensen en had faciliteiten zoals een ziekenhuis, scholen, winkels en een postkantoor. Het was een plek waar de vluchtelingen een nieuw leven konden opbouwen, ver weg van de verschrikkingen van de oorlog. De bouw van Vluchtoord Uden was een indrukwekkende prestatie. In slechts drie maanden tijd werd het dorp ontworpen en gebouwd, met behulp van honderden arbeiders en vrijwilligers. Het was een enorme logistieke operatie, waarbij alles moest worden opgebouwd vanaf de grond. Maar het resultaat was een plek waar duizenden mensen een veilig onderkomen vonden. Vluchtoord Uden is slechts een voorbeeld van de vele vluchtoorden die werden gebouwd tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het was een tijd waarin Nederland een belangrijke rol speelde als toevluchtsoord voor oorlogsvluchtelingen. De vluchtoorden waren een belangrijke stap in de opvang van deze mensen en boden hen een veilige haven in een tijd van oorlog en chaos.
Op 18 februari 1914 werd het Vluchtoord Uden geopend. Bijna twee-derde van de Belgen in het Vluchtoord Uden waren afkomstig uit de provincie Antwerpen. Hoewel gebouwd voor 10.000 vluchtelingen, hebben er nooit meer dan 7020 tegelijk verbleven, dit waren hoofdzakelijk Belgen en een behoorlijk aantal Nederlanders en kleine aantallen met andere nationaliteiten. Eind maart 1919, enkele maanden nadat de oorlog was beëindigd, waren bijna alle Belgen uit het Vluchtoord vertrokken.
Elke woon-slaapbarak in het kamp had een afmeting van 48 bij 14 meter en was verdeeld in 30 ‘kabienes’ (slaapvertrekken). Elke kabiene had een eigen raam, deur, legbord en tafel en was bedoeld voor ongeveer 10 personen. Er was slechts één kachelkamer voor gezinnen met kleine kinderen in elke barak. Aan beide uiteinden van de barak waren ‘privaat’ (toilet) en er was een Chef der Barak die toezicht hield op het naleven van het ‘Reglement van Orde’, oftewel de regels van het kamp.
Het herdenkingsmonument voor Vluchtoord Uden is in 2015 op deze plek in het bos onthult. Dit momument staat aan het Hertogenpad.
Monumenten ter nagedachtenis van de Tweede Wereldoorlog
Onderweg kom ik nog een monument tegen met een ooggetuigenverslag van iemand die een vliegtuig heeft zien neerstorten vlak voor de Vliegbasis Volkel. Op 21 september 1944 voert een RAF Squadron een gevaarlijke missie uit om ingesloten troepen te bevoorraden in Oosterbeek, Nederland. Tijdens de vlucht worden ze aangevallen door vijandelijke jachtvliegtuigen en de rechtermotor van het vliegtuig vat vlam. Zes van de acht bemanningsleden springen met succes uit het vliegtuig met hun parachutes, terwijl de anderen omkomen bij de crash. Ooggetuigen kunnen persoonlijke verhalen en herdenkingsplaatsen bezoeken om meer te weten te komen over deze heldhaftige mannen en hun opoffering voor vrijheid en vrede.
Houtvennen
Een voormalige spoorbaan genaamd het Duits lijntje, dat in 1875 werd aangelegd, diende als verbinding tussen West- en Oost-Europa. Na de sluiting van de spoorlijn in 1976 werd de omgeving omgevormd tot landbouwgrond. Het oude dijklichaam van de spoorbaan fungeert nu als een ecologische verbindingszone voor dieren, zoals marter, das, vos, vogels en vlinders. Het biedt een speciaal microklimaat, met warme en droge delen op de zonovergoten bovenzijde en koelere delen in de schaduw van begroeiing. Om de ecologische functie van de spoorbaan te versterken, is er een stapsteen aangelegd met poelen, plas-draszones en kleine bosjes. Plas-dras is een graslandgebied waar de waterstand vrijwel gelijk is aan het maaiveld, waardoor het in natte periodes een watervlakte lijkt en in droge periodes grasland is, waardoor het ideaal is voor weidevogels zoals de grutto, die daar voedsel kunnen vinden zonder gestoord te worden door predatoren (natuurlijke vijanden). Hoewel we hier geen natuurlijke vennen meer aan treffen, wordt de omgeving nog steeds ‘Houtvennen’ genoemd. Deze stapsteen biedt een leefomgeving voor diverse dieren, waaronder libellen, amfibieën zoals watersalamanders en groene kikkers, en andere dieren die de poelen gebruiken om te drinken of te baden.
Vliegbasis Volkel
In 1940 startten de Duitse troepen met de bouw van een vliegveld in de dorpen Volkel en Odiliapeel, genaamd een Nachtlandeplatz, bedoeld voor vliegtuigen van de Luftwaffe. Deze locatie werd geselecteerd vanwege het vlakke terrein en de aanwezigheid van een spoorlijn. Deze spoorlijn is inmiddels afgebroken.
Het vliegveld Volkel was tijdens de Tweede Wereldoorlog strategisch belangrijk en werd gebruikt door diverse Luftwaffe-eenheden. Het veld had verharde en grasbanen en was voorzien van Flak. Ondanks regelmatige bombardementen werd het steeds hersteld met behulp van lokale arbeiders, hoewel sommige burgemeesters weigerden mee te werken. In september 1944 verliet de Luftwaffe het vliegveld vanwege de opmars van de geallieerden tijdens Operatie Market Garden. De infrastructuur van het vliegveld was zwaar beschadigd en kon niet snel hersteld worden.
Helaas is het stuk om de vliegbasis niet echt mooi, je wandelt vlak akker en weide gebieden waar trekkers en vrachtwagen je met volledige snelheid tegemoet komen en verderop wandel je een stuk langs een drukke provinciale weg.
Odiliapeel
Deze etappe eindigt in het dorpje Odiliapeel. In dit dorp stopt alleen door de weeks een bus, dus daarom heb ik deze etappe gecombineerd met etappe 7a. Het dorp Odiliapeel werd in 1922 gesticht als een ontginningsdorp in de Peelstreek, waar turf werd gestoken. Het kreeg oorspronkelijk de naam Terraveen, maar werd later hernoemd naar Odiliapeel vanwege de betrokkenheid van de Kruisheren in de zielzorg van het dorp, waarbij de beschermheilige van de Kruisheren, de heilige Odilia van Keulen, de patroonheilige werd van de nieuwe dorpsgemeenschap. Op 5 mei 1930 werd de naam Odiliapeel officieel vastgesteld door de gemeenteraad.
Conclusie
Deze etappe van het Hertogenpad brengt je door verschillende historische en natuurrijke gebieden. Het begint in het bosrijke gebied van de Maashorst en leidt je door het landbouwgebied rondom Vliegbasis Volkel. Het pad biedt een prachtig landelijk uitzicht, maar het stuk rondom de vliegbasis kan druk en minder aantrekkelijk zijn. Tijdens de wandeling kom je ook enkele gedenkwaardige locaties tegen. Zo passeer je Vluchtoord Uden, een voormalig vluchtoord dat tijdens de Eerste Wereldoorlog diende als een toevluchtsoord voor duizenden oorlogsvluchtelingen. Het herdenkingsmonument voor Vluchtoord Uden markeert deze historische plek. Daarnaast kom je een monument tegen dat herinnert aan een neergestort vliegtuig tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het monument biedt een ooggetuigenverslag van de tragische gebeurtenis en eert de moed van de bemanningsleden die hun leven gaven voor vrijheid en vrede. De route gaat ook door de Houtvennen, een voormalige spoorbaan die is omgevormd tot een ecologische verbindingszone. Hier kun je genieten van een diverse flora en fauna, zoals libellen, amfibieën en weidevogels. De etappe eindigt in het dorp Odiliapeel. Al met al biedt deze etappe van het Hertogenpad een mix van geschiedenis, natuur en landelijke schoonheid, met enkele bijzondere plekken om te verkennen.
Afstand & OV Tip:
Etappe 6b is 14,8 km en heb ik gelopen op 21 mei 2023 en heb deze gecombineerd met etappe 7a. Aan het begin heb ik de bus gepakt bij halte: “Uden, Hoevenseweg”
In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie