De Transcaucasian Trail is een wandelroute voor ervaren bergwandelaars die zich uitstrekt door de betoverende landschappen van de Zuidelijke Kaukasus. In deze tweede etappe doe ik het eerste stuk van de Utviri Pass. In deze serie deel ik mijn ervaringen en geef ik tips voor degenen die deze route willen volgen.
Zemo Marghi
In de buurt van het Kirari Mount Camp heb ik gekampeerd. Naast een mooie weide met mooie bloemen zoals orchideeën en grote ratelaars. De route volgt een bosbouw-weg de berg op. Op een vrij willekeurige plek stond een hek maar hier moet je verder omhoog. Onderweg kom ik nog een oude bulldozer tegen die hier zomaar staat. Uit een aantal dennenbomen groeien slierten met kostmossen, dat is ook wel een bijzonder effect. Je zult op deze dag meer dan 2 km in verticale richting stijgen en je zult je zeker gaan afvragen waarom je ook al weer aan deze wandeling bent begonnen.
Markhi
Ik heb mijn water bijgevuld van de rivier de Markhi. Hier kwam ik nog een Engels stel tegen die ook de Transcaucasian Trail aan het wandelen waren en ook de vorige dag begonnen waren. Ze hadden niet zo veel te vertellen en zijn verder gelopen.
Boomgrens
Voor de boomgrens stonden nog een aantal mooie orchideeën en heb ik nog vlinders gespot. Vanaf de boomgrens had een spectaculair uitzicht over de bergen en kon je echt enorm ver kijken. Ik was zo rond de lunch bij de boomgrens en had nog brood en ham van de reis mee dus dat opgegeten.
De berg op
Volg het rotspad omhoog naar de hut. Na de hut steek je de kleine beek over en ga je verder op het smalle pad richting een grote rots. Bij het wandelbord sla je scherp linksaf en volg je het pad de heuvel op. Dit leidt rond de heuvel naar een paar hutten. Ga er doorheen en sla scherp linksaf om de heuvel te beklimmen naar het brede grasachtige jeep pad.
Vanaf hier wordt het pad gemakkelijker. Het leidt omhoog langs een klein meer en klimt richting een oude hut. Beklim de heuvel vanaf de hut, houd de markeringen op de rotsen in de gaten en volg het GPX-spoor. Wanneer je de bergkam bereikt, zoek je naar de paalmarkering, rood-wit geschilderd. Volg het pad iets naar beneden en langs de met rododendrons bedekte heuvel vanaf de paal.
Water
Het is belangrijk op te merken dat er veel bronnen in de buurt van de pas zijn, maar ongeveer 10 km aan beide kanten van de top van de pas is er niet veel water te vinden. Zorg er dus voor dat je minimaal twee liter water meeneemt, evenals waterzuiveraars of -filters.
Sneeuw en erosie
Deze etappe heeft eind juni stukken sneeuw die nog zijn blijven liggen van afgelopen winter. Ik had mijn Yantrax mee en deze ook gebruikt. Yaktrax zijn sneeuwkettingen voor schoenen die voor iets extra grip in de sneeuw zorgen.
Verderop waren stukken weggespoeld en ook nog in een hoek van 30-45 graden, waar ik overheen moest navigeren. Aan het einde van het stuk groeide nog Rhododendrons die stevig vast zitten. Heb dit stuk zittend gedaan en heb mij er zo overheen verplaatst. Dit was wel een eng stuk om overheen te komen en ik was blij dat ik voorbij was.
Dan volgt er nog een snel stromende beek met aan de rand sneeuw en zand. Hier ben ik ook overheen geklommen en heb met m’n stokken wat reliëf in de sneeuw gehakt voor extra grip.
Tita
Op een vlak stuk voor het hoogste punt van de bergpas bij het riviertje de Tita heb ik mijn tent neergezet. Had nog een hommel in de tent, die heb ik eruit gejaagd. Vlak voor zonsondergang trokken er enorme wolken voor de zon. Dit gaf een dramatisch effect maar je kon niet meer zo ver kijken en de zonsondergang was grijs.
Conclusie
Ondanks de uitdagingen van de erosie en de stukken sneeuw was dit een mooie etappe. De tocht leidde me langs een bosbouw-weg met bijzondere bezienswaardigheden zoals een oude bulldozer en slierten kostmossen aan dennenbomen. In juni trof ik nog sneeuw aan, waarbij mijn Yaktrax sneeuwkettingen goed van pas kwamen. Navigeren over weggespoelde paden was uitdagend, maar de beloning waren de prachtige uitzichten en de prachtige flora zoals Orchideeën en Rhododendrons.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
