Deze etappe maakt onderdeel uit van een wandeling in Georgië. De wandelroutes van dit schitterende en zeer gastvrije land voeren je langs ruige, met sneeuw bedekte bergtoppen, over gletsjerrivieren, door mysterieuze bossen, langs schilderachtige dorpjes en vervallen ruïnes van oude nederzettingen. In deze serie deel ik mijn ervaringen en geef ik tips voor ervaren bergwandelaars die deze route willen volgen. In deze blog begin ik aan mijn vierde dag.
Latsumba
Vlak voor het buurtschap Latsumba heb ik gekampeerd. ’s Ochtends liepen de koeien al in de weide te grazen, maar gelukkig vonden ze mij totaal niet interessant. Dus nadat ik mijn tent had ingepakt, kon ik vertrekken. Ik genoot van een aantal alpenweides vol met margrieten en kwam toen aan in het buurtschap Latsumba. Hier ga je door een hek en wachten de honden je al op, die bleven al blaffend achter mij aan lopen. Er is een waterbron hier, maar door de aanwezigheid van de honden durfde ik niet mijn water bij te vullen. In het stuk van hier tot Tsaleri zijn er niet echt waterbronnen. Als je de twee clusters van huizen hebt bereikt, sla je voor de pijl rechtsaf en ga je het bos in.
Zagari
Het pad leidt dan door het bos en de weiden in west-oostelijke richting, waarbij geleidelijk hoogte wordt gewonnen. Je wandelt de 1865 meter hoge Zagari op, maar je bent omgeven door bomen. Vervolgens draait het pad naar het zuiden en klimt het op een kleine beboste bergkam. Eenmaal boven openen zich de uitzichten op de Svaneti-bergketen die naar het zuiden oprijst. Het uitzicht op de bergen zal je de rest van de dag blijven vergezellen.
Tsaleri
Vanaf de pas leidt het pad in oostelijke richting naar een groep vervallen huizen – de resten van het dorp Lashkrashi. Hier komt het samen met de jeepweg. Sla rechtsaf en sla bij de eerstvolgende kruising, 250 meter verder, scherp linksaf richting het dorp Tsaleri. Je bereikt het dorp na ongeveer 20 minuten geleidelijk afdalen. Het leek verlaten, met alleen wat vee dat rondliep. Hier heb ik een vos gespot. De meeste huizen zijn ook ruïnes. Er is een informatiepaneel dat de geschiedenis van het dorp beschrijft en een kaart voor het bereiken van de Mount Kva. Er is ook een waterbron langs de weg. Twee jongens met een motor begroetten mij vriendelijk.
Manshura
Zodra je het dorp verlaat, na de bocht naar rechts, zorg ervoor dat je oplet op de borden om rechtsaf te slaan naar het bos op een voetpad dat je naar beneden zal leiden om de Manshura-rivier en haar zijtak over te steken. Helaas zijn beide voormalige bruggen verwoest. Terwijl de eerste iets verder stroomopwaarts is vervangen, dacht ik even dat ik terug moest, maar gelukkig zag ik de nieuwe brug. Als je de brug over bent, volgt nog een stuk afdaling naar een andere rivierbedding. Ze hebben hier erosie gehad, dus over het grind bewegen is niet eenvoudig. Dan wandel je over een rivierbedding totdat je eindelijk weer aansluiting vindt met het oorspronkelijke pad. Je kunt het beste de GPS-tracks in de gaten houden, want je loopt er zo voorbij. Dan vind je weer aansluiting met het oorspronkelijke pad. In beide richtingen zal het oversteken van de rivieren je dwingen hoogte te verliezen, die je direct na het oversteken weer moet beklimmen. Dit is de reden waarom dit stuk zoveel tijd kost. Aan de rivier heb ik nog even genoten van mijn lunch, ook al was het scheepsbeschuit met jam.
Erosie
Dan volgt een stuk over een heuvelrug. De oorspronkelijke wandelroute is door een aardverschuiving (waarschijnlijk in 2020/21) tegenwoordig niet meer begaanbaar. Een ongeveer 300 meter lange omleiding omzeilt de verdwenen helling, maar deze wijst zich eigenlijk vanzelf.
Kichkhuldashi
Er is een kleine groep huizen met een kleine kapel in het midden. Er is hier ook een guesthouse. Ze hebben een groot bord “guesthouse” op een boerderij geplaatst, waarmee ze kamers en maaltijden aanbieden aan wandelaars. Iets verderop is een nieuw huis dat nog in aanbouw is.
Paledi
Je zult moeten afdalen om de rivier de Ladlina over te steken, langs de ruïnes van Paledi. Aan de overkant van de vallei kun je het dorp Gheshderi al zien, waar je naartoe gaat.
Gheshderi
In dit dorp werd ik aangesproken door een jonge vrouw die de hond aan het uitlaten was. Ze was weggegaan met twee honden en later kwam de andere hond er ook aan. In dit gebied spreken de meeste mensen geen woord Engels, maar zij kon het vloeiend. Ze was tijdens de zomermaanden bij haar ouders op bezoek en studeerde in de hoofdstad. Ze woonde daar samen met haar zus. Ik liep een stuk met haar mee en een andere inwoner van het dorp vroeg aan haar of ze de vermiste persoon al had gespot, in het dorp miste iemand al 7 dagen. Die dag had ik nog niemand gezien. Ik heb gezellig met haar gesproken en ze vertelde dat West-Svaneti in het verleden ook torens heeft gehad, maar dat de Turken hier meerdere torens en kerken hebben gesloopt om het geloof te laten verdwijnen. Ik kreeg eerst Turkse koffie en heb nog even op een paard gezeten. Dit was voor mij de eerste keer op een paard en ik heb een klein stukje gereden. Ik kreeg ook nog wat Svaneti-eten, brood met kaas en een lokale vorm van yoghurt. Ze vertelde dat het dorpje de laatste jaren van 11 gezinnen naar 4 gezinnen was gekrompen. Over een ruïne wist ze nog wie er vroeger gewoond had. De gastvrijheid was echt een bijzondere ervaring voor mij.
Tent neerzetten in Lakvri
Iets voorbij Gheshderi heb ik mijn tent in een alpenweide neergezet waar veel slangekruid staat. Slangekruid is een blauwe plant die op kalkgrond groeit. Iets verderop waren de koeien aan het grazen.
Conclusie
Mijn vierde dag in Georgië was wederom een avontuur vol contrasten en ontdekkingen. De overgang van de verlaten ruïnes van Tsaleri naar de levendige sfeer van Gheshderi bood een fascinerend inkijkje in de diversiteit van het landschap en de cultuur van Svaneti. Ondanks de uitdagingen van het terrein, zoals de verwoeste bruggen en de eroderende paden, bleef de natuur adembenemend en de gastvrijheid van de lokale bevolking hartverwarmend.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
