Deze etappe wandel ik door het heuvelland in de omgeving van Slenaken, een stukje langs de Geul en door de Voerstreek. Het landschap is heuvelachtig met bossen afgewisseld met vergezichten en idyllische dorpjes. Onderweg kruis je de Nederlandse en Belgische grens een aantal keren bij de grensovergangen staat een genummerde steen.
Eperheide
Ik begin deze etappe in Eperheide, dit is een klein dorpje tussen Slenaken, Heijenrath en Epen. Hier stap ik uit de bus 57 die stopt bij bushalte Eperheide. Hier heb ik een kleine aanlooproute om weer op het punt te komen waar ik in etappe 3 gestopt ben. Op de Eperheide was Janine bezig om de schapen te beheren, met haar bedrijf Schaapskooi Mergelland, ze hebben hier naast de schaapskudde ook een camping die vlak aan de route zit.
Limburgs Mooiste racetocht
Op zaterdag 4 juni was de racetocht Limburgs Mooiste bezig met Wielrenners en mountainbikers overal. Zo zag ik dat een stuk verderop een oudere vrouw met een hondje uit het bos kwam en nog al moeite had met de situatie van een groep racende fietsers.
Onderste Bosch en Bovenste Bosch
Zo wandel je eerst door het Onderste Bosch en en aan de zuidzijde in het Beusdalbos in België. Aan de westzijde grenst het bos aan de grens met België. Op de heenweg ben je gefocust op het donkere woud naar de top, maar de panorama’s op de terugweg zijn adembenemend. En die naam Hakkenberg? Het Bovenste Bos werd gebruikt voor hakhout.
Krijtrots van Heimans
In het Onderste Bosch staat een voormalige kalkgroeve. De ongeveer 25 meter hoge groevewand bestaat uit zachte fijnkorrelige kalksteen uit het Laat-Krijgt. In feite is dit een tropische zeebodem van 73-69 miljoen jaar geleden. De groeve is vernoemd naar natuuronderzoeker Eli Heimans die begin vorige eeuw over deze groeve schrijf en Eli was een van de grondleggers van de Nederlandse natuurbescherming.
Dan kom je op de Heuvelrug, een uitgestrekt bosgebied. Als je het pad naar beneden volgt, kom je terecht in een betoverende holle weg. Dit pad is door eeuwenlang gebruik, zowel te voet als met paardenkarren, uitgesleten, waardoor het nu dieper ligt dan het omringende land. Holle wegen zijn niet alleen te vinden in bossen, maar ook in het landschap dat door menselijke activiteiten is gevormd. Naast hun historische betekenis hebben holle wegen ook een waardevolle ecologie. Door hun lagere ligging heerst er een microklimaat waar specifieke dieren- en plantensoorten zich goed voelen. In de holle weg vinden schaduwminnende planten zoals varens een toevluchtsoord. Varens verspreiden zich niet door middel van zaden, maar via ‘sporen’. Sporen zitten aan de onderkant van het blad en zijn bruin of groen. Als de sporen rijp zijn, vallen ze op de grond waar ze ontkiemen als de omstandigheden gunstig zijn.
Voerstreek
De Voerstreek is een enclave vanuit Belgisch perspectief. Het is een Limburgse en dus Vlaamse gemeente, maar is aan drie zijden omgeven door de Waalse provincie Luik en het noorden het Nederlandse Zuid Limburg. In de Belgische Voerstreek werd er voornamelijk in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de twintigste eeuw een hevige taalstrijd gevoerd. De zes dorpen gelegen langs de rivieren de Voer en de Gulp waren het toneel van intense politieke debatten over taalkwesties. De overdracht van dit gebied van de Waalse provincie Luik naar de Vlaamse provincie Limburg tijdens de vaststelling van de taalgrens in 1963 leidde tot politieke onrust die in de jaren 1980 regelmatig nationale proporties aannam en uiteindelijk resulteerde in de val van de federale regering in 1987. De dorpen in de Voerstreek zijn sinds 1963 wettelijk Nederlandstalig met faciliteiten voor Franstaligen.
Ontmoetingen onderweg
Zo sprak in mijn beste Duits (niet zo geweldig dus) met Markus uit Aken, hij liep ook de Dutch Mountain Trail. Hij had nu ook z’n tent en volledige uitrusting mee en één van z’n hobby’s was het verzamelen van camping benodigdheden. Later was hij aan het bellen met de volgende camping en die had een automaat waar je je verblijf moest aangeven. Hij wandelde graag om rustig te worden en z’n hoofd leger te krijgen.
Verderop sprak ik een stel uit Maastricht, die het pad in april ook hadden proberen te lopen maar toen was het te glibberig en ze gingen nu verder vanwege het mooie weer van de afgelopen tijd.
Na Nurop steek je de grens met Nederland weer over, hier sprak ik twee Italiaanse gasten die bijen aan het onderzoeken waren en aantal bloemen tellen langs de akkerrand. Kon één zin in het Nederlands, dat ze onderzochten voor de bijen en bloemen. Ze deden dit voor de Universiteit van Wageningen.
’De Plank’
Bij ‘De Plank’ is de grensovergang op de weg van Margraten naar Aubel. Hier steken we de grens weer over om naar België te gaan. In dit buurtschap zit Nederlands zuidelijkste wijgaard en een brasserie Boerenhof die aan de Belgische kant van de grens ligt. Hier kwam ik een Vlaamse groep tegen met allemaal dezelfde shirts, ze waren een wandelvereniging die hier een tocht aan het maken waren.
Altenbroek
Samen met het Noordal vormt Altenbroek een natuurgebied dat door de Vlaamse natuurorganisatie Natuurpunt en Natuurmonumenten (Nederlandse natuurorganisatie) wordt beheerd. In het midden ligt het Kasteel Altenbroek, deze heeft een Engelse landschapstuin. Zo kent dit gebied een natuurlijk bos, kalkrijke graslanden en de Schophemmerheide. Zo zorgen ze ervoor dat er meer bijzondere planten terugkomen zoals orchideeën.
Noorbeek
Vanaf het Kasteel van Altenbroek maak een uitstapje naar Noorbeek waar ik overnacht. Deze keer heb ik dat geregeld via ‘Vrienden op Fiets’, als je hier lid van bent kun je voor een vaste vergoeding bij iemand overnachten. Mocht het een dagtocht zijn dan kun vanuit Noorbeek ook bus 57 naar Maasticht of Gulpen pakken.
Den halen
In verschillende dorpen in Zuid Limburg, de meeste grenzend aan de Duitse grens kennen de traditie van het Den Halen. In sommige dorpen verstoppen ze deze ook meerdere weken en dan moet een ander team dit gaan zoeken. Bij Noorbeek zag ik een wagen met versierde paarden voorbij komen en een grote dennenboom erop. Zo hakken de getrouwde mannen de dennenboom om met een hakbijl en vervoeren de ongetrouwde mannen de dennenboom naar het dorp. De groep die ik tegen kwam had op het shirt staan dat die uit Margraten kwam. Uiteindelijk wordt de boom in het dorp geplaatst en mond dit uit tot een gezellig dorpsfeest. De boom zou voor moeten zorgen dat het goed gaat met het vee.
Overnachten in Hoogcruts
Zo heb ik in Hoogcruts overnacht bij ‘Vrienden op de fiets’, naast overnachtingsplekken hebben ze hier ook een camping. Deze boerderij is in 1717 is de boerderij gebouwd en heeft een binnenplaats. Zo had de boer eerst 5 hanen die onder de caravan kruipen en dan om 5 uur ’s nachts kraaien dan schrokkende camping bezoekers zich rot. Inmiddels zijn er nog twee hanen over. Zo was er op het erf een vriend aan z’n motorfiets aan het sleutelen, had nog een onderdeel nodig maar dat ging vandaag niet meer komen. Eigenlijk had hij veel liever een paard dan een motorfiets maar daar had hij naar eigen zeggen geen tijd voor verteld hij tijdens het roken van een sigaret. De eigenaar heeft een band met Peru waar hij een stichting mee heeft opgezet voor straat kinderen, levert ook regelmatig stagaires aan daar. Zo vertelde hij dat hij z’n vrouw daar heeft ontmoet. Een andere vriendin heeft twee paarden waarvan er eentje zo koppig is als een ezel en die heeft haar al eens laten staan op een provinciale weg waar ze met 80 kilometer per uur kwam aan racen. Ze was daar op z’n zachts gezegd niet erg enthousiast over. Ze dacht dat het paard bij het eerste keer bekappen van de hoeve te hardhandig is aangepakt en dat ze daarom zo reageert.
Conclusie
In deze etappe van de Dutch Mountain Trail wandel je door het heuvelland in de omgeving van Slenaken, langs de Geul en door de Voerstreek. Het landschap is heuvelachtig met bossen, vergezichten en idyllische dorpjes. Onderweg kruis je de Nederlandse en Belgische grens een aantal keren bij de genummerde grensstenen. Tijdens de wandeling kom je langs diverse interessante plekken, zoals de Eperheide, het Onderste en Bovenste Bosch, de Krijtrots van Heimans en de betoverende holle weg. Ook ontmoet je onderweg verschillende mensen, zoals Markus uit Aken en twee Italiaanse gasten die bijen en bloemen onderzoeken voor de Universiteit van Wageningen. De etappe eindigt in Noorbeek, waar je kunt overnachten via ‘Vrienden op Fiets’ of de bus 57 naar Maastricht of Gulpen kunt nemen.
← Vorige etappe – Volgende etappe →
In de serie van Dutch Mountain Trail (DMT) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.
Bekijk de overzichtsblog Dutch Mountain Trail en de video
