Qdraw | Wandelverslagen, trektochten & natuur

4 juli 2023 • Europa • 5 min leestijd juli 29, 2023 at 4:46 pm

Peaks of the Balkans Trail Etappe 2 Valbona naar Qafa Borit (Çerem) (2023)

De etappe via de Perslopit pass is een uitdagende en lastige etappe waarbij over een hoge bergpas loopt. De route is rotsachtig en 19 juni lag er nog sneeuw. Vanuit Albanië wandel je een klein stukje door Montenegro om langs een oude grenspaal weer Albanië binnen te komen. Onderweg lopen de krokussen uit en ben ik ook wilde Orchideeën tegen gekomen.

Valbona

Net iets buiten Valbona heb ik mijn tent opgezet, hier heb je nog een mooi zicht over de Valbona valei en het dorpje. Verderop heb je een mooie alpenweide en wandel je door een bos tot voorbij de boomgrens.

Cafe occasionally open

Als het rotsachtig wordt en je nog stijgt kom je langs een krot-achtige schuur, die verlaten is. Naar het schijnt is dit een café die af en toe open is, maar toen ik er langs kwam was er niemand.

Voorjaarsgentiaan en Vlierorchis

Op sommige Alpenweiden is de voorjaarsgentiaan een algemeen voorkomende plant. Ook in Europese middelgebergten als de Jura en de Balkangebergten komt de plant voor. De vlierorchis is een soort die licht zure tot kalkrijke bodems prefereert, in volle zon of lichte schaduw, op vochtige tot matig droge plaatsen. Hij is te vinden in de bergen vanaf 500-2500 m, op kalkgraslanden, alpenweiden, bosranden en open naaldbossen.

Sneeuw

Tussen de beide bergen loopt de pas door en vanwege de beperkte hoeveelheid zon ligt er nog sneeuw. Er zijn diverse stukken waar je door de sneeuw loopt. Dit is wel uitdagend qua wandelen, vooral ook de hellingen waar je over loopt.

Onderweg sprak ik nog twee keer het zelfde stel, bij de eerste keer wekte zij al de indruk dat ze het al wel gehad had en paar uur later werd dat ook bevestigd. Ze waren vanuit de andere richting tot de sneeuw gekomen en waren toen weer teruggegaan.

Bergbeklimmen

Onderweg spreek een Duitser uit Stuttgart en hij wilde een van de bergen hier beklimmen. Hoger lag er nog meer sneeuw en werd het dus nog uitdagender van. Hij sliep in een guesthouse en had ook niet veel mee.

Zwerfhond

Ondertussen had een zwerfhond ook al ontdekt dat ik hier aan het wandelen was, hij heeft mij echt uren gevolgd. Was even weg en kwam dan weer terug. Uiteindelijk is hij met een andere groep mee gegaan die de hond aandacht en eten gaf. Ik heb de hond vooral gelaten en geen aandacht gegeven.

Bora en water

Nadat je over de pas bent gekomen wordt het pad een stuk gemakkelijker, in het stuk tussen Valbona en Bora zijn ook geen waterbronnen te vinden. Bora ligt iets voor de grens van Albanië. Het laatste stuk stromen wel diverse beekjes en is het wel makkelijk om water te vinden. Ik loop de route aan het begin van het seizoen, het kan zijn dat later in seizoen de situatie anders is.

Grenspaal

Bij de grenspaal was een groep Chinezen aan het rusten en iets aan het eten. De zwerfhond kwam ook nog langs en die kreeg alle aandacht. Ze vroegen nog of ik een foto van de hele groep wilde maken, dus dat heb ik ook gedaan. Zelf sta ik ook op de foto bij de grenspaal, die heb ik niet geplaatst omdat ik vond de foto in de sneeuw toch mooier vind.

Zonsondergang

Ik heb redelijk in de buurt van de grens gekampeerd en rond zonsondergang ben ik nog even teruggewenst om hier te fotograferen

Conclusie

De etappe via de Perslopit-pas is een uitdagende en lastige tocht door een rotsachtig terrein, met sneeuwbedekking zelfs in juni. Ondanks de moeilijkheden biedt het adembenemende landschap van de Valbona-vallei en Valbona dorp een prachtig uitzicht. Tijdens de tocht komt men krokussen, wilde orchideeën en alpenweiden tegen. Een verlaten schuur, ontmoetingen met medereizigers zoals een Duitse bergbeklimmer en een zwerfhond maken het avontuur interessanter. Na het oversteken van de pas en het bereiken van Bora wordt het pad gemakkelijker met watervoorziening uit beekjes. Bij de grenspaal ontmoette ik een groep Chinezen, terwijl de zonsondergang een prachtige afsluiting vormde. De tocht via de Perslopit-pas is een uitdagend avontuur in een adembenemend landschap, ideaal voor avontuurlijke wandelaars die van de natuur houden.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van Peaks of the Balkans Trail (PoB) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.

Je kunt de overzichtsblog Peaks of the Balkans Trail hier vinden samen met de bewegende beelden van de route

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Albanië, Bergen, Montenegro, Peaks of the Balkans Trail, Trekking, Wandeling

Gecategoriseerd in: Europa

3 juli 2023 • Europa • 5 min leestijd juli 29, 2023 at 4:46 pm

Peaks of the Balkans Trail Etappe 1 reis naar Valbona (2023)

In deze etappe reis ik naar Valbona met de veerboot en wandel ik een stuk de berg op om daar te kamperen. Delen worden met de auto afgelegd, de veerpont wordt genomen en het laatste stuk is te voet. De route loopt door de bergen en biedt af en toe prachtige uitzichten.

Begin van de reis in Shkodër

Ik heb op Tirana gevlogen en dan met de bus naar Shkodër gereisd. Het laatste stuk van de reis begon in het hotel. Het hotel had een dag van tevoren een plek gereserveerd in de minibus naar Koman. Zo word je met de minibus naar de haven van Koman gebracht, waar je de veerboot neemt naar Fierzë en vervolgens met de minibus naar Valbona wordt gebracht. Deze reis begint, afhankelijk van je vertrekpunt, om 6:45 uur of in mijn geval om 7:00 uur. De reis duurt tot ongeveer 14:30 uur. Ik heb gereisd via het bedrijf Berisha.

Op die ochtend was er nog een andere passagier die erg zenuwachtig was. Hij vroeg het personeel meerdere keren of de bus wel echt zou komen en raakte helemaal in de stress toen de bus naar Theth eraan kwam. Hij wist niet hoe snel hij moest rennen om de bus naar Valbona te halen, terwijl er gewoon plaatsen waren gereserveerd. Overigens is het reserveren niet verplicht.

Alternatieve optie: Direct naar Theth

Er vertrekt ook een minibus naar Theth, die direct gaat en ongeveer 2,5 uur duurt. Ik heb hier geen gebruik van gemaakt, maar het is wel een optie.

Alternatieve optie: Podgorica naar Plav

Er vertrekt ook een minibus van Podgorica naar Plav, deze optie gaat 5 keer per dag.

Quafa Rasa

Onderweg stopt de bus nog even bij een plek waar je uitzicht hebt op een fjord met ronde viskwekerijen die op het water drijven. In deze bakken worden vissen gekweekt. Op dit punt werden ook de kaartjes gecontroleerd en kon je ter plekke een kaartje kopen.

Koman

Als je in Koman aankomt, ga je eerst over een brug met behoorlijk wat gaten en daarna door een tunnel. Daar staat een politieagent die het eenrichtingsverkeer moet regelen, maar toch kwamen er verschillende auto’s uit de andere richting, waar de Mercedes-bus behendig langs manoeuvreerde.

Veer Koman naar Fierzë

De veerpont is het mooiste deel. In Koman is een dam gebouwd, waardoor er een stuwmeer is ontstaan. Zo reis je de komende 3 uur over dit prachtige stuwmeer. Toen ik er was, voeren er op hetzelfde moment twee veerponten. De autoveerpont en een voetgangersveerpont. Ik zat op de voetgangersveerpont. Onderweg stopte deze ook meerdere keren om tonnen en zakken meel uit te laden. Die werden vervolgens met een ezel naar boven vervoerd.

Van Fierzë naar Valbona

Vanaf de veerpont moet je een stukje de heuvel oplopen. Beneden staan andere busjes te wachten voor het geval je geen kaartjes hebt; die zou je ook kunnen gebruiken, hoewel ik niet weet hoe betrouwbaar ze zijn. Dus ik ben de heuvel opgelopen en daar stonden de mensen van Berisha al te wachten. Ze hadden alleen te weinig busjes ingezet, maar ik was snel genoeg, dus ik kon meteen mee. De chauffeur vroeg aan iedereen of ze gereserveerd hadden en naar welk guesthouse ze moesten. Het laatste stuk ga je met een ander Mercedes-busje door de bergen naar Valbona. Vanuit de auto heb je prachtig uitzicht op de dalen waar je doorheen komt. Zo zat ik naast een vrouw uit Hongkong, die al heel blij werd van de besneeuwde toppen van de bergen. Ze ging met een lokale gids en in totaal 6 vrienden de bergen in.

Begin van de route Valbona – Çerem, via de Perslopit-Pass

Voor de route van Valbona naar Çerem zijn verschillende mogelijkheden. Je kunt door het dal lopen en over asfalt gaan, en dan binnendoor steken. Ik heb ervoor gekozen om via de Perslopit-Pass te gaan. Dit is wel een stuk moeilijker, maar wel heel mooi. Op de eerste gelegenheid heb ik hier gekampeerd, zodat ik de volgende dag aan dit traject kon beginnen.

Kamperen

Net iets buiten het pad had ik mijn tent neergezet en ongeveer anderhalf uur voor het donker kwam er een groep Oostenrijkers langs, die vanuit Plav (Montenegro) waren komen wandelen. Ik heb ze niet gevraagd waarom ze zo laat waren, maar ik denk vanwege de moeilijkheid van de route.

Conclusie

De eerste etappe van de Peaks of the Balkans Trail naar Valbona biedt een avontuurlijke reiservaring door het prachtige landschap van Albanië. De reis begint in Shkodër, waar je met een minibus naar de haven van Koman wordt gebracht. Vervolgens maak je een indrukwekkende tocht over het Koman-stuwmeer met de veerpont, waar je kunt genieten van adembenemende uitzichten. Vanaf Fierzë reis je per minibus verder naar Valbona, terwijl je onderweg getrakteerd wordt op schilderachtige berglandschappen. Een alternatieve optie is om rechtstreeks naar Theth te reizen met een minibus. Bij aankomst in Valbona begint het wandelavontuur pas echt. Je hebt de mogelijkheid om de uitdagende route via de Perslopit-Pass te nemen, wat weliswaar moeilijker is, maar beloond wordt met prachtige vergezichten. Al met al is Etappe 1 van de Peaks of the Balkans Trail een geweldige reiservaring.

Volgende etappe →

In de serie van Peaks of the Balkans Trail (PoB) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.

Je kunt de overzichtsblog Peaks of the Balkans Trail hier vinden samen met de bewegende beelden van de route

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Albanië, Bergen, Peaks of the Balkans Trail, Trekking, Wandeling

Gecategoriseerd in: Europa

11 juni 2023 • Limburg • 4 min leestijd augustus 17, 2026 at 5:30 pm

Dutch Mountain Trail: Ervaringen van avontuur en natuur in Zuid-Limburg

De Dutch Mountain Trail is een uitdagende wandelroute door het prachtige Limburgse Heuvelland. De trail bestaat uit verschillende etappes, waarbij elke etappe zijn eigen unieke bezienswaardigheden en ontmoetingen biedt. In dit blogartikel geven we een overzicht van de Dutch Mountain Trail met onderaan een video die een overzicht geeft van mijn ervaringen.

Geen Bewegwijzering

Er wordt een boekje met informatie verkocht en daarnaast zijn er nog gpx bestanden die kunnen worden ingeladen in apps zoals maps.me. In de wintermaanden is de voetveer bij Eijsden buiten gebruik dan wandel je de laatste etappe met omweg door België. Er staan ter decoratie op sommige plekken enkele bordjes maar hier kun je niet op navigeren.

Afstanden

Er is geconstateerd dat de vermelde afstanden van de trail met ongeveer 30% afwijken. Houd hier rekening mee tijdens het plannen en wandelen van de route. De hele route is volgens mijn gegevens 130 kilometer in plaats van 101 kilometer.

Trainen

Dutch Mountain Trail is de zwaarste route in Nederland doordat je veel hoogtemeters maakt in relatief korte tijd. Zorg ervoor dat je wat ervaring hebt voor je deze route begint en schat de afstanden niet te optimistisch in.

Etappe 1: Eygelshoven naar Lemiers

De eerste etappe van de Dutch Mountain Trail begint bij station Eygelshoven in Kerkrade. Tijdens deze etappe kom je langs bezienswaardigheden zoals de Wilhelminaberg in Kerkrade, waar je kunt skiën op een kunstmatige baan in SnowWorld, en Kasteel Erenstein, een middeleeuws kasteel in de Anstelvallei. Onderweg kun je ook interessante ontmoetingen hebben, zoals met een trilrunner en twee dames die aan het trainen waren voor een trip naar IJsland.

Etappe 2: Lemiers naar Vijlen

De tweede etappe start in Lemiers en eindigt in Vijlen. Tijdens deze etappe wandel je over de Vaalserberg, de hoogste berg van Nederland, en door het Vijlnerbos en Elzetterbosch. Je kunt genieten van prachtige uitzichten over het heuvellandschap en onderweg kom je interessante plekken tegen, zoals de Schneeberg, een beboste heuvel met antitankhindernissen uit de Tweede Wereldoorlog. Zo heb ik andere wandelaars ontmoeten die de Dutch Mountain Trail volgen, zoals een stel uit Nuenen en een wandelaar genaamd Paul, die enthousiast vertelt over zijn roadtrip door Zweden en zijn plannen om de Mullerthal Track te wandelen.

Etappe 3: Vijlen naar Eperheide

De derde etappe van de Dutch Mountain Trail voert je van Vijlen naar Eperheide, langs plaatsen als Wahlwiller, Eys en Gulpen. Je wandelt door velden en bossen en geniet van prachtige vergezichten over het heuvellandschap. Onderweg kun je interessante ontmoetingen hebben, zoals met twee Duitse dames die je vriendelijk voorzien van drinkwater in Rott. In Wahlwiller kun je de oudste wijngaard van Nederland bezoeken. Ook kom je langs het station Eys-Wittem, dat deel uitmaakt van de Miljoenenlijn en tegenwoordig gebruikt wordt door de Zuid-Limburgse Stoomtrein Maatschappij.

Etappe 4: Eperheide naar Noorbeek

Onderweg kom ik een schaapskudde tegen bij Schaapskooi Mergelland en de mountainbikers van Limburgs Mooiste. Ik steek meerdere keren de grens over en ontdek een historische kalkgroeve genaamd de Krijtrots van Heimans. Verder loop ik door een mooie holle weg en bereik uiteindelijk de Voerstreek.

Etappe 5: Noorbeek naar Maastricht

Deze etappe biedt een afwisseling van natuur en erfgoed. Je wandelt door de Voerstreek, steekt de Maas over met de veerpont, verkent het noordelijkste stukje Wallonië bij de Sluizen van Ternaaien en eindigt in Maastricht na een indrukwekkende tocht door de ENCI groeve. Het landschap, historische bezienswaardigheden zoals Kasteel Eijsden en de bruggen van Maastricht maken deze etappe bijzonder. Een unieke wandelervaring die natuur, cultuur en avontuur combineert in het prachtige Zuid-Limburgse landschap.

De Dutch Mountain Trail bied een avontuurlijke en afwisselende ervaring, waarbij je kunt genieten van prachtige natuur, interessante bezienswaardigheden en boeiende ontmoetingen. Het is een trail die zowel natuurliefhebbers als wandelliefhebbers zal aanspreken.

Scroll iets naar beneden voor de video speler. Mochten er problemen zijn met afspelen, de video is ook op Youtube te vinden.

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Dutch Mountain Trail, ENCI groeve, Wandeling

Gecategoriseerd in: Limburg

10 juni 2023 • Limburg • 7 min leestijd juni 23, 2026 at 11:01 am

ENCI-groeve: Een tijdreis van menselijke activiteit terug naar de natuur (2023)

De ENCI-groeve in Maastricht is een bijzondere plek waar de contrasten tussen menselijke activiteit en de natuur duidelijk zichtbaar zijn. Een bezoek aan deze voormalige mergelgroeve biedt een unieke ervaring waarin je wordt ondergedompeld in de geschiedenis van de krijtzee en tegelijkertijd getuige bent van de transformatie naar een prachtig natuurgebied. Tijdens mijn recente wandeling op de Dutch Mountain Trail, stuitte ik op de ENCI-groeve en maakte ik kennis met de bijzonderheden die dit gebied te bieden heeft.

Terug in de tijd

Bij aankomst bij de ENCI-groeve werd mijn aandacht meteen getrokken door de borden en banieren die wezen op een open dag. Nieuwsgierig als ik was, besloot ik even te informeren naar de activiteiten. Het concept van stands waar verschillende onderwerpen werden besproken, was mooi gedaan en ik was benieuwd naar wat er te leren viel over dit bijzondere gebied.

De geschiedenis van de groeve

Tussen 1926 en 2018 werd er in de groeve mergel gewonnen. Dit werd verwerkt tot cement. Je wandelt hier over een voormalige krijtzee bevond en eigenlijk ga je dus miljoenen jaren terug in de tijd. Het silex (vuursteen) is een afval product van de mergelwinning. Dit loopt zwaar maar het uitzicht maakt alles goed. De groeve is sinds juli 2018 gesloten voor productie, waardoor de natuur de ruimte heeft gekregen om te gedijen en het geluid van vogels en kikkers nu de boventoon voert.

Zo wandel je over de A2 Heuvel, dit het zand van de tunnel door Maastricht. Er is een tunnel onder Maastricht doorgegraven ter bevordering van de doorgang van het verkeer. Dit is hier neergestort om er voor te zorgen dat de ENCI groeve niet alleen kuil is. De voormalige eigenaar mocht niet dieper graven vanwege instortingsgevaar dus hebben ze 5 kilometer verderop enorme uitbreidingsplannen gepresenteerd. Je bent dan in het Waalse gewest en in België is dit allemaal geen probleem. Daar wordt ook niet geprotesteerd en zijn natuur organisaties kennelijk nog niet zo actief. Bij de Groeve van Romont wordt het mergel al gewonnen en deze groeve zal 3 keer groter worden dan deze groeve.

De biotopen en het water

Tijdens mijn verkenning van de ENCI-groeve kwam ik verschillende enthousiaste vrijwilligers tegen die betrokken zijn bij het beheer van het gebied. Marieke, een coördinator, vertelde me over de creatie van een kalkland moeras, een zeldzaam fenomeen dat op weinig plaatsen voorkomt. Dankzij haar inzet en die van anderen, gedijen hier de grootste libellen, vuurlibellen en talloze andere planten en dieren. Naast het herintroduceren van natuur zorgen deze kalklandmoerassen er ook voor dat het water verdampt waardoor er minder gepompt hoeft te worden. De groeve ligt namelijk onder het niveau van de maas dus als er niks gebeurd zal dit een groot meer worden. De betrokken organisaties hebben niet voor deze optie gekozen.

Het natuurbeheer

Zo werken de vrijwilligers van beheer aan het onderhoud van het gebied. Zo verteld hij over het weghalen van vlinderstuiken. Op moeilijke plekken zoals aan de rotswand huren ze specialisten in om dit te onderhouden. Het gebied dat eigendom is van Natuurmonumenten begint ten zuiden van Maastricht en loopt tot aan de Belgische grens. Zo worden de kalklandvelden door schapen begraast. Deze inspanningen dragen bij aan het behoud van de biodiversiteit en het creëren van een evenwichtig ecosysteem.

Oehoe valei

Aafke deelde haar kennis over het dal van de Oehoe, waar deze majestueuze vogels broeden en hun jongen grootbrengen. Dit gebied is bijna altijd gesloten op een enkele excursies na. Deze excursies worden gegeven na het broed seizoen. De Oehoe broed in februari en maart en de jongen verlaten in september/oktober het geboortegebied om eigen territorium te zoeken. Er zitten hier twee nesten kort bij elkaars, meestal komt dat niet voor, normaal hebben de Oehoes meer afstand nodig, maar kennelijk hebben ze genoeg voedsel. Aafke vertelde dat ze in Maastricht woonde maar kwam nog te weinig in het heuvelland kwam en dat ze dit jammer vond. Dus haar voornemen was om meer op pad te gaan.

Schaapsherder

Zo kwam ook nog de Schaapsherder langs, ze liep hier met een kudde schapen en aantal geiten. Geiten staan erom bekend dat ze graag kleine boompjes en struiken eten. Door geiten in te zetten op plekken waar ongewenste begroeiing, zoals jonge boompjes, aanwezig is, kunnen ze deze opruimen en voorkomen dat ze uitgroeien tot grote bomen. Dit is vooral nuttig in gebieden waar het handmatig verwijderen van vegetatie moeilijk is. Schapen daarentegen hebben de neiging om gras te eten. Ze zijn uitstekende grazers en kunnen het gras kort houden, waardoor de groei van bepaalde plantensoorten wordt beperkt. Dit is vooral belangrijk op plaatsen waar het behoud van open graslanden of heidevelden essentieel is voor de ecologie of het behoud van een specifieke habitat. Door het gebruik van geiten en schapen als natuurlijke grazers kan de Schaapsherder bijdragen aan het behoud van een gezonde balans in het ecosysteem. Ze zorgt ervoor dat bepaalde plantensoorten niet overwoekeren.

Zo vertelt bij een volgende stand een vrijwilliger over de velden. Deze worden op een specifieke manier begraasd en het veld is verdeeld in 40 stukken en afhankelijk van de conditie van de schapen wordt er bepaald waar en wanneer er begraasd wordt. Bijvoorbeeld als de schapen aan het lammeren zijn dan is de schaap meer voedingsijk eten nodig en op andere momenten is begrazing in de groeve meer dan genoeg. In dit gebied groeit de Grote ratelaar, dit is een half parasiet die er voor zorgt dat andere bloemen meer kans krijgen om te groeien.

Het eiland van Ber

Het eiland van Ber, vernoemd naar de vinder van Mosasaurussen in het gebied, biedt bezoekers de mogelijkheid om een ander perspectief op de groeve te ervaren. Hier zijn de overblijfselen van deze prehistorische wezens te bewonderen in het Natuurhistorisch Museum in Maastricht.

Zo sprak ik hier Lysan, een communicatiemedewerker voor het gebied en ze had hier een stand om meningen uit te vragen van de bezoekers. Ze vertelde over de uitdagingen die Natuurmonumenten heeft in dit gebied en te zorgen dat het gebied wordt onderhouden. Het onderhoud van de groeve wordt bekostigd door de leden van de organisatie en voor de gebieden eromheen krijgt de organisatie een kleine vergoeding van de overheid omdat het een Natura 2000 gebied is. Natura 2000 is een Europees netwerk van beschermde natuurgebieden. Zo vertelde ze over dat het aantal leden van de organisatie zit de laatste jaren weer in de lift zit en dat ze hierdoor nog beter voor de natuur konden zorgen.

Conclusie

Een bezoek aan de ENCI-groeve is een reis door de tijd. Van de menselijke activiteit die cement produceerde tot de evolutie van de groeve naar een prachtig natuurgebied, elke stap onthult nieuwe verrassingen en inzichten. De betrokkenheid van vrijwilligers en natuurliefhebbers bij het behoud en de ontwikkeling van dit gebied is mooi om te zien. Mijn wandeling op de Dutch Mountain Trail werd verrijkt door deze bijzondere ontdekking. Je mag normaal niet in de groeve zelf kijken maar eromheen kun je prachtig wandelen.

Lees meer over de Dutch Mountain trail in de blog-serie

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: ENCI groeve, Maastricht

Gecategoriseerd in: Limburg

9 juni 2023 • Limburg • 8 min leestijd juni 23, 2026 at 10:59 am

Dutch Mountain Trail etappe 5 van Noorbeek naar Maastricht (2023)

Deze etappe wandel je door de Voerstreek richting Eijsden steek je de Maas over met de veerpont, wandel je door het noordelijkste stukje Wallonië de Observant op om daarna door ENCI groeve te naar Maastricht te wandelen. De etappe is afwisseling van natuur en erfgoed.

Begin van de dag

Aan het begin van de dag heb ik ontbijt bij het adres van ‘Vrienden op fiets’, hier sprak ik nog een andere wandelaar die ook uit de omgeving van Oss kwam, haar broer verbleef hier vaker en spoorde haar aan als ex-marinier om lekker naar buiten te gaan en te bewegen en dat kon ze enorm waarderen. Verder sprak ik daar ook een stel uit Alkmaar, die waren op verjaardag geweest en op visite in de omgeving, gingen het Pieterpad lopen dat in Maastricht eindigt.

Noorbeemden en Hoogbos

Het Hoogbos ligt voornamelijk op een steile noordhelling van een dalletje dat de Horstergrub heet. Bij Horstergrub hebben ze ook een regenwaterbuffer die ervoor zorgt dat ze minder overlast van de grensoverschrijdende rivier ‘De Voer’ Zo wandel je door een gebied dat bos afwisselt met velden. De Voerstreek is één van de weinige plaatsen in Vlaanderen waar veel dassen voorkomen, in dit gebied steeg het aantal dassen burgden van drie naar twaalf. Ze moeten voldoende voedsel hebben en gaan in de schemering op zoek naar regenwormen en bessen en vruchten.

Mesch

Dan steek je de grens weer over en kom je in Nederland. Het Zuid-Limburgse landschap wordt gekenmerkt door zachte glooiingen en een prachtig lijnenspel van hagen, heggen en holle wegen. Dit landschap vertelt een verhaal van cultuurhistorie en is nog steeds levendig. Neem bijvoorbeeld deze holle weg, die ooit werd uitgesleten door water en al eeuwenlang door mens en dier wordt gebruikt. Wandel er ‘onder de koeien’ door het landschap.

Kasteel Eijsden

Kasteel Eijsden is een herenhuis met kasteelhoeve en ligt ten zuiden van Eijsden, aan de rivier de Maas. Voordat het huidige kasteel in 1636 werd gebouwd, stond er al een versterkt huis dat de Caestertburg werd genoemd. De oorspronkelijke bouwheer was Arnold de Lamargelle. Het kasteel bleef lange tijd in de familie, maar werd later vererfd aan een graaf Van Hoensbroek en kwam uiteindelijk in handen van Hubert de Geloes. Kasteel Eijsden is een prachtig voorbeeld van de Maaslandse renaissancestijl en is zeker een bezoekje waard.

Bij Kasteel Eijsden zag ik twee dames die druk bezig waren om een selfie te maken en dat zag er erg onhandig uit. Dus heb ik aangeboden om een foto te maken. Ze vertelde ook dat veel commentaar kregen van hun omgeving op hun selfies.

Eijsden

Bij Eijsden, dat bijna net zo zuidelijk ligt als Vaals, stroomt de Maas Nederland binnen en vind je het eerste Maasdorp. Hier vind je witgeschilderde huizen met luikjes, wat het geheel een Franse uitstraling geeft. De kasseienwegen, statige woningen en mooie pleintjes maken het dorpscentrum tot een prachtig plaatje, dat anders is dan de andere dorpjes in het Heuvelland.

Dan steek je de veerpont over naar België, ik sprak hier met een lokale bewoner familie aan de overkant ging opzoeken. Voor in de winter vaart deze veerpont niet vertelde ze en er een alternatieve route waarbij je een stuk moet omlopen. In de zomer van 2023 kost de veerpont €1,20 en je kunt hier alleen contant betalen.

De Sluizen van Ternaaien

Inmiddels ben je aangekomen in Walonië, dus alle borden zijn nu in één taal en dat is Frans. Je wandelt hier door een natuurgebied en komt daarna uit bij De Sluizen van Ternaaien (Frans: Les écluses de Lanaye). Dit zijn een indrukwekkende verzameling sluizen gelegen in Ternaaien, vlak bij Maastricht aan de grens met Nederland. De sluizen zijn aangelegd om het verval van 15 meter te overbruggen.
Ze vormen het kruispunt tussen het Kanaal van Ternaaien en het Albertkanaal. De grootste van de vier sluizen, die in 2015 werd gebouwd, biedt doorgang aan schepen van 9000 ton. Bij de sluizen is het Albertkanaal dwars door de Sint-Pietersberg heen aangelegd met behulp van de Doorsteek van Caestert.

D’n Observant

De ENCI groeve is een diepe kuil in het landschap waarbij ze vooral geïnteresseerd waren in de onderste lagen. Hierbij werd een heuvel gecreëerd bovenop de kalksteen, gebruikmakend van een onbruikbare deklaag met een gemiddelde dikte van 15 meter. Dit proces vond plaats tussen 1939 en 1967. Om ervoor te zorgen dat de aangelegde grond niet zou verschuiven of wegspoelen, werden er verschillende bomen en struiken geplant. In 1976 opende ENCI d’n Observant voor het publiek. De heuvel is vanaf tientallen kilometers afstand zichtbaar en trekt veel bezoekers. Het uitzicht vanaf D’n Observant is adembenemend, met een panoramisch zicht op de omgeving. Het was de bedoeling om de heuvel nadien weer af te breken alleen is hier nooit meer van gekomen en dat is misschien maar goed ook.

Op de D’n Observant kwam ik een groep tegen die mij herkent had van de bus 57 in Maastricht, zij waren in Noorbeek uitgestapt en ik in Eperheide. Ze boden aan om een foto van mij te maken.

In dit stuk kom je ook diverse graslandjes tegen, deze worden verschraald. De meeste hebben een vrij intensief verleden om de landen bloemrijker en biodiversen te maken is het nodig om de bodem te verschralen. Er wordt met stikstof bemest en dan in de zomer periode drie keer te maaien. Samen met het hooi wordt er dan een deel van het overmatige fosfaat afgevoerd. De natuurorganisaties werken hier samen met lokale boeren. Dit proces zal zeker vijf jaar moeten worden volgehouden zodat de bodem schraal genoeg is om bloemrijke graslanden te ontwikkelen.

Op de weg naar beneden haalde Markus uit Duitsland mij in op volle snelheid in. Hem had de vorige dag ook gesproken. Twee Spaanse dames vroegen hoe ver het nog lopen naar de observant, half uur vanaf daar, had geen idee maar heb even snel de foto’s teruggekeken.

ENCI groeve

Sinds 1 juli 2018 wordt er geen mergel meer gewonnen in de groeve, is de groeve heringericht en is het geluid van de winning langzaam overgegaan naar de natuur met het geluid van vogels en kikkers. Natuurmonumenten hield op 4 juni een open dag voor de inwoners van Maastricht, je kon er vrij in hier heb ik een losse blog over geschreven.

Als je de route volgt wandel met een trap van 210 treden 40 meter naar boven. Vanaf hier heb je een uitzicht over de groeve. Op het uitzicht platform zwevend boven de groeve, sta je op het punt waar vroeger ‘de Oude Luikerweg’ liep. Tussen 1926 en 2018 winde de ENCI mergel uit de kalksteengroeve. Dit werd gebruik voor cement. De oude weg van Maastricht naar Luik verdwenen. Op dit punt eindigt ook het Pieterpad dat van Groningen naar Zuid Limburg loopt.

Maasticht

Langs de Maas wandel je Maastricht binnen om via het ‘Pierre Kemppark’ de Maas over te steken via de ‘Hoge Brug’. Vanaf 2017 heet het park naar de dichter. De Maastrichtenaar Kemp geldt als een van de grootste Nederlandse poëten van de eerste helft van de twintigste eeuw. De ‘Hoge Brug’ is een fiets- en voetgangersbrug over de Maas. Vanaf deze brug heb je zicht op de ‘Sint Servaasbrug’. Dit is een van oorsprong 13e-eeuwse stenen boogbrug over de rivier. De ‘Sint Servaasbrug’ wordt beschouwd als de oudste brug van Nederland en een icoon van de stad Maastricht. Zo wandel je verder in de richting van het station van Maastricht, waar de ‘Dutch Mountain Trail’ eindigt.

Conclusie

De vijfde etappe van de Dutch Mountain Trail van Noorbeek naar Maastricht biedt een afwisseling van natuur en erfgoed. Vanuit de schilderachtige Voerstreek wandel je door het prachtige Zuid-Limburgse landschap met glooiende heuvels, hagen en holle wegen. Onderweg kom je langs het imposante Kasteel Eijsden en steek je de Maas over met de veerpont. Je verkent de Sluizen van Ternaaien in Wallonië voordat je de adembenemende ENCI-groeve bereikt. Vanaf de Observant heb je een panoramisch uitzicht over het landschap. De tocht eindigt in Maastricht, waar je de historische bruggen en het Pierre Kemppark kunt bewonderen. De Dutch Mountain Trail is een unieke wandelervaring die natuur, cultuur en avontuur combineert in het prachtige Zuid-Limburgse landschap.

← Vorige etappe

In de serie van Dutch Mountain Trail (DMT) gebruik ik de etappe verdeling op basis van de wandeldagen.

Bekijk de overzichtsblog Dutch Mountain Trail en de video