Qdraw | Wandelverslagen, trektochten & natuur

18 november 2023 • Noord-Brabant • 4 min leestijd november 18, 2023 at 10:11 am

Glow Eindhoven (2023)

GLOW Eindhoven, het jaarlijkse lichtkunstfestival, betovert opnieuw de straten van de stad. In 2023 worden bezoekers meegenomen op een reis door diverse kunstwerken die technologie, natuur en geschiedenis samenbrengen. De iconische Emmasingel, historische gebouwen, en zelfs de regio rondom Eindhoven dienen als canvas voor innovatieve installaties die de bezoekers verrassen

Evolution of Life (ASML):

De Emmasingel, wordt getransformeerd door ASML tot een betoverend paradijs genaamd “Evolution of Life.” Water stroomt, natuur groeit en het kloppende hart van de stad komt tot leven. Een uniek samenspel van technologieën zoals projecties, lichteffecten en animaties vormt een harmonieuze ervaring die de natuur in het middelpunt van de stad plaatst.

Private Light (Titia Ex):

Titia Ex laat het verleden van de oude gloeilampenfabriek herleven met “Private Light.” Haar lichtobjecten, doordrenkt van betekenis, spelen met de geschiedenis van de locatie en creëren een intieme sfeer die de omgeving in een nieuw licht plaatst.

Explosion Light Organ (Ivo Schoofs & Pépé Heijnen):

Op het Victoriapark ontploft kunst met het “Explosion Light Organ.” Gecontroleerde gasexplosies, live bewerkte klanken en de interactie van gerenoveerde WOII-zoeklichten zorgen voor een experimentele en steeds veranderende ervaring.

Grand Mix (Inook):

Het Wilhelminaplein komt tot leven met “Grand Mix” van Inook, waar eeuwenoude gezichten uit het Rijksmuseum een vrolijke sound- en lichtshow presenteren. Kunst die mensen van alle generaties uitnodigt om samen te zingen en te dansen in de openbare ruimte. Het is echt heel tof gedaan waarbij er ook moderne muziek wordt gebruikt en je kunt zien dat de monden van de beelden op de projecties meebewegen

Requiem (Har Hollands):

Op de Grote Berg wordt een symfonisch eerbetoon gebracht aan gebruikte verlichtingsarmaturen met “Requiem.” Armaturen krijgen een tweede leven, gesynchroniseerd met Mozarts Requiem

Glowble (Team Ignite):

In het Anne Frankplantsoen nodigt “Glowble” bezoekers uit tot interactie, waarbij de bol reageert op menselijke aanraking. Een visueel en auditief hoogtepunt dat de menselijke connectie in de digitale wereld benadrukt.

Blossom (Studio Tour):

In De Elzent komt de lente tot leven met “Blossom” van Studio Tour. Een eerbetoon aan de bloesem en een boodschap van verwondering over het verborgen ontluiken van het leven onder het oppervlak.

Shape (Dirk van Poppel en Michel Suk):

Het Stadhuisplein viert 95 jaar DAF met “Shape,” een mechanische dans van licht die de schoonheid van de industriële wereld onthult.

Never ever (aptum):

Opnieuw op het Stadhuisplein, speelt “(N)EVER” met woorden en de menselijke psyche. Een hypnotiserend spel waar het woord ‘EVER’ geleidelijk overvloeit in ‘NEVER,’ symboliserend hoe vaak voornemens nooit worden vervuld.

De Wensfabriek (Har Hollands en Rotary Eeckaerde):

De Catharinakerk wordt het kloppende hart van de lichtfestivalervaring met “De Wensfabriek.” Bezoekers worden kunstenaars van het licht, waarbij ze een kaarsje kunnen aansteken en hun wens levensgroot op de kerkmuren kunnen laten schijnen en dragen bij aan de strijd tegen armoede in Eindhoven.

Beacon (Craig Morisson Morrison & Atelier MCFW):

Op het Plantsoen DOMUSDELA schittert “Beacon,” een reiziger die samenwerking en lokale betrokkenheid benadrukt. Het kunstwerk, gevormd door verschillende handen uit allerlei landen, toont de kracht van kunst en cultuur in het samenbrengen van mensen.

Ik zie, ik zie… (Hugo Vrijdag & schoolkinderen):

Bij DOMUSDELA en De Paterskerk tonen kinderen hun verwondering met “(Ik) zie, ik zie…”. Lichtonthullingen van zelfportretten en lichtgevende bloemen, gemaakt door basisschoolkinderen, verwelkomen bezoekers in een kleurrijk schouwspel.

GLOWing Horizons met Epicenter (OCUBO):

Voor het eerst in bijna twee decennia breidt GLOW uit naar de omliggende regio met “GLOWing Horizons” bij het Pullman Hotel Cocagne. Het festival straalt niet alleen in de stad, maar ook daarbuiten, waardoor de regio tot leven komt.

Conclusie:

GLOW Eindhoven 2023 is niet alleen een lichtfestival; het is een reis door kunst, technologie, geschiedenis en natuur. Van de iconische Emmasingel tot de uitbreiding naar de omliggende regio, GLOW verbindt mensen, verlicht de stad en creëert een betoverende ervaring die de bezoekers uitnodigt om de diversiteit van lichtkunst te ontdekken en te vieren.

Voorgaande edities

Bekijk vorig jaar, de editie van 2021 en de editie van 2017

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: 'lamp', avond, Eindhoven, Glow, licht

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

17 november 2023 • Noord-Brabant • 6 min leestijd juni 17, 2026 at 7:24 pm

Hertogenpad etappe 10 van Heitraksedijk naar Meijel (2023)

Het Hertogenpad etappe 10 is een wandelroute die het adembenemende landschap van De Groote Peel doorkruist. Deze route voert je door een historisch hoogveengebied dat de grens tussen Brabant en Limburg markeert. Vandaag de dag is het een uitgestrekt natuurgebied van 1400 hectare, vol met rust, weidsheid, en een rijke variatie aan natuur.

De Groote Peel: Een Natuurlijk Juweel

Ik betreed het overgebleven deel van een ooit weelderig hoogveengebied. Hier, waar levendige planten floreren aan de oppervlakte en eronder een geschiedenis van tot wel 6 meter dikke, afgestorven plantenresten verborgen ligt, ervaar je de kern van dit unieke landschap. Het was ooit bekend als turf, de kostbare brandstof die deze gronden hun vorm gaf.
Diep geworteld in de geschiedenis van het Brabantse landschap, biedt De Groote Peel een visueel spektakel van veenmoerassen, plassen, heideterreinen en zandruggen. In 1993 erkend als Nationaal Park, belichaamt het de harmonie tussen de mens en de natuur.

Turfwinning en Veenputten

Onder de voetstappen van wandelaars ligt een verhaal van duizenden jaren hoogveenvorming. Een reis door de geschiedenis onthult dat het meeste veen halverwege de negentiende eeuw werd afgegraven voor de winning van turf. In de stille getuigenissen van voormalige turfputten, bedekt met een deken van veenmos, wordt het ontstaan van veen helder. Waag je echter niet op deze kleine veenputten, want de bodem kan verraderlijk diep zijn.

In de periode tussen 1850 en 1930, toen het grootste deel van het veen werd gewonnen. Vanaf de Middeleeuwen begon de mens met het afgraven van veengebieden, een activiteit die met de opkomst van industrie een enorme vlucht nam. De behoefte aan brandstof voor landbouw, wegenaanleg en huizenbouw bracht grote veranderingen teweeg in deze natuurlijke omgeving.

De sporen van menselijke activiteiten zijn duidelijk zichtbaar in de door de eeuwen heen afgegraven gebieden die je tijdens een wandeling tegenkomt. Gelukkig is De Groote Peel gespaard gebleven van verdere ontginning, waardoor 1450 hectare van dit gebied zijn waarde als natuurgebied behield.

De betekenis van De Groote Peel is zo groot dat het in 1993 werd aangewezen als nationaal park. Het LIFE+ project Groote Peel, ondersteund met subsidie, heeft het waterpeil gestabiliseerd. Dit heeft het hoogveen de ruimte gegeven om zich te herstellen. Nu, op een oppervlakte van zo’n 1450 hectare, blijft De Groote Peel een levendig voorbeeld van de delicate balans tussen mens en natuur.

Wetland Wonderland

Bij de veenafgravingen ontstonden prachtige moerassen en plassen, waardoor De Groote Peel een waar paradijs werd voor watervogels. Hier broeden wel honderd verschillende vogelsoorten, terwijl talloze trekvogels het gebied in het voor- en najaar als tussenstop kiezen.

Grondwater

Voor 1960 stond het grondwater op veel plaatsen te hoog voor landbouw, woningbouw en wegen. Sinds die tijd hebben we in Nederland veel sloten uitgediept en meer en krachtiger gemalen, gebouwd om het water sneller af te voeren. Ook werd er steeds meer grondwater gebruikt om drinkwater van te maken. Hierdoor daalde het grondwater en werd het veen
steeds droger. Planten en dieren hebben voldoende grondwater nodig om te kunnen overleven. Door het dalen van de grondwaterstand verdroogt de natuur. Inmiddels is men zich bewust van dit probleem en probeert men de natuur op meer plekken nat te houden.

Heideterreinen en Grazende Schoonheid

Op de hooggelegen delen, waar het veen volledig is afgegraven, bloeit een prachtige verscheidenheid aan heideplanten, waaronder struikheide, dop hei en het sierlijke pijpestrootje. Om deze heideterreinen vrij te houden van bomen, worden ze begraasd door grazende dieren, waardoor een compleet ecosysteem ontstaat.

Kienhout en Peelpuisten

Wandelend langs de waterkant kom je misschien de mysterieuze ‘kienhout’ of ‘peelpuisten’ tegen. Deze zijn eigenlijk overblijfselen van bomen die oorspronkelijk in het gebied groeiden. Overwoekerd door veenmos, werden ze goed geconserveerd in het zure veen en kwamen ze tevoorschijn tijdens het afgraven.

Peel-Raamstelling

De moerassige Peel, gelegen tussen Brabant en Limburg, heeft eeuwenlang gediend als een natuurlijke barrière met strategische verhogingen, zoals de natuurlijke Vossenberg. Dit gebied, voorheen van strategisch belang, werd gebruikt om het vlakke en kale hoogveengebied te controleren. Na de Eerste Wereldoorlog plande Defensie een linie in de Peel, waardoor de Vossenberg een bijzondere status kreeg als onderdeel van de Peel-Raamstelling. Tijdens de uitvoering werden meerdere betonnen bunkers en loopgraven gebouwd, samen met mijnenvelden. Echter, op 10 mei 1940, toen de Peel-Raamstelling haar nut verloor, moesten landsverdedigers de linie verlaten. De bunkers werden later gebruikt als schuilplaatsen voor boeren tijdens de oorlog, maar de hele linie verloor uiteindelijk haar betekenis.

Conclusie

Het Hertogenpad Etappe 10 onthult een verhaal van natuurlijke pracht terwijl het door het mooie landschap van Nationaal Park De Groote Peel voert. Dit historische hoogveengebied, dat ooit diende als turfbron, toont nu een uitgestrekt natuurgebied van 1400 hectare, waar de harmonie tussen mens en natuur centraal staat. Het veen, gevormd over duizenden jaren, vertelt een indrukwekkend verhaal onder de voetstappen van wandelaars. Van de turbulente geschiedenis van turfwinning tot de beschermde ontwikkeling als natuurgebied, blijft De Groote Peel een levendig voorbeeld van veerkracht en balans, met zijn wetland wonderland, heideterreinen, grazende dieren en intrigerende ‘kienhout’ langs de waterkant. Het Hertogenpad biedt niet slechts een wandelroute, maar een mooie reis door dit mooie natuurgebied.

Afstand & OV Tip:

Etappe 10 is 25,6 km (excl. 0,5 km aanlooproute aan het einde) en heb ik gelopen op 11 november 2023. Deze begint bij halte: “Neerkant, Rechte Heitraksedijk”, op moment van schrijven gaat deze bus niet op zondag. Er is nog 0,5 km nodig om bij halte: “Meijel, Busstation” te komen

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van Hertogenpad gebruik ik de etappe verdeling van Wandelnet. Zie de overzichtspagina: Hertogenpad voor de andere wandelingen uit deze serie

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Hertogenpad, Meijel, Peel, Wandeling

Gecategoriseerd in: Noord-Brabant

13 november 2023 • Gelderland • 3 min leestijd november 13, 2023 at 4:31 pm

Paleis Het Loo en de Baroktuin (2023)

Aan de rand van Apeldoorn ligt het Paleis Het Loo. Het Loo is rijk is aan koninklijke geschiedenis, maar heeft ook een prachtige baroktuin. In deze blogpost nemen we je mee tijdens het bezoek aan dit museum en door de gangen van dit majestueuze paleis en de symmetrische paden van de baroktuin. Bereid je voor op een mix van geschiedenis, architectuur en groene pracht.

De Geschiedenis Achter de Stenen Muren

Paleis Het Loo, ooit het zomerverblijf van Stadhouder Willem III en zijn vrouw Mary Stuart, ademt geschiedenis. Het paleis heeft door de eeuwen heen verschillende gezichten gehad, maar één ding is constant gebleven: de koninklijke grandeur. Terwijl je door de kamers loopt, zie je niet alleen antieke meubels en vorstelijke portretten, maar voel je ook de echo’s van een tijdperk waarin het paleis zijn hoogtijdagen beleefde.

Onduidelijke routes

De routes door het museum zijn niet echt duidelijk, er is ook geen duidelijke plattegrond. Verder zijn er ook nergens visuele uitleg in het museum aanwezig. Er is wel een app met audiotour beschikbaar, maar hier heb ik mij niet in verdiept. De medewerkers sturen je ook naar de uitgang ondanks dat je dan nog niet de oost en west route hebt gehad.

De Baroktuin: Waar Symmetrie Heerst

Eenmaal buiten betreed je de baroktuin, een meesterwerk van geometrische perfectie. Het is inmiddels buiten erg grijs en regenachtig. In tegenstelling tot de rest van museum was het buiten erg rustig. Lange, rechte paden doorkruisen het groene tapijt en leiden je naar mooie fonteinen en beelden die stille getuigen zijn van andere tijden. Deze tuin is geen oase van wilde natuur, maar eerder een zorgvuldig gecomponeerd symfonie van groen en steen, waar elk element een rol speelt in het bewaren van de barokke harmonie.

Betoverende Fonteinen en Symbolische Beelden

De fonteinen in de baroktuin zijn als levende kunstwerken. De sculpturen langs de paden vertellen verhalen van mythen, geschiedenis en deugden.

Conclusie: Een Koninklijke Erfenis in de Moderne Tijd

Paleis Het Loo onthult met trots zijn koninklijke geschiedenis en betovert met de perfectie van de baroktuin. Echter, binnen de museummuren worden bezoekers geconfronteerd met onduidelijke routes en een gebrek aan visuele uitleg, wat de ervaring soms vertroebelt. De baroktuin daarentegen blijft een oase van rust en esthetische pracht, waar fonteinen en beelden een harmonieuze symfonie vormen. Ondanks de verdwaalde paden binnen, laat Paleis Het Loo een blijvende indruk achter door zijn koninklijke grandeur.

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: Apeldoorn, museum, Paleis Het Loo

Gecategoriseerd in: Gelderland

6 november 2023 • Europa • 4 min leestijd november 6, 2023 at 8:45 pm

Nationaal Gedenkteken Fort van Breendonk (2023)

In het hart van België, twintig kilometer ten zuiden van Antwerpen, ligt een ingegraven bolwerk dat ooit diende als onderdeel van de verdedigingsgordel rond Antwerpen. Dit fort, genaamd Breendonk, herbergt een duister en pijnlijk verleden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het door de nazi’s gebruikt als “opvangkamp” voor dissidenten, verzetsstrijders, gijzelaars en Joden. Dit verschrikkelijke hoofdstuk in de geschiedenis van Fort Breendonk, dat zich onderscheidde door zijn meedogenloze regime van deprivatie en foltering, verdient onze aandacht. In deze blogpost nemen we je mee naar dit griezelige en onheilspellende fort en proberen we een glimp op te vangen van de gruwelen die zich daar hebben afgespeeld.

Audiogids

Er is een audiogids beschikbaar die verteld over de geschiedenis van het fort. Je druk een nummer in en dan wordt het betreffende verhaal verteld. Er hangen geen tekstuele bordjes in het museum, alles loopt via de audiogids. Aangezien het verhaal het belangrijkste is ben je wel ongeveer 2,5 uur bezig om alle verhalen af te luisteren.

Het Ontstaan van Fort Breendonk

De geschiedenis van Fort Breendonk begon aan het begin van de 20e eeuw, toen het werd gebouwd als onderdeel van de verdedigingsgordel rond Antwerpen. Het was bedoeld als een bastion van verdediging, maar de rol van het fort zou drastisch veranderen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het Auffanglager Breendonk

Na de bezetting van België door nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog werd Fort Breendonk omgevormd tot een gevangenenkamp en doorgangskamp. Hoewel het geen officieel concentratiekamp was, waren de levensomstandigheden er nauwelijks beter. Het fort diende als de laatste halte voor gevangenen voordat ze naar kampen in Duitsland, Oostenrijk en Polen werden getransporteerd. Het kamp werd geleid door leden van de SS en had als voornaamste doel gevangenen uit te putten en te martelen. Van de duizenden gevangenen die hier werden vastgehouden, hebben velen de oorlog niet overleefd.

Het Dagelijks Leven in Breendonk

Het dagelijks leven in Fort Breendonk was een ware hel. Gevangenen werden samengepakt in betonnen kazematten, waar ze onder verschrikkelijke omstandigheden moesten overleven. Ze leden honger, kregen nauwelijks voedsel en werden gedwongen tot dwangarbeid. De omstandigheden waren zo erbarmelijk dat velen probeerden gras te eten, zelfs als dit zware straffen met zich meebracht.

Foltering en Dood

Foltering was een wijdverbreide praktijk in Fort Breendonk en een belangrijke oorzaak van de dood van gevangenen. In een speciaal ingerichte folterkamer werden gevangenen onderworpen aan onmenselijke martelingen, variërend van stokslagen en elektrocutie tot ophanging en het breken van ledematen. Deze folteringen werden uitgevoerd door leden van de Gestapo, die verhoren afnamen en deze wrede praktijken toepasten om bekentenissen af te dwingen.

Belgische SS’ers: De Beulen

Naast Duitse bewakers, waren er ook Belgische SS’ers in Fort Breendonk. Deze Vlaamse SS’ers waren betrokken bij het handhaven van tucht en discipline in het kamp en voerden de bevelen van de Duitse autoriteiten uit. Hun aanwezigheid maakte de omstandigheden voor gevangenen nog grimmiger.

De Bevrijding en Nasleep

Met de opmars van de geallieerden evacueerden de Duitsers Fort Breendonk en werden de gevangenen elders naartoe getransporteerd. Het fort werd verlaten, maar het leed dat daar was toegebracht, zou nooit worden vergeten. Na de oorlog werd Fort Breendonk omgevormd tot het Nationaal Gedenkteken Fort van Breendonk, en het herinnert ons aan de duistere bladzijden van de geschiedenis.

Conclusie: Een Herinnering aan Duistere Tijden

Fort Breendonk is een getuige van menselijk lijden en wreedheid tijdens een van de meest duistere periodes in de geschiedenis. Het vertelt het verhaal van de ontelbare mannen, vrouwen en kinderen die hier hebben geleden en geleden. Het is onze verantwoordelijkheid om te blijven herinneren wat er in Fort Breendonk is gebeurd, zodat deze gruwelen nooit worden vergeten en de wereld wordt herinnerd aan de noodzaak van vrede en tolerantie. Fort Breendonk dient als een herinnering aan de vreselijke gevolgen van extremisme en haat, en als een oproep om nooit meer toe te staan dat zulke gebeurtenissen zich herhalen.

Dit bericht is geschreven door: Dion

Tags: museum, Tweede Wereldoorlog

Gecategoriseerd in: Europa

5 november 2023 • Drenthe • 4 min leestijd juni 17, 2026 at 6:36 pm

Pieterpad Etappe 7 van Sleen naar Coevorden (2023)

Sommige wandelroutes worden de hemel in geprezen, terwijl andere een flinke dosis kritiek te verduren krijgen. Pieterpad Etappe 7, van Sleen naar Coevorden, behoort tot de laatste categorie, maar laten we deze etappe onder de loep nemen. Wat heeft deze wandeling te bieden?

Sleen: Een Beeld uit het Verleden

Bij de start in Sleen, vroeg in de ochtend, lijkt het dorpje te slapen. Met uitzondering van een eenzame fietser is er weinig bedrijvigheid te bespeuren. Sleen is een ansichtkaart uit vervlogen tijden, met een brink omringd door rietgedekte boerderijen, een middeleeuws kerkje en een karakteristiek raadhuis. Het kerkje heeft de hoogste toren van Drenthe, en het voormalige raadhuis uit 1938 toont drie ramskoppen en twee wildemannen in het wapen van Sleen.

Korenmolen De Hoop en ’t Armhoes

Wandelen over asfalt brengt ons uit Sleen, maar niet zonder een glimlach. Hier vinden we korenmolen De Hoop, afkomstig uit Amersfoort en in 1914 herbouwd in Sleen. Ook passeren we ’t Armhoes, dat bekendheid verwierf als filmlocatie voor de tv-serie Bartje in 1972.

Rustige Wegen en Herfstige Bomen

Hoewel asfalt de boventoon voert, blijken de kilometers verrassend aangenaam. We wandelen over rustige, kronkelende wegen, omgeven door lange rijen eiken en beuken die in de herfst een prachtig schouwspel vormen. Het rustgevende geluid van de natuur wordt slechts sporadisch door een passerende fietser onderbroken.

Historische Kanalen en Werkloosheid

Langs de route komen we langs kanalen die deels met de hand zijn gegraven door werklozen in werkverschaffingsprojecten. Denk aan de Jongbloedvaart uit 1925, genoemd naar de burgemeester van Sleen, die tevens de ‘Rijksinspecteur voor de Steunverlening aan werkloze arbeiders in Drenthe’ was. Dit gebied was vroeger bedekt met woeste veenmoerassen, waarvan het veen in de 19e eeuw werd afgegraven voor turf.

Dalerveen

In het dorpje wordt gekeken naar de historie zo heeft er een installatiebedrijf Scholten gezeten die ooit een benzinepomp hadden en Coöperatieve Boerenleenbank Dalerveen. Eerst had de bank geen kantoor en werden de transacties bij iemand aan de keukentafel gedaan. Voordat deze bank bestond werd het anders opgelost. De armere boeren uit het dorp in 19de eeuw hadden onderhandse leningen bij rijkere dorpsbewoners. Als die het plan niet zagen zitten dan gebeurde er ook niks. Aan de overkant zat ooit een bakkerij en buurtsuper. Van alle voorzieningen is alleen een bordje en een herinnering over.

Den Hool: Een Stukje Geschiedenis

Na een inspannende passage onder de drukke N34 en snelweg A37, bereiken we Den Hool, een gehucht met een beschermd dorpsgezicht. Hier staan enkele Saksische boerderijen rond een kleine brink met imposante eiken en paardenkastanjes. Een parel is De Kastanjehoeve, een B&B met een theetuin, hoewel deze tijdens ons bezoek helaas gesloten is.

Joodse Begraafplaats

Verderop wandelen we over rustige asfaltwegen, waar we een unieke Joodse begraafplaats uit de 18e eeuw passeren, ooit bedoeld voor de overledenen van de kleine Joodse gemeenschap van Dalen.

Er hangt een herinnering aan het joodse meisje Suze: Suze werd in 1921 geboren in Dalen in een ‘vrijzinnig’ Joods gezin. Tijdens de razzia’s op 2 oktober 1942 werkte ze als dienstmeisje in Assen. Toen de Duitsers aanbelden, slaagde ze erin om via de achterdeur te ontsnappen. Op haar onderduikadres ontving ze een briefje van haar ouders via via, waarin stond: ‘We zitten in de trein op transport, waar Suze is weten we niet’. Ze passeerde diverse onderduikadressen en belandde uiteindelijk bij de familie Meester in Klazienaveen, waar ze bleef tot het einde van de oorlog. In 1948 trouwde ze met hun zoon Jan. Suze heeft de respectabele leeftijd van 95 jaar bereikt, maar heeft haar familie nooit meer teruggezien.

Conclusie: Rust en Geschiedenis

Pieterpad Etappe 7 mag dan wat kritiek hebben ontvangen, maar het heeft zijn eigen charmes. Sleen betovert met zijn historische uitstraling, rustige wegen onthullen herfstpracht, en historische elementen zoals kanalen en begraafplaatsen dragen bij aan de rijke geschiedenis van het gebied. Deze etappe is misschien niet de mooiste, maar het biedt een rustige en historische verkenning van Drenthe.

← Vorige etappe – Volgende etappe →

In de serie van het Pieterpad gebruik ik de etappe nummers van Wandelnet. In de overzichtsblog vind je een compleet overzicht van de wandelingen uit deze serie.