Gelegen in de omgeving van Tbilisi, biedt het Giorgi Chitaia Etnografisch Museum een reis door het rijke en diverse culturele erfgoed van Georgië. Het museum, dat vernoemd is naar de eminente Georgische academicus Giorgi Chitaia, die in de jaren dertig de basis legde voor de Georgische etnologie, werkt sinds de opening in 1966 aan cultureel behoud.
Een Wandeling door de Tijd
Bezoekers van het Giorgi Chitaia Etnografisch Museum worden meegevoerd van de Bronstijd tot de 20e eeuw, waarbij ze de historische evolutie van Georgië verkennen door middel van zorgvuldig bewaarde gebouwen en objecten. Het museum toont de architectonische en culturele diversiteit van verschillende Georgische regio’s, waaronder Kartli, Samegrelo, Ajara, Abchazië, Svaneti, Khevsureti, Kakheti, Meskheti, Javakheti, Goeria, Imereti, Racha, Lechkhumi en Samachablo.
Echter is de helft van het museum voor rennovatie gesloten, zo vertelde een medewerker dat dit al tien jaar gaande was. Alleen er is geen enkele voortgang dus hebben ze het afgesloten. Net als de gondellift die werkt ook niet meer en is daarom half afgebroken. Voorheen was het museum in de winter dicht maar nu er buitenlanders ook in de winter kwamen hebben ze het hele jaar geopend volgens haar. Maar zou niet te hard op de website vertrouwen van hun want hier staan ook foutieve toegangsprijzen op en als je dat meld is de reactie een en al onverschilligheid, het maakt hun niet uit.
Originele Gebouwen uit Heel Georgië
Een van de meest interessante kenmerken van het museum is de collectie originele gebouwen, zorgvuldig getransporteerd en opnieuw opgebouwd uit verschillende delen van het land. De gebouwen vertellen het verhaal van de regio waar ze vandaan komen. Op het terrein van het museum staan zeventig van dergelijke gebouwen, vervaardigd met verschillende traditionele technieken.
Oude Monumenten en Artefacten
Het museum beschikt ook over een indrukwekkende collectie oude monumenten. Opvallend zijn onder meer een graf uit het 2e millennium v.Chr. uit Abchazië en er staan diverse oude boerderijen in het park.
Conclusie: Een Wervelwind Tour door Georgië
Het Giorgi Chitaia Etnografisch Museum is meer dan alleen een museum; het biedt van het historische en etnografische landschap van Georgië. Van de ruige bergen van Svaneti tot de vruchtbare vlaktes van Kartli, bezoekers krijgen een glimp op van het Georgische leven en de geschiedenis ervaren zonder de hoofdstad te verlaten. Of je nu een geschiedenisliefhebber bent, een culturele ontdekkingsreiziger, of gewoon op zoek bent naar een dagje weg, het Giorgi Chitaia Etnografisch Museum belooft een mooi en educatief avontuur.
Serie: Tbilisi 2024
Deze blogpost maakt onderdeel uit van de serie: Tbilisi 2024
Tbilisi, de hoofdstad van Georgië, is een stad die bruist van geschiedenis, cultuur en unieke ervaringen. Onlangs had ik de kans om de stad te verkennen. Hier deel ik mijn avonturen en indrukken van deze bijzondere bestemming.
Tbilisi Central Station
Mijn reis begon bij Tbilisi Central Station, het bruisende hart van de stad. Dit station is niet alleen een transportknooppunt, maar ook een plek waar het dagelijkse leven van de stad zich ontvouwt. Van drukke forenzen tot toeristen die op zoek zijn naar hun volgende bestemming, het station geeft een eerste indruk van het dynamische karakter van Tbilisi.
Church of Saint Michael of Tver & Old Town
De Church of Saint Michael of Tver in de oude binnenstad van Tbilisi is een prachtig voorbeeld van de religieuze architectuur die deze stad te bieden heeft. De oude binnenstad zelf is een doolhof van smalle straatjes, geplaveide wegen en historische gebouwen. Het voelt alsof je een stap terug in de tijd doet terwijl je door deze charmante wijk wandelt.
Parliament of Georgia
Het Parlement van Georgië is een imposant gebouw dat de politieke geschiedenis van het land weerspiegelt. Hoewel ik het gebouw alleen van buiten heb kunnen bewonderen, was het indrukwekkend om te zien hoe moderniteit en geschiedenis samenkomen in het hart van de stad.
Saint George Statue
Het standbeeld van Sint-Joris, de patroonheilige van Georgië, is een indrukwekkend monument dat trots in het centrum van de stad staat. Het beeld herinnert aan de rijke mythologische en religieuze tradities van het land.
Khinkali Proeven
Geen reis naar Tbilisi is compleet zonder het proeven van Khinkali, de beroemde Georgische dumplings. Deze smaakvolle traktaties zijn een culinair hoogtepunt en een absolute must-try voor elke bezoeker.
Shota Rustaveli, Herdenkingsbeeld
Het standbeeld van Shota Rustaveli, een van de grootste dichters van Georgië, is een eerbetoon aan zijn bijdrage aan de Georgische literatuur. Gelegen langs de drukke Rustaveli Avenue, is het een belangrijke culturele bezienswaardigheid.
Tomb of the Unknown Soldier & Vake Park
Het Graf van de Onbekende Soldaat in Vake Park is een sobere herinnering aan de offers die tijdens oorlogen zijn gebracht. Vake Park zelf is een uitgestrekt groen gebied dat perfect is voor een rustige wandeling of een picknick.
Ascension Church
De Ascension Church, gelegen op een heuvel, biedt niet alleen spirituele troost maar ook een prachtig uitzicht over de stad. De klim naar de kerk is de moeite waard voor de serene sfeer en het panoramische uitzicht.
Metro Liberty Square
Liberty Square is het centrale plein van Tbilisi en een belangrijk knooppunt voor zowel het openbaar vervoer als het stadsleven. De metro van Tbilisi is een efficiënte manier om de stad te verkennen en Liberty Square is een ideaal startpunt.
Ethnographic Museum
Het Ethnographic Museum, hier heb ik een los blog artikel geschreven, biedt een diepgaand inzicht in de diverse culturen en tradities van Georgië. Een bezoek aan dit museum is als een reis door de tijd en een kennismaking met de rijke folklore van het land. Lees meer over het Ethnographic Museum…
Tbilisi, Stalin Museum
Het Stalin Museum, eveneens nog te beschrijven, biedt een controversiële maar fascinerende blik op een van de meest beruchte figuren in de Sovjetgeschiedenis. Het is een bijzonder museum, maar wel uit een bijzonder perspectief. Lees meer over Stalin’s underground…
Tbilisi, Automuseum
Het Automuseum van Tbilisi, dat ik ook nog zal beschrijven, herbergt een collectie van historische voertuigen die autoliefhebbers zeker zullen waarderen. Van klassieke auto’s tot unieke modellen, dit museum is een verborgen juweeltje. Lees meer over het automuseum…
Botanische Tuin
De botanische tuin van Tbilisi is een oase van rust en natuurlijke schoonheid. Met een uitgebreide collectie planten en bloemen is het de perfecte plek om te ontsnappen aan de drukte van de stad en te genieten van de natuur. Lees meer over de botanische tuin…
Conclusie
Tbilisi is een stad vol verrassingen en ontdekkingen. Van historische monumenten en culturele bezienswaardigheden tot culinaire hoogstandjes en groene oases, deze stad heeft voor ieder wat wils. Mijn reis door Tbilisi heeft me een diepere waardering gegeven voor de rijke geschiedenis en het levendige karakter van deze bijzondere bestemming.
Serie: Tbilisi 2024
Deze blogpost maakt onderdeel uit van de serie: Tbilisi 2024
Tbilisi Ontdekken: Een reis door de Georgische hoofdstad
Kutaisi, een van de oudste steden ter wereld, biedt een unieke mix van geschiedenis, cultuur en natuurlijke schoonheid. Tijdens mijn recente bezoek heb ik deze prachtige stad ontdekt en ik wil graag mijn ervaringen delen. Kutaisi heeft me verrast met zijn charmante bezienswaardigheden, vriendelijke mensen en heerlijke gerechten. De stad ligt op 220 kilometer ten westen van Tbilisi aan de rivier de Rioni, de grootste rivier van West-Georgië. Van 1008 tot 1122 was Koetaisi de eerste hoofdstad van het verenigde Koninkrijk Georgië, waarna de hoofdstad werd verplaatst naar Tbilisi.
Chain Bridge
Mijn avontuur begon bij de Chain Bridge, een iconische brug die de oevers van de Rioni-rivier met elkaar verbindt. De brug biedt een prachtig uitzicht over de stad en de rivier, vooral bij zonsondergang. Het is een perfecte plek om een wandeling te maken en de serene sfeer van Kutaisi op te snuiven.
Davit Aghmashenebeli Square
Van daaruit wandelde ik naar Davit Aghmashenebeli Square, het bruisende hart van Kutaisi. Het plein is omringd door prachtige gebouwen en fonteinen, en er heerst een rustige en elegante sfeer. Het is een geweldige plek om de architectuur te bewonderen.
Kutaisi Centrale Bazaar
Een bezoek aan het Kutaisi Centrale Bazaar mocht niet ontbreken. Deze markt biedt een scala aan lokale producten, van verse groenten en fruit tot handgemaakte ambachten. Het was een feest voor de zintuigen om de kleurrijke kraampjes te bekijken en de geuren van verse kruiden en specerijen op te snuiven.
Rioni en Gabashvili Park
De Rioni-rivier slingert door Kutaisi en vormt een belangrijk onderdeel van de stad. Langs de rivier ligt Gabashvili Park, een groen toevluchtsoord waar je kunt genieten van een rustige wandeling. Het park heeft ook een leuke attractie: botsauto’s, kleine elektrische autootjes die vooral populair zijn bij kinderen.
Bagrati Cathedral
Een van de hoogtepunten van mijn bezoek was de Bagrati Cathedral, een indrukwekkend stukje architectuur dat hoog boven de stad uittorent. Deze kathedraal, die op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat, biedt niet alleen een blik in de rijke geschiedenis van Georgië, maar ook een panoramisch uitzicht over Kutaisi en de omliggende bergen. De Bagratikathedraal werd gebouwd in de eerste jaren van de 11e eeuw op de Oekimerioni-heuvel, in opdracht van koning Bagrat III en werd naar hem vernoemd. Eind 17e eeuw werd de kathedraal verwoest door Ottomaanse troepen, die het koninkrijk Imeretië binnen waren gevallen. In 1952 werd begonnen met het restaureren en conserveren van de ruïnes.
Tsminda Nino Street
Op Tsminda Nino Street kwam ik een charmante auto tegen waar meloenen werden verkocht en een foto van een Mashkutka (een Georgische minibus) hing.
Gastronomie: Proef van Georgië
Geen reis naar Kutaisi is compleet zonder te genieten van de lokale keuken. In een gezellig restaurant proefde ik Ojakhuri, een traditioneel Georgisch gerecht bestaande uit gebakken aardappelen en vlees. De smaakvolle kruiden en de hartige smaak maakten het een ware traktatie. De gastvrijheid en de smaken van de Georgische keuken hebben een blijvende indruk op me gemaakt.
White Bridge
De White Bridge is een andere bezienswaardigheid die je niet mag missen. Deze elegante voetgangersbrug biedt een prachtig uitzicht op de Rioni-rivier en verbindt verschillende delen van de stad. Het is een perfecte plek voor een ontspannen wandeling en om de omgeving in je op te nemen.
Pano Kolkheti
Een andere interessante plek die ik bezocht, was Pano Kolkheti. Het Kolkheti-reliëf, ook wel bekend als het Kutaisi Markt-reliëf, is een opvallend keramisch paneel bij de ingang van de Kutaisi Centrale Bazaar in de stad Kutaisi, Georgië. Het kunstwerk, gecreëerd in 1985, is een hoog-reliëf dat verschillende historische en mythologische figuren uitbeeldt, evenals individuen die hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de stad Kutaisi. Het paneel, dat een indrukwekkende oppervlakte van 217 vierkante meter beslaat, werd gemaakt door de Georgische kunstenaar Bernard (Franz) Nebieridze (1939-1987) en is het grootste reliëf in de landen van de voormalige Sovjet-Unie. De beeldhouwer begon in 1982 aan het reliëf te werken en bleef eraan werken tot aan zijn dood in 1987.
Grandma Daliko: Een Kunstwerk in Gelati
Een bijzonder kunstwerk dat ik tegenkwam, was dat van Grandma Daliko, te vinden aan de muur van een gebouw. Het kunstwerk weerspiegelt de lokale cultuur en de warmte van de mensen in deze regio. Het was een prachtige weergave van de Georgische gastvrijheid en creativiteit. Ze is brood aan het bakken, wat veel mensen in Georgie zelf doen.
Kerk van de Aankondiging van de Maagd Maria en St. George’s Church
Tot slot bezocht ik de Church of the Annunciation of the Virgin Mary op Feliks Varlamishvili Street en St. George’s Church aan de Rioni. Beide kerken zijn prachtige voorbeelden van Georgische architectuur en bieden een vredige plek voor reflectie en gebed.
Praktische Informatie
De afstand tussen Kutaisi en Rioni (station) is 8 km, en de wegafstand is 11,2 km. Om naar Tbilisi te reizen, nam ik een Bolt-taxi naar het station, aangezien het openbaar vervoer in deze stad niet beschikbaar is via Google Maps en alles in het Georgische alfabet staat.
Conclusie
Kutaisi heeft me verrast met zijn rijke geschiedenis. Van de wandelingen over de Chain Bridge en het drukke van Davit Aghmashenebeli Square tot de levendige markten en historische bezienswaardigheden zoals de Bagrati Cathedral, zo wisselt de stad mooi af. Het proeven van traditionele gerechten zoals Ojakhuri in een lokaal restaurant en het bewonderen van kunstwerken zoals het Kolkheti-reliëf en Grandma Daliko in Gelati, zijn interessant. Kutaisi is een stad die een mooie mix van cultuur, natuur en gastronomie biedt, en een bezoek hier is zeker een aanrader.
De hike van Mestia naar Ushguli, een populaire meerdaagse tocht in Georgië, biedt een onvergetelijke ervaring voor zowel ervaren als beginnende wandelaars. Deze route, die deel uitmaakt van de Transcaucasian Trail, neemt je mee door adembenemende landschappen, historische Svaneti-dorpen en langs majestueuze bergen. Hier volgt een samenvatting van mijn avonturen tijdens deze indrukwekkende tocht. Zelf heb ik voordat ik aan dit traject begon etappe 1 t/m 8 gelopen van Tobari naar Mestia, deze delen zijn geschikt voor ervaren bergwandelaars (niveau: moeilijk). Het stuk tussen Mestia en Ushguli is het niveau: gematigd.
Hoe veilig is Georgië?
Volgens Nederland Wereldwijd, de overheidswebsite die reizen adviseert is Georgië geldt kleurcode geel, dat bekend dat je er naar toe kan reizen, maar dat je wel moet opletten. Abchazië en Zuid-Ossetië zijn no-go zones maar hier kom je niet in de buurt. Er zijn soms demonstraties in de hoofdstad en hier kan de politie hard ingrijpen, zelf heb ik hier niks van gemerkt. In Georgie wordt nog wel flink hard gereden, auto’s die links en rechts het stuur hebben worden door elkaar gebruikt. Het land rijdt net als een groot gedeelte van de wereld aan de rechterkant van de weg. Mijn inschatting is dat Rusland op dit moment te druk is met Oekraïne en zich daarom rustig zou houden, maar goed ik ben geen Ruslandkenner. Controleer of dit reisadvies up-to-date is.
Welke tijd van het jaar?
Het seizoen voor deze trek loopt van begin juni tot eind oktober. Elke periode heeft zijn voor- en nadelen. In juni kun je genieten van groene landschappen met bloeiende bloemen, maar er is een reden waarom alles groen is en dat heeft te maken met regen. Ik was hier aan het einde van juni en de eerste dagen van juli, en op de passen buiten Mestia naar Ushguli lag nog behoorlijk wat sneeuw, wat het risico op uitglijden verhoogt. Op het stuk Mestia naar Ushguli heb ik eind juni / begin juli geen sneeuw gezien.
Is het nodig om een tent mee te nemen?
Een tent is niet strikt noodzakelijk; je kunt overnachten in gastverblijven. Ook hoef je je geen zorgen te maken over het eten – ze serveren ontbijt, diner en kunnen ook een (meestal wat teleurstellende) lunchpakket klaarmaken. Hou wel rekening mee dat ze hier in verhouding voor de rest van het land veel voor vragen. Ik heb deze route wel met tent gedaan en een vrij willekeurige verdeling toegepast. Aangezien ik in dit stuk geen gebruik heb gemaakt van guesthouses, kan ik hier niet zo veel over zeggen.
Munteenheid
In Mestia is de laatste bankautomaat, in het gebied verder is alles met contant geld. De Georgische Lira is de gebruikte munteenheid. Georgie heeft een eigen munt, de Georgische lari, deze munt wordt afgekort als GEL. Je kunt het beste geld bij een geldautomaat van een bank halen. Als vuistregel kun je aannemen dat €1 gelijk staat aan 3 GEL. Het exact bedrag is in juni 2024 €0,345. Het advies om geen gebruik te maken van de vele wisselkantoortjes.
Zorg voor goede voorbereiding
Uiteraard is het nodig dat je goede bergschoenen of trailrunners hebt die goed zijn ingelopen. Bij speciaalzaken zoals Bever of de ANWB-winkel kunnen ze je hier goed bij helpen. In Mestia is geen ruimte voor opslag van bagage, je kunt het hotel vragen, maar beter is om de spullen niet mee te nemen. Zorg ervoor dat je een reisverzekering hebt afgesloten die heel Georgië dekt. Vanaf 1 juni dit jaar is het verplicht om in Georgië een verzekering te hebben en hier wordt steekproefsgewijs op gecontroleerd. Print het polisblad bijvoorbeeld uit. Zelf heb ik een satelliettelefoon van Garmin mee, dit is een Inreach device. Als je deze 1 maand per jaar gebruikt kost dit na aanschaf €80 per jaar. Zo’n Inreach mini 2 kost ongeveer €300. Zelf heb ik gevriesdroogd eten en een kooktoestel meegenomen er zijn op dit stuk met uitzondering van Mestia geen restaurants of supermarkten. Zorg dat je je hebt ingelezen over hoe bliksem zich gedraagt, vooral de grondspanning is een risico blijkt uit recente onderzoeken. Daarnaast moet je uitkijken voor de Reuzen berenklauw (Heracleum mantegazzianum), dit is in Nederland een invasieve exoot die uit de Caucasus is geïmporteerd. Deze plant is te herkennen aan de metershoge witte bloemen en groen bruine stengels. De reuzenberenklauw is groter (twee tot drie meter, met uitschieters tot vijf meter) dan de gewone berenklauw (0,9 tot 1,5 meter). Mocht je het sap aanraken dan kan dat zorgen voor lelijke brandwonden
Vliegen naar Tbilisi
Ik ben naar Tbilisi gevlogen met een directe vlucht vanaf Amsterdam. Georgian Airways biedt vluchten aan naar de hoofdstad (TBS) op maandagochtend, woensdagochtend en zaterdagochtend. Zelf ben ik op woensdag 19 juni gevlogen. Transavia vliegt dezelfde route op woensdagavond en zaterdagavond. Daarnaast zijn er vluchten vanuit Charleroi en Dortmund naar Kutaisi (KUT), dat in het westen van het land ligt. Hierdoor hoef je minder lang te reizen binnen Georgië zelf. Er is een mogelijkheid om te vliegen op Mestia maar deze vluchten worden regelmatig geannuleerd.
De bus naar het centrum Tbilisi
Vanaf het vliegveld in Tbilisi heb ik bus 337 naar het centrum genomen. Deze bus rijdt van 7 tot 23 uur; de 24-uurs dienstregeling is vanwege corona voor onbepaalde tijd opgeschort. Betalen kan met een creditcard door deze voor een scanner in de bus te houden, waarbij er 1,50 GEL of €0,52 van je kaart wordt afgeschreven. Buiten deze tijden kun je gebruikmaken van ‘Yandex Go’ of Bolt voor taxi’s. Taxi’s bij de luchthaven bepalen zelf hun prijs en vragen vaak het dubbele of driedubbele aan buitenlanders. In Georgië hebben taxi’s geen meters. Veel hotels en guesthouses bieden ook betaalde shuttles aan.
Treinreis Tbilisi naar Zugdidi
In Tbilisi verbleef ik in het Backstreet Hotel, vlakbij het station. Het was een oké hotel, zonder bijzonderheden in positieve of negatieve zin. De overnachting kostte 65 GEL, wat goedkoop is voor de hoofdstad. Op 20 juni vertrok mijn trein om 08:20 vanaf het hoofdstation van Tbilisi. Passagiers moeten 10 minuten voor vertrek aanwezig zijn. Tickets worden gecontroleerd voordat je de wagon betreedt. Je kunt tickets online kopen bij de Georgian Railway (TRE), vanaf 20 dagen voor vertrek. De treinreis van Tbilisi naar Zugdidi duurt 6 uur en beslaat 322 km, met een gemiddelde snelheid van 54 km per uur. De trein stopt regelmatig en toetert om werkers en vee te waarschuwen. Er rijdt slechts één trein per dag op dit traject; de nachttrein is wegens corona voor onbepaalde tijd opgeschort.
Zugdidi
Ik vertrok vroeg uit Zugdidi omdat het niet duidelijk was hoe ik naar Mestia kon reizen. Er rijdt een marshrutka van Zugdidi naar Mestia die ’s ochtends en ’s middags vertrekt. Eind juni vertrok deze tussen 10:00 en 10:30 nadat de bus vol was. Ik vroeg de chauffeur om me in Tobari af te zetten, omdat ik een langere trail heb gelopen. Voor Mestia naar Ushguli kun je tot het einde blijven zitten in de minibus.
De start van de hike in Mestia is al meteen bijzonder. Terwijl ik door het centrum wandel, omgeven door de iconische Svaneti-torens, voel ik de historische sfeer. Na een stevig ontbijt in familiehotel Kala, vertrek ik richting Zhabeshi. Het pad leidt geleidelijk omhoog en biedt spectaculaire uitzichten op de Tetnuldi- en Usba-bergen. Onderweg ontmoet ik andere wandelaars en geef ik een Duits koppel wat route-informatie. In het dorpje Cholashi kom je langs een gemeentehuis dat in sovjetstijl is gebouwd, en dan blijf je aan dezelfde kant van de rivier. Andere mensen zeggen dat je de geasfalteerde weg moet nemen richting Chvabiani, maar dat is niet de officiële route. Als het kan, wandel dan langs de rivier, dat is veel mooier. Het dorp Zhabeshi ligt in een schilderachtige vallei en vormt het eindpunt van mijn eerste dag.
Na een rustige nacht vlakbij Zhabeshi, vervolg ik mijn tocht via de hoge route langs het Tetnuldi Ski Resort richting Adishi. De Transcaucasian Trail neemt de hoge route van Zhabeshi naar Adishi, langs het Tetnuldi Ski Resort. Er is ook een lage optie, maar deze optie is iets langer en veel mooier. Deze route, hoewel uitdagend, biedt enkele van de mooiste uitzichten van de hele trek. Onderweg passeer ik verlaten dorpen en geniet ik van de natuur. In Adishi, een pittoresk dorpje met vele Svan-torens, wandel je de vallei in richting de gletsjer; de zandweg wordt een zandpad. Vlak voor de gletsjer staan mensen uit het dorp om je tegen betaling de rivier over te helpen. Ik had de keuze om te wachten tot de volgende ochtend, wanneer het water lager staat, omdat het smeltwater van de gletsjer later op de dag hoger staat. De andere optie was de mannen betalen en dan hoefde ik er niet meer over na te denken. Dus betaalde ik ongeveer €8 en stak over. Vervolgens gaat de route omhoog door prachtige rododendronvelden en langs de indrukwekkende Adishi-gletsjer. Vanaf daar wandel je over de Chkhunderi-pas richting de Khaldeschala-vallei.
Onderin het dal, met zicht op de Zaresho-Khalde Glacier, heb ik mijn tent opgezet. Je volgt de Khaldeschala-rivier richting het dorpje Khalde. Je komt langs een kleine waterval waar het water van een rots naar beneden valt. Verderop kom je langs het dorpje Khalde. Dit dorp heeft een lange geschiedenis. Ik werd ingehaald door een auto die verderop stopte om muziek te gaan luisteren. Vervolgens kom je langs het kleine dorpje Iprari, dat vergezeld wordt door een eeuwenoude wachttoren. Bij het dorpje Lalkhori kom je uit op de “Weg Nr 7”, de verbindingsader tussen Mestia en Ushguli. Dit is een stuk wandelen over een betonweg en hier steek je de rivier de Khaldeschala over. Ter hoogte van Kva heb ik een mooie kampeerplek gevonden in het bos.
Zo volg je de Enguri-rivier richting Ushguli. Hier wandel je over een mooi pad dat langs de rand van een heuvel loopt. Op sommige plekken heb je een prachtig uitzicht over de vallei. Ongeveer 2,5 km voor Ushguli voegt het zandpad zich samen met de hoofdweg naar Ushguli. Ze zijn daar bezig beton te storten. Deze etappe biedt een mix van uitdagende paden en schitterende uitzichten. Ushguli, gelegen op 2.100 meter hoogte, is een van de hoogst bewoonde dorpen van Europa en staat bekend om zijn middeleeuwse torenhuizen. Ondanks de regen en modderige paden, bereik ik Ushguli vol verwondering over de schoonheid en historie van deze plek. Hier besluit ik mijn hike met een overnachting in een tent, omringd door de indrukwekkende Kaukasus-bergen.
Vanaf Ushguli rijden er regelmatig Mashkutkas (minibusjes) naar Mestia. Zelf heb ik hier niet gebruikt van gemaakt omdat ik de moeilijke bergtocht naar Chvelpi heb gemaakt.
Conclusie
De hike van Mestia naar Ushguli is een aanrader voor iedere natuurliefhebber en avontuurlijke reiziger. De route combineert prachtige landschappen, rijke cultuur en uitdagende wandelpaden. Of je nu kiest voor gastverblijven in traditionele Svaneti-dorpen of kamperen onder de sterren, deze tocht biedt een onvergetelijke ervaring die je dichter bij de natuur en de historie van Georgië brengt.
Kaart route Mestia Ushguli
Selectie van Etappe 9 tot en met 12
Van Etappe 9 tot en met 12 heb ik een selectie gemaakt, bekijk de links voor het volledige verhaal en de volledige foto serie. Dit geeft een snelle impressie
Stel je voor: je begint je dag in Chazhashi, een van de pittoreske dorpen van de Ushguli-gemeenschap, gelegen in de prachtige regio Svaneti in Georgië. Dit is het startpunt van een onvergetelijke wandeltocht naar de Latpari-pas. De route wordt duidelijk aangegeven met een bord bij de brug die je over de Enguri-rivier leidt. Deze route maakt geen onderdeel uit van de Transcaucasian Trail.
Enguri
Je begint met het oversteken van de brug naar de linkeroever van de Enguri-rivier en passeert het museum, waarna je het dorp verlaat. Aan de overkant van de Enguri-rivier begint deze etappe, die door een stuk privégrond loopt. De eigenaar heeft hier een handeltje van gemaakt en vraagt 2 Lari (€0,67) voor het oversteken. Hij stond al klaar om zijn honden op mij af te sturen. De weg loopt langs de rivier en leidt je naar het dorp Murkmeli, gelegen aan de overkant van de rivier. Hier begint het echte klimwerk: het pad buigt linksaf en volgt een kleinere beek stroomopwaarts.
Voormalig zomerverblijf van koningin Tamar
Op een hoogte van 2150 meter splitst de beek in twee takken. Je steekt de linker tak over en volgt de rechter. Aan je linkerhand zie je een heuvel met de ruïnes van enkele stenen torens, bekend als het voormalige zomerverblijf van koningin Tamar. Voor de avonturiers is er een zijpad dat naar deze historische plek leidt.
Vergezichten
Het pad klimt vervolgens naar een klein plateau aan de linkerkant van de vallei, op een hoogte van 2600 meter. Tijdens de klim kun je de bergen van de Grote Kaukasus goed zien. Eerst verschijnt Shkhara, dan Tetnuldi, gevolgd door Ushba en zelfs de imposante Elbroes op heldere dagen. Naar het oosten kun je genieten van bergen zoals Koshtan-Tau, Ailama en Tsurungali.
Gorvashi-pas
Iets verderop volg je een stuk dat dwars door de bloeiende rododendrons loopt en je loopt hier de heuvelhelling op. Voor je doemt de Gorvashi-pas op, op een hoogte van 2972 meter. Er lag hier nog sneeuw aan de bovenkant van de pas, maar hier kon ik nog omheen.
Latpari-pas
Na ongeveer 2 kilometer verschijnt een grote berg voor je. De Latpari-pas ligt net achter deze berg. Het pad omzeilt deze naamloze, meer dan 3000 meter hoge heuvel aan de linkerkant en voert je langs een reeks ups en downs naar een groter meer. Dit is waarschijnlijk de beste kampeerplek op de hele bergrug.
Vanaf het meer vervolg je je wandeling rond de berg en klim je geleidelijk naar het hoogste punt van het pad, op 2975 meter. Hier lag ook nog best wat sneeuw en het was een lastig stuk om voorbij te komen. Vanaf hier kun je, als je wilt, de top van de berg beklimmen. Maar belangrijker is dat je de Latpari-pas al kunt zien liggen. Daal af naar de pas, waar je een onverharde weg, nog een meer en een recent gebouwde kapel vindt.
Weg naar beneden
Vanaf de Latpari-pas is de route eenvoudig te volgen. Het pad naar Kala-Chvelpi is goed zichtbaar, maar je zult de afdaling wel voelen in je knieën. Na enkele uren van steil afdalen via eindeloze haarspeldbochten, bereik je Chvelpi. Halverwege passeer je een modderig meer met een aangename kampeerplek in de buurt. Het water in het meer is echter niet geschikt om te drinken, dus zorg ervoor dat je eerder water hebt bijgevuld bij de twee heldere beekjes die je tegenkomt tijdens de afdaling van de pas.
Overnachting
Vlak voor het Guesthouse Mtis Broli wordt ik aangesproken door een man. Rowan stond te wachten voor het guesthouse genaamd Mtis Broli. Volgens hem was het guesthouse gesloten, ik betwijfel het, maar goed. Voor 60 lira kon ik bij hem eten en overnachten. De Mashkutka zou volgens hem om 6 uur vertrekken. Ik vroeg ook nog waar deze zou vertrekken, en hij zei direct aan de weg, maar specifieker dan dat werd het niet.
Reis naar Koetaisi
Ik stond om half 6 klaar voor de deur. Niemand te zien, nog een kwartiertje gewacht en wat rond het huis gewandeld. De buurman had een Mercedes busjes met plaatsnamen erop. Toch maar teruggelopen, nog steeds geen beweging. Een andere buurman wilde vertrekken in zijn Mitsubishi pickup truck. Dus hem gevraagd waar nu die bus vertrok. Aan de hoofdweg, zei hij. Ik kreeg zelfs een lift ernaartoe en aanwijzingen welke kant Koetaisi nu op was. Dus ben ik een stuk te voet langs de weg gelopen en vroeg het eerste busje dat ik zag: “Marshrutka Koetaisi?” En het was inderdaad de juiste bus. Zonder dat ik het had gemerkt, was Rowans hond ook mee ingestapt. Via Google Translate liet ik de chauffeur weten dat het niet mijn hond was, dus liet hij de hond iets verderop uitstappen. De hond zou de weg wel weer vinden, hij was tenslotte al een stuk met mij meegelopen. Dus ben ik met hem meegereden naar het Kutaisi II Railway Station waarna ik later via Bolt een taxi naar het centrum heb genomen. Hier werd ik ook nog aangesproken door een chauffeur die mij voor het dubbele dan Bolt naar het centrum wilde brengen.
Conclusie
Deze wandeltocht van Chazhashi naar de Latpari-pas biedt een perfecte mix van natuurlijke schoonheid, historische bezienswaardigheden en fysieke uitdaging. Het is een avontuur dat je niet snel zult vergeten, en de adembenemende uitzichten en rustige kampeerplekken maken elke stap de moeite waard.
De tocht van Ushguli naar Chvelpi via de Latpari Pas hoort niet bij de Transcaucasian Trail maar kan wel een vervolg zijn. De etappenummers van de Transcaucasian Trail zijn vastgesteld op basis van de afstanden die ik dagelijks heb afgelegd. Aangezien wildkamperen in Georgië is toegestaan, kan de nummering afwijken van een gangbare indeling.
